Κραχ

[Candiru]

Συναγερμός στην Ευρώπη, μετά την καταψήφιση του σχεδίου Πόλσον στις ΗΠΑ

Έως το τέλος της εβδομάδας θα φιλοξενήσει συνάντηση κορυφής για την αντιμετώπιση της κατάστασης δήλωσε ο Ν.Σαρκοζί.

Ουάσιγκτον: Στο κατακόρυφο η ανησυχία για την πιστωτική κρίση, μετά και την καταψήφιση του σχεδίου Πόλσον από το αμερικανικό Κογκρέσο. Την ώρα που η Ουάσινγκτον προσπαθεί να «αναστήσει» το σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, η ΕΕ κινητοποιείται για να αποσοβήσει ενδεχόμενο οικονομικό κραχ.

Στην πρώτη γραμμή ο προεδρεύων της ΕΕ Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος αφού δεσμεύθηκε να στηρίξει τις γαλλικές τράπεζες -την Τρίτη έχει συγκαλέσει σύσκεψη τραπεζιτών, εκπροσώπων του ασφαλιστικού κλάδου και οικονομικού επιτελείου-, ανακοίνωσε ότι έως το τέλος της εβδομάδας θα φιλοξενήσει συνάντηση κορυφής για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

Στη συνάντηση κορυφής θα συμμετάσχουν η Γερμανία, η Βρετανία, η Ιταλία, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ και ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Παράλληλα, δήλωσε ότι η οικονομική κρίση θα απασχολήσει τη Σύνοδο Κορυφής των ευρωπαίων ηγετών στις 15 Οκτωβρίου, ενώ επαναδιατύπωσε το αίτημα για συνάντηση σε παγκόσμιο επίπεδο, με το οποίο συντάχθηκε και ο πρόεδρος της Κομισιόν Μανουέλ Μπαρόζο.

Έντονες ήταν οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων στην είδηση της απόρριψης του σχεδίου Πόλσον.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν χαρακτήρισε την εξέλιξη «πολύ απογοητευτική» και τόνισε: «Έχουμε στείλει σαφώς ένα μήνυμα στο Λευκό Οίκο σχετικά με τη βαρύτητα που αποδίδουμε στην ανάληψη αποφασιστικής δράσης στις ΗΠΑ». Ο ίδιος υποσχέθηκε ότι η Βρετανική Κεντρική Τράπεζα και η κυβέρνηση θα λάβουν «όποιο μέτρο είναι απαραίτητο για να εγγυηθούν τη σταθερότητα του συστήματος».

Έντονη ανησυχία εκφράζει την Τρίτη ο βρετανικός Τύπος. Για «επικίνδυνη στιγμή» κάνουν λόγο οι Times, «Νέα εφιαλτική σελίδα» βλέπει ο Guardian, «τορπίλη στις κυβερνητικές παρεμβάσεις» γράφουν οι Financial Times, «ζωντανεύει το κραχ του 1929» σημειώνει η Daily Mail.

Οι Αμερικανοί βουλευτές έχουν χάσει το μυαλό τους δήλωσε, χαρακτηριστικά, ο Ευρωπαίος Επίτροπος αρμόδιος για θέματα εμπορίου Πήτερ Μάντελσον.

Εν τω μεταξύ, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζ.Ο.Μπους ετοιμάζεται για ακόμη ένα διάγγελμα, που θα πραγματοποιηθεί το μεσημέρι της Τρίτης (ώρα Ελλάδας).

Μετά από σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Λευκό Οίκο, για την απόρριψη του σχεδίου διάσωσης των τραπεζών, την οποία οικονομικοί αναλυτές χαρακτήρισαν ως την 11η Σεπτεμβρίου της αμερικανικής οικονομίας, ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Χένρι Πόλσον ζήτησε άμεση δράση, ώστε να καταρτιστεί ένα νέο σχέδιο.

«Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε και είναι πολύ σημαντικό θέμα για να το αφήσουμε απλώς να καταρρεύσει. Θα πρέπει να εργαστούμε όσο ταχύτερα μπορούμε» δήλωσε ο Χ.Πόλσον. Αν και την Τρίτη αναμένονται αλλεπάλληλες συσκέψεις υψηλόβαθμων στελεχών των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων με το οικονομικό επιτελείο, η Βουλή των Αντιπροσώπων θα «ανοίξει» και πάλι την Πέμπτη, λόγω του εβραϊκού εορτασμού.

Σύμφωνα με ένα σενάριο, η Γερουσία θα κληθεί να εξετάσει το νέο σχέδιο που θα προκύψει από τις εντατικές διαπραγματεύσεις, ακόμη και την Τετάρτη και εφόσον εξασφαλιστεί η ψήφος της, τότε θα προωθηθεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, το σενάριο αυτό έχει προκαλέσει αντιδράσεις μεταξύ των Γερουσιαστών, που δεν θέλουν να επικυρώσουν ένα σχέδιο, το οποίο μπορεί εκ νέου να απορριφθεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Πηγή: news.in.gr

[Raven Lord]

πάλι τρέχουμε κλαίγοντας στο κράτος... μάλιστα :!:

[Deggial]

πάλι τρέχουμε κλαίγοντας στο κράτος... μάλιστα :!:

Privatizing profit & socializing loss... είναι τρομερά λανθασμένος ο τρόπος που χειρίζονται την κρίση, ειδικά όταν επί της ουσίας απαλάσσει τους ιδιώτες από την ευθύνη των πράξεων τους. Η ίδια ακριβώς νοοτροπία μας οδήγησε σε αυτό το σημείο εξ' αρχής.

[cthulu]

nai omws otan o allos 8a xasei tis kata8eseis pou exei sthn trapeza h ta omologa metoxes klp kai arketos kosmos 8a xasei tis douleies tou an pane kamia 10ria atoma sth bouzou de lynetai to problhma.

[When Black Roses Bloom]

Να μην δίναν αβέρτα δάνεια ρε φιλαράκι. Καλά να πάθουν. Let the capitalistic state come tumbling down και τέτοια. Save the parrots αδερφέ.

[Phantom Duck]

nai omws otan o allos 8a xasei tis kata8eseis pou exei sthn trapeza h ta omologa metoxes klp kai arketos kosmos 8a xasei tis douleies tou an pane kamia 10ria atoma sth bouzou de lynetai to problhma.

Οπότε ας βγάλουν τα σπασμένα οι φορολογούμενοι κι όχι αυτοί που τα 'φαγαν.

[cthulu]

me aytes tis 2 ainigmatikes grammes pou egrapsa den yponohsa oti 8a eprepe na plhrwsoun ta spasmena oi forologoumenoi.an kai mia xara 8a htan an ta lefta pou phgainoun sto iraq phgainan ekei + bring the boys back home kets.ayto pou prospa8hsa(apotyxhmena mallon)na pw einai oti einai ena sobarotato problhma to opoio ephreazei para poly kozmo kai de lynetai me to na steileis 10 superapotyxhmenous (gia thn tseph twn trapezwn oxi th dikh tous)manager sth bouzou.
kala ta les.save the parrots.de pa na gamh8oun oloi.as anatinaxoume kai ta grafeia twn pistwtikwn kartwn kai pame sto apolyto chaos(diko mou an to exete akousei allou na mou to peite na parw pneymatika dikaiwmata).eixa yposxe8ei oti den 8a xanagrafa edw.
pali mlkia ekana.mikros eimai 8a ma8w.

[Phantom Duck]

Μη μου μουτρώνεις :teddy:

Δεν είπε κανείς να πάνε στη φυλάκα απλά οι μανατζαραίοι, αλλά να τους πάρουμε τα πάντα και να μπαλώσουμε τις τρύπες. Waddafuck, κάπου πήγαν όλα τα κλεμμένα...

[cthulu]

poutanes,narkwtika kai kazina.ekei ta fagane ta moonia.
ante par'ta twra.oute o niko belik den mporei.
ante na mporei o chuck o norris.
:gun: :gun: :gun:
pare ena :chef:

[Not_saved]

Δεν είπε κανείς να πάνε στη φυλάκα απλά οι μανατζαραίοι, αλλά να τους πάρουμε τα πάντα και να μπαλώσουμε τις τρύπες. Waddafuck, κάπου πήγαν όλα τα κλεμμένα...

Αφ'ενός δεν πιστεύω οτι φτάνουν τα λεφτά των μανατζαρέων (παρά τους τεράστιους μισθούς τους) για να μπαλωθούν οι τρύπες, αφ'ετέρου απ'αυτά τα περισσότερα έχουν ήδη φύγει σε επενδύσεις, οφ σορ, ξέπλυμα χρήματος, τράπεζες της κύπρου, κόκα χόρτο και μουνί.

[Mostos]

επιτρέψτε μου μια μικρή παρέμβαση. το όλο θέμα με τις τράπεζες που πτώχευσαν απο ότι έχω καταλάβει βασίζεται στο πρόβλημα των ενυπόθηκων δανείων που χορήγησαν οι τράπεζες στους αμερικάνους πολίτες (ίσως και στην ευρώπη να έγινε, δεν ξέρω).

Το κόνσεπτ όλου αυτού από όσο έχω καταλάβει είναι το εξής. Ο Χ παίρνει ένα δάνειο αξίας 100 δολλαρίων και για υποθήκη βάζει το σπίτι του, αξίας επίσης 100 δολλαρίων. Στη συνέχεια, στα επόμενα 2 χρόνια ας πούμε η αγορά φουσκώνει και το σπίτι απο εκεί που άξιζε 100 δολλάρια τώρα αξίζει 200. Ο πελάτης Χ πάει λοιπόν στην τράπεζα και λέει, εφόσον έχει αυτή την υποθήκη των 100, δε μου δίνεις και άλλα 100 να φτάσουμε την παρούσα αξία του ακίνητου που μου έχεις υποθηκεύσεί να κάνεις κι εσύ τη δουλειά σου, να την κάνω κι εγώ; και η τράπεζα το κάνει. Έτσι ο πελάτης Χ έχει ενα δάνειο ύψους 200 δολλαρίων και μια υποθήκη γιαυτό ίδιας αξίας. Στη συνέχεια το σπίτι ανεβαίνει κι άλλο λόγω της αγοράς και τελικά φτάνει τα 500 δολλάρια. Ο Χ ακολουθεί την πιο πάνω τακτική και ανεβάζει το χρέος του σε 500 δολλάρια (χοντρικά λέμε τώρα). Κάποια στιγμή όμως, η αγορά ούσα φούσκα σκάει. Επομένως το σπίτι των 500 δολλαρίων τώρα αξίζει πάλι 100 ή 200 ή 70. Όμως ο πελάτης έχει ήδη πάρει 500. Έτσι έχει ενα δάνειο το οποιό δεν έχει εγγύηση όσον αφορά την τράπεζα για αυτό το ύψος της αξίας. Επομένως γίνεται ένας πανικός και ακολουθεί όλη η ιστορία που ξέρετε. Αν τα πράγματα έγιναν έτσι και η πληροφόρηση μου δεν είναι μονομερής ή λανθασμένη, αντιλαμβάνεστε οτι τα λεφτά πήγαν στον κόσμο και όχι σε κάποιον CEO ή μέτοχο, και άρα εκεί πήγαν τα "κλεμμένα" ας πούμε. Τέλος όπως είναι κατανοητό μπορεί η μετακύληση των ζημιών στους φορολογούμενους να μην είναι δίκαιη σαν λύση αλλα είναι η μόνη σωστή στην παρούσα φάση (εκτός κι αν έχετε κατα νού καποια άλλη πιο σωστή) κι ας μην είναι η πλέον δίκαιη. Στο κάτω κάτω ένα κραχ δεν οφελεί κανέναν εκτός απο μεγαλοκαρχαρίες που έχουν ηδη ρευστά στην τσέπη τους και θα αγοράσουν τα πάντα σε τιμή κόστους.

Γενικά το κραχ δεν είναι κάτι για το οποίο μπορεί να χαρεί κανένας εκτός κι αν έχει ΠΟΛΥ ρευστό.

εδιτ: αν το παραπάνω κόνσεπτ είναι ανακριβές να με συγχωρείτε και να με διορθώσετε πλιζ.

[Harbinger of Death]

Νομίζω ότι το θέμα με τα δάνεια έγινε κάπως διαφορετικά. Είδα μια εκπομπή πάνω σε αυτό, και διάβασα και διάφορα, και νομίζω ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε από τα δάνεια υψηλού κινδύνου ή κάπως έτσι, δηλαδή δάνεια που έδιναν οι τράπεζες σε ανθρώπους αβέρτα, χωρίς να ζητάνε αποδεικτικά της δυνατότητας του δανειολήπτη να αποπληρώσει. Αυτά δίνονταν μέσω ιδιωτικών υπηρεσιών, ακόμα και σε ανέργους! Οι τράπεζες στη συνέχεια, έπαιρναν αυτά τα οφειλόμενα ποσά, και με κάποια οικονομική διαδικασία μέσω κάποιων επενδυτικών εταιρειών (την οποία δεν έχω καλοκαταλάβει), τα "μετέφραζαν" σε κεφάλαιο για επενδύσεις στο χρηματιστήριο.
Ωστόσο, όπως ήταν φυσικό, έφτανε η στιγμή που οι δανειολήπτες έπρεπε να αποπληρώσουν, πράγμα που δεν μπορούσαν να κάνουν, και συνεπώς η τράπεζα δεν έπαιρνε χρήματα, κατέσχετε σπίτια (αγορασμένα με τα δάνεια που είχε δώσει ή υποθηκευμένα), τα οποία είχαν ελάχιστη αξία, και γενικά έχανε λεφτά.
Η έκταση του γεγονότος είναι τέτοια που στο Σακραμέντο, αν θυμάμαι καλά, ολόκληρες γειτονιές ερημώθηκαν από τις εξώσεις.
Ας συμπληρώσει κάποιος.

[Candiru]

από καθηγητή οικονομολογίας τα άκουσα περίπου όπως τα είπε ο αποπάνω. Αλλά και του Μόστου δεν απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα, μια και μέρος των δανειοληπτών μπορεί να έδρασε και με αυτόν τον τρόπο. Το σίγουρο είναι ότι το χρήμα διέρευσε προς χιλιάδες μικροδανειολήπτες μέχρι και άνεργους και άστεγους.

Γιαυτό είναι απόλυτα υπεύθυνες οι τράπεζες και η πολιτική τους αυτή της απληστίας.

[animae]

Στα οικονομικά οικολόγε, ακούς καθηγητές?

[Candiru]

ναι, δε σκαμπάζω πολλά

[Deggial]

Ενώ στα υπόλοιπα είσαι ξεφτέρι.

Τέσπα, ό,τι είπε ο χάρμπινγκερ. Τα τελευταία χρόνια, το κράτος (Home Mortgage Disclosure Act, Community Reinvestment Act) έσπρωχνε τις τράπεζες σε υποθήκες μεγάλου ρίσκου. Η νομοθεσία επί της ουσίας ανάγκαζε τις τράπεζες να δέχονται πελάτες από όλη την τοπική γεωγραφική περιοχή και χωρίς διακρίσεις (εξάλλου απαιτείται ένας Χ βαθμός στο CRA rating για να επιτρέπει ο νόμος κάποιες επιχειρηματικές δραστηριότητες). Ακόμη κι αν ο αιτούμενος δεν είχε εισόδημα και ζούσε μόνο από το επίδομα ανεργίας. Ε, έπειτα ακολούθησε η πτώση της αξίας των ακινήτων, και οι τράπεζες δεν είχαν ουσιαστικό τρόπο να πάρουν πίσω τα χρωστούμενα.

Για το πώς ακριβώς δουλεύουν οι Freddie Mac και Fannie Mae, μπορείτε να διαβάσετε τις πρώτες σελίδες του "Freddie Mac and Fannie Mae, An Exit Strategy for the Taxpayer" (http://www.cato.org/pubs/bp/bp106.pdf), Arnold Kling. Άλλα προβλήματα της κρατικής παρέμβασης στην λειτουργία των τραπεζών τονίζονται στο "Financial Deregulation," Chapter 21, Cato Handbook for Congress: Policy Recommendations for the 108th Congress, (2003) (http://www.cato.org/pubs/handbook/hb108/hb108-21.pdf).

[Harbinger of Death]

:shock: αυτή η πολιτική ενθαρρύνθηκε από το νόμο; Εγώ νόμιζα ότι ήταν πρωτοβουλία των τραπεζών! Επικοινωνιακό παιχνίδι δλδ;

[Mostos]

Αρα τα λεφτά πήγαν στο λαο.

εδιτ: η φούσκα των αξιών ακινήτων προηγήθηκε νομίζω των subprime.

[Mostos]

επισης ντεγκι ποια στρατηγική κρύβεται πίσω απο τη χορήγηση δανείων σε άτομα που δεν μπορούν να τα αποπληρώσουν;

[Deggial]

επισης ντεγκι ποια στρατηγική κρύβεται πίσω απο τη χορήγηση δανείων σε άτομα που δεν μπορούν να τα αποπληρώσουν;

Ο σκοπός των νόμων αυτών την δεκαετία του '70 ήταν να μην γίνονται διακρίσεις, παραδείγματος χάριν να μην υπάρχουν τράπεζες που εξυπηρετούν μόνο τις πλούσιες συνοικίες. Το πρόβλημα είναι πως την τελευταία δεκαετία έγιναν τροποποιήσεις που αφ' ενός επέτρεπαν την λήψη δανείων χωρίς εγγυήσεις (ακόμη κι αν κάποιος είναι άνεργος), αφ' ετέρου επί της ουσίας υποχρέωναν τις τράπεζες να δέχονταν τέτοια δάνεια για να διατηρούν ένα CRA rating για να έχουν κάποια πλεονεκτήματα από το Federal Reserve System. Υπήρχαν και ειδικοί νόμοι που διευκόλυναν π.χ. τα δάνεια φοιτητών, επίσης σε τέτοιο γελοίο βαθμό που δεν υπήρχαν εγγυήσεις.

Επιπροσθέτως, λάβε υπόψη πως οι Freddie Mac και Fannie Mae (οι οποίες διαχειρίζονταν σχεδόν το 50% των δανείων με υποθήκη) ήταν κάτι αντίστοιχο με κοινοπραξίες δημοσίου και ιδιωτών, ενώ υπήρχε και ειδική κρατική επιτροπή να τις ελέγχει.

[Candiru]

Από περσινό της Ελευθεροτυπίας που ίσως είναι εξήγηση γιατί ακόμα δεν χτυπήθηκαν ελληνικές τράπεζες από την κρίση:

Το ποσό των 900 εκατ. ευρώ έχουν βάλει στην τσέπη τους τα τελευταία δύο χρόνια οι τράπεζες εις βάρος των μικροκαταθετών.

Και αυτό γιατί σε κάθε αύξηση των ευρωεπιτοκίων οι τράπεζες ανεβάζουν τα επιτόκια δανεισμού, αλλά «ξεχνούν» να περάσουν ολόκληρη την αναπροσαρμογή στους λογαριασμούς καταθέσεων, που ακόμα και σήμερα για την πλειονότητα των τραπεζών είναι καθηλωμένοι σε επίπεδα κοντά στο 1%.

Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες αποκομίζουν οφέλη άνω των 120 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση λόγω της ψαλίδας στις αυξήσεις επιτοκίων δανείων και καταθέσεων. Ετσι, από το Δεκέμβριο του 2005 και λόγω των 8 συνεχόμενων αυξήσεων που έχουν πραγματοποιηθεί έχουν ωφεληθεί πάνω από 900 εκατ. ευρώ!

Σε κάθε αύξηση του βασικού επιτοκίου δανεισμού σε ευρώ από την ΕΚΤ οι τράπεζες αναπροσαρμόζουν αυτόματα το επιτόκιο των δανείων που συνδέονται με αυτό, σε ποσοστό ίσο με την αύξηση. Δηλαδή, οι δανειολήπτες στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων ή και πιστωτικών καρτών που είναι συνδεδεμένες με το παρεμβατικό επιτόκιο της ΕΚΤ βλέπουν άμεσα το επιτόκιό τους να επιβαρύνεται κατά 0,25%.

Ηδη, μετά την τελευταία αύξηση που έκανε η ΕΚΤ τις προηγούμενες εβδομάδες ανεβάζοντας το βασικό επιτόκιο του ευρώ στο 4% έναντι 3,75%, αρκετές ελληνικές τράπεζες ανακοίνωσαν την άμεση αναπροσαρμογή των κυμαινόμενων επιτοκίων αυτής της κατηγορίας.

Την ίδια στιγμή, όμως, οι τράπεζες ανεβάζουν το επιτόκιο μόνο όταν πρόκειται για μεγάλες καταθέσεις. Ως γνωστόν, οι περισσότερες τράπεζες υπολογίζουν το επιτόκιο καταθέσεων ταμιευτηρίου κλιμακωτά, ανάλογα με το υπόλοιπο του λογαριασμού.

Ετσι, όταν ανεβαίνει το επιτόκιο παρέμβασης της ΕΚΤ οι τράπεζες αυξάνουν το επιτόκιο ταμιευτηρίου ανάλογα με το υπόλοιπο της κατάθεσης, πράγμα που σημαίνει ότι καταθέτες με λογαριασμούς ύψους έως 15.000 ή και 30.000 ευρώ (ανάλογα με την τράπεζα) βλέπουν το τελικό επιτόκιο να ανεβαίνει μόλις κατά 0,10%. Για παράδειγμα σήμερα ένας λογαριασμός ταμιευτηρίου έως 10.000 ευρώ έχει επιτόκιο 0,65%. Μόνο λογαριασμοί με υπόλοιπο από 100.000 ή και 300.000 ευρώ καρπώνονται αυξήσεις 0,25% ή και 0,30%.

Με δεδομένο ότι το μέσο υπόλοιπο κατάθεσης ταμιευτηρίου είναι χαμηλότερο από 8.000 ευρώ, η διαφορά ανάμεσα στα επιτόκια χορηγήσεων και καταθέσεων αφορά το σύνολο σχεδόν των 80 δισ. ευρώ που είναι κατατεθειμένα σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου.

Ετσι, σε κάθε άνοδο οι τράπεζες δίνουν στους καταθέτες επιπλέον 80 εκατ. ευρώ σε τόκους (αύξηση επιτοκίου 0,10%), καρπώνονται όμως επιπλέον έσοδα 200 εκατ. ευρώ, δανείζοντας με αυξημένο επιτόκιο 0,25%.

Ετήσια κέρδη

Η διαφορά αυτή του 0,15% μεταφράζεται σε ετήσια κέρδη 120 εκατ. ευρώ για κάθε άνοδο των επιτοκίων. Συνολικά, δηλαδή, λόγω των 8 αυξήσεων που έχουν πραγματοποιηθεί από το 2005 έως σήμερα τα κέρδη των τραπεζών ανέρχονται σε 900 εκατ. ευρώ.

Εκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας διαπιστώνει ότι κατά την τριετία 2004-2007, ενώ τα επιτόκια δανεισμού στην ελληνική αγορά κατά μέσον όρο ήταν τα υψηλότερα στην Ε.Ε. τα επιτόκια καταθέσεων ήταν και είναι από τα χαμηλότερα. Η σχέση αυτή είχε ως αποτέλεσμα το επιτοκιακό περιθώριο στην ελληνική αγορά να είναι το υψηλότερο, και μάλιστα διπλάσιο από το μέσο όρο των χωρών της ζώνης του ευρώ. Οι ελληνικές τράπεζες κατά μέσο όρο δανείζουν με επιτοκιακό περιθώριο (δηλαδή με περιθώριο κέρδους) 3,65%, όταν στη ζώνη του ευρώ το περιθώριο κυμαινόταν στην εξεταζόμενη τριετία στο 1,68%.

Στην ουσία οι πρακτικές αυτές τροφοδοτούν με υπερκέρδη τις ελληνικές τράπεζες εις βάρος των ελληνικών νοικοκυριών. Το 2006 τα κέρδη τους έφτασαν τα 3,3 δισ. ευρώ, ενώ το 2007 εκτιμάται ότι θα προσεγγίσουν τα 4,3 δισ. ευρώ. Είχαν, δηλαδή, αύξηση 30%.

Ομως, η αφαίμαξη των ελληνικών νοικοκυριών και των επιχειρήσεων δεν σταματά εδώ. Οι τράπεζες χρεώνουν για κάθε μας πράξη υπέρογκες προμήθειες, που κάθε χρόνο τούς αποφέρουν έσοδα περίπου 500 εκατ. ευρώ.

*Τα επιτόκια καταθέσεων στη χώρα μας είναι τα χαμηλότερα στην ευρωζώνη. Πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την τριετία 2003-2006 κατέδειξε ότι το μέσο επιτόκιο δανεισμού στην Ελλάδα (για νέες χορηγήσεις) διαμορφώθηκε κατά μέσο όρο στο 5,96%, ενώ κατά μέσο όρο το ίδιο επιτόκιο στην Ε.Ε. ήταν 4,15%. Αντιστοίχως, το επιτόκιο καταθέσεων (ταμιευτήριο, προθεσμιακοί λογαριασμοί) στη χώρα μας ανήλθε στο 1,2%, κάτω δηλαδή από το μέσο επιτόκιο της ευρωζώνης, που είναι στο 1,6%.

Το καθεστώς αυτό των επιτοκίων φέρνει σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση τους έλληνες πολίτες, καθώς, πέραν των υψηλών επιτοκίων, στη χώρα μας ο πληθωρισμός όλα αυτά τα χρόνια είναι κατά πολύ υψηλότερος από το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ, με αποτέλεσμα τα νοικοκυριά να επιβαρύνονται και με υψηλότερο κόστος ζωής. Τα αντίστοιχα επιτόκια (καταθέσεις ταμιευτηρίου) στη Γαλλία είναι 2,2%, στην Ολλανδία 2,1%, στο Βέλγιο 2%, στη Γερμανία 1,6%. Σε ορισμένες χώρες όπως στη Γαλλία οι τράπεζες έχουν καθιερώσει λογαριασμούς για όσους έχουν εισοδήματα έως 10.000 ευρώ ετησίως. Οι λογαριασμοί αυτοί, «των φτωχών» όπως ονομάζονται, δίνουν επιτόκια 5% για απλές καταθέσεις ταμιευτηρίου.

*Η ψαλίδα μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων τον τελευταίο χρόνο, με την αύξηση των ευρωεπιτοκίων, έχει αυξηθεί περαιτέρω. Δηλαδή, οι τράπεζες αγοράζουν φθηνά το χρήμα από τους μικροκαταθέτες τους και στη συνέχεια το πωλούν στους ίδιους πολύ ακριβότερα, μέσω στεγαστικών, καταναλωτικών δανείων και πιστωτικών καρτών .

Ετσι, για παράδειγμα, οι τράπεζες δανείζουν τα νοικοκυριά με επιτόκιο 9% στα καταναλωτικά δάνεια ενώ το αντίστοιχο επιτόκιο στις καταθέσεις φτάνει σε μέσα επίπεδα το 1%-1,2%.

«Ψαλίδα» 19%!

Προκύπτει με αυτόν τον τρόπο ένα περιθώριο κέρδους 7,8%. Το μέσο κυμαινόμενο επιτόκιο των στεγαστικών δανείων στην Ελλάδα ανέρχεται στις 5,5 εκατοστιαίες μονάδες. Με δεδομένο ότι το μέσο επιτόκιο που δίνουν οι τράπεζες στις καταθέσεις είναι μόλις 1,2%, προκύπτει ένα «περιθώριο κέρδους» 4,5 εκατοστιαίων μονάδων.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου πελάτες τραπεζών λαμβάνουν επιτόκιο 1% από τα χρήματα που έχουν καταθέσει και ταυτόχρονα πληρώνουν επιτόκιο 20% ή και παραπάνω στην ίδια τράπεζα για οφειλές σε πιστωτικές κάρτες. Δηλαδή, η «ψαλίδα» ανάμεσα στα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων φτάνει στο εξωφρενικό 19%.

*Τα στεγαστικά δάνεια στην Ελλάδα είναι τα ακριβότερα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, αφού οι τράπεζες, παρά τα υπερκέρδη τους, φροντίζουν να δανείζουν τους Ελληνες με πολύ υψηλό περιθώριο σε σχέση με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το ίδιο συμβαίνει και στα καταναλωτικά δάνεια αλλά και στις κάρτες.

Τα στοιχεία για το περιθώριο των στεγαστικών δανείων σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι αποκαλυπτικά: το περιθώριο (spread) ανάμεσα στο επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και στο μέσο κυμαινόμενο επιτόκιο στεγαστικών δανείων που χορηγούν οι τράπεζες στην Ελλάδα είναι 1,8 έως 2 εκατοστιαίες μονάδες για τα νέα δάνεια που έχουν κυμαινόμενο επιτόκιο.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο «καπέλο» που συναντά κανείς συγκρίνοντας τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης των 15 χωρών (προ διεύρυνσης).

Αλά... ελληνικά

Μάλιστα, χαρακτηριστικό είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το ελληνικό «καπέλο» στα επιτόκια είναι διπλάσιο σε μέγεθος σε σχέση με το περιθώριο που χρεώνουν τράπεζες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα, στην Ισπανία είναι 0,5%, στην Ολλανδία 0,8% στη Σουηδία 0,9% και στη Φιλανδία 1%.

*«Καπέλο αλά ελληνικά» πληρώνουν οι δανειολήπτες και στα καταναλωτικά δάνεια. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το μέσο (ονομαστικό) επιτόκιο καταναλωτικού δανείου στην Ελλάδα είναι 9% (το δεύτερο υψηλότερο ανάμεσα στις χώρες-μέλη της ζώνης του ευρώ), ενώ ο μέσος όρος είναι 6,7%. Δηλαδή, οι έλληνες δανειολήπτες πληρώνουν παραπάνω από 2,3 μονάδες «καπέλο» στα καταναλωτικά τους δάνεια, σε σχέση με το μέσο όρο της ευρωζώνης.

Σήμερα τα ελληνικά νοικοκυριά χρωστούν στις τράπεζες πλέον των 25,5 δισ. ευρώ για καταναλωτικά δάνεια, κάτι που σημαίνει ότι το «καπέλο» στα δάνεια αυτά μεταφράζεται σε υπερκέρδη άνω των 500 εκατ. ευρώ!

[Candiru]

Αρθρο του Slavoj Zizek στο Βήμα για την κρίση (http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20081012&nid=10045143&sn=&spid=)

[led_zeppelin]

Το Βημα δεν ειναι η φυλλαδα που φιλοξενουσε αρθρα του Πρετεντερη που κατεληγαν στο οτι ο Τσαβες υιοθετει τριτοκοσμικες μεθοδους κρατικοποιωντας ιδρυματα κι επιχειρησεις?

[Deggial]

Το Βημα δεν ειναι η φυλλαδα που φιλοξενουσε αρθρα του Πρετεντερη που κατεληγαν στο οτι ο Τσαβες υιοθετει τριτοκοσμικες μεθοδους κρατικοποιωντας ιδρυματα κι επιχειρησεις?

Ναι, και; Έτσι κι αλλιώς, αναδημοσίευση είναι.