Gary Moore 13/9

[mrmaiden]

To kamari tis Irlandias (mia einai i Irlandia kai oxi voreia kai eire) mas esteile ston ourano xtes!Telos!

[The Good Son]

ε όχι και καμάρι της ιρλανδίας.

[Mr Mojo Rising]

Η αληθεια είναι ότι δεν περίμενα από τον 56άρη Gary Moore να δώσει τόσο τέλεια συναυλία. Η φωνή του ηταν σαν να ακούω τις αυθεντικές ηχογραφήσεις, δεν είχε σπάσει καθόλου. Πραγματικά δεν υπερβάλλω, αν έκλεινες τα μάτια σου για να μην βλέπεις πως έχει ξεκουτιάνει δεν καταλάβαινες ότι έχουν περάσει τόσα χρόνια από πάνω του. Για την κιθάρα δεν το συζητάμε.. Ειδικά σε ορισμένα blues που αυτοσχεδίαζε ατελείωτα ήταν εντυπωσιακός και ποτέ μα ποτέ κουραστικός. Εννοείται ότι όπως κάνουν όλοι οι μεγάλοι κιθαρίστες άλλαζε κιθάρα σε κάθε κομμάτι για να μας δείξει την πλούσια συλλογή του χώνοντας πότε πότε και κάτι μπινελίκια στον τύπο που ούτε μια φορά δεν κατάφερε να του κουρδίσει σωστά την κιθάρα του. :lol: :lol:
Η μπάντα του δεμένη αν και τους μουσικούς του τους είχε μόνο για background. Ο ήχος τέλειος!! Ακουγόντουσαν όλα τα όργανα πεντακάθαρα, το ίδιο και η φωνή. Έπαιξε ακριβώε 1 ώρα και 50 λεπτά με 2 πολύ σύντομα ανκόρ. Δεν έπαιξε empty rooms αλλά τι να γίνει.. Το γήπεδο ήταν γεμάτο (υπολογίζω 5-6 χιλιάδες).
Γενικά μια τέλεια συναυλία που αν και είχα τους ενδοιασμούς μου πριν πάω τελιά άξιζε τα λεφτά της 100%!!

Και 2 λόγια για τα τραγελαφικά προσκοπάκια από το Βραχάτι που βγήκαν για support. Νταξ, οι τύποι δεν ήταν πολύ κακοί (αν και η γενική αίσθηση ήταν "τελειώνετε να περάσουμε στο κυρίως πιάτο") αλλά πολύ καραγκιόζηδες ρε γαμώτο. Ούτε λυκειόπαιδα.. Δηλαδή ο ένας (ο καλούλης) είχε γαμηθεί να ζητάει χίλια ευχαριστώ κι ο άλλος (το αλάνι/μαμιάς της γειτονιάς) πέταγε συνεχώς ατάκες του στυλ "Έχουμε θεματάκι σήμερα" , "το φετινό καλοκαίρι γαμήθηκε στη δουλειά" , "το επόμενο αφιερωμένο σε μία παλία μου γκόμενα, για την ακρίβεια στην αδερφή της αλλά αυτή ποτέ δεν το έμαθε", "Στο επόμενο κομμάτι έχουμε γυρίσει ένα βίντεο με πολλές γυμνές γκόμενες" και άλλες τέτοιες γραφικότητες που πρόδιδαν το μικρό της ηλικίας τους (ελπίζω δηλαδή..) και την απειρία τους στη σκηνή. Στην τελική άμα δεν ξέρετε τι να πείτε, καλύτερα παίξτε τα κομμάτια σας και βγάλτε το σκασμό γαμώ τη μαλακία μου!! :bang: :bang:

[Witchkiller]

2 φορές έφαγα πόρτα από τη συνδεσή μου και βαριέμαι να ξαναγράψω το κατεβατό.

Mr.Mojo Rising σκάσε!Απλά το μπούλο.Οι Down'n'Out γαμάνε και γαμήσανε και χθές!Που είναι το Downsouth boogie ρεεεεεε?

Gary Moore θεός.Blues ήθελα ν'ακούσω,αυτό άκουσα.Γαμώ

[psychotron]

Λοιπόν, επειδή δεν προλαβαίνω να γράψω πολλά γιατί ψιλοτρέχω δευτεριάτικα, θα περιοριστώ σε 3-4 κουβέντες.
Κατ' αρχήν οι Down & Out ήταν όπως ακριβώς έπρεπε. Ώριμο, "νότιο" blues με σαφείς επηρεασμούς από Stevie Ray Vaughan, με καλό ήχο και την ωραία βραχνή φωνή και κορυφαία προφορά (πολύ μεγάλο πράγμα αυτό) του τραγουδιστή, προσωπικά με κέρδισαν από το πρώτο κομμάτι. Αν σας αρέσει αυτό το είδος της μουσικής, μην τυχόν τους χάσετε όπου τους πετύχετε να παίζουν. Μπράβο στα παιδιά.
Κατά τις 10, ένας εμφανώς πιο γερασμένος και αρκετά πιο "γεμάτος" Gary Moore ανέβηκε στη σκηνή και ξεκίνησε το "Oh Pretty Woman". Λοιπόν, τέλος. Ο Ιρλανδός είναι μεγάλη μορφή. Το ξέραμε και μας το επιβεβαίωσε. Η φωνή του έχει παραμείνει αναλλοίωτη, όσο για το παίξιμο στην κιθάρα δεν το συζητάμε καν, όσο περνούν τα χρόνια γίνεται ακόμα πιο καλός απ'οσο ήταν (αν αυτό είναι ποτέ δυνατόν δηλαδή)!
Στην αρχή ο ήχος ήταν ελαφρώς άσχημος, τουλάχιστον εκεί που βρισκόμουν εγώ (μπροστά-μπροστά και αριστερα όπως βλέπεις τη σκηνή), μετά διορθώθηκε πάντως. Το setlist περιελάμβανε κομμάτια από την "Still Got The Blues" και μετά περίοδο του, με δύο σπόντες, δύο συγκλονιστικές ερμηνίες του "Don't Believe A Word" και του "Parisienne Walkways" με το οποίο έκλεισε και το δεύτερο encore. O άνθρωπος παίζει με απίστευτο πάθος, ζεί την κάθε νότα, την κάθε στιγμή της συναυλίας κυριολεκτικά. Ο κόσμος αποκρίθηκε αρκετά καλά, μάλιστα στο "The Blues is Alright" όλο το στάδιο είχε σηκωθεί όρθιο και χειροκρόταγε ρυθμικά, αν και δεν έλειψαν και μερικά παράπονα, σκόρπιες κουβέντες που έπιασαν οι κεραίες μου μετά τη λήξη του live, για την έλλειψη ορισμένων κομματιών από τa 80s. Προσωπικά δεν στενοχωρήθηκα καθόλου, blues πήγα να ακούσω, blues άκουσα και το καταευχαριστήθηκα. Είδαμε και Brian Downey και χαρήκαμε!
Και κάπως έτσι πέρασε η πιο bluesy βραδιά του 2008. Από τα απολαυστικότερα live που έχω πάει.


Εννοείται ότι όπως κάνουν όλοι οι μεγάλοι κιθαρίστες άλλαζε κιθάρα σε κάθε κομμάτι για να μας δείξει την πλούσια συλλογή
Δεν νομίζω ότι είναι θέμα επίδειξης, αλλά θέμα ήχου (άλλο ήχο περιμένεις από μία telecaster, άλλο από μία les paul), αλλά και θέμα κουρδίσματος (δεν έχουν όλα τα κομμάτια το ίδιο). Μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος!
Όσο για το ότι κούρδιζε συχνά, αν πετύχεις κανένα dvd ή κάποιο live video πουθενά, θα δεις ότι το κάνει συνέχεια αυτό, είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και "ψείρας" στα live του.

εδιτ λόγω ορθογραφικού που έβγαζε μάτι :!:

[Captain Howdy]

Η αληθεια είναι ότι δεν περίμενα από τον 56άρη Gary Moore να δώσει τόσο τέλεια συναυλία. Η φωνή του ηταν σαν να ακούω τις αυθεντικές ηχογραφήσεις, δεν είχε σπάσει καθόλου. Πραγματικά δεν υπερβάλλω, αν έκλεινες τα μάτια σου για να μην βλέπεις πως έχει ξεκουτιάνει δεν καταλάβαινες ότι έχουν περάσει τόσα χρόνια από πάνω του. Για την κιθάρα δεν το συζητάμε.. Ειδικά σε ορισμένα blues που αυτοσχεδίαζε ατελείωτα ήταν εντυπωσιακός και ποτέ μα ποτέ κουραστικός. Εννοείται ότι όπως κάνουν όλοι οι μεγάλοι κιθαρίστες άλλαζε κιθάρα σε κάθε κομμάτι για να μας δείξει την πλούσια συλλογή του χώνοντας πότε πότε και κάτι μπινελίκια στον τύπο που ούτε μια φορά δεν κατάφερε να του κουρδίσει σωστά την κιθάρα του. :lol: :lol:
Η μπάντα του δεμένη αν και τους μουσικούς του τους είχε μόνο για background. Ο ήχος τέλειος!! Ακουγόντουσαν όλα τα όργανα πεντακάθαρα, το ίδιο και η φωνή. Έπαιξε ακριβώε 1 ώρα και 50 λεπτά με 2 πολύ σύντομα ανκόρ. Δεν έπαιξε empty rooms αλλά τι να γίνει.. Το γήπεδο ήταν γεμάτο (υπολογίζω 5-6 χιλιάδες).
Γενικά μια τέλεια συναυλία που αν και είχα τους ενδοιασμούς μου πριν πάω τελιά άξιζε τα λεφτά της 100%!!

Και 2 λόγια για τα τραγελαφικά προσκοπάκια από το Βραχάτι που βγήκαν για support. Νταξ, οι τύποι δεν ήταν πολύ κακοί (αν και η γενική αίσθηση ήταν "τελειώνετε να περάσουμε στο κυρίως πιάτο") αλλά πολύ καραγκιόζηδες ρε γαμώτο. Ούτε λυκειόπαιδα.. Δηλαδή ο ένας (ο καλούλης) είχε γαμηθεί να ζητάει χίλια ευχαριστώ κι ο άλλος (το αλάνι/μαμιάς της γειτονιάς) πέταγε συνεχώς ατάκες του στυλ "Έχουμε θεματάκι σήμερα" , "το φετινό καλοκαίρι γαμήθηκε στη δουλειά" , "το επόμενο αφιερωμένο σε μία παλία μου γκόμενα, για την ακρίβεια στην αδερφή της αλλά αυτή ποτέ δεν το έμαθε", "Στο επόμενο κομμάτι έχουμε γυρίσει ένα βίντεο με πολλές γυμνές γκόμενες" και άλλες τέτοιες γραφικότητες που πρόδιδαν το μικρό της ηλικίας τους (ελπίζω δηλαδή..) και την απειρία τους στη σκηνή. Στην τελική άμα δεν ξέρετε τι να πείτε, καλύτερα παίξτε τα κομμάτια σας και βγάλτε το σκασμό γαμώ τη μαλακία μου!! :bang: :bang:


nai file...

[carheart]

Αν καταφέρετε να κάνετε flame σε thread για Gary Moore, το ER θα έχει πραγματικά φτάσει σε άλλα επίπεδα.

[The Good Son]

Προσπάθησα αλλα δεν.

[Mr Mojo Rising]

Όσο για το ότι κούρδιζε συχνά, αν πετύχεις κανένα dvd ή κάποιο live video πουθενά, θα δεις ότι το κάνει συνέχεια αυτό, είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και "ψείρας" στα live του.


Βασικά έχω την εντύπωση πως σε κάποια φάση στην αρχή, ίσως και στην πρώτη κιθάρα που άλλαξε και την κούρδιζε για κανά 5λεπτο, είπε ειρωνικά: "This is almost attuned.. NOT"

Όσο για τις κιθάρες εντάξει δε διαφωνώ ότι διαφέρει ο ήχος από κιθάρα σε κιθάρα αλλά εν μέρει είναι και για τη μούρη. Τέσπα, όχι ότι με πείραξε και καθόλου. Εξάλλου έχω δει και χειρότερα, ο Mark Knopfler είχε αλλάξει ίσα με 10 διαφορετικές κιθάρες.

[Witchkiller]

Gibson ES 335!ΤΕΛΟΣ!