Boris-san
10-11-2008, 01:08
http://www.lethalconflict.com/files/firebox/kannet/mardegrises_draining-the-waterheart.jpg
Disc I
01. Sleep Just One Dawn
02. Kilómetros De Nada
03. Deep-Seeded Hope Avant-Garde
04. Fantasía
05. Wooden Woodpecker Conversion
06. One Possessed
07. Summon Me
08. Liturgia; Convite Y Prefiguración/Purgatorio/Diálogo Infierno
Disc II [Unconscious Passenger]
http://www.myspace.com/mardegrises2
Λοιπόν ο δίσκος αυτός είναι για μένα μεγάλη αποκάλυψη και παλεύει πλέον για την πρώτη θέση μου στους καλύτερους δίσκους του 2008.Ας ξεκινήσουμε με το ιστορικό της μπάντας αυτής που προέρχεται από το Santiago της Χιλής και δημιουργήθηκε το 2000.
Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε το 2004 και 4 χρονια αργότερα ο νέος τους αυτός δίσκος.Το είδος που παίζουν είναι δύσκολο να περιγραφει με μια και μονο ταμπέλα πράγμα που το θεωρώ πολύ καλο καθώς γενικά δε μου αρέσουν οι ταμπέλες.Ο πιο κοντινός ορος πάντως είναι doom metal.Και εδώ βρίσκεται κατ εμέ το μεγάλο ατού της μπάντας.Καταφέρνουν να παίζουν ένα είδος που είναι πολύ δύσκολο να έχεις ταυτότητα και όμως εκείνοι τα καταφέρνουνε περίφημα.
Να γίνω πιο συγκεκριμένος: Η μπάντα παίζει doom death το οποιο όμως δεν έχει καμια σχέση με τις κλασσικές μπάντες του είδους αλλα έχει μια δικη του αισθητική.Τα τραγούδια τους είναι μεγάλα σε διάρκεια χωρίς να κουράζουν και αυτό επιτυγχάνεται γιατί η μπάντα δεν περιορίζεται στα βασικά του είδους αλλα μπάζει μέσα και πολλά δικά της στοιχεια όπως πλήκτρα καθώς και ακουστικά και ambient διαλείμματα.
Η παραγωγή σπέρνει σε γενικές γραμμές και αναδεικνύει υπέροχα τα riffs τους και την κιθαριστική ικανότητα των 2 κιθαριστών τους.Τα πλήκτρα δεν πέφτουν στην παγίδα της υπερβολικής προβολής ενώ μονο σημείο που λίγο χάνει η παραγωγή είναι τα brutal φωνητικά που ακούγονται σχετικά χαμηλά.Αν και μάλλον αυτό γίνεται και επίτηδες χάριν της ατμόσφαιρας και δεν ενοχλεί καθόλου.Τα φωνητικά είναι κατά κύριο λόγο brutal με λίγα σημεία καθαρών που δένουν με το όλο σύνολο.
Τέλος τα riffs της μπάντας έχουν έναν αρκετά progressive χαρακτήρα που κάνει το όλο άκουσμα πολύ πιο ενδιαφέρον.
Γενικά ο πρόκειται για ένα ποιητικό "δισκαρο" που περιέχει πανέμορφες μελωδίες είναι ιδιαίτερος πράγμα σπάνιο στις μέρες μας.Οποιος γουστάρει doom και μελωδία ας σπεύσει
edit:Για τους δύσπιστους απλά τσεκάρετε friends στο myspace η καλύτερα ακούστε τα εκεί κομμάτια
Disc I
01. Sleep Just One Dawn
02. Kilómetros De Nada
03. Deep-Seeded Hope Avant-Garde
04. Fantasía
05. Wooden Woodpecker Conversion
06. One Possessed
07. Summon Me
08. Liturgia; Convite Y Prefiguración/Purgatorio/Diálogo Infierno
Disc II [Unconscious Passenger]
http://www.myspace.com/mardegrises2
Λοιπόν ο δίσκος αυτός είναι για μένα μεγάλη αποκάλυψη και παλεύει πλέον για την πρώτη θέση μου στους καλύτερους δίσκους του 2008.Ας ξεκινήσουμε με το ιστορικό της μπάντας αυτής που προέρχεται από το Santiago της Χιλής και δημιουργήθηκε το 2000.
Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε το 2004 και 4 χρονια αργότερα ο νέος τους αυτός δίσκος.Το είδος που παίζουν είναι δύσκολο να περιγραφει με μια και μονο ταμπέλα πράγμα που το θεωρώ πολύ καλο καθώς γενικά δε μου αρέσουν οι ταμπέλες.Ο πιο κοντινός ορος πάντως είναι doom metal.Και εδώ βρίσκεται κατ εμέ το μεγάλο ατού της μπάντας.Καταφέρνουν να παίζουν ένα είδος που είναι πολύ δύσκολο να έχεις ταυτότητα και όμως εκείνοι τα καταφέρνουνε περίφημα.
Να γίνω πιο συγκεκριμένος: Η μπάντα παίζει doom death το οποιο όμως δεν έχει καμια σχέση με τις κλασσικές μπάντες του είδους αλλα έχει μια δικη του αισθητική.Τα τραγούδια τους είναι μεγάλα σε διάρκεια χωρίς να κουράζουν και αυτό επιτυγχάνεται γιατί η μπάντα δεν περιορίζεται στα βασικά του είδους αλλα μπάζει μέσα και πολλά δικά της στοιχεια όπως πλήκτρα καθώς και ακουστικά και ambient διαλείμματα.
Η παραγωγή σπέρνει σε γενικές γραμμές και αναδεικνύει υπέροχα τα riffs τους και την κιθαριστική ικανότητα των 2 κιθαριστών τους.Τα πλήκτρα δεν πέφτουν στην παγίδα της υπερβολικής προβολής ενώ μονο σημείο που λίγο χάνει η παραγωγή είναι τα brutal φωνητικά που ακούγονται σχετικά χαμηλά.Αν και μάλλον αυτό γίνεται και επίτηδες χάριν της ατμόσφαιρας και δεν ενοχλεί καθόλου.Τα φωνητικά είναι κατά κύριο λόγο brutal με λίγα σημεία καθαρών που δένουν με το όλο σύνολο.
Τέλος τα riffs της μπάντας έχουν έναν αρκετά progressive χαρακτήρα που κάνει το όλο άκουσμα πολύ πιο ενδιαφέρον.
Γενικά ο πρόκειται για ένα ποιητικό "δισκαρο" που περιέχει πανέμορφες μελωδίες είναι ιδιαίτερος πράγμα σπάνιο στις μέρες μας.Οποιος γουστάρει doom και μελωδία ας σπεύσει
edit:Για τους δύσπιστους απλά τσεκάρετε friends στο myspace η καλύτερα ακούστε τα εκεί κομμάτια