Martriden - The Unsettling Dark

[Kveldssanger]

Martriden - The Unsettling Dark
©2008 Candlelight Records

http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.950.cover.jpg

01. Introduction
02. The Enigma of Fate
03. The Calling
04. Ascension Pt. 1
05. Ascension Pt. 2
06. Processional for The Hellfire Chariot
07. The Unsettling Dark
08. Prelude
09. A Season in Hell
10. Immaculate Perception

Κριτική στο Electric Requiem Magazine (http://www.electricrequiem.com/modules/imagazine/review.php?action=single&aid=950)

[Helm]

Για να έχουμε και κάτι να συζητάμε.


Σε γενικές γραμμές, βατό και αναμενόμενο ακραίο metal

Δηλαδή τώρα εσύ Kveld δεν βρίσκεις κανένα πρόβλημα με αυτό? Δεν θα ξαναρχίζω την γκρίνια για όρους που πλέον σημαίνουν το αντίθετο από το όνομά τους, περισσότερο από το σημειολογικό-γλωσσολογικό με ενδιαφέρει αν υπάρχει όντως γενική παραδοχή και αποδοχή ότι ένας ακραίος metal δίσκος μπορεί να είναι βατός και αναμενόμενος και να παραμένει καλός σε αυτό που προσπαθεί να κάνει. Έχει να κάνει και με το καινούριο Septic Flesh, γιαυτό ρωτάω.

[Atheist]

exeis fagwthei me tous septicflesh

[sfinotouvlaki]

Για να έχουμε και κάτι να συζητάμε.


Σε γενικές γραμμές, βατό και αναμενόμενο ακραίο metal

Δηλαδή τώρα εσύ Kveld δεν βρίσκεις κανένα πρόβλημα με αυτό? Δεν θα ξαναρχίζω την γκρίνια για όρους που πλέον σημαίνουν το αντίθετο από το όνομά τους, περισσότερο από το σημειολογικό-γλωσσολογικό με ενδιαφέρει αν υπάρχει όντως γενική παραδοχή και αποδοχή ότι ένας ακραίος metal δίσκος μπορεί να είναι βατός και αναμενόμενος και να παραμένει καλός σε αυτό που προσπαθεί να κάνει. Έχει να κάνει και με το καινούριο Septic Flesh, γιαυτό ρωτάω.

αν "γενική παραδοχή"= η πλειονότητα του μέταλ κοινού, τότε ναι. νομίζω είναι ξεκάθαρο πως η πλειονότητα όταν αναφέρεται σε "ακραίο" μέταλ, αναφέρεται στη μουσική φόρμα του και όχι στο όλο πακέτο. και για να σε προλάβω, ναι, για την πλειονότητα, τα μπλάστς οι κραυβγιές και το ξύσιμο είναι ακραία μουσική φόρμα ακόμα και 20 χρόνια μετά. για τον κβελντ υποθέτω ο δίσκος δε σημαίνει τίποτα, αλλά δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσεις έναν δίσκο που θα αρέσει στον κόσμο που στηρίζει τη μέταλ βιομηχανία. σε αυτούς απευθύνεται το γκρουπ σε αυτούς το προτείνει ο συντάκτης. με κάθε επιφύλαξη, ε.

[iskra]

otan vgike to teleutaio borgir ksenerosa poly me tis protes akroaseis. de marese giati den itan auto pou perimena. telika ektimisa to album gia allous logous (kyriws gia tin protognori gia borgir kitharistiki douleia) kai apolausa pampolles akroaseis, alla ena keno emeine. auto edo to album kalyptei me anesi auto to keno. omorfes enorxistroseis, dynati atmosfera, piasarikes fonitikes grammes kai akindyno "akraio" metal apo kato (me merikes poly orees stigmes stis kithares omos). oso xameristiko ki an akougetai auto, tetoia album exoun logo yparksis kai mporoun na prosferoun mousika. kyriws sti merida ton akroaton pou den mporoun na "diaskedasoun" me hard rock kai synafi akousmata. dld gia mena einai to album pou tha valo me megali xara to proi pou tha ksypniso gia na kouniso ligo rythmika to kefali mou kai na xamogelaso me euxaristisi kleinontas to mati mou stis kraxtes kai omorfes melodies. to ascension pt2 px dikaiologei me dynami auto pou leo.

[Kveldssanger]

Για να έχουμε και κάτι να συζητάμε.


Σε γενικές γραμμές, βατό και αναμενόμενο ακραίο metal

Δηλαδή τώρα εσύ Kveld δεν βρίσκεις κανένα πρόβλημα με αυτό? Δεν θα ξαναρχίζω την γκρίνια για όρους που πλέον σημαίνουν το αντίθετο από το όνομά τους, περισσότερο από το σημειολογικό-γλωσσολογικό με ενδιαφέρει αν υπάρχει όντως γενική παραδοχή και αποδοχή ότι ένας ακραίος metal δίσκος μπορεί να είναι βατός και αναμενόμενος και να παραμένει καλός σε αυτό που προσπαθεί να κάνει. Έχει να κάνει και με το καινούριο Septic Flesh, γιαυτό ρωτάω.

έτσι και αλλιώς εγω δεν περιμένω από την πλειονότητα των black/death συγκροτηματων (για να μην πω ολα) να κάνουν την υπέρβαση, και γι' αυτό ακριβώς στο τέλος αναφέρω "για το κοινό που απευθύνεται". κάποιος που γουστάρει να ακούσει black/death θα ακούσει καλοπαιγμένο μεν, χωρίς να ξεφεύγει από τη νόρμα δε black/death σε αυτό το album και πιθανότατα θα ευχαριστηθεί. τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. για τους περισσότερους δεν υπάρχουν μονο τα αριστουργηματα και αυτα που δεν ακουνε καθόλου, υπάρχει και η μέση κατάσταση που εκφράζουν καλά οι Martriden. δεν περιμένω να το καταλάβεις αυτό ή να το δεχτείς απλά γιατί βλεπεις την μουσική με διαφορετικό μάτι. ούτε εγώ πρόκειτα να το ξανακούσω ποτέ αυτό το album, αλλά για τον μέσο death-α θα ναι απολαυστικό, έστω για κάποιο χρονικό διάστημα.