Περίεργα βίτσια

[Helm]

τώρα που ο Ruthless ποσταρε ότι γουστάρει Stormwarrior περισσότερο από Helloween στο album reviews section, συζητάγαμε με τη φίλη μου ότι όλα πια είναι πιθανά το μόνο που μένει είναι να βρεθούν άνθρωποι που να θεωρούν τους Sinister ή/και τους Acheron ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΠΑΝΤΕΣ. Θεωρητικά κάθε κάθε κάθε μπάντα πρέπει να έχει και μερικούς ορκισμένους, πάμε για εμπειρική απόδειξη. Οπότε αρχικά σε αυτό το θρεντ ρωτάω:

Γουστάρει κανείς τρελά Sinister ή/και Acheron? Θέλω υπεύθυνες δηλώσεις, όχι και καλά αν τρώγονται, αν είναι απαραίτητοι. Αν υπάρξουν αυτά μετά περνάμε σε πιο σκληρό κύκλο εύρεσης ορκισμένων που γουστάρουν τρελά ξέρω γω, Gory Blister και Pyrexia.

και όταν το γέλιο εξαντληθεί:

ποια μπάντα δεύτερης κατηγορίας, πιθανώς αντιγραφή πρώτης γουστάρετε περισσότερο από ότι τους 'πρωτοκλασάτους'? Πχ εγώ προτιμώ Deaf Dealer από Iron Maiden με καμιά ντροπή, χέρι στην καρδιά.

[Helm]

Α και ναι για να χαρεί ο Carheart, οι Craft είναι σωστότεροι από τους Darkthrone

[Helm]

Και εδώ είναι που κάποιος που τρελαίνεται ρε παιδί μου για Six Feet Under μας εξηγεί πως γίνεται.

[ikonoklast]

Όταν άκουγα πιο πολύ μέταλ τρελαινόμουν για Grip Inc.!!

Αλλά αυτό μάλλον συνέβαινε γιατι ήταν στις πρώτες μου κασσέτες..

[sfinotouvlaki]

to prwto savage garden einai o kalyteros diskos olwn twn epoxwn.

[Pitsadoros]

eimai orkismenos opados pyrexia k akoma den exw katalavei ti se xalaei me dautous. apeira paradeigmata oson afora emena. goustarw pio poli antigrafes para ta oritzinal k to lew sineidita. genika pio poli tha ftiaxtw me tous municipal waste para me tous dri k pio poli me tous of the wand and the moon para me tous sol invictus k pio poli me tous swarm of the lotus para me tous isis. m aresei to paliatzouriko oritzinal feeling se poli sigkekrimenes periptwseis k de nomizw oti prepei na apologithw se kapoion epeidi protimw tin antigrafi ap to oritzinal ap ti stigmi pou i prwti exei megalitero antiktipo ston psixismo mou apo to deutero. genika i stasi pollwn de ginetai na s aresei auto an den akous auto einai gia to mpeo

[Candiru]

καλά από όλα αυτά τα μόνα γνωστά ονόματα για μένα είναι darkthrone & savage garden :oops:

[Helm]

Πιτσαδορε ο,τι γουστάρεις γαμώ, να πούμε καμιά κουβέντα να κάνουμε καμιά πλάκα ήθελα. Μάλιστα το αντίθετο της απολογίας είναι το point, να πούμε αυτά που γουστάρουμε υπερήφανα που είναι δεύτερα κατά γενική ομολογία. Οι Pyrexia εδώ που τα λέμε δεν φταίνε και πολύ για την μουσική τους αλλά για αυτό το φαινόμενο (http://metalinquisition.blogspot.com/2008/03/everything-you-need-to-know-about.html)

Σε άλλα νέα: οι Grip Inc είναι ελεεινοί αλλά το πρώτο Savage Garden είναι πολύ κολλητικό pop και ο καλλίτερος δίσκος που έκαναν ποτέ και ο Michael Jackson και οι Dimmu Borgir. Έυγε!

Acheron κανείς? Gory Blister? Δε μπορεί, εκεί έξω είστε!

[metamelia3]

παραπέμπω σε μια συζήτηση που είχαμε προ ημερών στο πόλιτιξ:


Χωρίς αμφιβολία η εποχή μας (...) προτιμά την εικόνα απ' το αντικείμενο, το αντίγραφο απο το πρωτότυπο, την αναπαράσταση απο την πραγματικότητα, το φαινόμενο απο το είναι.

[GuardianOfIvorytower]

Sinister μέχρι Aggresive Measures περίπου μ' αρέσουν αρκετά εμένα, μετά κάπου το έχασαν...

[Odonian]

Ωχ οι Cephalotripsy.

[Pitsadoros]

tragiki tampela to wigger slam metal k axristi. k to kako se oli auti ti "me to zori prepei na efeuroume mia gia na milame gi autin" tasi/fasi pou einai?

edit: ksethapsa k internal bleeding wraia pramata

[Helm]

παραπέμπω σε μια συζήτηση που είχαμε προ ημερών στο πόλιτιξ:

Χωρίς αμφιβολία η εποχή μας (...) προτιμά την εικόνα απ' το αντικείμενο, το αντίγραφο απο το πρωτότυπο, την αναπαράσταση απο την πραγματικότητα, το φαινόμενο απο το είναι.

ε ναι ο μεταμοντερνισμος είναι ρεφλέξ για αυτή την γενιά. Από την άλλη δεν θα κλάψω όσο αφορά την τέχνη επειδή μπορείς (όπως πάντα μπορούσες) να πάρεις ένα αντικείμενο τέχνης και να του βγάλεις τόσο το κοντεξτ όσο και το εσωτερικό του νόημα όπως θες, αν σε βοηθάει σε αυτά που θες δεν θα πω εγώ ότι τζιζ κακό. Το τι 'είναι' εξάλλου διαφεύγει όλων μας, απλά όλο και περισσότερο τελευταία τείνει να απενοχοποιηθεί η τάση του να λέει ο κόσμος απροκάλυπτα ότι 'δεν πειράζει που δεν ξέρω'. Ερήμην σημείου αναφοράς κοινού ακαδημαϊκά το επίπεδο συζήτησης περί νοήματος πέφτει (έτσι προκύπτει το ποστ που θα γίνει στο μέλλον που θα λέει "οι Six Feet Under σε γαμάνε καλά"), αλλά αν δεν είναι το ζητούμενο κεντρικά (η συζήτηση για νόημα) δεν έγινε και τίποτε.

[Odonian]

Οι Nevermore σε γαμάνε καλά.

[Helm]

tragiki tampela to wigger slam metal k axristi. k to kako se oli auti ti "me to zori prepei na efeuroume mia gia na milame gi autin" tasi/fasi pou einai?

Για λόγους σατυρικούς το λένε έτσι οι τύποι. Διάβασε κιαλλο Metal Inquisition, λέει. Άχρηστος όρος δεν είναι αφού πιάνει ακριβώς μια κατηγορία αστείου ultrabrutal death. Συνοπτικος όρος είναι το 'slam' και το χρησιμοποιούν και οι μπάντες. To 'wigger' είναι που δεν λένε για τον εαυτό τους :P

[eleventh guardian]

Όταν ακούω τα καλά άλμπουμ των Aria (ξέρετε ποια είναι) μου δημιουργείται η αίσθηση ότι είναι καλύτεροι από τους Iron Maiden. Αυτό είναι το πιο περίεργο βίτσιο μου, αν και -εντελώς αντικειμενικά- το Krov za Krov η το Igra S Ognyom είναι καλύτερα από ό,τι κυκλοφόρησαν οι Maiden από το No Praying και μετά. :!:

Θα επανέλθω όταν θυμηθώ κι άλλα.

[Pitsadoros]

xelm de milame gia politiki i gia podosfairo. milame gia mousiki k auto to "den peirazei pou den kserw" pou se enoxlei pou ginetai olo k sixnotero erxetai me kapoio tropo se antidiastoli me ti genikoteri stasi sou oti mousiki=kaula. EIDIKA sti mousiki, i gnwsothiria einai oti pio dithen iparxei. eidika sti mousiki. ti tha kerdisw ama akousw me to zori to authentiko, ap ti stigmi pou leipei i kaula kata tin akroasi? apla tha anevw skali san apopsiatoras k tha pesw skali san igiis anthrwpos pou fxaristietai ti mousiki. k oson afora to kinigi tis gnwsis tou authentikou, mporei k auto na odigisei sto "den kserw alla nomizw oti kserw", afou den einai k polloi autoi pou einai antikeimenika antikeimenikoi k aporriptoun antigrafes kaliteres ap to authentiko me tin profasi oti einai antigrafes. "e ti na mas poun k autoi otan oi tade paizane etsi prin 12,4 xronia klp". sa na ekraze kapoios kapoion allo pou akouei dillinger epeidi oi candiria paiksan prwtoi etsi, parolo pou oi candiria einai miden mprosta stous dep

[ikonoklast]

Λοιπόν δε μπορώ να αποφασίσω αν συμφωνώ με τον πισταδόρο ή με τον helm.

[Helm]

xelm de milame gia politiki i gia podosfairo. milame gia mousiki k auto to "den peirazei pou den kserw" pou se enoxlei pou ginetai olo k sixnotero erxetai me kapoio tropo se antidiastoli me ti genikoteri stasi sou oti mousiki=kaula. EIDIKA sti mousiki, i gnwsothiria einai oti pio dithen iparxei. eidika sti mousiki.

Ναι κάπως έτσι. Εξηγείται η αντίθεση ως εξής: αν κάτι σε καυλώνει όταν το ακούς, γαμώ και καλή δύναμη. Υπάρχουν όμως καύλες και καύλες. Εγώ για να ακούσω κάτι που κάποιος άλλος προτείνει στον χώρο μου πρέπει να μου το προτείνει ενώ έχει ας πούμε "ψαγμένο" (ή συμβατό με το δικό μου τελοσπάντων) γούστο για έναν απλό λόγο: τα παλιά τα έχω ακούσει πολλά μέχρι θανάτου και οι απλές παραλλαγές της κλασικής καύλας που κάποιος πρωτάρης θα έβρισκε γαμώ δεν με πείθουν πια. Είναι ζήτημα για να μην χάνω χρόνο να εμπιστεύομαι 'γνώστες'. Καταταλλα το πόσο μάγκας είναι κάποιος και πόσο ξέρει από μουσική μπάλα (metal trivia κι έτσι) για να κάνουμε πλάκα και να συζητάμε για αυτά που μας ενδιαφέρουν καλά είναι, αλλά δεν έχει καμία άλλη μεγάλη σημασία πέραν τούτου.


ti tha kerdisw ama akousw me to zori to authentiko, ap ti stigmi pou leipei i kaula kata tin akroasi?

Τίποτα και καλά κάνεις, γιαυτό εγώ δεν ακουω μόνο 80s όπως πολλοί σχετικού γούστου μου, επειδή αναγνωρίζω ότι κάθε χρονιά έχει καλό κρασί.


k oson afora to kinigi tis gnwsis tou authentikou, mporei k auto na odigisei sto "den kserw alla nomizw oti kserw", afou den einai k polloi autoi pou einai antikeimenika antikeimenikoi k aporriptoun antigrafes kaliteres ap to authentiko me tin profasi oti einai antigrafes.

Ναι έχει να κάνει με το πόσο ειλικρινής είσαι με τον εαυτό σου. Ξέρω και εγώ σούπερ-γνώστες με γούστο που ορίζεται από τι είναι πιο τίγκα ομπσκιουρ, όχι τι είναι καλό. Είναι ζήτημα κοινωνικής δεξιότητας, αυτοί έγιναν γνώστες για να γίνουν πρώτες μούρες στον χώρο των ομπσκιουραδων, εγώ έγινα γνώστης κατά λάθος, επειδή ήθελα κιαλλο, πιο συγκεντρωμένο, πιο τέλειο HM. Οι Metallica και οι Iron Maiden μου έδωσαν υποσχέσεις αλλά πίστευα ότι υπαρχουν άλλοι που θα τις τηρήσουν κιόλας. Αποδείχθηκε ότι κανείς δεν τις τηρεί, αλλά υπαρχουν άλλοι που έδωσαν μεγαλύτερες υποσχέσεις, και αυτό ωραίο ήταν.

Αλλά αν δεν κάνεις καν το ψάξιμο τότε σιγουρα δεν ξέρεις τι μπορεί να χάνεις. Πάντως το καταλαβαίνω τι λες, αν κοιτάξω σε έναν χώρο που δεν είναι ο πρωτεύων μου όπως το ambient, ε, νομίζω ότι έχω οκ γούστο αλλά δεν βάζω και το χέρι μου στην φωτιά, εμένα μου αρέσουν αυτά τα άλμπουμ που ακουω και δεν ψάχνω πολύ συχνά καινούρια στο είδος. Ακούω όπως είχες πει και εσύ, 'ερασιτεχνικά' ambient επειδή μέχρι εκεί με πάει η ανάγκη μου για αυτό. Για αυτά που έχεις περισσότερη ανάγκη (πάθος & δύναμη εγώ) ψάχνεις και περισσότερο για να βρεις την αποκρυσταλλωμένη, τέλεια version.

[metamelia3]

παραπέμπω σε μια συζήτηση που είχαμε προ ημερών στο πόλιτιξ:

Χωρίς αμφιβολία η εποχή μας (...) προτιμά την εικόνα απ' το αντικείμενο, το αντίγραφο απο το πρωτότυπο, την αναπαράσταση απο την πραγματικότητα, το φαινόμενο απο το είναι.

ε ναι ο μεταμοντερνισμος είναι ρεφλέξ για αυτή την γενιά. Από την άλλη δεν θα κλάψω όσο αφορά την τέχνη επειδή μπορείς (όπως πάντα μπορούσες) να πάρεις ένα αντικείμενο τέχνης και να του βγάλεις τόσο το κοντεξτ όσο και το εσωτερικό του νόημα όπως θες, αν σε βοηθάει σε αυτά που θες δεν θα πω εγώ ότι τζιζ κακό. Το τι 'είναι' εξάλλου διαφεύγει όλων μας, απλά όλο και περισσότερο τελευταία τείνει να απενοχοποιηθεί η τάση του να λέει ο κόσμος απροκάλυπτα ότι 'δεν πειράζει που δεν ξέρω'. Ερήμην σημείου αναφοράς κοινού ακαδημαϊκά το επίπεδο συζήτησης περί νοήματος πέφτει (έτσι προκύπτει το ποστ που θα γίνει στο μέλλον που θα λέει "οι Six Feet Under σε γαμάνε καλά"), αλλά αν δεν είναι το ζητούμενο κεντρικά (η συζήτηση για νόημα) δεν έγινε και τίποτε.
Πρώτον, το έγραψα χωρίς σοβαρότητα (είναι η εισαγωγή απ' την "Κοινωνία του Θεάματος" του Ντεμπόρ που λέγαμε) μόνο και μόνο για να φανώ δογματικός ντεμπορικός.
Δεύτερον, τα "πρωτότυπα" αυτών των περιπτώσεων μουσικών τα θεωρώ και τα ίδια αντίγραφα, πιο συγκεκριμένα κακέκτυπα των παρελθοντικών τους φάσεων όπου η συγκέντρωση τους στην αισθητική παραγωγή είχε μια πιθανότητα να τα κάνει να μου αρέσουν. Νομίζω ότι η ικανότητα να δημιουργείς αντιγραφείς σου σημαίνει ότι ο ίδιος έγινες ένα εικονιστικό αντίγραφο δημιουργού/καλλιτέχνη/μουσικού, ένα σύμβολο και δεν μ' ενδιαφέρει και πολύ αυτό.
Τρίτον, "σημείο αναφοράς κοινό ακαδημαϊκά" δε θα οδηγούσε σε συζήτηση. Εκτός αν είναι κάτι τόσο γενικό όσο τα συγκροτήματα-φαινόμενα και τα συγκροτήματα-αντίγραφα το οποίο ήδη έχουμε.
Τέταρτον, φτάνουμε να μιλάμε για την μουσική του 2008 με την μέθοδο και την ορολογία του 1800. :?
Πέμπτον, αυτό το οποίο χωρίζει τέχνη απο επιστήμη είναι ακριβώς αυτό το "δεν πειράζει που δεν ξέρω". Το να χλαπακιάζεις τόνους "αισθητικής" δεν σε κάνει "connoisseur" ή ακόμα καλύτερα το "connoisseur" δε σε κάνει "καλύτερο" σ' αυτό το θέμα. Τέρψη και ψυχαγωγία ψάχνεις απο οποιαδήποτε τέχνη, αν αρκείσαι σε μια μικρότερη ποσότητα δεν σημαίνει ότι σου λείπουν τα φόντα να κρίνεις την ποιότητα, η οποία ακριβώς επειδή δεν ψάχνει ανταπόκριση σε "πάνω απ' τη βάση" ανθρώπους δεν είναι αντικειμενικά μετρήσιμο μέγεθος. Επίσης, την συνάφεια αυτού του σημείου με την υπόλοιπη συζήτηση δεν είμαι σίγουρος ότι την κατάλαβα.

[Pitsadoros]

nai sto psaksimo thelw na kataliksw. ennoeitai oti opoios asxoleitai sovara me mousiki psaxnei ap ti fisi tou. k thewrw episis dedomeno oti oi wres psaksimatos pou exei kleisei o kathenas apo mas einai idies panw katw se arithmo. einai tragiko na xrisimopoiw tis wres akroaseis alla sti sigkekrimeni periptwsi voithaei gia na sou deiksw oti de mporeis na katigoriseis kanenan pou exei kleisei tis idies wres ENERGOU PSAKSIMATOS me sena oti den psaxnetai.

gia na parw paradeigma esena k emena mias k auto mou vrisketai (de to xw parei proswpika i kati tetoio): esi ksereis kalitera apo mena tous running wild alla egw kserw kalitera apo sena tous lonewolf k mporw episis na katanoiisw oti prokeitai gia mia mpanta pou antigrafei tous running wild. kserw kalitera apo sena tous lonewolf giati egw tous exw akousei perissoteri wra k me perissotero sevasmo k isws me euxaristisan oso euxaristisan esena oi running wild. isws k perissotero. twra oi running wild exoun to atou oti paizan apo poli palia etsi k itan to protipo twn lonewolf k ap to 90% twn akroatwn k twn dio mpantwn thewrountai poli kaliteroi ap tous lonewolf. k dedomenwn twn apotelesmatwn pou exei i ekastote mpanta ston kathena apo mas tous dio kataligw sto eksis: e kai?

[Helm]

μόνο και μόνο για να φανώ δογματικός ντεμπορικός.

Ντέμπορος!


Δεύτερον, τα "πρωτότυπα" αυτών των περιπτώσεων μουσικών τα θεωρώ και τα ίδια αντίγραφα, πιο συγκεκριμένα κακέκτυπα των παρελθοντικών τους φάσεων όπου η συγκέντρωση τους στην αισθητική παραγωγή είχε μια πιθανότητα να τα κάνει να μου αρέσουν.

Ε ναι οι Black Sabbath Beatles άκουγαν, αλλά έστω ετεροχρονισμένα, αυθαίρετα, μιλάμε για διαφορετικά ρεύματα που πιθανώς να αρέσουν σε έναν άνθρωπο περισσότερο ή λιγότερο. Και η φιλοσοφία είναι δομημένη πιραμιδικά από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα αλλά την χωρίζουμε σε φέτες χρηστικά για να κατανοούμαστε. Γενικά έχω πρόβλημα με το 'η μουσική είναι μουσική' τρόπο σκέψης, συχνά μου φαίνεται λες και σημαίνει το αντίθετο "η μουσική είναι μόνο ήχοι", και όταν λέω έχω πρόβλημα εννοώ μου διαφεύγει το πως γίνεται να το καταφέρει κανείς αυτό, δεν εννοώ ότι μισω αυτούς που το βλέπουν έτσι.


Τρίτον, "σημείο αναφοράς κοινό ακαδημαϊκά" δε θα οδηγούσε σε συζήτηση. Εκτός αν είναι κάτι τόσο γενικό όσο τα συγκροτήματα-φαινόμενα και τα συγκροτήματα-αντίγραφα το οποίο ήδη έχουμε.

Δεν λέω και τίγκα κρυόκωλη ακαδημαϊκή ανάλυση για τους Six Feet Under, αλλά λιιιγο παραπάνω. Το βλέπω τώρα με τους DSO ας πούμε πόση σύγχυση υπάρχει για όρους όπως 'ατονισμος' στους HM κύκλους τουλάχιστον.


Πέμπτον, αυτό το οποίο χωρίζει τέχνη απο επιστήμη είναι ακριβώς αυτό το "δεν πειράζει που δεν ξέρω". Το να χλαπακιάζεις τόνους "αισθητικής" δεν σε κάνει "connoisseur" ή ακόμα καλύτερα το "connoisseur" δε σε κάνει "καλύτερο" σ' αυτό το θέμα.

Εξαρτάται γιατί το κάνεις! Αν είσαι δοκιμαστής τυριών επειδή θες το κοινωνικό στάτους του να είσαι δοκιμαστής τυριών (ε όλο και κάποιος θα εντυπωσιαστεί!), ή αν κατεληξες να δοκιμάζεις τόσα τυριά επειδή σου αρέσει το τυρί και ψάχνεις τα τελεία τυριά!


Τέρψη και ψυχαγωγία ψάχνεις απο οποιαδήποτε τέχνη, αν αρκείσαι σε μια μικρότερη ποσότητα δεν σημαίνει ότι σου λείπουν τα φόντα να κρίνεις την ποιότητα

Σίγουρα όχι. Αλλά η έλλειψη διάθεσης να το ψάξεις βαθύτερα κάτι σημαίνει. Ο,τι και αν είναι αυτό, το σίγουρο είναι ότι δεν με ενδιαφέρει να μου προτείνει HM δίσκους ένας άνθρωπος που ακούει Slipknot, Metallica και Slayer μονο.



Πιτσαδορος:


k dedomenwn twn apotelesmatwn pou exei i ekastote mpanta ston kathena apo mas tous dio kataligw sto eksis: e kai?


ε και τίποτε, το συζητάμε. Άλλα θες εσύ αλλά εγώ. Οι άνθρωποι είναι ενδιαφέροντες. Δεν σου λέω άκου Running Wild lol χέσε τους Lonewolf, δηλαδή το λέω, αλλά δεν το εννοώ όπως ακούγεται. Αυτό που εννοώ είναι "γαμώ που σου αρέσει ο,τι σου αρέσει, κατά πάσα πιθανότητα αν θελήσεις να ακούσεις κάτι παραπλήσιο παε στην πηγή επειδή αυτή εμφανίστηκε σε ένα ιστορικό και κοινωνικό κοντεξτ που συνήθως - όχι πάντα - την κάνει πληρέστερη και ανώτερη εμπειρία από το μοντέρνο κακέκτυπο.

[Marillion]

Eimai me helm sto sygkekrimeno 8ema. Exw niwsei 8yma otan apo8ewna meta manias pragmata pou vasizontan se idees paigmenes kalytera, me safws perissoterh proswpikothta, kai h radical ikanothta sthn syn8esh na einai pragmati protoporiakh.
Ta paradeigmata einai kyriolektika apeira.

Vevaia, kamia fora h anagkh na rixeis kai ena dakry gia thn nostalgia tou 8ematos, se odhgei sto na mpeis sto tripaki na akouseis thn x, y antigrafh.

Opws kai na xei, h mousikh den einai mono kavla. Exei kai akadhmaiko endiaferon. Se 2h moira, to dexomai, alla oso periergo kai an fainetai, ola ta synais8hmata mas vasizonte se ere8ismata polles fores anexhghta (entaxei exhgounte alla xese mas). Den thewrw se kamia periptwsh paraxeno, na gemisei kapoion h anakalypsh ths rizas tou tade idiwmatos k.o.k. Kai den prokeitai na ton kakoxarakthrisw epishs. Ayta ta fainomena, parathrountai se polles texnes, hobby, drasthriothtes.

re, mhn ksefeygete, krathste thn kouventa se epipedo gnwsewn tei

[Pitsadoros]

den perimena tpt pio romantiko apo anthrwpo pou anoikse thread "emocore's first wave" =P

[Marillion]

ekti8omai anepanor8ota se ayto to forum. tha ksanavalw to avatar armored saint!!!

[Atheist]

εμένα μ'αρέσουν πάρα-πάρα πολύ οι σίνιστερ δίχως την ρέητσελ όμως.
αλλά δε θέλω να το συζητήσω επειδή ο χελμ ακούει ΠΟΥΣΤΙΚΟ χέβι.

[MastodontoideaPliokenous]

Ναι αλλα Cephalectomy!

[Helm]

εμένα μ'αρέσουν πάρα-πάρα πολύ οι σίνιστερ δίχως την ρέητσελ όμως.
αλλά δε θέλω να το συζητήσω επειδή ο χελμ ακούει ΠΟΥΣΤΙΚΟ χέβι.

Σε περίμενα :dwink:

[Odonian]

Helm χρήσιμη η "ιστορική" γνώση εδώ ε; :P

[metamelia3]

Ε ναι οι Black Sabbath Beatles άκουγαν, αλλά έστω ετεροχρονισμένα, αυθαίρετα, μιλάμε για διαφορετικά ρεύματα που πιθανώς να αρέσουν σε έναν άνθρωπο περισσότερο ή λιγότερο. Και η φιλοσοφία είναι δομημένη πιραμιδικά από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα αλλά την χωρίζουμε σε φέτες χρηστικά για να κατανοούμαστε. Γενικά έχω πρόβλημα με το 'η μουσική είναι μουσική' τρόπο σκέψης, συχνά μου φαίνεται λες και σημαίνει το αντίθετο "η μουσική είναι μόνο ήχοι", και όταν λέω έχω πρόβλημα εννοώ μου διαφεύγει το πως γίνεται να το καταφέρει κανείς αυτό, δεν εννοώ ότι μισω αυτούς που το βλέπουν έτσι.
Αν μου έβαζες τις επιλογές "η μουσική είναι ήχοι" και "η μουσική είναι παραγωγή ήχου με κανονιστικό υπόβαθρο" θα επέλεγα το πρώτο. Ωστόσο, δεν πιστεύω ότι είναι κάτι απ' τα δύο αλλά αρκετά γενικότερο απ' την καθορισμένη έννοια του "αρμονικού (ή μη) ήχου" (αρτγουορκ, επιρροές, νοοτροπία, παρουσία κ.α.), πράγμα στο οποίο πιστεύω θα συμφωνήσεις. Επίσης ας βγάλουμε τον παραλληλισμό με την φιλοσοφία γιατί θα μπουμε στο "φιλοσοφία = επιστήμη;" για να δούμε αν είναι έγκυρος ή άκυρος και αν το κάνουμε αυτό καλά μας σαράντα.
Γενικά αυτό που έλεγα δεν ήταν ότι μπορώ μόνο να εκτιμήσω τους πρωτομάστορες κάθε είδους. Εννοούσα ότι όποιο συγκρότημα καταφέρει να κάνει τέτοιον κρότο ώστε να δημιουργήσει αντίγραφά του δημιουργεί έτσι "μουσικό κίνημα" το οποίο ως κίνημα ψάχνει σημείο αναφοράς ή ιδανικό και πλέον το αρχικό συγκρότημα αντί να συμπεριφερθεί ως καλλιτέχνης συμπεριφέρεται ως σύμβολο, ενδεχομένως εξαναγκασμένο. Ε και στο μέρος του χρόνου σου που καταλαμβάνει μουσική εκτιμάς μουσικές (με τη δική σου ορισμένη έννοια) και όχι σύμβολα.



Τρίτον, "σημείο αναφοράς κοινό ακαδημαϊκά" δε θα οδηγούσε σε συζήτηση. Εκτός αν είναι κάτι τόσο γενικό όσο τα συγκροτήματα-φαινόμενα και τα συγκροτήματα-αντίγραφα το οποίο ήδη έχουμε.

Δεν λέω και τίγκα κρυόκωλη ακαδημαϊκή ανάλυση για τους Six Feet Under, αλλά λιιιγο παραπάνω. Το βλέπω τώρα με τους DSO ας πούμε πόση σύγχυση υπάρχει για όρους όπως 'ατονισμος' στους HM κύκλους τουλάχιστον. [/quote:13lofbwi]
Ε, έχουμε ακόμα λιγότερο ανάγκη connoisseur γουωναμπήδες. Η ύπαρξή τους δε σημαίνει όμως ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να συζητήσεις τη μουσική που σου αρέσει. Και είναι κρίμα που έχει περάσει η αντίθετη νοοτροπία απ' αυτή γιατί δημιουργεί το "ασ' τη μουσική για τους μουσικόφιλους".


[quote:13lofbwi]Πέμπτον, αυτό το οποίο χωρίζει τέχνη απο επιστήμη είναι ακριβώς αυτό το "δεν πειράζει που δεν ξέρω". Το να χλαπακιάζεις τόνους "αισθητικής" δεν σε κάνει "connoisseur" ή ακόμα καλύτερα το "connoisseur" δε σε κάνει "καλύτερο" σ' αυτό το θέμα.

Εξαρτάται γιατί το κάνεις! Αν είσαι δοκιμαστής τυριών επειδή θες το κοινωνικό στάτους του να είσαι δοκιμαστής τυριών (ε όλο και κάποιος θα εντυπωσιαστεί!), ή αν κατεληξες να δοκιμάζεις τόσα τυριά επειδή σου αρέσει το τυρί και ψάχνεις τα τελεία τυριά![/quote:13lofbwi]
Γενικά το να περάσεις απο σαβούρα είναι αναπόφευκτο μιας έλξης προς ένα χώρο. Το ότι γνωρίζεις περισσότερα τυριά δεν σημαίνει ότι μπορείς ν' απολαύσεις περισσότερο ή λιγότερο το γιδοτύρι απ' τον μπαρμπα-Σταύρο. Μην με κάνεις να μιλάω με κλισέ. Το ότι δοκιμάζεις περισσότερα τυρία σημαίνει μόνο ότι δεν αρκείσαι στο ένα. Ούτως ή άλλως, οποιαδήποτε ενασχόληση κάποια στιγμή χάνει το ενδιαφέρον της. Είτε στη γραβιέρα είτε στο Καμαμπέρ με τα καρύδια απ' το Βουργαρέλι της Μασσαλίας.

(σοβαρά τώρα: δοκιμαστής τυριών;)


[quote:13lofbwi]Τέρψη και ψυχαγωγία ψάχνεις απο οποιαδήποτε τέχνη, αν αρκείσαι σε μια μικρότερη ποσότητα δεν σημαίνει ότι σου λείπουν τα φόντα να κρίνεις την ποιότητα

Σίγουρα όχι. Αλλά η έλλειψη διάθεσης να το ψάξεις βαθύτερα κάτι σημαίνει. Ο,τι και αν είναι αυτό, το σίγουρο είναι ότι δεν με ενδιαφέρει να μου προτείνει HM δίσκους ένας άνθρωπος που ακούει Slipknot, Metallica και Slayer μονο.[/quote:13lofbwi]
Ε κοίτα τώρα, δεύτερο κλισέ: η ζωή δεν φτάνει για τα πάντα, ο καθένας τις προτεραιότητές του.

[Atheist]

εμένα μ'αρέσουν πάρα-πάρα πολύ οι σίνιστερ δίχως την ρέητσελ όμως.
αλλά δε θέλω να το συζητήσω επειδή ο χελμ ακούει ΠΟΥΣΤΙΚΟ χέβι.

Σε περίμενα :dwink:

το ξέρω λολ γιαρλ!!11

[Ford Prefect]

Οι Grip Inc, πανεύκολα, είναι από τα τοπ 5 μέταλ γκρουπ της δεκαετίας. Ειδικά Νέμεσις και Ινκορπορέιτεντ είναι τρελές δισκάρες, φρεσκότατες, με πολύ προσωπικό χαρακτήρα ακόμα και στα δυο τρία σλεϊερίζοντα κομμάτια τους, δυναμικές από εδώ μέχρι του χρόνου, έναν από τους μεγαλύτερους ντράμερ έβερ και κομματάρες.

Γενικά να τους πεις ελεεινούς είναι πράγματι οντόπικ αλλά από την αντίθετη.

Από την κανονική μεριά, οντόπικ: TANKARD.-

[ikonoklast]

To nemesis ακόμα μου φαίνεται τεράστια δισκάρα, πράγματι.

Oι tankard πάλι μου φαίνονται offtopic.

Επίσης μιας και λέμε για βίτσια, πείτε μου πώς γίνεται κάποιος να ακούει μόνο heavy metal για δέκα (ή περισσότερα) συνεχόμενα χρόνια. Όχι γιατί ακούει ακόμα metal ή γιατί ακούει δέκα χρόνια metal, γιατί μόνο metal.

[Helm]

Αν μου έβαζες τις επιλογές "η μουσική είναι ήχοι" και "η μουσική είναι παραγωγή ήχου με κανονιστικό υπόβαθρο" θα επέλεγα το πρώτο. Ωστόσο, δεν πιστεύω ότι είναι κάτι απ' τα δύο αλλά αρκετά γενικότερο απ' την καθορισμένη έννοια του "αρμονικού (ή μη) ήχου" (αρτγουορκ, επιρροές, νοοτροπία, παρουσία κ.α.), πράγμα στο οποίο πιστεύω θα συμφωνήσεις.

Δεν έχω απαραίτητα λειτουργικό ορισμό της μουσικής, εγώ να κοροϊδέψουμε τους pyrexia ήθελα, λέω διάφορα αν είναι χρήσιμα για μια συζήτηση, δεν πιστεύω και πολλά. Σίγουρα για μια τέτοια συζήτηση το αισθητικό τμήμα είναι σημαντικό, οπότε δυσκολεύομαι να κατανοήσω ανθρώπους που ακούνε με τα ίδια αυτιά και portishead και vomitorial corpulence αγνοώντας τα πάντα εκτός από την πρωτογενή και κάπως δυσεξήγητη απόλαυση του εκάστοτε ήχου. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για το τι του αρέσει σε αυτό το επίπεδο, δεκτό, αλλά αν είναι να αναζητήσει νοήματα στην τέχνη, μετά δεν τίθεται ένα ζήτημα μεθοδολογίας? Δεν είναι έτσι και η έλλειψη μεθοδολογίας, μια μεθοδολογία? Οταν κάποιος σου λέει 'δε με νοιάζει τι και πως, αυτό γαμάει' δεν υπερπηδά το αισθητικό ζήτημα ολοκληρωτικά, το μειώνει, λέει ότι η αισθητική του τι ακουω δεν έχει σημασία όσο ο ήχος με συγκινεί έστω και λίγο. Χμ, ίσως πλατιαζω.


Γενικά αυτό που έλεγα δεν ήταν ότι μπορώ μόνο να εκτιμήσω τους πρωτομάστορες κάθε είδους.

Ε καλά μαζί σου, μόνο, γιατί? Αλλά συχνά είναι ιδιαίτερα αξιόλογοι και αυτοί. Δηλαδή δεν είμαι από αυτούς που θα λέγανε 'sabbath τα γαμάνε όλα ρε μουνιά' αλλά το πρώτο άλμπουμ στέκεται εξαιρετικά καλά και δεν έχω ακούσει πολλά άλλα που να χτυπάνε αυτή ακριβώς την ατμοσφαίρα.


Ε και στο μέρος του χρόνου σου που καταλαμβάνει μουσική εκτιμάς μουσικές (με τη δική σου ορισμένη έννοια) και όχι σύμβολα.

Μα και τα σύμβολα έχουν ενδιαφέρον. Το πως συμβαίνουν και τι ίσως σημαίνουν. Αν μια φορά ασχολήθηκα με HM μπάντες για τα πρώτα 10 χρόνια που άκουγα, 100 φορές έχω ασχοληθεί με το HM ως σύμβολο τα τελευταία 2-3, και με άνεση ήταν τα ουσιαστικότερα μου ως ακροατής. Δεν λέω ότι όλοι πρέπει να κάνουν το ίδιο, o,τι γουστάρει ο καθένας, αλλά να μην είναι αυτή η μεταμοντερνιστικη διάθεση του 'δε ξέρω δε με νοιάζει' επιθετική προς κάποιον που θέλει να ορίσει και ασχοληθεί με το first wave του emocore.

Καταλαβαίνω ότι υπάρχει η άλλη άκρη που μετά κάποιος αρχίζει και ορίζει το γούστο του συμβολικά 'αν δεν είναι epic power metal δεν τακουω' που συχνά συναντιέται, είναι μια αντίδραση στο κενοάδειο μεταμοντερνιστικο 'καλός ήχος ναναι ρε όλα το ίδιο πράμα είναι ρε!' και ως αντίδραση είναι παθολογική, αλλά εγώ λέω ένα μικρο βηματάκι πιο δώθε, οχι metal hammer.


Ε, έχουμε ακόμα λιγότερο ανάγκη connoisseur γουωναμπήδες. Η ύπαρξή τους δε σημαίνει όμως ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να συζητήσεις τη μουσική που σου αρέσει.

Είμαι ανοιχτός σε αυτό. Αλλα γιατί βλέπω τόσο 'οι x σε γαμάνε ρε'. Αυτο είναι συζήτηση για αυτά που αγαπάμε? Λεω στο άλλο θρεντ να μου εξηγήσει κάποιος δυο πράγματα για Deathspell Omega αλλά τα μόνα που ακουω είναι για το πόσο γαμάνε και πόσο μέλλον είναι. Εκθεση γούστων βλέπω, όχι ιδεών. Λες και δεν υπαρχουν οι λέξεις να εξηγήσει κανείς 2 πράγματα για την μουσική (εδώ αυτό για τον ατονισμο) και ας είναι ρευστές είναι καλλιτερα από το concrete με-γαμάνε. Δεν λέω ότι αν κάτσει κάποιος να στύψει το μυαλό του για να εξηγήσει DSO θα τα καταφέρει να εκφράσει αυτό που νιώθει πηγαία, αλλά είναι άλλη διαδικασία και έχει άλλη χάρη. Η συζήτηση για μουσική δεν είναι το να ακούς την μουσική, είναι άλλο επίπεδο.


Γενικά το να περάσεις από σαβούρα είναι αναπόφευκτο μιας έλξης προς ένα χώρο. Το ότι γνωρίζεις περισσότερα τυριά δεν σημαίνει ότι μπορείς ν' απολαύσεις περισσότερο ή λιγότερο το γιδοτύρι απ' τον μπαρμπα-Σταύρο.

Βασικά κάνεις λάθος εδώ. Η εμπειρία σχηματίζει. Όσο πιο πολύ εκπαιδεύσεις τη...τ... τον ουρανίσκο? σου - η μεταφορά μου καταρρέει - τόσο πιο έντονη και ξεκάθαρη είναι η γεύση του παλιού καλού απλού τυριού. Εγώ Metallica όταν ακουω τώρα είναι λες και κοιτάω μέσα στο μηχάνημα της ψυχής που μόνο μπορούσα να φανταστώ ότι είναι εκεί όταν πχ δεν ήξερα να ξεχωρίζω το μπάσο ηχητικά από την κιθάρα. 100 βήματα μετά, ακόμα νιώθω ο,τι ένιωθα μικρός εκεί αλλά και τόσα άλλα πράγματα.


(σοβαρά τώρα: δοκιμαστής τυριών; )

Πενινταχρονος αυστριακός βιοερευνητής με εξαιρετικό γούστο στο κρασί, την κλασική μουσική και στα τυριά και με μεγάλη επιτυχία με τις μικρούλες (ο κεντρικός χαρακτήρας-monuculus του "Το Σμήνος" του Φρανκ Ζετζινγκ δηλαδή) είναι ένα running joke με τον πατέρα μου που χαρακτηρίζει κάθε είδος προσποιητού μεσήλικα μαλάκα οπότε μου ήρθε υποσυνείδητα.


Ford: Τανκαρντ να μια μπάντα που ποτέ δεν πίστεψα στα σοβαρά ότι αυτοί που την γουστάρουν, την γουστάρουν. Καλή επιλογή.

ικονοκλαστ: δεν ξέρω κανέναν που να ακούει 10 χρόνια ΜΟΝΟ HM

[stam and the witches]

Το Nemesis δέρνει πολύ εδώ που τα λέμε.

Επίσης θεωρώ ότι το να προσπαθείς να "τακτοποιήσεις" κάποια ζητήματα σχετικά με τη μουσική, όπως πχ το ποιος είναι ο σκοπός της (τη στιγμή που αυτοί που τη δημιουργούν παίζει και να την έγραψαν επειδή βαριόντουσαν), το ακαδημαϊκό της ενδιαφέρον (αν το πεις αυτό στο μέσο drummer που το πρωί δουλεύει σε μηχανουργείο θα γελάσει), το αν πρόκειται για ένα σύνολο ήχων ή κάτι περισσότερο, το τι βγάζει μία χρονιά και η ανάλυση περί αυτής (λες και η χρονιά δεν είναι μία νοητή διαίρεση του χρόνου αλλά μια προϋπάρχουσα έννοια με τελικό σκοπό το μάζεμα δίσκων για να συγκριθούν) κλπ κλπ, είναι gay.

Δηλαδή, ήμαρτον, πρόκειται για ψυχαγωγία, διασκέδαση, κοινωνικές σχέσεις, κουλτούρα και τα σχετικά, δεν αντιλέγω, όμως πολλές φορές η γραμμή μεταξύ αυτών και της τελείως ψυχαναγκαστικής/ιδεαλιστικής προσέγγισής της είναι πολύ λεπτή και καταλήγουμε να συζητάμε για θέματα κυριολεκτικά ανύπαρκτα.

Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση μου έδωσε το topic, αν δεν ισχύει κάτι τέτοιο το λέω γενικότερα.

[Helm]

δεν ξέρω εγώ για ψυχαναγκασμους, πάντως ιδεαλιστής δεν είμαι καθόλου οπότε μην στενοχωριέσαι

[metamelia3]

Δεν έχω απαραίτητα λειτουργικό ορισμό της μουσικής, εγώ να κοροϊδέψουμε τους pyrexia ήθελα, λέω διάφορα αν είναι χρήσιμα για μια συζήτηση, δεν πιστεύω και πολλά. Σίγουρα για μια τέτοια συζήτηση το αισθητικό τμήμα είναι σημαντικό, οπότε δυσκολεύομαι να κατανοήσω ανθρώπους που ακούνε με τα ίδια αυτιά και portishead και vomitorial corpulence αγνοώντας τα πάντα εκτός από την πρωτογενή και κάπως δυσεξήγητη απόλαυση του εκάστοτε ήχου. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για το τι του αρέσει σε αυτό το επίπεδο, δεκτό, αλλά αν είναι να αναζητήσει νοήματα στην τέχνη, μετά δεν τίθεται ένα ζήτημα μεθοδολογίας? Δεν είναι έτσι και η έλλειψη μεθοδολογίας, μια μεθοδολογία? Οταν κάποιος σου λέει 'δε με νοιάζει τι και πως, αυτό γαμάει' δεν υπερπηδά το αισθητικό ζήτημα ολοκληρωτικά, το μειώνει, λέει ότι η αισθητική του τι ακουω δεν έχει σημασία όσο ο ήχος με συγκινεί έστω και λίγο. Χμ, ίσως πλατιαζω.
Κοίτα, γενικώς θεωρώ ότι η ανάλυση της αισθητικής δεν έχει κανένα νόημα μέχρι να καταλήξει σ' ένα ultimate conclusion (εϊ, πλάκα έχουν τα αγγλικά) στο οποίο θα δίνει σαφείς οδηγίες τι να κάνουμε για να προκαλέσουμε βέβαιη και καθολική αισθητική τέρψη. Επειδή αυτό το σημείο απέχει αρκετά (αν είναι και εφικτό κιόλας), θεωρώ ότι υπο αυτές τις συνθήκες δεν έχει κανένα νόημα η επίκληση στην ακαδημαϊκή προσέγγιση της μουσικής μιας και είναι σε ερευνητικό στάδιο χωρίς καμία ουσιαστική πρόοδο. Και ακριβώς λόγω αυτού όλοι, είτε ακούμε μουσική άκριτα είτε προσπαθώντας να δούμε γιατί μας αρέσει, καταλήγουμε απλά να εκτιμάμε διαισθητικά τα διάφορα ακούσματα. Δεν αποτελεί μεθοδολογία γιατί το βασικό χαρακτηριστικό μιας μεθοδολογίας ιμο είναι ότι είναι συνειδητή.


Ε καλά μαζί σου, μόνο, γιατί? Αλλά συχνά είναι ιδιαίτερα αξιόλογοι και αυτοί.
Δεν διαφωνώ καθόλου.


Μα και τα σύμβολα έχουν ενδιαφέρον. Το πως συμβαίνουν και τι ίσως σημαίνουν. Αν μια φορά ασχολήθηκα με HM μπάντες για τα πρώτα 10 χρόνια που άκουγα, 100 φορές έχω ασχοληθεί με το HM ως σύμβολο τα τελευταία 2-3, και με άνεση ήταν τα ουσιαστικότερα μου ως ακροατής. Δεν λέω ότι όλοι πρέπει να κάνουν το ίδιο, o,τι γουστάρει ο καθένας, αλλά να μην είναι αυτή η μεταμοντερνιστικη διάθεση του 'δε ξέρω δε με νοιάζει' επιθετική προς κάποιον που θέλει να ορίσει και ασχοληθεί με το first wave του emocore.
Δεν είναι επιθετική, αντιθέτως, είναι πιο συνηθισμένο οι σύμφωνοι μ' αυτή την εννοιολογική προσέγγιση της μουσικής να καταδικάζουν τους "απλούς πεζούς ακροατές" δημιουργώντας έτσι ένα άνευ λόγου (εξηγώ στην αρχή του ποστ γιατί) λόμπυ και ένα είδος "αισθητικού ρατσισμού".


Καταλαβαίνω ότι υπάρχει η άλλη άκρη που μετά κάποιος αρχίζει και ορίζει το γούστο του συμβολικά 'αν δεν είναι epic power metal δεν τακουω' που συχνά συναντιέται, είναι μια αντίδραση στο κενοάδειο μεταμοντερνιστικο 'καλός ήχος ναναι ρε όλα το ίδιο πράμα είναι ρε!' και ως αντίδραση είναι παθολογική, αλλά εγώ λέω ένα μικρο βηματάκι πιο δώθε, οχι metal hammer.
Ε κοίτα, αν κατηγορήσεις τους "μονο επικ" τύπους (οι οποίοι μπορεί να είναι - και είναι αρκετά σύνηθες αυτό - "μόνο ΩΛΤΕΡΝΑΤΙΒ", "μόνο ακρότητες" κλπ) για κάτι αυτό είναι ο δογματισμός τους, όχι η έλλειψη γνώσεων ή η άρνηση να επενδύσουν τον χρόνο τους στη μουσική. Το πιο αστείο είναι ότι είναι αυτοί οι δογματικοί (και όχι οι λιτοί σε γνώσεις αλλά ανοιχτόμυαλοι ακροατές) που παρουσιάζονται ως επίδοξοι γνώστες.


Είμαι ανοιχτός σε αυτό. Αλλα γιατί βλέπω τόσο 'οι x σε γαμάνε ρε'. Αυτο είναι συζήτηση για αυτά που αγαπάμε? Λεω στο άλλο θρεντ να μου εξηγήσει κάποιος δυο πράγματα για Deathspell Omega αλλά τα μόνα που ακουω είναι για το πόσο γαμάνε και πόσο μέλλον είναι. Εκθεση γούστων βλέπω, όχι ιδεών. Λες και δεν υπαρχουν οι λέξεις να εξηγήσει κανείς 2 πράγματα για την μουσική (εδώ αυτό για τον ατονισμο) και ας είναι ρευστές είναι καλλιτερα από το concrete με-γαμάνε. Δεν λέω ότι αν κάτσει κάποιος να στύψει το μυαλό του για να εξηγήσει DSO θα τα καταφέρει να εκφράσει αυτό που νιώθει πηγαία, αλλά είναι άλλη διαδικασία και έχει άλλη χάρη. Η συζήτηση για μουσική δεν είναι το να ακούς την μουσική, είναι άλλο επίπεδο.
Η τελευταία πρόταση είναι περίπου η απάντηση στο υπόλοιπο κομμάτι αν και απ' το "επίπεδο" ίσως να είναι καλύτερο το "τρόπος". Δεν το πας συγκριτικά όμως, καλύτερος ή χειρότερος τρόπος. Ο τρόπος της ακαδημαϊκής ανάλυσης αποσκοπεί σε άλλο πράγμα απ' την απλοϊκή συζήτηση του "μ' αρέσει - δεν μ' αρέσει" της οποίας τα αποτελέσματα δεν είναι τροφή για homework αλλά καθημερινή στιγμιαία κοινωνικοποίηση.


Βασικά κάνεις λάθος εδώ. Η εμπειρία σχηματίζει. Όσο πιο πολύ εκπαιδεύσεις τη...τ... τον ουρανίσκο? σου - η μεταφορά μου καταρρέει - τόσο πιο έντονη και ξεκάθαρη είναι η γεύση του παλιού καλού απλού τυριού. Εγώ Metallica όταν ακουω τώρα είναι λες και κοιτάω μέσα στο μηχάνημα της ψυχής που μόνο μπορούσα να φανταστώ ότι είναι εκεί όταν πχ δεν ήξερα να ξεχωρίζω το μπάσο ηχητικά από την κιθάρα. 100 βήματα μετά, ακόμα νιώθω ο,τι ένιωθα μικρός εκεί αλλά και τόσα άλλα πράγματα.
Ε και τι διαφορά έχει αυτό ως προς την απόλαυση με τον τύπο που του αρέσει (ειλικρινά και όχι δογματικά) απλά ν' ακούει Metallica;

[Pitsadoros]

molis teleiwsete na poume k gia to slam metal

[wom]

http://img528.imageshack.us/img528/3757/fronthe3.jpg

γι'αυτους εδω ελεγες Helm στο 1ο post? Ωραιος δισκος :)

[metamelia3]

O τίτλος είναι λίγο ειρωνικός για το παρόν θρεντ, non;

[Stormrider]

Περίεργο βίτσιο
soilwork > in flames

[Helm]

Κοίτα, γενικώς θεωρώ ότι η ανάλυση της αισθητικής δεν έχει κανένα νόημα μέχρι να καταλήξει σ' ένα ultimate conclusion (εϊ, πλάκα έχουν τα αγγλικά) στο οποίο θα δίνει σαφείς οδηγίες τι να κάνουμε για να προκαλέσουμε βέβαιη και καθολική αισθητική τέρψη.

πολύ φορμαλιστικό μου ακούγεται εμένα αυτό. Έχει νόημα η ανάλυση επειδή δίνει απόλαυση η ίδια, και ναι, ίσως σαν υποπροϊόν ενισχύει μετά και την πρωτογενή απόλαυση της μουσικής που αναλύθηκε. Αντικειμενικές αλχημικές φόρμουλες που οδηγούν στα παλάτια της σοφίας στην μουσική δεν ψάχνω (γουστάρω να μου υπόσχεται τέτοια, αλλά δεν τα ψάχνω σοβαρά).


Και ακριβώς λόγω αυτού όλοι, είτε ακούμε μουσική άκριτα είτε προσπαθώντας να δούμε γιατί μας αρέσει, καταλήγουμε απλά να εκτιμάμε διαισθητικά τα διάφορα ακούσματα. Δεν αποτελεί μεθοδολογία γιατί το βασικό χαρακτηριστικό μιας μεθοδολογίας ιμο είναι ότι είναι συνειδητή.

Η ανάλυση είναι άλλο επίπεδο όπως είπα, είναι επικοινωνία και κοινωνική μορφή διασκέδασης. Εκεί αξίζει λίγη μεθοδολογία, για να κατανοούμαστε λίγο παραπάνω από το τίποτε.


Δεν είναι επιθετική, αντιθέτως, είναι πιο συνηθισμένο οι σύμφωνοι μ' αυτή την εννοιολογική προσέγγιση της μουσικής να καταδικάζουν τους "απλούς πεζούς ακροατές" δημιουργώντας έτσι ένα άνευ λόγου (εξηγώ στην αρχή του ποστ γιατί) λόμπυ και ένα είδος "αισθητικού ρατσισμού".

Έχω παρατηρήσει και εγώ τέτοια φαινόμενα. Αλλά από την άλλη έχω παρατηρήσει ότι οι πραγματικά ενθουσιώδεις άνθρωποι για κάτι που αγαπάνε έχουν την ανάγκη να μοιραστούν και με λόγια το γιατί τους αρέσει (γιαυτό δεν γράφουμε και στο μαγκ αφού δεν πληρωνόμαστε ή κάτι τέτοιο?). Αυτό είναι αθώο και όμορφο και αυτό ψάχνω εγώ σε πλατφόρμες επικοινωνίας, πάθος και διάθεση για μοιρασιά. Όχι απλά πόσο με γαμάνε οι Pyrexia, νταξει αυτό το εμπέδωσα.


Η τελευταία πρόταση είναι περίπου η απάντηση στο υπόλοιπο κομμάτι αν και απ' το "επίπεδο" ίσως να είναι καλύτερο το "τρόπος". Δεν το πας συγκριτικά όμως, καλύτερος ή χειρότερος τρόπος.

Μα δεν με νοιάζει αν είναι καλλίτερο (μου φαίνεται τελείως παράλογο να συγκρίνω τι είναι καλλίτερο, να ακουω μουσική, ή να συζητάω για μουσική) αλλά εδώ μέσα είμαστε για επικοινωνία, όχι για συλλογικό άκουσμα. Ο καθένας ακούει μόνος του. Για τον άλλο 'τρόπο' ερχόμαστε εδώ είχα την εντύπωση. Ισως κάνω λάθος!


Ε και τι διαφορά έχει αυτό ως προς την απόλαυση με τον τύπο που του αρέσει (ειλικρινά και όχι δογματικά) απλά ν' ακούει Metallica;

Ρε μαγκιά του να ακούει ο,τι γουστάρει. Αν είναι να συζητήσει για μουσική όμως δε χρειάζεται μια σχετική αλφαβήτα από ένα σημείο και πέρα? Έστω όπως λες ότι η στιγμιαία κοινωνικοποίηση του 'μ'αρέσει - δε μ'αρέσει' έγινε (για όλους έχει γίνει εδώ τους σταθερούς θαμώνες) μετά τι.

Πιτσαδορε και για τα δυο μπορούμε να μιλάμε. Τι λοιπόν για το BRUTAL SLAMMING DEATH που είναι τόσο αστείο :)

Wom πω πω δεν γίνεται άνθρωπος με το γούστο σου να ακουει acheron. Πες μου τουλάχιστον ότι δεν τους θεωρείς και σπουδαίους σπουδαίους!

Stormrider λογικό σε βρίσκω, μεταξύ των δυο.

[metamelia3]

πολύ φορμαλιστικό μου ακούγεται εμένα αυτό. Έχει νόημα η ανάλυση επειδή δίνει απόλαυση η ίδια, και ναι, ίσως σαν υποπροϊόν ενισχύει μετά και την πρωτογενή απόλαυση της μουσικής που αναλύθηκε. Αντικειμενικές αλχημικές φόρμουλες που οδηγούν στα παλάτια της σοφίας στην μουσική δεν ψάχνω (γουστάρω να μου υπόσχεται τέτοια, αλλά δεν τα ψάχνω σοβαρά).
Οκ, το πόιντ μου είναι όμως ότι απ' τη στιγμή που δεν έχεις αυτή τη σταθερή ακαδημαϊκή βασή (δική σου απαίτηση ήταν και δική σου παρατήρηση το ότι λείπει πιο πριν) δεν μπορείς να αξιοποιήσεις αυτή την ανάλυση σε συζήτηση. Αν το κάνεις σημαίνει ότι έχεις καταλήξει σε βέβαια αισθητικά συμπεράσματα, πράγμα που θα σου επέτρεπε και να δώσεις οδηγίες ορθής δημιουργίας. Πιο φορμαλιστικό μου φαίνεται το να δημιουργείς λογικά συστήματα ως αντικαταστάτη της αυθόρμητης ευχαρίστησης, τα οποία είναι σίγουρο ότι καταλήγουν σε δογματισμό.


Η ανάλυση είναι άλλο επίπεδο όπως είπα, είναι επικοινωνία και κοινωνική μορφή διασκέδασης. Εκεί αξίζει λίγη μεθοδολογία, για να κατανοούμαστε λίγο παραπάνω από το τίποτε.
Ωστόσο δεν μπορεί να είναι απαίτηση αυτή η μεθοδολογία, ειδικά αν η μουσική είναι μόνο διασκεδαστική για κάποιον.


Έχω παρατηρήσει και εγώ τέτοια φαινόμενα. Αλλά από την άλλη έχω παρατηρήσει ότι οι πραγματικά ενθουσιώδεις άνθρωποι για κάτι που αγαπάνε έχουν την ανάγκη να μοιραστούν και με λόγια το γιατί τους αρέσει (γιαυτό δεν γράφουμε και στο μαγκ αφού δεν πληρωνόμαστε ή κάτι τέτοιο?). Αυτό είναι αθώο και όμορφο και αυτό ψάχνω εγώ σε πλατφόρμες επικοινωνίας, πάθος και διάθεση για μοιρασιά. Όχι απλά πόσο με γαμάνε οι Pyrexia, νταξει αυτό το εμπέδωσα.
Αυτό που ψάχνεις είναι η εξαίρεση και ενδεχομένως μια βλαβερή εξαίρεση. Αν ξεπεράσουμε τον "ορθολογισμό" το "μ' αρέσει κι έμενα αυτός ο δίσκος, α κι εσένα;" είναι πιο σημαντικό, κοινωνικό κι ευχάριστο απ' το "μ' αρέσει επειδή".


Μα δεν με νοιάζει αν είναι καλλίτερο (μου φαίνεται τελείως παράλογο να συγκρίνω τι είναι καλλίτερο, να ακουω μουσική, ή να συζητάω για μουσική) αλλά εδώ μέσα είμαστε για επικοινωνία, όχι για συλλογικό άκουσμα. Ο καθένας ακούει μόνος του. Για τον άλλο 'τρόπο' ερχόμαστε εδώ είχα την εντύπωση. Ισως κάνω λάθος!
Όχι, δεν ερχόμαστε για τον "άλλο τρόπο". Ερχόμαστε για να περάσουμε το "μ' αρέσει αυτός ο δίσκος, α κι εσένα;" σε κυκλοφορίες για τις οποίες δεν είναι εύκολο να βρεις άτομα να τις γνωρίζουν ή να τις αποδέχονται. Τώρα αν θα συζητήσεις μόνο το αν ή και το γιατί σ' αρέσουν είναι δευτερεύον.


Ρε μαγκιά του να ακούει ο,τι γουστάρει. Αν είναι να συζητήσει για μουσική όμως δε χρειάζεται μια σχετική αλφαβήτα από ένα σημείο και πέρα? Έστω όπως λες ότι η στιγμιαία κοινωνικοποίηση του 'μ'αρέσει - δε μ'αρέσει' έγινε (για όλους έχει γίνει εδώ τους σταθερούς θαμώνες) μετά τι.
Περνάμε στον επόμενο δίσκο, όχι στο επόμενο "επίπεδο" απαραίτητα.

[animae]

οπότε δυσκολεύομαι να κατανοήσω ανθρώπους που ακούνε με τα ίδια αυτιά και portishead και vomitorial corpulence αγνοώντας τα πάντα εκτός από την πρωτογενή και κάπως δυσεξήγητη απόλαυση του εκάστοτε ήχου.


omg omg

[Helm]

Καλκι είμαι καλυμμένος για τώρα.

[metamelia3]

Σε φάση "συμφωνούμε" ή "βαριέμαι ν' απαντήσω"; =ρ

[Helm]

Κοίτα δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι είμαι βλαβερό abbration αλλά καταλαβαίνω γιατί το λες. Αν απαντούσα απλά θα κάναμε κύκλο τώρα. Το ότι πιθανώς παρανοώ το τι υποτίθεται ότι κάνουμε εδώ - σε σχέση με το τι η πλειοψηφία περιμένει, δεκτό.

[metamelia3]

Κοίτα δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι είμαι βλαβερό abbration αλλά καταλαβαίνω γιατί το λες.
Είπα πως μια τέτοια νοοτρόπια είναι εν δυνάμει, όχι κατ' ανάγκη βλαβερή. Ενηγουεη.

[ikonoklast]

Δεν έχω απαραίτητα λειτουργικό ορισμό της μουσικής, εγώ να κοροϊδέψουμε τους pyrexia ήθελα, λέω διάφορα αν είναι χρήσιμα για μια συζήτηση, δεν πιστεύω και πολλά. Σίγουρα για μια τέτοια συζήτηση το αισθητικό τμήμα είναι σημαντικό, οπότε δυσκολεύομαι να κατανοήσω ανθρώπους που ακούνε με τα ίδια αυτιά και portishead και vomitorial corpulence αγνοώντας τα πάντα εκτός από την πρωτογενή και κάπως δυσεξήγητη απόλαυση του εκάστοτε ήχου. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για το τι του αρέσει σε αυτό το επίπεδο, δεκτό, αλλά αν είναι να αναζητήσει νοήματα στην τέχνη, μετά δεν τίθεται ένα ζήτημα μεθοδολογίας? Δεν είναι έτσι και η έλλειψη μεθοδολογίας, μια μεθοδολογία? Οταν κάποιος σου λέει 'δε με νοιάζει τι και πως, αυτό γαμάει' δεν υπερπηδά το αισθητικό ζήτημα ολοκληρωτικά, το μειώνει, λέει ότι η αισθητική του τι ακουω δεν έχει σημασία όσο ο ήχος με συγκινεί έστω και λίγο. Χμ, ίσως πλατιαζω.
Μπα, απλώς σαν άν8ρωποι είμαστε πολύπλοκα όντα και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τέχνη πολύπλευρα και με διαφορετικό τρόπο ανάλογα την περίπτωση και την κατάσταση. Το φυσιολογικό είναι να μπορείς να αντιληφ8είς και τους portishead και τους vomitorial corpulence (δεν έχω ακούσει ποτέ αλλά αντιλαβού) και να 8έτεις τον εαυτό σου σε κατάσταση να καταλαβαίνει τι απο τα δύο χρειάζεται, όποτε το χρειάζεται. Το να ευνουχίσεις την αντίληψη σου για να καταλήξει σε μία "με8οδολογία" και μία διάσταση της μουσικής, είναι κακό πράγμα. Η μία διάσταση είναι η αφετηρία, όχι το τέλος.

[wom]

O τίτλος είναι λίγο ειρωνικός για το παρόν θρεντ, non;

Εαν η ερωτηση ειναι για το δικο μου post, απαντω "οχι".

Ειναι απλως το εξωφυλλο του δισκου των Pyrexia που εχει το ενδιαφερον του, γιατι μετα επαιξαν death'n'roll - το οποιο με ξενερωνει.

Helm δεν ειπα τιποτα για acheron ε :)

Ομως, θα συμπληρωσω μια ιστορια: Δεκεμβρης 1991, χτυπησα κατι εγχειρισεις και εμεινα σχεδον 2 μηνες στο νοσοκομειο. Ειχα (πολλα) βιβλια, πολλες ωρες εκτος πραγματικοτητας, ενα walkman και μια κασσετα με το "Meaning of Life" των Tankard και τα demos των Nocturnus. Μπορεις να φανταστεις ποσο τα εχω ακουσει?
Ετσι θα μπορουσε να εχει συμβει και με οποιοδηποτε album του τοτε, ειναι αλλο θεμα να αξιολογεις κατι στην εποχη του και εντελως διαφορετικο να κοιτας απο το μελλον του και προς τα πισω...

[iskra]

den ksero ti lete edo kai variemai na diavaso, alla thelo na po oti ta spao me haunted alla variemai na akouso slayer.

[Helm]

Μπα, απλώς σαν άν8ρωποι είμαστε πολύπλοκα όντα και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τέχνη πολύπλευρα και με διαφορετικό τρόπο ανάλογα την περίπτωση και την κατάσταση. Το φυσιολογικό είναι να μπορείς να αντιληφ8είς και τους portishead και τους vomitorial corpulence (δεν έχω ακούσει ποτέ αλλά αντιλαβού) και να 8έτεις τον εαυτό σου σε κατάσταση να καταλαβαίνει τι απο τα δύο χρειάζεται, όποτε το χρειάζεται.

Συμφωνώ. Η ένστασή μου δεν ήταν στο πλατύ γούστο (έχω και εγώ το δικό μου άλλο αν δεν το πολυδείχνω) αλλά στην μετα-μεθοδολογία σύνδεσης των portishead και vomitorial corpulence μέσα από την μεταμοντέρνα-ασθένεια 'έλα ρε όλα μουσική είναι'. Μουσική είναι, αλλά με ιδιαίτερες φορτίσεις που αξίζει να τις έχουμε υπόψιν μας, αυτό είναι όλο.

Iskra και εγώ μαζί σου, το πρώτο Haunted είναι βάρβαρα καλλίτερο από Reign in Bloods και Seasons in the Abyss αν και τίγκα δημιούργημα ακριβώς αυτών εδώ. Το τέλειο (θετικό) παράδειγμα του θρεντ δηλαδή, μπράβο.

[Mitsmann]

Διαβασα την πρωτη σελιδα με ενδιαφερον και προσηλωση και μπορω να πω οτι σε πολλα πραγματα σας πνιγει ενα παραπονεμενο δικιο αλλα μετα αρχισατε να λετε ΜΑΛΑΚΙΕΣ για τους Grip Inc. και ηρθα να σας ενδειξω το γεγονος αυτο καθ αυτο, αλλα τελικα ηταν και ο ford prefect που το ειδε/ειπε/φασκελωσε και τελικα ειμαι χαρουμενος που δε χρειαστηκα.

[When Black Roses Bloom]

Λατρέυω τους Guardian, σιχαίνομαι τους Halloween.

/me foraei kranos.

[iskra]

ego eimai grip inc fan kai exo ola ta sintia tous kai tin proti fora pou piga ston mpalo me ton filo mou ton kafre akougame sto amaksi to power of inner strength kai itan one hell of a ride!

[Ford Prefect]

Και εγώ είμαι τεράστιος φανμπόι των Γκριπ. Έχω και τα σιντιά τους και κάνω και ερ ντράμινγκ στο Χόστατζ του Χέβεν.

Από εκεί και πέρα ναι, η δήλωση Χελμ για τους Χώντεντ κερδάει όλο το θρεντ. Δηλαδή. Τουλάχιστον ο άλλος είπε βαριέμαι.

Και εγώ το Meaning of Life έλιωσα πρώτο από Τάνκαρντ. Δισκάρα. Και Χελμ, ρίξε μια αυτιά στο Kings of Beer. Νομίζω τους έχεις υποτιμήσει.

[carheart]

Οι Grip Inc είναι χάλια.

βίτσιο : προτιμώ τα projects των Wolf Eyes, από τους ίδιους τους Wolf Eyes. Μιλάω για Dead Machines και -κυρίως- για Demons.

[irreligious]

στα φάνκς προτιμώ average white band και από war και από sly & the family stone και από kool the gang..όχι πώς οι πρώτοι δεν είναι γνωστοί,αλλά όπως και να το κάνεις οι άλλοι είναι πιό μούρες.
α και σε διάφορα χιπ χόπς προτιμώ τις προσωπικές δουλείς των μελών παρά αυτές του συγκρότηματός τους..

[Helm]

βασικά για Grip Inc. και Slayer και διάφορα ίσως παίζει για κάποιους από εσάς που ακούτε πολύ τα ντραμς και σας πωρώνει το καλό κοπάνιμα και σκέτο να καταλαβαίνω γιατί το ενδιαφέρον. Δηλαδή καμιά φορά που ακούμε μουσική με Harvestman πχ ξέρω γω κάτι που έχουμε να ακούσουμε 2 χρόνια και τον βλέπω και θυμάται που κάνει ο ντραμερ το κόλπο με τα σπλασακια πχ ε καταλαβαίνω γιατί μερικές μπάντες αρέσουν σε άλλους και σε εμένα δεν λένε και πολλά. Παρακολουθώ και εγώ το ντραμινγκ αλλά περισσότερο τα χωρίσματα του μπιτ (και πως υποστηρίζουν το ριφ) παρά τους τονισμούς και τα γυρίσματα.

[H.]

Βασικά τι νόημα έχει αυτό το thread? Δηλαδή για τι πράγμα ακριβώς μιλάτε?

[Ford Prefect]

Ρε Χελμ, όχι. Όχι.

Δηλαδή το καλό κοπάνημα και σκέτο για να περιγράψεις Γκριπ...

Κατ'αρχάς ο Δαυίδ δεν είναι καθόλου σκέτος νταπαντούπας και δεύτερον και σημαντικότατον, δεν αναφέρεις ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ.

Για να γίνω σαφής, ο Λομβάρδος έχει το χάρισμα του παιξίματος που ξεχειλίζει από ενέργεια, σαν να έχει τσίτα έναν κινητήρα τζάμπο τζετ ξέρω γω και να τον κάνει ό,τι θέλει, ξυράφι παίξιμο με εξωπραγματική *ζεστασιά* (<-- δυναμικές). Δεν θέλω να αρχίσω τα κλισέ περί λατινικού αίματος, αλλά εν προκειμένω χωρίς να ξέρω τι ευθύνεται το περιγράφει τέλεια. Και είναι πολύ κρίμα που δεν παρατηρείς γυρίσματα και τονισμούς. Σαν να τρως μονίμως ανάλατο φαΐ είναι. Δηλαδή το μπιτ είναι μόνο το 1/4 της δουλειάς.

Και για να επανέλθω εις τους Γκριπ, πήγαινε βάλε πχ το Prophecy ή το Build to Resist από το τελευταίο. 100% δικός τους ήχος, φρέσκο πράμα που σαλεύει, ουχί τυποποιημένα τύμπανα, παραγωγή δυναμίτης όπως αρμόζει στα κομμάτια. Αν σ'αρέσουν, ξα σου, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Πάντως τι να πω; Κομμάτια σαν το Rusty Nail και Pathetic Liar είναι αστείο πόσο πορωτικά είναι.

Και βέβαια μια προφανής παρατήρηση: ο ντράμερ δεν παίζει ριφ. Και μέταλ χωρίς ριφ είναι σκατά. Μια χαρά κιθαριστάρα έχουν οι Γκριπ.

Και μιας και είπα την λέξη αρμόζει προηγουμένως να σου κάνω την παρατήρηση ότι το ζητούμενο είναι να βρεις τι εξυπηρετεί το κομμάτι. Αν το εξυπηρετεί το νταπαντούπα και άγιος ο θεός, τότε θα βάλεις νταπαντούπα. Δεν νοείται Sodom με πουτσιλίκια στους χρόνους, είναι άκυρο. Από εκεί και πέρα στο χέρι του ντράμερ είναι να κάνει την υπέρβαση αφού επιλέξει το νταπαντούπα που είναι το 1/4 που λέγαμε και τα άλλα 3/4 θα τα βάλει η προσωπικότητά του στο παίξιμο.

Διότι δεν είναι ίσα κι όμοια τα νταπατούπα του Λομπάρντου, ή του Greg Hall (παλιά Sacred Reich, να ένας άξιος μαθητής του Δαυίδ που είχε κάτι από το χαρισμά του στο thrash παίξιμο) με τα νταμπαντούπα των Χώντεντ τα οποία δουλεύουν μια χαρούλα αλλά στερούνται του καρυκεύματος που έχουν οι προαναφερθέντες και κυρίως με την πειθώ ότι, τώρα θα το σπάσουνε το ντραμ κιτ.

Έτσι, χέρι στον ουρανό και να κατεβάζει την μπαγκέτα να σκάσει το καρπούζι στα δύο.

Κάπου ξέφυγα, αλλά έτσι πρέπει στο συγκεκριμένο.

[ikonoklast]

Ορίστε, ο άν8ρωπας μιλάει για thrash και αγιάζει το στόμα του, τι τα 8ες τα παπαδιλίκια.

[Helm]

Ρε Χελμ, όχι. Όχι.

Δηλαδή το καλό κοπάνημα και σκέτο για να περιγράψεις Γκριπ...

Το κοπάνημα δεν το εννοούσα μονόχνοτο μπλαστμπιτι παρτα για 20 ώρες τι ωραία, το λέω με αγάπη για όλες τις εκφάνσεις του metal ντραμινγκ τρόπου γενικά. Και εμένα μ'αρεσει ο Lombardo αν και προτιμώ Gene Hoglan και Perry Strickland (Vio-lence) στο ύφος αλλά σε καμιά περίπτωση δεν ακολουθώ κυρίως αυτούς όταν ακουω τραγούδια τους. Δεν πεθαίνω για Sorychta ριφφς στους Inc, όπως δεν πέθαινα με Despair αρχικά, και είμαι και technothrasher. Θέμα γούστου!


Και είναι πολύ κρίμα που δεν παρατηρείς γυρίσματα και τονισμούς. Σαν να τρως μονίμως ανάλατο φαΐ είναι. Δηλαδή το μπιτ είναι μόνο το 1/4 της δουλειάς.

Πρέπει να το έχω λιώσει πάρα πολύ το άλμπουμ για να κάτσω να το ακούσω εστιάζοντας ΜΟΝΟ στα κόλπα στα ντραμς. Grip Inc τώρα λιώσιμο, χαμένος χρόνος :P

[Ford Prefect]

Τι προβοκάτορας που είσαι! :Ρ Ποιος είπε να ακούς ΜΟΝΟ κόλπα στα ντραμς; Απλά εσύ είπες ότι παρακολουθείς τα χωρίσματα του μπιτ πάνω στο ριφ, δηλαδή (επαναλαμβάνω) το 1/4 του πράγματος.

Τα υπόλοιπα 3/4 είναι όμως που χωρίζουν τον ντράμερ από το φρούτι λουπς, εκεί που σου καθίζει μια μπακετιά στην προπέλα ο Τζην καλή ώρα που ανέφερες.

Τώρα βέβαια με υποχρεώνεις να πω, τι άκυρη σύγκριση ήταν αυτή με τον Λομπάρντο. δηλαδή, οκ να τους συγκρίνεις στο Darkness Descends έναντι του Hell Awaits, στέκει (και θα συμφωνήσω ότι ο Hoglan υπερτερεί), αλλά τι νόημα έχει να συγκρίνουμε τα πρώτα βήματα του καθενός; Στην πορεία φάνηκε ότι άλλο ο ένας, άλλο ο άλλος. Άλλο το ντράμινγκ στο Σιμπόλικ και άλλο στο Γκάδερινγκ. Γαμούν στον υπερθετικό έκαστα αλλά τι σύγκριση να γίνει; Πάλι, Strapping Young Lad, Grip, τι σύγκριση να γίνει.

Πέρι Στρίκλαντ, ωραίοτατος και επαρκής, αλλά σε σχέση με Λομπάρντο είναι Λεβαδειακός.

Γενικώς γράφω κατεβατά γιατί παρόλο που δεν μιλάς και καλά για μονόχνωτο ντράμινγκ, εντούτοις μιλάς για τον μέταλ τρόπο ντράμινγκ. Ε, και ποιος είναι αυτός δηλαδή; Αφού μέσα στον όρο χωράει ένας Ζόντερ και ένας Καβαλέρα, ένας Κολλαλούκα και ένας Γουιτσχάντερ, Ο Σνόουι και ο Λομπάρντο και ο Μακμπρέιν (τεράστιος ντράμερ). Γενικά μάλλον μικρός έκανες πιο πολυ ερ γκιτάρ από ερ ντράμινγκ αλλά μερικοί κάνανε και τα δύο! ;)

Ντάξει, ούτε εγώ πεθαίνω με Despair αλλά τέσπα. Άλλο πράγμα και αυτοί από Γκριπ. Αλλά θυμήθηκα ότι έχεις κάνει και αρνητικές δηλώσεις για Mike Wead και λέω, τι ασχολούμαι; :Ρ

[animae]

Grip Inc τώρα λιώσιμο, χαμένος χρόνος :P

Aν και δεν το λες εντελώς σοβαρά, το nemesis γαμάει την μισή techno-thrash σκηνή πατόκορφα.
Υπερδισκαρος και απιστευτη ατμοσφαιρα :touched:

[Helm]

δηλαδή, οκ να τους συγκρίνεις στο Darkness Descends έναντι του Hell Awaits

...να συγκρίνω δηλαδή την θρας μεγακόλαση με την πιο τσιτωμένη ενέργεια εβερ που σκάει σαν βόμβα μεγατόνων ραδιενεργές νυχτερίδες παντού δαγκάνουν τον αθώο πληθυσμό στα λαιμά δημιουργώντας έναν ΜΕΤΑΛΑΓΜΕΝΟ ΘΡΑΣ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ με έναν μέτριο-προς-οκ θρας δίσκο.


Πέρι Στρίκλαντ, ωραίοτατος και επαρκής, αλλά σε σχέση με Λομπάρντο είναι Λεβαδειακός.

Βασικά διαφωνώ μόνο και μόνο επειδή θυμάμαι πολλά περισσότερα drum sections από Strickland παρά από Lombardo και έχω ακούσει περίπου ίσα Slayer και Vio-lence.


Γενικά μάλλον μικρός έκανες πιο πολυ ερ γκιτάρ από ερ ντράμινγκ αλλά μερικοί κάνανε και τα δύο! ;)

Καλά εννοείται, κιθαρίστας είμαι.


Αλλά θυμήθηκα ότι έχεις κάνει και αρνητικές δηλώσεις για Mike Wead και λέω, τι ασχολούμαι; :Ρ

Οπου πάει αυτός εκτός από Hexenhaus η μπάντα γίνεται μέτρια.


το nemesis γαμάει την μισή techno-thrash σκηνή πατόκορφα.

Αυτά να τα λέμε όταν ξέρουμε έστω το ένα δέκατο της εκάστοτε σκηνής που λέμε τι της κάνει τι.

[animae]

το nemesis γαμάει την μισή techno-thrash σκηνή πατόκορφα.

Αυτά να τα λέμε όταν ξέρουμε έστω το ένα δέκατο της εκάστοτε σκηνής που λέμε τι της κάνει τι.

Kοίτα, ναι σίγουρα πρέπει να ισχύει αυτό, αλλά γενικά από τα πράγματα που έχω ακούσει (τα οποία είναι αρκετά τα οποία εσύ κατά καιρούς έχει ς αναφέρει εδώ μέσα), δεν με εχει τρελάνει το είδος.
Μου έχει φανεί αρκετά νεροβραστο(οχι με την έννοια του ΑΟR φυσικά), αλλά από την άποψη ότι τελικά ήταν μπάντες που δικαίως δεν έγιναν γνωστές και έμειναν στην αφάνεια.
Είτε γιατί το riffing τους μου φαινεται αδιάφορο, είτε γιατί η φωνή στα περισσότερα(που έχω ακούσει εγώ πάντα) είναι απο ενοχλητική, εως σπασαρχίδικη, είτε γιατί τεσπα, κάτι έπασχε από το σύνολο.

Δεν χρειάζεται πάντα να έχεις ακούσει την μισή σκηνή για να βγάλεις κάποια συμπεράσματα(όπως και για το μπλακ ας πουμε-το ότι μου αρέσουν οι mayhem kai oi dhg δεν σημαίνει οτι μου αρέσει το όλο είδος).

Και μιλάμε επίσης για έναν δίσκο ο οποίος δεν μπορεί να θεωρηθεί thrash(nemesis) με την κλασσική έννοια. Και επειδή περιέχει έστω και λίγο το ορισμό του tech-thrash Και κρίνοντας αυτά που έχω ακούσει, ναι την γαμάει την μισή σκηνή πατόκορφα. Και την υπολοιπη μισή δεν την γαμάει γιατι δεν μπορουν να συγκριθουν.

Αρκετά σημαντικό πάντως, είναι ένας δίσκος να σε πιάσει από τα αρχίδια(ειτε μιλώντας για τσιτωμένα πράγματα, είτε για ατμοσφαιρικά).

Και μιλώντας γενικά για μουσική,ναι αυτό μπορεί να το κάνει για μενα, εξίσου ένας δίσκος των grip inc Και ένας δίσκος των coldplay ή του amon tobin.
To θέμα είναι να σου μιλήσει η μουσική για κάποιον λόγο και όχι να πρέπει να την έχεις ψάξει πρώτα μεχρις εσχάτων και μετά να σου μιλήσει(που φυσικά μπορείς να το κάνεις αυτό). Γιατι οπως είναι φυσικό με κάτι που έχεις υπερασχοληθεί, δεν γίνεται να μην σου αρέσει και επίσης νομίζεις(γενικά μιλάω, οχι για σενα) οτι έχεις πιάσει ένα νοημα που δεν μπορει να πιασει κανεις αλλος. Εκει όμως είναι το πως θες να ακουσεις την μουσική σου-πραγμα που δεν σημαινει σε καμια περιπτωση οτι εγω εχω εντρυφησει σε κατι περισσοτερο από σένα επειδη το έχω λιώσει(τι να μου πει ας πουμε το οτι καποιος προσκυνα το νεο deathspell omega για τους οποιους λογους και για το περιεργο ριφφινγκ, όταν ακριβως αυτό το περιεργο ριφφινγκ εμενα μου φαινεται παντελώς αδιαφορο και δεν με αγγιζει η ατμοσφαιρα που βγαζει) :wink: [/list]

[GuardianOfIvorytower]

δηλαδή, οκ να τους συγκρίνεις στο Darkness Descends έναντι του Hell Awaits

...να συγκρίνω δηλαδή την θρας μεγακόλαση με την πιο τσιτωμένη ενέργεια εβερ που σκάει σαν βόμβα μεγατόνων ραδιενεργές νυχτερίδες παντού δαγκάνουν τον αθώο πληθυσμό στα λαιμά δημιουργώντας έναν ΜΕΤΑΛΑΓΜΕΝΟ ΘΡΑΣ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ με έναν μέτριο-προς-οκ θρας δίσκο.

Τα σπάω με την περιγραφή για έναν από τους 2-3 αγαπημένους μου δίσκους. Δε συμφωνώ βέβαια για το slayer κομμάτι, κ hell awaits τα σπάει απίστευτα.




Αλλά θυμήθηκα ότι έχεις κάνει και αρνητικές δηλώσεις για Mike Wead και λέω, τι ασχολούμαι; :Ρ

Οπου πάει αυτός εκτός από Hexenhaus η μπάντα γίνεται μέτρια.


Δλδ μέτριοι memento mori, ή τα τελευταία king diamond?

[Helm]

Δλδ μέτριοι memento mori, ή τα τελευταία king diamond?

Ε σπουδαία δεν είναι. Την ασυγχώρητη ζημιά την έκανε στους αγαπημένους μου Memory Garden.

[Ford Prefect]

Ε, καλά εδώ έβγαλε μέτριο-προς-οκ το Hell Awaits και το Haunted σκάλες πάνω από Reign in Blood, στους Memento Mori θα κόλωνε (που δεν πήγε, τους έφτιαξε ο άνθρωπος); King Diamond έχουν πέσει από εποχή The Eye (με το σαφώς κατώτερο Spider's Lullabye να σώζεται από την ορμή), δεν μπορούσε να τους σώσει ή καταστρέψει κανείς, άλλωστε η μεγαλύτερη απώλεια που έχουν από το 91 ακόμη είναι ένας ντράμερ αντάξιος των 2 μεγαθηρίων που πέρασαν.

Εντωμεταξύ ρε Χελμ, ξέρω ότι δεν έχεις κανένα πρόβλημα με τον σχετικισμό, αλλά ρε πούστη, το ότι θυμάσαι πιο πολλά μέρη του Στρίκλαντ ενώ δηλωμένα δεν τρελάθηκες με Slayer, είναι κριτήριο; Ο Λομπάρντο είναι ανώτερος. Τέρμα. Αντικειμενικά, μετρήσιμα στο εργαστήριο με μονάδα μέτρησης κιλοντραμ, πώς θα γίνει;;

Αλλά σου δίνω εύσημα για την περιγραφή του Darkness Descends. Κρίμα που ακολουθεί μια τόσο ξενερωτική δήλωση για το Hell Awaits...:(

[Ford Prefect]

Και οι Μεμέντο ΕΙΝΑΙ σπουδαίοι. Βάλτο και σαν οντόπικ αν θες, τι να πω;

(Γάμησε η δουλειά του στους Μέμορι Γκάρντεν!)

[Helm]

εντάξει είναι το Hell Awaits, ποτέ δεν ήμουν τρελά φαν Σλάγιερ επειδή με ενοχλούσαν οι Σλαγιεράδες αλλά μεγαλώνοντας εκτίμησα την προσφορά τους περισσότερο.

Ο ωραιότερος δίσκος Dark Angel είναι το Time Does Not Heal έτσι κι αλλιώς.

Για King Diamond πως ακολουθεί κανείς Dee και Shaw όντως. Μεταξύ των δυο ο πρώτος μου αρέσει περισσότερο πάντως επειδή είναι ride-bell-heavy και αυτά τα γουστάρω (όπως Hoglan στο Symbolic).


Εντωμεταξύ ρε Χελμ, ξέρω ότι δεν έχεις κανένα πρόβλημα με τον σχετικισμό, αλλά ρε πούστη, το ότι θυμάσαι πιο πολλά μέρη του Στρίκλαντ ενώ δηλωμένα δεν τρελάθηκες με Slayer, είναι κριτήριο;

Είναι επειδή ως βαρυμεταλλος έχω αναγκαστικά ακούσει τοοοοσοοοο πολύ Slayer ανεξάρτητα από το αν μ'αρεσουν. ΞΕΡΩ ΝΑ ΠΑΙΖΩ ΤΟ Angel of Death και δεν θυμάμαι καν ποιος με ανάγκασε να το μάθω.

[Helm]

(Γάμησε η δουλειά του στους Μέμορι Γκάρντεν!)


Ε τι να σου πω, σύγκρινε Tides+Forever με το Verdict και μετά το Verdict με το Mirage και πες μου ποιος δίσκος είναι φανερά κάτω από τους τρεις. Αν δεν έχεις ακούσει Tides δεν μετράει.

[cthulu]

Iskra και εγώ μαζί σου, το πρώτο Haunted είναι βάρβαρα καλλίτερο από Reign in Bloods και Seasons in the Abyss αν και τίγκα δημιούργημα ακριβώς αυτών εδώ. Το τέλειο (θετικό) παράδειγμα του θρεντ δηλαδή, μπράβο.
nomiza oti ta'xa diabasei ola se touto to forum mexris pou epesa edw

[When Black Roses Bloom]

Ο όρος techno-thrash μου θυμίζει το Warhammer 40K και τον Αυτοκράτορα που συνέτριψε τους techno-barbarians πριν απο το Age Of Expansion. Γαμώ. Συνεχίστε τώρα.

[GuardianOfIvorytower]

Καλά για την ποιότητα των κυκλοφοριών του Βασιλιά θα διαφωνήσω, οι δουλειές του εξακολουθούν να με πορώνουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά στο θέμα του τυμπανιστή συμφωνώ.

[Witchkiller]

Οι Onslaught στο The Force γαμάνε πατόκορφα τους Slayer και αυτό δεν είναι ανωμαλία,είναι η αληθεια...........

Εdit:καθώς και οι Infernal Majesty στο None Shall Defy

[Kalt]

Goustaro to Reinkaos.

Gia tin akribeia to theoro apisteuti diskara.

[hcpunksonacid]

:)

[Helm]

Ακούς ΜΟΝΟ punk και hardcore τα τελευταία 13-4 χρόνια?

[hcpunksonacid]

:)

[Helm]

Εγώ δεν την παλεύω μόνο βια βια βια μουσική συνέχεια. Για κάθε 5 δίσκους ατσάλι παίζει και ένας loscil, bad loop, autechre, fayman τέτοια, ambient. Λες να κουράστηκα?

[hcpunksonacid]

:)

[Helm]

ποια σονικ γιουθ έχεις σπίτι. Προσοχή.

[hcpunksonacid]

:)

[metamelia3]

evol
κάπου εδώ θα ξαναπώ ότι μιλάμε για τον καλύτερο δίσκο σονικ γιουθ.

[carheart]

Sister ο καλύτερος, άνετα.

[Harvestman]

Sister ο καλύτερος, άνετα.




+1.

[BURNIN AMBITION]

daydream nation kai washin machine xalara

kai to 1000leaves me eixe stigmatisei. isos logo periodias pou tous eidame live

[Helm]

Evol και εγώ.