Candiru
23-09-2008, 10:03
http://i42.photobucket.com/albums/e341/grammat/1-22.png
Ο «Wall-e», η ιστορία ενός ρομπότ που έχοντας μείνει μόνο στη Γη για 700 χρόνια, έχει αναπτύξει αισθήματα και τού λείπει μια παρέα. Οι άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τον γεμάτο σκουπίδια πλανήτη, η κυβέρνηση της υπερδύναμης είναι μια πολυεθνική εταιρεία που πουλάει τα πάντα και προωθεί την υπερκατανάλωση, μετατρέποντας τη Γη σε σκουπιδότοπο και τους ανθρώπους σε δυσκίνητα, υπέρβαρα πλάσματα.
Η μοναδική ανθρώπινη δραστηριότητα στη Γη είναι η αποστολή της Eve, ενός ρομπότ που προσπαθεί να ανιχνεύσει απομεινάρια ζωής. Και ο πρόσχαρος, παλιομοδίτης Wall-e, που έχει περάσει τη ζωή του μαζεύοντας σκουπίδια, θα ερωτευτεί την Eve, ένα υπερσύγχρονο ρομπότ, ζητώντας μια τρυφερή επαφή, κάτι που έμαθε βλέποντας ταινίες με ερωτευμένους ανθρώπους να κρατιούνται χέρι χέρι, ταινίες σαν το «Hello Dolly».
Σ' αυτή την ξεχωριστή ταινία, το τραγούδι των τίτλων έγραψε ένας μουσικός που έχει ιδιαίτερη σχέση με τον πλανήτη. Ο Πίτερ Γκάμπριελ συλλέγει τις μουσικές του κόσμου και τις παρουσιάζει στο φεστιβάλ Womad, ενώ είναι από τους πιο συνειδητοποιημένους καλλιτέχνες σε ό,τι αφορά τα ζητήματα του περιβάλλοντος. «Εχω δει όλες τις ταινίες της Pixar άπειρες φορές, γιατί έχω έναν εξάχρονο γιο που δεν τις χορταίνει. Ειδικά το «Toy Story» και το «Ψάχνοντας τον Νέμο»», σημειώνει ο Γκάμπριελ, εξηγώντας τους λόγους που τον έκαναν να αναμειχθεί με το σχέδιο. «Τα κινούμενα σχέδια είναι όμως κάτι που κι εμένα μ' αρέσει. Εγώ μεγάλωσα με τα Looney Tunes, τον Μπάμπι και με ό,τι έχει βγάλει η Ντίσνεϊ. Είναι η πρώτη φορά που γράφω μουσική για animation. Γράφω για ταινίες όταν συνεργάζομαι με σκηνοθέτες που καταλαβαίνουν τη μουσική και η ίδια η ταινία έχει ενδιαφέρον. Αυτή ήταν μια τέτοια περίπτωση. Γνώριζα τον σκηνοθέτη Αντριου Στάντον εδώ και αρκετό καιρό και πριν από τρία - τέσσερα χρόνια μού μίλησε για τον Wall-e. Μου πρότεινε να κάνω κάτι και αυτό οδήγησε στο Down to Earth. Προσπάθησα να περάσω κάτι από το παράξενο κλίμα της ταινίας μαζί με μελωδία και δύναμη. Ηταν το αποτέλεσμα των συζητήσεών μας με τον Αντριου. Οταν γράφεις ένα τραγούδι για ταινία, προσπαθείς να βοηθήσεις κάποιον να πραγματοποιήσει το όραμά του, κάτι που είναι περίπου το αντίθετο απ' αυτό που κάνω όλο τον υπόλοιπο καιρό».
Στη σύνθεση του τραγουδιού, αλλά και σε κάποια από τα μουσικά θέματα της ταινίας, ο Γκάμπριελ συνεργάστηκε με τον εξαιρετικό κινηματογραφικό συνθέτη Τόμας Νιούμαν. «Η συνεργασία λειτούργησε», λέει ο Γκάμπριελ, «γιατί πάντα μού άρεσε η δουλειά του Τόμας Νιούμαν. Ειδικά ό,τι έγραψε για το American Beauty και το Six feet under. Αυτό το τελευταίο, νομίζω ότι είναι το καλύτερο μουσικό θέμα που έχει γραφτεί για την τηλεόραση. Πρωτότυπο, με ζωντανά χρώματα και υφή, που ξεγελάει κάνοντάς σε να νομίζεις ότι είναι απλό».
Είναι μια περιβαλλοντική ταινία με πολλούς τρόπους, αλλά το μήνυμα ότι πρέπει να προσέχουμε τον πλανήτη δεν είναι κακόηχο».
Από της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Θα το δώ την Παρασκευή
Ο «Wall-e», η ιστορία ενός ρομπότ που έχοντας μείνει μόνο στη Γη για 700 χρόνια, έχει αναπτύξει αισθήματα και τού λείπει μια παρέα. Οι άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τον γεμάτο σκουπίδια πλανήτη, η κυβέρνηση της υπερδύναμης είναι μια πολυεθνική εταιρεία που πουλάει τα πάντα και προωθεί την υπερκατανάλωση, μετατρέποντας τη Γη σε σκουπιδότοπο και τους ανθρώπους σε δυσκίνητα, υπέρβαρα πλάσματα.
Η μοναδική ανθρώπινη δραστηριότητα στη Γη είναι η αποστολή της Eve, ενός ρομπότ που προσπαθεί να ανιχνεύσει απομεινάρια ζωής. Και ο πρόσχαρος, παλιομοδίτης Wall-e, που έχει περάσει τη ζωή του μαζεύοντας σκουπίδια, θα ερωτευτεί την Eve, ένα υπερσύγχρονο ρομπότ, ζητώντας μια τρυφερή επαφή, κάτι που έμαθε βλέποντας ταινίες με ερωτευμένους ανθρώπους να κρατιούνται χέρι χέρι, ταινίες σαν το «Hello Dolly».
Σ' αυτή την ξεχωριστή ταινία, το τραγούδι των τίτλων έγραψε ένας μουσικός που έχει ιδιαίτερη σχέση με τον πλανήτη. Ο Πίτερ Γκάμπριελ συλλέγει τις μουσικές του κόσμου και τις παρουσιάζει στο φεστιβάλ Womad, ενώ είναι από τους πιο συνειδητοποιημένους καλλιτέχνες σε ό,τι αφορά τα ζητήματα του περιβάλλοντος. «Εχω δει όλες τις ταινίες της Pixar άπειρες φορές, γιατί έχω έναν εξάχρονο γιο που δεν τις χορταίνει. Ειδικά το «Toy Story» και το «Ψάχνοντας τον Νέμο»», σημειώνει ο Γκάμπριελ, εξηγώντας τους λόγους που τον έκαναν να αναμειχθεί με το σχέδιο. «Τα κινούμενα σχέδια είναι όμως κάτι που κι εμένα μ' αρέσει. Εγώ μεγάλωσα με τα Looney Tunes, τον Μπάμπι και με ό,τι έχει βγάλει η Ντίσνεϊ. Είναι η πρώτη φορά που γράφω μουσική για animation. Γράφω για ταινίες όταν συνεργάζομαι με σκηνοθέτες που καταλαβαίνουν τη μουσική και η ίδια η ταινία έχει ενδιαφέρον. Αυτή ήταν μια τέτοια περίπτωση. Γνώριζα τον σκηνοθέτη Αντριου Στάντον εδώ και αρκετό καιρό και πριν από τρία - τέσσερα χρόνια μού μίλησε για τον Wall-e. Μου πρότεινε να κάνω κάτι και αυτό οδήγησε στο Down to Earth. Προσπάθησα να περάσω κάτι από το παράξενο κλίμα της ταινίας μαζί με μελωδία και δύναμη. Ηταν το αποτέλεσμα των συζητήσεών μας με τον Αντριου. Οταν γράφεις ένα τραγούδι για ταινία, προσπαθείς να βοηθήσεις κάποιον να πραγματοποιήσει το όραμά του, κάτι που είναι περίπου το αντίθετο απ' αυτό που κάνω όλο τον υπόλοιπο καιρό».
Στη σύνθεση του τραγουδιού, αλλά και σε κάποια από τα μουσικά θέματα της ταινίας, ο Γκάμπριελ συνεργάστηκε με τον εξαιρετικό κινηματογραφικό συνθέτη Τόμας Νιούμαν. «Η συνεργασία λειτούργησε», λέει ο Γκάμπριελ, «γιατί πάντα μού άρεσε η δουλειά του Τόμας Νιούμαν. Ειδικά ό,τι έγραψε για το American Beauty και το Six feet under. Αυτό το τελευταίο, νομίζω ότι είναι το καλύτερο μουσικό θέμα που έχει γραφτεί για την τηλεόραση. Πρωτότυπο, με ζωντανά χρώματα και υφή, που ξεγελάει κάνοντάς σε να νομίζεις ότι είναι απλό».
Είναι μια περιβαλλοντική ταινία με πολλούς τρόπους, αλλά το μήνυμα ότι πρέπει να προσέχουμε τον πλανήτη δεν είναι κακόηχο».
Από της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Θα το δώ την Παρασκευή