GuardianOfIvorytower
08-09-2008, 18:09
Helstar – The King Of Hell
AFM Records, September 2008
http://static.metal-archives.com/images/2/0/4/2/204250.jpg
1. The King of Hell
2. The Plague Called Man
3. Tormentor
4. When Empires Fall
5. Wicked Disposition
6. Caress of the Dead
7. Pain Will Be Thy Name
8. In My Darkness
9. The Garden of Temptation
Έφτασε λοιπόν και ο καιρός να κυκλοφορήσουν νέο δίσκο και οι Τεξανοί Helstar, μόλις 13 χρόνια μετά το “Multiples Of Black” του 1995. Τον οποίο δίσκο τον περίμενα με αρκετό ενδιαφέρον, ειδιά μετά την επιστροφή και του αρχικού κιθαρίστα Larry Barragan και του Robert Trevino, που συμμετείχε στο “Remnants Of War”. Μεγάλη αγάπη εξάλου η μπάντα, με κορυφαίες κυκλοφορίες στο χώρο (τα έχουμε ξαναπεί).
Ο νεός δίσκος (προσπερνώντας το εξώφυλλο, όχι δεν είναι το Diablo 3) μου αρέσει. Αρκετά. Σαφώς και δεν μπορεί να συγκριθεί βέβαια με τα 80s δημιουργήματά τους, πιστεύω κάτι τέτοιο θα ήταν άδικο, αλλά για μένα στέκει πολύ καλά. Μένω παραπάνω από ικανοιημένος από αυτόν, και από αυτά που περιμένω από τη μπάντα το 2008. Και τι περιμένω θα μου πείτε? Ένα δίσκο US power, όπως μας έχουν συνηθίσει, με αρκετά Helstar χαρακτηριστικά. Τα επιθετικά ριφς τους κάνουν και εδώ την εμφάνισή τους, αν και με περισσότερο άμεσο τρόπο σε σχέση με τα “A Distant Thunder” / “Nosferatu”. Οι 2 κιθαρίστες Larry Barragan και Robert Trevino έχουν κάνει αρκετά καλή δουλειά, αν σκεφτεί κανείς κιόλας ότι έχουν να ασχοληθούν δισκογραφικά με αυτό το ύφος εδώ και πάρα πολύ καιρό. Πολύ καλή δουλειά και από το rhythm section της μπάντας, εξάλλου ο μπασίστας Jerry Abarca συμμετέχει στη μπάντα σχεδόν από όταν επαναδραστηριοποιήθηκε (αν θυμάμαι καλά). Και φυσικά τα φωνητικά του James Rivera είναι για άλλη μια φορά άψογα, όπως ακριβώς μας έχει συνηθίσει τόσα χρόνια τώρα. Άπραγος δεν είχε μείνει άλλωστε, με συμμετοχές σε γκρουπ όπως οι Destiny’s End και οι Vicious Rumors.
Συνολικά ο δίσκος κινείται σε up tempo ταχύτητες, κάτι που προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου. Και το ύφος του μου θυμίζει παλιούς Helstar, μέσα από ένα πιο σύγχρονο πρίσμα. Δεν ξέρω τι θα πουν οι υπόλοιποι, αλλά διάκρινα και ορισμένα στοιχεία που μου θυμίζουν το “Warball” (το δίσκο των Vicious Rumors που τραγουδάει ο James), αλλά και από Destiny’s End (στο “Wicked Disposition” πχ). Και δεν αναφέρομαι μόνο στη φωνή, αλλά και στη γενικότερη φιλοσοφία των riffs. Μπορεί να κάνω και λάθος, ακούστε τον και το συζητάμε.
Κλείνοντας, επαναλαμβάνω ότι ο δίσκος με αφήνει ικανοποιημένο. Δεν είναι η δισκάρα που θα κοντράρει στα ίσια τους 80s δίσκους τους, αλλά είναι ένα πάρα πολύ καλό δείγμα σύγχρονου us power. Και ευελπιστώ, ότι αν δουλέψουν μαζί και δέσουν παραπάνω, γιατί ικανοί μουσικοί είναι όλοι τους, το επόμενο να θα βγει ακόμα καλύτερο.
http://www.helstar.com/
AFM Records, September 2008
http://static.metal-archives.com/images/2/0/4/2/204250.jpg
1. The King of Hell
2. The Plague Called Man
3. Tormentor
4. When Empires Fall
5. Wicked Disposition
6. Caress of the Dead
7. Pain Will Be Thy Name
8. In My Darkness
9. The Garden of Temptation
Έφτασε λοιπόν και ο καιρός να κυκλοφορήσουν νέο δίσκο και οι Τεξανοί Helstar, μόλις 13 χρόνια μετά το “Multiples Of Black” του 1995. Τον οποίο δίσκο τον περίμενα με αρκετό ενδιαφέρον, ειδιά μετά την επιστροφή και του αρχικού κιθαρίστα Larry Barragan και του Robert Trevino, που συμμετείχε στο “Remnants Of War”. Μεγάλη αγάπη εξάλου η μπάντα, με κορυφαίες κυκλοφορίες στο χώρο (τα έχουμε ξαναπεί).
Ο νεός δίσκος (προσπερνώντας το εξώφυλλο, όχι δεν είναι το Diablo 3) μου αρέσει. Αρκετά. Σαφώς και δεν μπορεί να συγκριθεί βέβαια με τα 80s δημιουργήματά τους, πιστεύω κάτι τέτοιο θα ήταν άδικο, αλλά για μένα στέκει πολύ καλά. Μένω παραπάνω από ικανοιημένος από αυτόν, και από αυτά που περιμένω από τη μπάντα το 2008. Και τι περιμένω θα μου πείτε? Ένα δίσκο US power, όπως μας έχουν συνηθίσει, με αρκετά Helstar χαρακτηριστικά. Τα επιθετικά ριφς τους κάνουν και εδώ την εμφάνισή τους, αν και με περισσότερο άμεσο τρόπο σε σχέση με τα “A Distant Thunder” / “Nosferatu”. Οι 2 κιθαρίστες Larry Barragan και Robert Trevino έχουν κάνει αρκετά καλή δουλειά, αν σκεφτεί κανείς κιόλας ότι έχουν να ασχοληθούν δισκογραφικά με αυτό το ύφος εδώ και πάρα πολύ καιρό. Πολύ καλή δουλειά και από το rhythm section της μπάντας, εξάλλου ο μπασίστας Jerry Abarca συμμετέχει στη μπάντα σχεδόν από όταν επαναδραστηριοποιήθηκε (αν θυμάμαι καλά). Και φυσικά τα φωνητικά του James Rivera είναι για άλλη μια φορά άψογα, όπως ακριβώς μας έχει συνηθίσει τόσα χρόνια τώρα. Άπραγος δεν είχε μείνει άλλωστε, με συμμετοχές σε γκρουπ όπως οι Destiny’s End και οι Vicious Rumors.
Συνολικά ο δίσκος κινείται σε up tempo ταχύτητες, κάτι που προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου. Και το ύφος του μου θυμίζει παλιούς Helstar, μέσα από ένα πιο σύγχρονο πρίσμα. Δεν ξέρω τι θα πουν οι υπόλοιποι, αλλά διάκρινα και ορισμένα στοιχεία που μου θυμίζουν το “Warball” (το δίσκο των Vicious Rumors που τραγουδάει ο James), αλλά και από Destiny’s End (στο “Wicked Disposition” πχ). Και δεν αναφέρομαι μόνο στη φωνή, αλλά και στη γενικότερη φιλοσοφία των riffs. Μπορεί να κάνω και λάθος, ακούστε τον και το συζητάμε.
Κλείνοντας, επαναλαμβάνω ότι ο δίσκος με αφήνει ικανοποιημένο. Δεν είναι η δισκάρα που θα κοντράρει στα ίσια τους 80s δίσκους τους, αλλά είναι ένα πάρα πολύ καλό δείγμα σύγχρονου us power. Και ευελπιστώ, ότι αν δουλέψουν μαζί και δέσουν παραπάνω, γιατί ικανοί μουσικοί είναι όλοι τους, το επόμενο να θα βγει ακόμα καλύτερο.
http://www.helstar.com/