Evergrey - Torn (2008)

[Kalt]

http://taverne.heavylaw.com/agenda/1198_0.jpg

1. Broken Wings
2. Soaked
3. Fear
4. When Kingdoms Fall
5. In Confidence
6. Fail
7. Numb
8. Torn
9. Nothing Is Erased
10. Still Walk Alone
11. These Scars

Θα τα πουμε λιτα και με ελληνικους χαρακτηρες.

Οι Evergrey μεχρι και το Inner Circle νοερα ηγουνταν μιας σκηνης. Τωρα για ποια σκηνη μιλαμε ειναι καλο θεμα, μιας και παιζουν μπαλα μονοι τους σε μια ειδικη κατηγορια. Λιγο το μελαγχολικο στοιχειο (στα συν εδω η βραχναδα του Endlung), λιγο τα γεματα συναισθημα πληκτρα, λιγο οι δυναμικες κιθαρες, ε ολα οσα αγαπησαμε συνεθεταν ενα αρκετα ξεχωριστο υφος. Η πορεια τους ηταν σχεδον αψεγαδιαστη, κατι που δυσκολα αμφισβητειται

Μετα εχουμε το Monday Morning Apocalypse. Ωραιος δισκος, εχει και κομματαρες δε λεω. Βλεπε Still In The Water. Ελα ομως που σε συνολο χανει. Πολυ αμεσα κομματια, ισως υπερβολικα αμεσα για Evergey. Το πραμα καπου αρχιζει να χωναινει, αν κι οχι πολυ

Ερχομαστε στο 2008 και το Torn. Οι εντυπωσεις ειναι αναμεικτες. Κιθαρες καραγυαλισμενες και κοφτες, πληκτρα θαμμενα στο βαθος και υφος που σε γενικες γραμμες θυμιζει μια μιξη Recreation Day και Monday Morning. Σε τελικη αναλυση αν και διαφορετικο, προκειται για ωραιο δισκο. Ομως, το θεμα ειναι αλλου. Τι ζητας ΕΣΥ φιλε μου απο τους Evergrey; Εαν ψαχνετε μια ομορφη κυκλοφορια που θα σας συντροφευσει τον επομενο καιρο, τοτε το Torn ειναι εδω για σας. Αν ομως ψαχνετε ενα σκληροπυρηνικο επος που θα το θυμαστε για τα επομενα 5 χρονια, τοτε λυπαμαι αλλα μαλλον θα απογοητευτειτε. Ισως οχι τωρα, ουτε αργοτερα, αλλα σιγουρα το προσωπο θα ξυνισει οταν αποφασισετε να ψεθαψετε καποια παλια τους δουλεια.

Τι θελω να πω; Τα κομματια και ωραιες κιθαρες εχουν, και ομορφα περασματα, και τα κλασσικα αγαπητου τυπου φωνητικα. Ομως σε αντιθεση με παλιοτερα, η συγκεντρωση εστιαζεται στο ποσο δουλεμενες ειναι οι κιθαρες κι οχι στο συναισθημα που θα σου βγαζε η κραυγη του Τομ σε ενα φερ ειπειν νεο ''Recreation Day''. Βεβαια και παλια ειχαν τετοιες στιγμες, βλεπε The Great Deceiver, αλλα οσο να ναι η ζυγαρια ηταν καλα ισοσταθμισμενη. Εδω καπου ομως αρχισε να κλινει κατα του συναισθηματος, κι οσο ομορφα κι αν ακουγονται τα Broken Wings, Fear, Torn και παει λεγοντας, η μπαντα φαινεται να ''το χανει'' και μαζι μ αυτο και τους παλιους της οπαδους. Δισκος του 7 για τους ''αυστηρους'', 7μιση για ''πιο cool / ελαστικους''. Προσωπικα ειμαι καπου στη μεση. Δε μπορω να τους κρινω αυστηρα, ουτε ομως να τους επικροτησω.

[eleventh guardian]

Ωραίος, μόνο που ξέχασες το track listing (κάνε edit και βάλτο).

[Boom!]

Ως τωρα το αλμπουμ μου εχει αφησει πολυ θετικες εντυπωσεις. Τα οσα λες για το Monday Morning Apocalypse τα θεωρω λιγο ακυρα, αφενος γιατι για μενα ισως και να ειναι το καλυτερο Evergrey, αφετερου διοτι ισα ισα σε αυτο το αλμπουμ ειναι που η μπαντα επικεντρωνεται περισσοτερο στο να δομησει ομορφες συνθεσεις και δεν την απασχολει τοσο να ακουγονται τα ριφ τεχνικα ή κατι τετοιο.

[Kalt]

Eisai lathos pantws gia to texniko kommati, mi sou pw oti to kainourgio exei tis pio karadoulemenes kithares mexri stigmis. Oi Evergrey genika oso pernan ta xronia allazoun to ufos tous pro pio guitar oriented faseis (koinws ta palia den einai texnikoura, apla tous kollisan gia kapoio ilithio logo ti tampela progressive, kati pou emeine). Aplws palia emplekan olo kai perissoteres epirroes, kati pou me ta xronia eksaleifetai. Koinws, gousta man. To thema einai poso sou aresei o amesos xarakthras tous kai poso o palios.

[Eagleheart]

Θα συμφωνήσω σε αρκετά μεγάλο βαθμό με τον Boom!

[atom_smasher]

ΝΑ ΣΑΙ καλα που μου θυμησες ποια μπαντα σιχαινομουν και εχω δει και 2 φορες λαιβ...θα ριξω μια αυτια , αλλα ειναι συνομοταξιας τουλ, οπεθ και πειν οφ σαλβεισον.καπου τις ειχα αναφερει και δεν θυμομουν πως λενε τουτους.χεχε

[fandango]

δεν θα έλεγα ότι οι pain of salvation είναι ίδιας συνομωταξίας με τους evergrey ή τους TooL, αλλά οκ

[H.]

O thread starter σε γενικές γραμμές λέει μαλακίες. Πρόκειται για έναν πολύ όμορφο δίσκο που με έκανε ενώ πλην αυτών δεν ακούω ΚΑΘΟΛΟΥ το μουσικό είδος, να το ακούσω αρκετές φορές. Επίσης περιέχει το καλύτερο κομμάτι που έχουν γράψει και είναι το Fear.

Atom_smasher, στα αρχίδια μας.

[Captain Howdy]

Η αλήθεια είναι οτι είναι καλό αλμπουμάκι. Εμένα μ'αρεσε, βασικά γενικώς
μ'αρέσει το ύφος τους οπότε έμεινα ικανοποιημένος. :pingpong:

[atom_smasher]

αγαπητε ηττα δεν καταλαβαινω τον λογο που εξαπτεσαι.το να γραφουμε οτι γουσταρει ο καθενας δεν ειναι το νοημα του φορουμ?αμα δεν θες βαλε με στο ιγνορ.αν θες απλα συνεχισε τα μπινελικια αλλα να ξερεις οτι και αλλοι χρησιμοποιουν τα αριχιδια τους με τον ιδιο τροπο.

εγω τα εχω συνδυασει αυτα τα συγκροτηματα ως αυτα που δεν τα αντεχω, φανταγκο.

[H.]

Ναι ρε άνθρωπε, εδώ όμως λέμε για τους γαμημένους τους Evergrey και τον καινούργιο τους γαμημένο δίσκο και όχι ποιες μπάντες μισούμε μαζί με αυτήν. Υπό αυτήν την έννοια το 'στα αρχίδια μας' και όχι γενικά και αόριστα. Κάνε το thread σου στην τελική.

[atom_smasher]

τστστστσ βασικα δεν τους μισω...

συγνωμη ας σας χαλασα το τοπικ.δεν εχει ξανασυμβει ποτε στο φορουμ....ντρεπομαι τωρα.ο μοντερειτορ να διαγραψει τα ποστ μου .απο αυτο εδω μονο εεεεεε!οχι γενικα. :roll:

[lebowski]

Τι θελω να πω; Τα κομματια και ωραιες κιθαρες εχουν, και ομορφα περασματα, και τα κλασσικα αγαπητου τυπου φωνητικα. Ομως σε αντιθεση με παλιοτερα, η συγκεντρωση εστιαζεται στο ποσο δουλεμενες ειναι οι κιθαρες κι οχι στο συναισθημα που θα σου βγαζε η κραυγη του Τομ σε ενα φερ ειπειν νεο ''Recreation Day''.

Ακριβως αυτο ειχα στο μυαλο μου.Kριμα γιατι περιμενα τρελο cdακι απο δαυτους.Αλλα ειναι λιγο για evergrey

[JnB]

Λίγο που το άκουσα από το myspace τους (γιατί σαν καλός φανμπόης περιμένω να το αγοράσω και δεν το έψαξα να το κατεβάσω) μου φάνηκε πως έχει τον ήχου του MMA, κάτι που πραγματικά με απογοήτευσε, αλλά το ύφος του φέρνει λίγο στη RD εποχή.
Μόλις βγεί και το λιώσω, θα πώ περισσότερα.
Πάντως αλμπουμ σαν το Solitude-Dominance-Τragedy και In Search Of Truth δεν πρόκειται να ξαναβγάλουν.

ps. Ψόφος στον Jari. Φέρτε Mike πίσω


edit: Λοιπόν, μετά από 2 προσεκτικές ακροάσεις, μπορώ να πω ότι ούτε με απογοητεύει όπως το Monday Morning Apocalypse αλλά ούτε και με ενθουσιάζει. Είναι ένα απλό, καλό, τίμιο άλμπουμ από grey. Μπορούν και πολύ καλύτερα.