Στέρεο Νόβα, 5/12/2008, παλιό εργοστάσιο Μπήτρου

[iorulezz]

Τι να πω; Ηδονικός χώρος. Παλιό εργοστάσιο. Τοίχοι τσίγκινοι. Φώτα μωβ. Ένα τεράστιο μεταλλικό λίφο λογότυπο να κρέμεται απ τον ουρανό. Τα ποτά τα δίναν τσάμπα, και τα τσιγάρα το ίδιο. Κόσμος πολύς, μα θα μπορούσε και περισσότερος.

Οι ντι-τζέης έπαιζαν τα δικά τους και κανείς δεν έδινε σημασία. Ξαφνικά ξεκίνησαν χειροκροτήματα και σήμα να αρχίσει το λάιβ. Αφού πήρα χαμπάρι πως δεν ήμουν κοντά στη σκηνή, έσπρωξα όποιον βρήκα μπροστά μου και βρέθηκα μπροστά στον Κ. Β. και Μ. Δ. ντυμένους χασάπηδες (???) .

Οι τύποι δεν παίζονται. Ξέρουν να κάνουν ένα πράγμα, και το κάνουν πολύ καλά. Απ' τις αρχές του '90 (εγώ νέο παιδί είμαι, δεν έχω σχέση μ' αυτά) έπαιξαν ελληνόφωνη μουσική για έξτασυ. Εμείς χωρίς έξτασυ αλλά με πολύ όρεξη είδαμε τους δύο (απ τους τρεις) στέρεο νόβα να μαγεύουν ένα μεγάλο κοινό όλων των ηλικιών με τα κομμάτια τους. Απ' όσο είδα (είμαι και κοντός) πάνω στη σκηνή τα παλλικάρια τα έδωσαν όλα. Ο Κ. Β. σχεδόν όσο τραγουδούσε είχε ανέβει πάνω σε κάτι και τον βλέπαμε όλοι. Ξεσήκωσε όλο τον κόσμο, και χορεύαμε ασταμάτητα. Και θα χορεύαμε ακόμα.

Το πρόγραμμά τους όμως ήταν πολύ περιορισμένο. Τόσο που στο ανκόρ έπαιξαν ξανά κομμάτι. Αλλά δεν πειράζει. Ο ήχος θα μπορούσε να χει 5 ντεσιμπέλ ακόμα για να τρελλαθούμε τελείως, αλλά δεν πειράζει.

Πιστεύω και ελπίζω πως ζήσαμε σκηνικά Hacienda. Έστω και για λίγο...

[carheart]

Βρεθήκαμε στο χώρο στις δώδεκα και είκοσι, μετά από μια υπεράνετη διαδρομή στην Πειραιώς. Η αστυνομία είχε κλείσει ένα ρεύμα στην Πέτρου Ράλλη. Την επόμενη, ξυλοκόπησε αλλοδαπούς έξω από το κέντρο αλλοδαπών, και ένας άνθρωπος χαροπαλεύει αυτή τη στιγμή. Την επόμενη το βράδυ, ξέρουμε καλύτερα τι έκανε.

Στην αποθήκη είχα ξαναπάει παλιά, δηλαδή ήταν γνώριμο το μέρος, για μια -απαίσια- συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ας με διαψεύσει ο Ubu Roi αν ο χώρος δεν ήταν αυτός. Όπως και να χει, δεν μαρέσουν τέτοιοι χώροι, έχω πάρει απόφαση πως είμαι του μικρού venue, και όχι του αχανούς χώρου με 10.000 άτομα τριγύρω, και μάλιστα αναγνωστών της LiFo. Είναι τρομακτικό που πολύς κόσμος είχε πάει για να παρτάρει και για Athens by Night και για γκομενάκια, και όχι αμιγώς για τη μπάντα.

Σπουδαία κίνηση της LiFo τα "όλα τσάμπα", αλλά μπορείτε να φανταστείτε τι καθυστέρηση μαζεύτηκε.

Οι Στέρεο Νόβα βγήκαν με ουλβερικές επιρροές όπως σωστά τόνισε ο νάθιμας, σαν από φωτογράφιση του "Blood Inside". Έπαιξαν το Σαμπουάν, το New Life 705, το Πάζλ στον Αέρα (μέσα στο οποίο έλεγαν και στίχους από το "Μάθημα"), και το Μικρό Αγόρι. Αυτό που μου άρεσε πολύ ήταν πως τα beats τους πλέον ήταν σαφώς πιο ηχητικά εξελιγμένα, η απόδοση των κομματιών σχεδόν techno. Σε δευτερόλεπτα χανόμουν και νόμιζα πως έβλεπα τους Front 242.

Φύγαμε όταν ξαναπαιζόταν το New Life 705, γιατί τα νεύρα μας είχαν αρχίσει να σπάνε.

Γενικώς είδαμε Στέρεο Νόβα, αυτό ήταν μεγάλο γεγονός από μόνο του, αλλά ρε παιδιά, παίχτε και κάτι άλλο, φάνηκε πως είχατε προβάρει μόνο πέντε κομμάτια, παίχτε και λίγο από τον πρώτο δίσκο.

Επίσης, πιστεύω πως Στέρεο Νόβα χωρίς Αντώνη Πι και Coti K, είναι ελλιπείς.

Το ιδανικό reunion θα ήταν στο Παλλάς, καθήμενος κόσμος, με ολόκληρη την τετράδα των σΝ, με βίντεα, φωτορυθμικά, φωτόσπαθα, φωτόμπαλες, και ας πληρώναμε και λίγα λεφτά, λίγα, όχι πολλά, αλλά όχι και σαν σαρδέλα σε κονσέρβα με κλειστή την Πέτρου Ράλλη.

Κλείνουμε την φανταστική αυτή βραδιά με :

Μικρό Αγόρι
Είναι τόσο εύκολο
κάποιος να σκοτώσει
όλα αυτά που πιστεύεις,
όλα αυτά που έχεις νιώσει

[THEMAN]

MEGALES STIGMES!!