Jim Dandy Mangrum
13-01-2009, 16:16
2008 - Melissa Records
http://c3.ac-images.myspacecdn.com/images02/7/l_bc42b89ab7974f428bd91bd66f4785a2.jpg
1. Shadowkeep
2. Incisor
3. Ten Shades Of Black
4. Riot On Earth
5. Six Billion Points Of Light
6. Waiting For The Call
7. As The Hourglass Falls
8. Leviathan Rising
9. Heart Shaped Stone
10. With Force We Come
11. How Many Times Have We Tried To Save The World
Produced by Karl Groom.
Line-up:
Richie Wicks - Vocals
Chris Allen - Guitar
Nicki Robson - Guitar
Stony Granthem - Bass
Omar Hayes - Drums
http://www.myspace.com/shadowkeepuk
http://www.shadowkeepmetal.net/
surprise!
Λεπόν, αφού τ' άκουσα χθες ακόμη μια φορα και γούσταρα, είπα να γράψω 2 λόγια επειδή γαμάει!
Θεωρώ πως είναι ο καλύτερος τους ως τώρα δίσκος. Σίγουρα το προηγούμενο "A Chaos Theory" ήταν μια πολύ όμορφη έκπληξη την εποχή που πετάχτηκε -το πρώτο είναι μέτριο προς απλά καλό- αλλά το καινούριο είναι πιο δουλεμένο, πιο ώριμο και ίσως με περισσότερη προσωπικότητα.
Να πούμε εδώ ότι οι Shadowkeep είναι Άγγλοι, αλλα παίζουν ένα τεχνοκρατικό αμερικανικο είδος πραγματικού power που συναντάμε αρκετές φορες προς το τέλος των 80's. συγκεκριμένα στον καινούριο δίσκο χρωστάνε πολλά στα 2 πρώτα Crimson Glory, στους Sanctuary, στους Queensryche μέχρι εποχής "Warning" και φυσικά στους Priest εποχής "Screaming..." και "Defenders...". Μια χαρά δηλαδή...
O νέος τραγουδιστής Richie Wicks που είχε τραγουδήσει και στους Tygers κάποια εποχή, έχει καταπληκτική φωνή. Δεν μοιάζει με τη φωνή του Rogue Marechel αλλα είναι πιο στρωτή. Θυμίζει τον τραγουδιστή των Siam σε πιο power φάση -ναι, τώρα καταλάβαμε...- δηλαδή πιο "Halfordiko". Εχει μια άνεση και αρχοντιά και ίσως σ' αυτό βοηθάει και η γαμάτη "γηραιά-αλβιόνα" προφορά του. Στα θετικά ότι γραφει και τις μελωδικές γραμμές μονος του και γενικά είναι δυναμίτης το παλληκάρι.
Oι δύο βασικοί συνθετες της μπάντας, οι δύο κιθαριστες -κυρίως ο Chris Allen και κατά δεύτερο λόγο η Nicki Robson- έχουν γράψει καταπληκτικά κομμάτια, πολύ δουλεμένα, με πολλά ενδιαφέροντα θέματα που δεν τους λείπει καθόλου η φαντασία και η έμπνευση. Το καινούριο rhythm section τα σπάει και φαίνεται ότι είναι καλύτερο απ' το προηγούμενο και πιο ορεξάτο.
Η παραγωγή παρα πολύ καλή, heavy και δυναμική και πάλι καλύτερη από του προηγουμενου δίσκου που χε κάποια προβλήματα. Πάλι ο ίδιος την έκανε, ο Karl Groom των Threshold.
Οι στίχοι περιφέρονται γύρω από επιστημονικής φαντασίας θέματα από ό,τι "ψιλοπήρα" χαμπάρι. Γενικά ο δίσκος έχει πολύ καλή ατμόσφαιρα, ποικιλία στις συνθέσεις και γενικά είναι flawless με γαμάτη ροή απ' την αρχή ως το τέλος. Μάλιστα έχει και 3 "χαλαρά" κομμάτια, δύο με ακουστικές κιθάρες - "Αs The Hourglass Falls" και "Heart Shaped Stone" - και ένα με piano - "How Many Times Have We Tried Το Save The World"-.
Καταλήγοντας να πω ότι και πάλι έκπληξη θεωρώ τον δίσκο αφού και 6 χρονια πέρασαν απ' τον προηγούμενο και τους είχα ψιλοχαμένους, αλλα και καταπληκτικός είναι και βοηθάει το χώρο του πραγματικού power, κυρίως στην Eυρώπη, που περιτριγυρίζεται τα τελευταία χρόνια από πολλά gay-λίκια.
Υ.Γ.: Αγαπημένο μου κομμάτι είναι το "Leviathan Rising" που είναι ίσως το πιο Queensryche-iko. Mάλιστα η αρχή του κομματιού είναι ίδια με την αρχή του "The Lady Wore Black". Όχι απλώς ίδια, copy/paste λέμε! Καύλα.... :D
Υ.Γ. 2: Δυο λόγια.... :twisted:
Υ.Γ. 3: Α, ο δίσκος έχει ένα αρνητικό! Ο νέος τραγουδιάρης είναι Liverpool και δυστυχώς το δείχνει με κάποια κολπάκια στο booklet.... :evil:
http://c3.ac-images.myspacecdn.com/images02/7/l_bc42b89ab7974f428bd91bd66f4785a2.jpg
1. Shadowkeep
2. Incisor
3. Ten Shades Of Black
4. Riot On Earth
5. Six Billion Points Of Light
6. Waiting For The Call
7. As The Hourglass Falls
8. Leviathan Rising
9. Heart Shaped Stone
10. With Force We Come
11. How Many Times Have We Tried To Save The World
Produced by Karl Groom.
Line-up:
Richie Wicks - Vocals
Chris Allen - Guitar
Nicki Robson - Guitar
Stony Granthem - Bass
Omar Hayes - Drums
http://www.myspace.com/shadowkeepuk
http://www.shadowkeepmetal.net/
surprise!
Λεπόν, αφού τ' άκουσα χθες ακόμη μια φορα και γούσταρα, είπα να γράψω 2 λόγια επειδή γαμάει!
Θεωρώ πως είναι ο καλύτερος τους ως τώρα δίσκος. Σίγουρα το προηγούμενο "A Chaos Theory" ήταν μια πολύ όμορφη έκπληξη την εποχή που πετάχτηκε -το πρώτο είναι μέτριο προς απλά καλό- αλλά το καινούριο είναι πιο δουλεμένο, πιο ώριμο και ίσως με περισσότερη προσωπικότητα.
Να πούμε εδώ ότι οι Shadowkeep είναι Άγγλοι, αλλα παίζουν ένα τεχνοκρατικό αμερικανικο είδος πραγματικού power που συναντάμε αρκετές φορες προς το τέλος των 80's. συγκεκριμένα στον καινούριο δίσκο χρωστάνε πολλά στα 2 πρώτα Crimson Glory, στους Sanctuary, στους Queensryche μέχρι εποχής "Warning" και φυσικά στους Priest εποχής "Screaming..." και "Defenders...". Μια χαρά δηλαδή...
O νέος τραγουδιστής Richie Wicks που είχε τραγουδήσει και στους Tygers κάποια εποχή, έχει καταπληκτική φωνή. Δεν μοιάζει με τη φωνή του Rogue Marechel αλλα είναι πιο στρωτή. Θυμίζει τον τραγουδιστή των Siam σε πιο power φάση -ναι, τώρα καταλάβαμε...- δηλαδή πιο "Halfordiko". Εχει μια άνεση και αρχοντιά και ίσως σ' αυτό βοηθάει και η γαμάτη "γηραιά-αλβιόνα" προφορά του. Στα θετικά ότι γραφει και τις μελωδικές γραμμές μονος του και γενικά είναι δυναμίτης το παλληκάρι.
Oι δύο βασικοί συνθετες της μπάντας, οι δύο κιθαριστες -κυρίως ο Chris Allen και κατά δεύτερο λόγο η Nicki Robson- έχουν γράψει καταπληκτικά κομμάτια, πολύ δουλεμένα, με πολλά ενδιαφέροντα θέματα που δεν τους λείπει καθόλου η φαντασία και η έμπνευση. Το καινούριο rhythm section τα σπάει και φαίνεται ότι είναι καλύτερο απ' το προηγούμενο και πιο ορεξάτο.
Η παραγωγή παρα πολύ καλή, heavy και δυναμική και πάλι καλύτερη από του προηγουμενου δίσκου που χε κάποια προβλήματα. Πάλι ο ίδιος την έκανε, ο Karl Groom των Threshold.
Οι στίχοι περιφέρονται γύρω από επιστημονικής φαντασίας θέματα από ό,τι "ψιλοπήρα" χαμπάρι. Γενικά ο δίσκος έχει πολύ καλή ατμόσφαιρα, ποικιλία στις συνθέσεις και γενικά είναι flawless με γαμάτη ροή απ' την αρχή ως το τέλος. Μάλιστα έχει και 3 "χαλαρά" κομμάτια, δύο με ακουστικές κιθάρες - "Αs The Hourglass Falls" και "Heart Shaped Stone" - και ένα με piano - "How Many Times Have We Tried Το Save The World"-.
Καταλήγοντας να πω ότι και πάλι έκπληξη θεωρώ τον δίσκο αφού και 6 χρονια πέρασαν απ' τον προηγούμενο και τους είχα ψιλοχαμένους, αλλα και καταπληκτικός είναι και βοηθάει το χώρο του πραγματικού power, κυρίως στην Eυρώπη, που περιτριγυρίζεται τα τελευταία χρόνια από πολλά gay-λίκια.
Υ.Γ.: Αγαπημένο μου κομμάτι είναι το "Leviathan Rising" που είναι ίσως το πιο Queensryche-iko. Mάλιστα η αρχή του κομματιού είναι ίδια με την αρχή του "The Lady Wore Black". Όχι απλώς ίδια, copy/paste λέμε! Καύλα.... :D
Υ.Γ. 2: Δυο λόγια.... :twisted:
Υ.Γ. 3: Α, ο δίσκος έχει ένα αρνητικό! Ο νέος τραγουδιάρης είναι Liverpool και δυστυχώς το δείχνει με κάποια κολπάκια στο booklet.... :evil: