GuardianOfIvorytower
17-11-2008, 13:12
Unholy Alliance Slayer, Trivium, Mastodon, Amon Amarth
Gasometer, Wien 16.11.08
Slayer ρε μουνιά. Το γιατί ακολουθεί σε λίγο.
Αρκετός κόσμος, γύρω στα 4000 άτομα, κ σε πολύ καλό χώρο για τον κόσμο αυτό, με φοβερή ακουστική. Κ επίσης με μία ελαφρά κλίση στο δάπεδο οπότε έβλεπες άνετα. Πολύ θετικό γεγονός επίσης το ότι η συναυλία ξεκίνησε σχετικά νωρίς (λίγο πριν τις 7) κ το πρόγραμμα τιρήθηkε απόλυτα, χωρίς καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα να τελειώσει κ νωρίς (11) κ να πάμε άνετα με το μετρό σπίτι μας.
Οι Σουηδοί, αν κ δεν μπορώ να πω ότι ταίριαζαν απόλυτα με τα υπόλοιπα γκρουπ, ήταν μία χαρά για το άνοιγμα της συναυλίας. Εξάλλου είχαν κ αρκετό κόσμο μαζί τους, καθώς χαίρουν μεγάλης εκτίμησης ανάμεσα στον μεταλλικό πλυθησμό της Αυστρίας. Έπαιξαν κλασικά πολύ καλά κ με όρεξη, γύρω στη μισή ώρα περίπου. Ξεκίνησαν με το “Death in Fire”, “Free Will Sacrifice” κ “Twilight of the Thunder God” από το τελευταίο, “Asathor”, “Cry of the Blackbirds” κ “Pursuit of Vikings” τα υπόλοιπα. Οι Mastodon που ακολούθησαν δεν μπορώ να πω ότι είναι κ πολύ του γούστου μου, αρκετά περίεργη μουσική, ωραία όμως τεχνική, ιδιαίτερα ο drummer μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, κ οι άλλοι 2 μουσικοί να μοιράζονται τα φωνητικά. Έπαιξαν γύρω στα 45 λεπτά (όπως κ οι Trivium που ακολούθησαν), κ εισέπραξαν αρκετά χειροκροτήματα από το κοινό. Τους οποίους είχα δει πριν από 2 χρόνια περίπου στην περιοδεία με τους Maiden, κ δεν μπορώ να πω ότι μου είχαν κάνει κ τρομερή εντύπωση τότε. Χτες πιστεύω κόλλαγαν καλύτερα, κ μου φάνηκαν γενικότερα καλύτεροι από την πρώτη φορά. Χωρίς να τα σπάω κ πολύ μαζί τους, δεν ήταν καθόλου άσχημοι, κ λειτούργησαν άψογα για προθέρμανση στους headliners.
Κ ερχόμαστε στους Slayer. Οι οποίοι κυριολεκτικά σαρωσαν. Θα χρησιμοποιήσω μία φράση του φίλτατου Χάκου, που είχε γράψει σε ένα review συναυλίας της μπάντας: «Όταν οι Slayer παίζουν thrash, οι άλλοι πρέπει να το βουλώνουν». Φοβερός ήχος, δυνατός αλλά κ καθαρός. Η μπάντα να πιάνει την γνωστή της πολύ καλή απόδοση. Οι 2 κιθαρίστες στα κλασικά ψηλά τους στάνταρ, ο σωστός drummer στη φυσική του θέση κ ο Araya κλασικός Araya, σταθερός, λιγομίλητος, κ τη φωνή του σε πολύ καλά επίπεδα. Setlist??? Εδώ αρχίζουν τα καλά. Άκουσα ακριβώς τα 3 τραγούδια από το τελευταίο τους που ήθελα να ακούσω: “Fleshstorm” (με το οποίο άνοιξαν), “Jihad” κ “Cult”. Μόνο ένα από το “God Hates Us All” (το ομώνυμο – καλύτερα), άλλο ένα είτε από το “Diavolus” είτε από το “Undisputted” ππου δεν θυμάμαι, “Dittohead” από το “Divine Intervention” κ τα μυαλά στο μπλέντερ όπως του αρμόζει (ναι με πορώνει τρελά αυτό το κομμάτι), τα κλασικά κ αναμενόμενα (κ καλοδεχούμενα πάντα) “War Enseble”, “Seasons in the Abyss”, “South of Heaven”, “Chemical Warfare”. Κάπου εκεί σκάνε κ οι 2 (πρώτες) εκπλήξεις: “Ghosts of War” κ “Live Undead”. Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας πισω από τη σκηνή να δείχνονται διάφορα εξώφυλλα (ανάλογα το τραγούδι) ή το λογότυπο της μπάντας ή διάφορα άλλα καλούδια (νεκροκεφαλές, σταυροί…). Είχε περάσει περίπου μία ώρα (από τα συνολικά 90 λεπτά που κράτησε η εμφάνισή τους) κ ακόμα δεν είχε ακουστεί νότα από το “Reign in Blood”. Έχοντας στο μυαλό μου το σκηνικό του Λονδίνου έκανα διάφορες σκέψεις. Κάπου εκεί σκάει ο Αγγελος του Θανάτου να μας πορώσει κ να μας βάλει σε περισσότερες σκέψεις. Ή τώρα ή ποτέ. Ε τώρα είπα όταν έσκασε μύτη το “Piece by Piece”. Ε ναι λοιπόν. Το έπαιξαν όλο το γαμημένο το “Reign in Blood” κ μας έστειλαν κανονικά. Δεν ξέρω αν το κάνουν σε όλη την περιοδεία, δεν με πολυνοιάζει κιόλας, αλλά το συναίσθημα της προσμονής κ της έκπληξης όταν αυτό πραγματοποιήθηκε, ε δεν ξεχνιέται εύκολα. Μιλάμε για πολύ χτύπημα κ ξύλο κ φωνές. Απορώ πως δεν έκλεισε η φωνή μου μετά. Χαλαρά η καλύτερη Slayer συναυλία που έχω δει. Κ φυσικά κ η καλύτερη thrash συναυλία που έχω δει.
Enter to the realm of Satan!
Gasometer, Wien 16.11.08
Slayer ρε μουνιά. Το γιατί ακολουθεί σε λίγο.
Αρκετός κόσμος, γύρω στα 4000 άτομα, κ σε πολύ καλό χώρο για τον κόσμο αυτό, με φοβερή ακουστική. Κ επίσης με μία ελαφρά κλίση στο δάπεδο οπότε έβλεπες άνετα. Πολύ θετικό γεγονός επίσης το ότι η συναυλία ξεκίνησε σχετικά νωρίς (λίγο πριν τις 7) κ το πρόγραμμα τιρήθηkε απόλυτα, χωρίς καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα να τελειώσει κ νωρίς (11) κ να πάμε άνετα με το μετρό σπίτι μας.
Οι Σουηδοί, αν κ δεν μπορώ να πω ότι ταίριαζαν απόλυτα με τα υπόλοιπα γκρουπ, ήταν μία χαρά για το άνοιγμα της συναυλίας. Εξάλλου είχαν κ αρκετό κόσμο μαζί τους, καθώς χαίρουν μεγάλης εκτίμησης ανάμεσα στον μεταλλικό πλυθησμό της Αυστρίας. Έπαιξαν κλασικά πολύ καλά κ με όρεξη, γύρω στη μισή ώρα περίπου. Ξεκίνησαν με το “Death in Fire”, “Free Will Sacrifice” κ “Twilight of the Thunder God” από το τελευταίο, “Asathor”, “Cry of the Blackbirds” κ “Pursuit of Vikings” τα υπόλοιπα. Οι Mastodon που ακολούθησαν δεν μπορώ να πω ότι είναι κ πολύ του γούστου μου, αρκετά περίεργη μουσική, ωραία όμως τεχνική, ιδιαίτερα ο drummer μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, κ οι άλλοι 2 μουσικοί να μοιράζονται τα φωνητικά. Έπαιξαν γύρω στα 45 λεπτά (όπως κ οι Trivium που ακολούθησαν), κ εισέπραξαν αρκετά χειροκροτήματα από το κοινό. Τους οποίους είχα δει πριν από 2 χρόνια περίπου στην περιοδεία με τους Maiden, κ δεν μπορώ να πω ότι μου είχαν κάνει κ τρομερή εντύπωση τότε. Χτες πιστεύω κόλλαγαν καλύτερα, κ μου φάνηκαν γενικότερα καλύτεροι από την πρώτη φορά. Χωρίς να τα σπάω κ πολύ μαζί τους, δεν ήταν καθόλου άσχημοι, κ λειτούργησαν άψογα για προθέρμανση στους headliners.
Κ ερχόμαστε στους Slayer. Οι οποίοι κυριολεκτικά σαρωσαν. Θα χρησιμοποιήσω μία φράση του φίλτατου Χάκου, που είχε γράψει σε ένα review συναυλίας της μπάντας: «Όταν οι Slayer παίζουν thrash, οι άλλοι πρέπει να το βουλώνουν». Φοβερός ήχος, δυνατός αλλά κ καθαρός. Η μπάντα να πιάνει την γνωστή της πολύ καλή απόδοση. Οι 2 κιθαρίστες στα κλασικά ψηλά τους στάνταρ, ο σωστός drummer στη φυσική του θέση κ ο Araya κλασικός Araya, σταθερός, λιγομίλητος, κ τη φωνή του σε πολύ καλά επίπεδα. Setlist??? Εδώ αρχίζουν τα καλά. Άκουσα ακριβώς τα 3 τραγούδια από το τελευταίο τους που ήθελα να ακούσω: “Fleshstorm” (με το οποίο άνοιξαν), “Jihad” κ “Cult”. Μόνο ένα από το “God Hates Us All” (το ομώνυμο – καλύτερα), άλλο ένα είτε από το “Diavolus” είτε από το “Undisputted” ππου δεν θυμάμαι, “Dittohead” από το “Divine Intervention” κ τα μυαλά στο μπλέντερ όπως του αρμόζει (ναι με πορώνει τρελά αυτό το κομμάτι), τα κλασικά κ αναμενόμενα (κ καλοδεχούμενα πάντα) “War Enseble”, “Seasons in the Abyss”, “South of Heaven”, “Chemical Warfare”. Κάπου εκεί σκάνε κ οι 2 (πρώτες) εκπλήξεις: “Ghosts of War” κ “Live Undead”. Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας πισω από τη σκηνή να δείχνονται διάφορα εξώφυλλα (ανάλογα το τραγούδι) ή το λογότυπο της μπάντας ή διάφορα άλλα καλούδια (νεκροκεφαλές, σταυροί…). Είχε περάσει περίπου μία ώρα (από τα συνολικά 90 λεπτά που κράτησε η εμφάνισή τους) κ ακόμα δεν είχε ακουστεί νότα από το “Reign in Blood”. Έχοντας στο μυαλό μου το σκηνικό του Λονδίνου έκανα διάφορες σκέψεις. Κάπου εκεί σκάει ο Αγγελος του Θανάτου να μας πορώσει κ να μας βάλει σε περισσότερες σκέψεις. Ή τώρα ή ποτέ. Ε τώρα είπα όταν έσκασε μύτη το “Piece by Piece”. Ε ναι λοιπόν. Το έπαιξαν όλο το γαμημένο το “Reign in Blood” κ μας έστειλαν κανονικά. Δεν ξέρω αν το κάνουν σε όλη την περιοδεία, δεν με πολυνοιάζει κιόλας, αλλά το συναίσθημα της προσμονής κ της έκπληξης όταν αυτό πραγματοποιήθηκε, ε δεν ξεχνιέται εύκολα. Μιλάμε για πολύ χτύπημα κ ξύλο κ φωνές. Απορώ πως δεν έκλεισε η φωνή μου μετά. Χαλαρά η καλύτερη Slayer συναυλία που έχω δει. Κ φυσικά κ η καλύτερη thrash συναυλία που έχω δει.
Enter to the realm of Satan!