Candiru
04-06-2008, 18:09
Εισιτήριο για το Τσερνομπίλ θα προσφέρουν αύριο μέλη των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ στον υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του ότι η πυρηνική ενέργεια είναι «πράσινη» και συμβολικά στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος. Πράγματι γύρω από τον κατεστραμμένο πυρηνικό αντιδραστήρα υπάρχει μια ραδιενεργή ζώνη χωρίς ανθρώπινη ζωή και εκεί το …πράσινο έχει θεριέψει. Έτσι ο κ. Σουφλιάς θα έχει την ευκαιρία να μελετήσει από κοντά τον «πράσινο χαρακτήρα» της πυρηνικής ενέργειας.
Αντιπροσωπεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ θα παραδώσει επίσης στο γραφείο του Υπουργού κου Σουφλιά και έναν φάκελο με ενημερωτικό υλικό για να το μελετήσει κατά το ταξίδι του. Στο φάκελο περιλαμβάνεται η έκθεση «Τέλος παιχνιδιού για τα πυρηνικά», μια έκδοση των Ευρωπαίων Πρασίνων με στοιχεία για τις επιπτώσεις της πυρηνικής ενέργειας, η έκθεση «Chernobyl's Malignant Legacy – The other report of Chernobyl (TORCH)" για την πραγματική έκταση των συνεπειών από την διαρροή ραδιενέργειας από το Τσερνόμπιλ καθώς και έκθεση για τη ρύπανση των ακτών και της θάλασσας από τα ραδιενεργά απόβλητα του Sellafield.
Με δεδομένο ότι ο κ. Σουφλιάς διατηρεί την πλήρη εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού, ενώ και η αντιπολίτευση αποφεύγει επιμελώς να ζητήσει την παραίτησή του, μόνη ρεαλιστική λύση απομένει η ενημέρωσή του για τα όσα έχουν μεσολαβήσει από τη δεκαετία του '60, όπου φαίνεται να σταματούν οι ορίζοντες της σκέψης του. Θα προτείναμε στον κ. Σουφλιά εν όψει και ενός τέτοιου ταξιδιού να μην δεσμευτεί για πυρηνικές συμφωνίες με τον κ. Σαρκοζί, συστηματικό πλασιέ πυρηνικών εργοστασίων τελευταία. Η «θαυμαστή» νέα πυρηνική τεχνολογία European Pressurised Reactor (EPR) που προωθεί δέχτηκε πρόσφατα ένα γερό χαστούκι καθώς η Γαλλική Υπηρεσία Πυρηνικής Ασφάλειας διέταξε την παύση κατασκευής της μονάδας-ναυαρχίδας της τεχνολογίας αυτής που κατασκευαζόταν στο Flamanville στη Βόρειο Γαλλία.
Η προσφορά των Οικολόγων Πράσινων αφορά μόνο σε εισιτήριο απλής μετάβασης, για επιτόπια μελέτη της «πράσινης» διάστασης της πυρηνικής ενέργειας. Αναζητούνται όμως και χορηγοί για:
· την επ΄ αόριστο διαμονή του κ. υπουργού στην περιοχή, εφόσον το επιθυμεί. Η γειτονική πόλη του Pripyat είναι εντελώς εγκαταλειμμένη λόγω της ραδιενέργειας, οπότε υπάρχουν πολυάριθμα κενά κτίρια.
· ανάλογες επισκέψεις συνεργατών του στο Three Miles Island των Η.Π.Α. και το Sellafield της Βρετανίας όπου είχαν σημειωθεί σοβαρά ατυχήματα και διαρροή ραδιενέργειας το 1979 και το 1957 αντίστοιχα, στον κλειστό αντιδραστήρα στο Monju της Ιαπωνίας (διαρροή πλουτωνίου) ή στο Τομσκ-7 στη Ρωσία (διαρροή πλουτωνίου και άλλων ραδιενεργών στοιχείων) ή στον σταθμό Super Phoenix της Γαλλίας, το «θαύμα της τεχνολογίας» που όμως δεν λειτούργησε ούτε μία μέρα παρά τα μυθικά ποσά που δαπανήθηκαν.
Για αναλυτικότερη ενημέρωση του κου Σουφλιά οι Οικολόγοι Πράσινοι προσφέρουν επίσης προσωπική συνάντηση με τον Carl Schlytter, ευρωβουλευτή των Σουηδών Πράσινων, που μόλις το 2007 είχε καταγγείλει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας σε σουηδικό πυρηνικό σταθμό, σε μια χώρα όπου θεωρείται ότι τα πάντα λειτουργούν στον υψηλότερο δυνατό βαθμό αξιοπιστίας (και πάντως ασύγκριτα καλύτερα από την Ελλάδα). Σε σχετική επικοινωνία του με τους Οικολόγους Πράσινους, ο κ. Schlytter δήλωσε έτοιμος να έρθει ο ίδιος στην Αθήνα προκειμένου να ενημερώσει προσωπικά τον κ. Σουφλιά.
Επειδή πάντως η πυρηνική ενέργεια είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να την αφήσουμε στον κ Σουφλιά και στον ιδιότυπο «διάλογο» που προωθεί ο ίδιος και κάποιοι άλλοι που ενδιαφέρονται να προωθήσουν πυρηνικά προγράμματα με δημόσια χρηματοδότηση και ιδιωτικά κέρδη, εδώ ή σε κάποια γειτονική μας χώρα, με διαδικασίες μάρκετινγκ και όχι πραγματικού διαλόγου, καλό είναι να θυμόμαστε ότι:
Η μόνη πράσινη διάσταση της πυρηνικής ενέργειας είναι ο «τόπος χλοερός» όπου έχουν καταλήξει χιλιάδες θύματά της.
Κανένας πυρηνικός σταθμός δεν θα είναι ποτέ 100% ασφαλής. Ο εφιάλτης του Τσέρνομπιλ δεν μας επιτρέπει κανένα περιθώριο να ξανασυμβεί οτιδήποτε παρόμοιο.
Τα πυρηνικά όπλα θα είναι πάντα «δίδυμα αδερφάκια» με την πυρηνική ενέργεια και ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι νέες κούρσες «μικρών» πυρηνικών καθώς και η εξάπλωση της πυρηνικής ενέργειας σε νέες χώρες
Παρόλα τα δισεκατομμύρια δολάρια που δαπανώνται για το σκοπό αυτό, δεν υπάρχει ακόμα κανένας τρόπος ασφαλούς μακροχρόνιας αποθήκευσης των ραδιενεργών αποβλήτων από τη λειτουργία των πυρηνικών σταθμών.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι εξουσίες επικαλούνται παντού «προβλήματα ασφαλείας», δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος από ένα εργοστάσιο που παράγει ως απόβλητα υλικά για πυρηνικά όπλα και που μια επίθεση μπορεί σχετικά εύκολα να το μετατρέψει σε νέο Τσερνομπίλ.
Η πυρηνική ενέργεια είναι η μοναδική τεχνολογία ηλεκτροπαραγωγής για την οποία κανείς δεν ξέρει πόσο πραγματικά κοστίζει η παραγωγή μιας μεγαβατώρας. Τα κόστη ασφάλειας, διαχείρισης αποβλήτων και αποξήλωσης σταθμών αυξάνονται συνεχώς και επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο μέσω των κρατικών προϋπολογισμών. Πριν λίγες εβδομάδες ανακοινώθηκε πως το κόστος αποξήλωσης των Βρετανικών πυρηνικών σταθμών θα ξεπεράσει τα 100δις ευρώ.
τα πυρηνικά εργοστάσια είναι τα μόνα που δεν ασφαλίζονται καθότι καμία ασφαλιστική εταιρία δεν θα αναλάμβανε το ρίσκο ενός ατυχήματος. Το ρίσκο αυτό και τα αντίστοιχα κόστη πάλι τα αναλαμβάνει η κοινωνία
Κάθε ευρώ που επενδύεται στην πυρηνική ενέργεια ή την επιδοτεί, αποτελεί σπατάλη καθώς θα μπορούσε να έχει πολύ μεγαλύτερο αποτέλεσμα μείωσης εκπομπών αν πήγαινε προς επενδύσεις και επιδοτήσεις για εξοικονόμηση ενέργειας και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Ακόμα κι αν κατασκευάζονταν 1000 νέοι πυρηνικοί σταθμοί, η παραγωγή τους θα κάλυπτε μόλις το 4% της παγκόσμιας συνολικής κατανάλωσης ενέργειας κι αυτό ακόμα θα ερχόταν πολύ καθυστερημένα καθώς η κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού απαιτεί τουλάχιστον 12 χρόνια
για το ίδιο ποσό επένδυσης, η ανάπτυξη αιολικής ενέργειας δημιουργεί μέχρι και 5 φορές περισσότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με την πυρηνική.
Επειδή ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ και επειδή η πυρηνική ενέργεια αποτελεί εκρηκτική απειλή όχι μόνο για την υγεία και το περιβάλλον, αλλά και για την ίδια τη δημοκρατία, αξίζει τον κόπο να προτείνουμε σε όλους τους υποστηρικτές της μια ολιγόμηνη παραμονή στο Τσερνομπίλ, ώστε να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει το πυρηνικό «προϊόν» που επιχειρούν να μας πλασάρουν.
Αντιπροσωπεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ θα παραδώσει επίσης στο γραφείο του Υπουργού κου Σουφλιά και έναν φάκελο με ενημερωτικό υλικό για να το μελετήσει κατά το ταξίδι του. Στο φάκελο περιλαμβάνεται η έκθεση «Τέλος παιχνιδιού για τα πυρηνικά», μια έκδοση των Ευρωπαίων Πρασίνων με στοιχεία για τις επιπτώσεις της πυρηνικής ενέργειας, η έκθεση «Chernobyl's Malignant Legacy – The other report of Chernobyl (TORCH)" για την πραγματική έκταση των συνεπειών από την διαρροή ραδιενέργειας από το Τσερνόμπιλ καθώς και έκθεση για τη ρύπανση των ακτών και της θάλασσας από τα ραδιενεργά απόβλητα του Sellafield.
Με δεδομένο ότι ο κ. Σουφλιάς διατηρεί την πλήρη εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού, ενώ και η αντιπολίτευση αποφεύγει επιμελώς να ζητήσει την παραίτησή του, μόνη ρεαλιστική λύση απομένει η ενημέρωσή του για τα όσα έχουν μεσολαβήσει από τη δεκαετία του '60, όπου φαίνεται να σταματούν οι ορίζοντες της σκέψης του. Θα προτείναμε στον κ. Σουφλιά εν όψει και ενός τέτοιου ταξιδιού να μην δεσμευτεί για πυρηνικές συμφωνίες με τον κ. Σαρκοζί, συστηματικό πλασιέ πυρηνικών εργοστασίων τελευταία. Η «θαυμαστή» νέα πυρηνική τεχνολογία European Pressurised Reactor (EPR) που προωθεί δέχτηκε πρόσφατα ένα γερό χαστούκι καθώς η Γαλλική Υπηρεσία Πυρηνικής Ασφάλειας διέταξε την παύση κατασκευής της μονάδας-ναυαρχίδας της τεχνολογίας αυτής που κατασκευαζόταν στο Flamanville στη Βόρειο Γαλλία.
Η προσφορά των Οικολόγων Πράσινων αφορά μόνο σε εισιτήριο απλής μετάβασης, για επιτόπια μελέτη της «πράσινης» διάστασης της πυρηνικής ενέργειας. Αναζητούνται όμως και χορηγοί για:
· την επ΄ αόριστο διαμονή του κ. υπουργού στην περιοχή, εφόσον το επιθυμεί. Η γειτονική πόλη του Pripyat είναι εντελώς εγκαταλειμμένη λόγω της ραδιενέργειας, οπότε υπάρχουν πολυάριθμα κενά κτίρια.
· ανάλογες επισκέψεις συνεργατών του στο Three Miles Island των Η.Π.Α. και το Sellafield της Βρετανίας όπου είχαν σημειωθεί σοβαρά ατυχήματα και διαρροή ραδιενέργειας το 1979 και το 1957 αντίστοιχα, στον κλειστό αντιδραστήρα στο Monju της Ιαπωνίας (διαρροή πλουτωνίου) ή στο Τομσκ-7 στη Ρωσία (διαρροή πλουτωνίου και άλλων ραδιενεργών στοιχείων) ή στον σταθμό Super Phoenix της Γαλλίας, το «θαύμα της τεχνολογίας» που όμως δεν λειτούργησε ούτε μία μέρα παρά τα μυθικά ποσά που δαπανήθηκαν.
Για αναλυτικότερη ενημέρωση του κου Σουφλιά οι Οικολόγοι Πράσινοι προσφέρουν επίσης προσωπική συνάντηση με τον Carl Schlytter, ευρωβουλευτή των Σουηδών Πράσινων, που μόλις το 2007 είχε καταγγείλει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας σε σουηδικό πυρηνικό σταθμό, σε μια χώρα όπου θεωρείται ότι τα πάντα λειτουργούν στον υψηλότερο δυνατό βαθμό αξιοπιστίας (και πάντως ασύγκριτα καλύτερα από την Ελλάδα). Σε σχετική επικοινωνία του με τους Οικολόγους Πράσινους, ο κ. Schlytter δήλωσε έτοιμος να έρθει ο ίδιος στην Αθήνα προκειμένου να ενημερώσει προσωπικά τον κ. Σουφλιά.
Επειδή πάντως η πυρηνική ενέργεια είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να την αφήσουμε στον κ Σουφλιά και στον ιδιότυπο «διάλογο» που προωθεί ο ίδιος και κάποιοι άλλοι που ενδιαφέρονται να προωθήσουν πυρηνικά προγράμματα με δημόσια χρηματοδότηση και ιδιωτικά κέρδη, εδώ ή σε κάποια γειτονική μας χώρα, με διαδικασίες μάρκετινγκ και όχι πραγματικού διαλόγου, καλό είναι να θυμόμαστε ότι:
Η μόνη πράσινη διάσταση της πυρηνικής ενέργειας είναι ο «τόπος χλοερός» όπου έχουν καταλήξει χιλιάδες θύματά της.
Κανένας πυρηνικός σταθμός δεν θα είναι ποτέ 100% ασφαλής. Ο εφιάλτης του Τσέρνομπιλ δεν μας επιτρέπει κανένα περιθώριο να ξανασυμβεί οτιδήποτε παρόμοιο.
Τα πυρηνικά όπλα θα είναι πάντα «δίδυμα αδερφάκια» με την πυρηνική ενέργεια και ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι νέες κούρσες «μικρών» πυρηνικών καθώς και η εξάπλωση της πυρηνικής ενέργειας σε νέες χώρες
Παρόλα τα δισεκατομμύρια δολάρια που δαπανώνται για το σκοπό αυτό, δεν υπάρχει ακόμα κανένας τρόπος ασφαλούς μακροχρόνιας αποθήκευσης των ραδιενεργών αποβλήτων από τη λειτουργία των πυρηνικών σταθμών.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι εξουσίες επικαλούνται παντού «προβλήματα ασφαλείας», δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος από ένα εργοστάσιο που παράγει ως απόβλητα υλικά για πυρηνικά όπλα και που μια επίθεση μπορεί σχετικά εύκολα να το μετατρέψει σε νέο Τσερνομπίλ.
Η πυρηνική ενέργεια είναι η μοναδική τεχνολογία ηλεκτροπαραγωγής για την οποία κανείς δεν ξέρει πόσο πραγματικά κοστίζει η παραγωγή μιας μεγαβατώρας. Τα κόστη ασφάλειας, διαχείρισης αποβλήτων και αποξήλωσης σταθμών αυξάνονται συνεχώς και επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο μέσω των κρατικών προϋπολογισμών. Πριν λίγες εβδομάδες ανακοινώθηκε πως το κόστος αποξήλωσης των Βρετανικών πυρηνικών σταθμών θα ξεπεράσει τα 100δις ευρώ.
τα πυρηνικά εργοστάσια είναι τα μόνα που δεν ασφαλίζονται καθότι καμία ασφαλιστική εταιρία δεν θα αναλάμβανε το ρίσκο ενός ατυχήματος. Το ρίσκο αυτό και τα αντίστοιχα κόστη πάλι τα αναλαμβάνει η κοινωνία
Κάθε ευρώ που επενδύεται στην πυρηνική ενέργεια ή την επιδοτεί, αποτελεί σπατάλη καθώς θα μπορούσε να έχει πολύ μεγαλύτερο αποτέλεσμα μείωσης εκπομπών αν πήγαινε προς επενδύσεις και επιδοτήσεις για εξοικονόμηση ενέργειας και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Ακόμα κι αν κατασκευάζονταν 1000 νέοι πυρηνικοί σταθμοί, η παραγωγή τους θα κάλυπτε μόλις το 4% της παγκόσμιας συνολικής κατανάλωσης ενέργειας κι αυτό ακόμα θα ερχόταν πολύ καθυστερημένα καθώς η κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού απαιτεί τουλάχιστον 12 χρόνια
για το ίδιο ποσό επένδυσης, η ανάπτυξη αιολικής ενέργειας δημιουργεί μέχρι και 5 φορές περισσότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με την πυρηνική.
Επειδή ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ και επειδή η πυρηνική ενέργεια αποτελεί εκρηκτική απειλή όχι μόνο για την υγεία και το περιβάλλον, αλλά και για την ίδια τη δημοκρατία, αξίζει τον κόπο να προτείνουμε σε όλους τους υποστηρικτές της μια ολιγόμηνη παραμονή στο Τσερνομπίλ, ώστε να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει το πυρηνικό «προϊόν» που επιχειρούν να μας πλασάρουν.