GuardianOfIvorytower
24-10-2008, 13:01
Nocturnus 23.10.08 Viper Room Vienna
Είχα πολύ περιέργεια να δω πως θα κυλίσει η συναυλία αυτή. Και αυτό γιατί, όπως ξέραμε από πριν, αυτό που είδαμε δεν ήταν οι Nocturnus, αλλά οι After Death, το νέο σχήμα του Mike Browning, που επρόκειτο να παίξει τραγούδια από την παλιά του μπάντα. Είχα διαβάσει μία δήλωση του Browning στο νετ σχετικά με αυτή την περιοδεία, ότι είχε ρωτήσει και τον αρχικό πληκτρά της μπάντας Louis Panzer να συμμετάσχει, αλλά αυτός αρνήθηκε. Οι 2 κιθαρίστες δεν ρωτήθηκαν καν. ΟΚ, ίσως όχι ότι καλύτερο, αλλά δεν θα έχανα τη (μοναδική ίσως) ευκαιρία να ακούσω ζωντανά τραγούδια αυτής της μπάντας, που έχει κυκλοφορήσει ένα “The Key” και ένα “Thresholds” και που έβαλε πλήκτρα στη μουσική της χωρίς να χάσει καθόλου σε καφρίλα και δύναμη. Και με εισητίριο 10 ευρώ μόνο.
Μία παρατήρηση εδώ. Άντε το δέχομαι να δω ορισμένα ανούσια support, αλλά 4 ρε γμτ? Και μάλιστα να ξεκινήσει και η όλη συναυλία με καθυστέρηση? Και να βγει η μπάντα για την οποία έχεις έρθει στις 23.30? Και μετά να τρέχεις μπας και προλάβεις το τελευταίο μετρό (που δεν το πρόλαβα…). Όπως και να χει, τέρμα η γκρίνια. Γιατί η όλη αναμονή άξιζε. Άξιζε πολύ. Οι Nocturnus έπαιξαν για 70 λεπτά, είχαν απίστευτα γαμάτο και καθαρό ήχο, και κατάφεραν να με συγκινήσουν. Παίζοντας 2-3 κομμάτια των After Death, τα οποία κολλάνε άσχημα και θυμίζουν “The Key” από μίλια, παίζοντας 7 από τα 10 κομμάτια του “The Key” το ένα καλύτερο από το άλλο – “Lake of Fire”, “Standing in Blood”, “Undead Journey”, “Neolithic”, “Before Christ/After Death”, “Droid Sector”, “Destroying the Manger”. Το καλό επίσης ήταν το δέσιμο της μπάντας, λογικό βέβαια καθώς τα άτομα παίζουν μαζί αρκετό καιρό. Τα φωνητικά τα είχε αναλάβει, όπως και στο δίσκο, ο Browning – άλλη φάση αυτή, να βλέπεις τον drummer να τραγουδάει και να παίζει παράλληλα τα όχι και τόσο εύκολα σημεία των τραγουδιών. Και οι υπόλοιποι μουσικοί που πλαισιώνουν τη μπάντα όμως δεν πάνε καθόλου πίσω. Τα κομμάτια αποδώθηκαν ανέλπιστα καλά και πιστά στο δίσκο. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν 2 τραγούδια από το Abominations of Desolation των Morbid Angel (μη σας προξενεί έκπληξη αυτό, ο Browning ήταν το αρχικό μέλος της μπάντας μαζί με τον Trey), τα “Angel of Disease” (στο πολύ γρήγορο) και “Chapel of Ghouls”, όπου ο πανικός ολοκληρώθηκε.
http://img440.imageshack.us/img440/8370/pa230041mz0.jpg (http://imageshack.us)
Είχα πολύ περιέργεια να δω πως θα κυλίσει η συναυλία αυτή. Και αυτό γιατί, όπως ξέραμε από πριν, αυτό που είδαμε δεν ήταν οι Nocturnus, αλλά οι After Death, το νέο σχήμα του Mike Browning, που επρόκειτο να παίξει τραγούδια από την παλιά του μπάντα. Είχα διαβάσει μία δήλωση του Browning στο νετ σχετικά με αυτή την περιοδεία, ότι είχε ρωτήσει και τον αρχικό πληκτρά της μπάντας Louis Panzer να συμμετάσχει, αλλά αυτός αρνήθηκε. Οι 2 κιθαρίστες δεν ρωτήθηκαν καν. ΟΚ, ίσως όχι ότι καλύτερο, αλλά δεν θα έχανα τη (μοναδική ίσως) ευκαιρία να ακούσω ζωντανά τραγούδια αυτής της μπάντας, που έχει κυκλοφορήσει ένα “The Key” και ένα “Thresholds” και που έβαλε πλήκτρα στη μουσική της χωρίς να χάσει καθόλου σε καφρίλα και δύναμη. Και με εισητίριο 10 ευρώ μόνο.
Μία παρατήρηση εδώ. Άντε το δέχομαι να δω ορισμένα ανούσια support, αλλά 4 ρε γμτ? Και μάλιστα να ξεκινήσει και η όλη συναυλία με καθυστέρηση? Και να βγει η μπάντα για την οποία έχεις έρθει στις 23.30? Και μετά να τρέχεις μπας και προλάβεις το τελευταίο μετρό (που δεν το πρόλαβα…). Όπως και να χει, τέρμα η γκρίνια. Γιατί η όλη αναμονή άξιζε. Άξιζε πολύ. Οι Nocturnus έπαιξαν για 70 λεπτά, είχαν απίστευτα γαμάτο και καθαρό ήχο, και κατάφεραν να με συγκινήσουν. Παίζοντας 2-3 κομμάτια των After Death, τα οποία κολλάνε άσχημα και θυμίζουν “The Key” από μίλια, παίζοντας 7 από τα 10 κομμάτια του “The Key” το ένα καλύτερο από το άλλο – “Lake of Fire”, “Standing in Blood”, “Undead Journey”, “Neolithic”, “Before Christ/After Death”, “Droid Sector”, “Destroying the Manger”. Το καλό επίσης ήταν το δέσιμο της μπάντας, λογικό βέβαια καθώς τα άτομα παίζουν μαζί αρκετό καιρό. Τα φωνητικά τα είχε αναλάβει, όπως και στο δίσκο, ο Browning – άλλη φάση αυτή, να βλέπεις τον drummer να τραγουδάει και να παίζει παράλληλα τα όχι και τόσο εύκολα σημεία των τραγουδιών. Και οι υπόλοιποι μουσικοί που πλαισιώνουν τη μπάντα όμως δεν πάνε καθόλου πίσω. Τα κομμάτια αποδώθηκαν ανέλπιστα καλά και πιστά στο δίσκο. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν 2 τραγούδια από το Abominations of Desolation των Morbid Angel (μη σας προξενεί έκπληξη αυτό, ο Browning ήταν το αρχικό μέλος της μπάντας μαζί με τον Trey), τα “Angel of Disease” (στο πολύ γρήγορο) και “Chapel of Ghouls”, όπου ο πανικός ολοκληρώθηκε.
http://img440.imageshack.us/img440/8370/pa230041mz0.jpg (http://imageshack.us)