View Full Version : ευθανασία
Η Γαλλία συζητά ξανά για την ευθανασία
«ΕΘΝΟΣ» 21-3-08
Ο θάνατος της Σαντάλ Σεμπίρ, πρώην δασκάλας και μητέρας τριών παιδιών, που τα τελευταία οκτώ χρόνια έπασχε από μία σπάνια μορφή καρκίνου, προκαλεί παγκόσμια συγκίνηση εγείροντας σοβαρά ηθικά διλήμματα για την ευθανασία, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα που διχάζουν πολίτες και επιστήμονες.
Εως την ύστατη στιγμή, η 52χρονη Γαλλίδα διεκδικούσε το δικαίωμα στον αξιοπρεπή θάνατο.
Μαρτύριο
Ο κακοήθης όγκος στο πρόσωπό της είχε παραμορφώσει τα χαρακτηριστικά της, της είχε στερήσει την όραση και της προκαλούσε αφόρητους πόνους. Υπέφερε από μία μορφή καρκίνου στη ρινική κοιλότητα, γνωστή και ως «αισθησιονευροβλάστωμα».
Μόνο 200 περιπτώσεις ασθενών με αυτή την πάθηση έχουν καταγραφεί παγκοσμίως τα τελευταία 20 χρόνια.
Σε μία έκκλησή της στη γαλλική τηλεόραση, τον περασμένο μήνα για το δικαίωμά της να πεθάνει, η Σεμπίρ είχε δηλώσει πως δεν μπορούσε πια να δει, να γευτεί, να μυρίσει, ενώ περιέγραψε πως τα παιδιά στον δρόμο έτρεχαν μακριά της από φόβο.
«Ούτε ζώο δεν θα ήθελε να περνάει αυτό που περνάω εγώ»…
Η Σαντάλ είχε ζητήσει από το δικαστήριο να επιτρέψει στους γιατρούς να τη βοηθήσουν να πεθάνει.
Ωστόσο, τρεις μέρες πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, στο σπίτι της στην Ντιζόν, γαλλικό δικαστήριο απεφάνθη πως, αν και η κατάσταση της υγείας της προκαλεί συμπόνια, ο νόμος δεν επιτρέπει την ευθανασία. Τα αίτια του θανάτου της παραμένουν ακόμα άγνωστα.
Νομοθεσία
Η γαλλική νομοθεσία, που ψηφίστηκε το 2005, επιτρέπει στις οικογένειες των ασθενών σε τελικό στάδιο να ζητήσουν το κλείσιμο των μηχανημάτων που υποστηρίζουν τεχνητά τη ζωή, αλλά δεν επιτρέπει στους γιατρούς να παρέμβουν και να τερματίσουν τη ζωή ενός ασθενούς.
Ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, από τον οποίο είχε ζητήσει η Σεμπίρ να παρέμβει στην υπόθεσή της, είχε δηλώσει πως ζήτησε από τον σύμβουλό του για θέματα υγείας να επικοινωνήσει μαζί της και να τη βοηθήσουν δίνοντάς της και άλλες γνώμες σχετικά με την κατάστασή της.
ΕΚΔΟΧΕΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ
Υπάρχουν δύο είδη ευθανασίας:
Α. Η ενεργητική ευθανασία που γίνεται με τη χορήγηση θανατηφόρου φαρμάκου ή με τη διακοπή λειτουργίας των ιατρικών μηχανημάτων που κρατούν στη ζωή τον ασθενή.
Είναι νόμιμη στην Ολλανδία (η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που είπε το «ναι» στην ευθανασία), το Βέλγιο, την Ελβετία και το Λουξεμβούργο.
Ο γνωστός, «Δρ Θάνατος», Τζακ Κεβορκιάν, που καταδικάστηκε το 1999 για τον θάνατο 130 ανθρώπων, προχώρησε σε ενεργητική ευθανασία, συμβάλλοντας στη διακοπή της ζωής αρρώστων.
Β. Η παθητική ευθανασία, όταν δεν προσφέρεται βοήθεια (διασωλήνωση, οξυγόνο) σε κάποιον ασθενή, στερώντας του τη δυνατότητα να συνεχίσει τη ζωή του.
- Η Αυστραλία έχει κατοχυρώσει νομικά την ευθανασία.
- Παρόλο που δεν υπάρχουν ειδικοί νόμοι, συνήθως η ευθανασία δεν διώκεται ποινικά στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Κίνα, την Κολομβία, τη Δανία, τη Γερμανία και τη Σουηδία.
ΠΗΓΗ: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid= ... bid=690424 (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11381&subid=2&tag=8400&pubid=690424)
irreligious
23-03-2008, 01:12
«Ούτε ζώο δεν θα ήθελε να περνάει αυτό που περνάω εγώ»…
ντίφικαλτ το χάντλ
Τα είχαμε ξανασυζητήσει για την ευθανασία. /yawn
Τα είχαμε ξανασυζητήσει για την ευθανασία. /yawn
Η Γαλλία συζητά ξανά για την ευθανασία
«ΕΘΝΟΣ» 21-3-08
Εδώ ολόκληρη Γαλλία ξανασυζητά για την ευθανασία και δεν μπορεί ένα φόρουμ; :P
Ε, δεν νομίζω να άλλαξαν ιδιαίτερα οι απόψεις λόγω ενός "άχουτο τον κακόμοιρο" άρθρο.
Τέσπα, όπως είχα πει τότε, ναι στην ευθανασία αλλά υπάρχουν νομικοί προβληματισμοί που πρέπει πρώτα να ληφθούν σοβαρά υπόψη πριν την νομιμοποίηση της, ώστε να περιορίζεται το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί ως νόμιμη μορφή δολοφονίας (π.χ. απόφαση συγγενών, αντί του ανίκανου για επικοινωνία ασθενή, με σκοπό την γρήγορη εξασφάλιση της κληρονομιάς).
Ε, δεν νομίζω να άλλαξαν ιδιαίτερα οι απόψεις λόγω ενός "άχουτο τον κακόμοιρο" άρθρο.
Τέσπα, όπως είχα πει τότε, ναι στην ευθανασία αλλά υπάρχουν νομικοί προβληματισμοί που πρέπει πρώτα να ληφθούν σοβαρά υπόψη πριν την νομιμοποίηση της, ώστε να περιορίζεται το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί ως νόμιμη μορφή δολοφονίας (π.χ. απόφαση συγγενών, αντί του ανίκανου για επικοινωνία ασθενή, με σκοπό την γρήγορη εξασφάλιση της κληρονομιάς).
ναι , αλλά μπροστά στην φρίκη του να είσαι ζωντανός νεκρός είναι δευτερεύον θέμα και ελάχιστες τέτοιες περιπτώσεις θα μπορούσαν να συμβούν, οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν πολύ εύκολα με εγκρίσεις ιατρικών συμβουλίων, υπηρεσιών, κλπ.
Δευτερευων θεμα αμα φανε καποιον;
Ολα ευκολα ειναι για σενα ρε Candiru.
Δευτερευων θεμα αμα φανε καποιον;
Ολα ευκολα ειναι για σενα ρε Candiru.
εξίσου ανήθικο με το να προσπαθείς να κρατήσεις πάσην θυσία κάποιον στη ζωή για να του απομυζάς την παχυλή σύνταξη.
Εγραψα ότι είναι εύκολα αντιμετωπίσιμα μπροστά στο μαρτύριο κάποιου βαρύτατα και ανίατα αρρώστου, αλλά αν θες να την πεις στον καντίρου μόνο για να την πεις στον καντίρου, τότε παώ πάσο
Phantom Duck
23-03-2008, 21:53
Δευτερευων θεμα αμα φανε καποιον;
Ολα ευκολα ειναι για σενα ρε Candiru.
εξίσου ανήθικο με το να προσπαθείς να κρατήσεις πάσην θυσία κάποιον στη ζωή για να του απομυζάς την παχυλή σύνταξη.
holy shit.
εξίσου ανήθικο με το να προσπαθείς να κρατήσεις πάσην θυσία κάποιον στη ζωή για να του απομυζάς την παχυλή σύνταξη.
Δε νομίζω ότι η σύνταξη των συγγενών είναι το κυριότερο εμπόδιο για το συγκεκριμένο ζήτημα. Αν κάνεις ένα γκάλοπ για την ευθανασία, ποιο μέρος των ανθρώπων που θα απαντήσουν όχι τα κονομάει από συγγενή; Αστείο.
εξίσου ανήθικο με το να προσπαθείς να κρατήσεις πάσην θυσία κάποιον στη ζωή για να του απομυζάς την παχυλή σύνταξη.
Δε νομίζω ότι η σύνταξη των συγγενών είναι το κυριότερο εμπόδιο για το συγκεκριμένο ζήτημα. Αν κάνεις ένα γκάλοπ για την ευθανασία, ποιο μέρος των ανθρώπων που θα απαντήσουν όχι τα κονομάει από συγγενή; Αστείο.
είναι μια εξίσου μεγάλη πιθανότητα με το να θέλουν να ξαποστείλουν κάποιον για την κληρονομιά του. Μπορεί να μην είναι κάτι που μπορεί να δηλωθεί (πχ για την ευθανασ'ια κάποιου με κληρονομιά ενώ υπάρχει ελπίδα απαιτείται σχετική συνομωσία), αλλά εύκολα με τον φιλανθρωπικό μανδύα να τον κρατησουμε στη ζωή τα κίνητρα μπορεί να είναι διαφορετικά και ούτε γάτα ούτε ζημιά:wink:
Αν ο ασθενής δεν μπορεί να επικοινωνήσει η νομοθεσία πρέπει να είναι εκεί για να τον προστατεύσει, όχι για να επιτρέψει να τον φάνε οι συγγενείς. Το γεγονός ότι μπορεί να κονομάνε κιόλας δε μας απασχολεί, το θέμα είναι μην πεθάνει κάποιος που δεν πρέπει, όχι μην κάψουμε λίγο ρεύμα παραπάνω για κάποιον αναίσθητο.
Καταλαβαίνεις ότι όσο και να μοιάζουν τα κίνητρα (κληρονομιά vs σύνταξη, δηλαδή λεφτά) είναι δυο διαφορετικές περιπτώσεις έτσι;
Ο Ντέγγιαλ δε λέει κάτι παράλογο, λέει ότι πρέπει να υποστηριχθεί η απόφαση από τη σωστή νομοθεσία. Εσύ λες ότι αυτό είναι εύκολο, λέγοντας έτσι απλά ένα "επιτροπές". Δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως είναι τόσο εύκολο να απαντηθεί το πότε επιτρέπεται η ευθανασία, ειδικά όταν λάβεις υπόψιν ότι και μια χαρά (από άποψη σωματικής υγείας) άνθρωποι αυτοκτονούν.
Εδώ εσύ δε δέχεσαι τη mainstream επιστήμη ρε κάντίρού, είσαι έτοιμος να δεχτείς τη γνώμη μιας επιτροπής τεχνομάγων ιατρών που λέει και ο Χελμ, για το πότε θα ζήσει ή θα πεθάνει κάποιος; Ειδικά όταν μια θεραπεία που θα του ισιώσει την οργόνη ή το τσι του μπορεί να τον κάνει καλά; :P
Εκτός αν είσαι της άποψης ότι ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του, άμα θέλει να πεθάνει μαγκιά του. Τότε εγώ προτείνω να σε κάνουμε υπουργό μεταφορών, μπας και σταματήσουν τα πρόστιμα για τα κράνη.
Αν ο ασθενής δεν μπορεί να επικοινωνήσει η νομοθεσία πρέπει να είναι εκεί για να τον προστατεύσει, όχι για να επιτρέψει να τον φάνε οι συγγενείς. Το γεγονός ότι μπορεί να κονομάνε κιόλας δε μας απασχολεί, το θέμα είναι μην πεθάνει κάποιος που δεν πρέπει, όχι μην κάψουμε λίγο ρεύμα παραπάνω για κάποιον αναίσθητο.
Καταλαβαίνεις ότι όσο και να μοιάζουν τα κίνητρα (κληρονομιά vs σύνταξη, δηλαδή λεφτά) είναι δυο διαφορετικές περιπτώσεις έτσι;
Είναι δυο διαφορετικές περιπτώσεις:
Αυτή που αναφέρεις είναι μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της κοινωνικής θεώρησης του θανάτου ως του απόλυτου και μέγιστου κακού που μπορεί να σου τύχει. Οπότε μέσα σε τέτοιο πλαίσιο, η νομοθεσία θεωρεί ότι προστατεύει τον σε αφασία ασθενή, διατηρώντας τον πάση θυσία στη ζωή, άσχετα αν αυτός βιώνει μια καταναγκαστική κόλαση. Αν όμως σε ένα πλαίσιο κοινωνικής θεώρησης του στυλ "καλύτερα ένα τρομερό τέλος (που δεν θάναι και τρομερό κιόλας) παρά ένας τρόμος χωρίς τέλος", δηλ. ο θάνατος σε μερικές περιπτώσεις δεν θα είναι το απόλυτο κακό, αλλά θα θεωρείται λύτρωση, τότε ο συλλογισμός σου θα αντιστραφεί και θα θεωρείται βασικότερο να προστατευτεί (λυτρωθεί) από τα βάσανα ο αφάσιος ασθενής από το να διατηρηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο στην ζωή και να του απομυζούν την σύνταξη οι συγγενείς του.
Ο Ντέγγιαλ δε λέει κάτι παράλογο, λέει ότι πρέπει να υποστηριχθεί η απόφαση από τη σωστή νομοθεσία. Εσύ λες ότι αυτό είναι εύκολο, λέγοντας έτσι απλά ένα "επιτροπές". Δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως είναι τόσο εύκολο να απαντηθεί το πότε επιτρέπεται η ευθανασία, ειδικά όταν λάβεις υπόψιν ότι και μια χαρά (από άποψη σωματικής υγείας) άνθρωποι αυτοκτονούν.
τι σχέση έχει η αυτοκτονία υγειούς ανθρώπου με την ευθανασία βαρύτατα και μη-αναστρέψιμα άρρωστου;
Εδώ εσύ δε δέχεσαι τη mainstream επιστήμη ρε κάντίρού, είσαι έτοιμος να δεχτείς τη γνώμη μιας επιτροπής τεχνομάγων ιατρών που λέει και ο Χελμ, για το πότε θα ζήσει ή θα πεθάνει κάποιος; Ειδικά όταν μια θεραπεία που θα του ισιώσει την οργόνη ή το τσι του μπορεί να τον κάνει καλά; :P
Οι τεχνομάγοι, αν ενδιαφέρονται για την υγεία θα έπρεπε, εφόσον οι δυνατότητες της επιστήμης τους έχουν εξαντληθεί, να μην σηκώσουν τα χέρια (αφήνοντας τον στην θέληση του Υψίστου: η θρησκεία από την πίσω πόρτα:P) , αλλά να προτείνουην κάποια εναλλακτική (οργόνη, ομοιοπαθητική, κλπ) μήπως και πάει καλύτερα, ή έστω πεθάνει με λιγότερους πόνους. Αλλά και πάλι, αν και εκεί δεν υπάρξει βελτίωση, τότε επιλέγουν την ευθανασία. Δεν αλλάζει τίποτε, λίγες ευκαιρίες παραπάνω.
ΟΜΩΣ, πάλι και εδώ το σκεπτικό σου μπορεί να αντισταφεί, μια και πάλι οι ίδιοι τεχνομάγοι αποφασίζουν σήμερα με την θεώρηση του θανάτου ως του μέγιστου κακού να σε διατηροπύν στη ζωή, άσχετα με την κόλασηπου εσύ ζεις ΕΧΟΝΤΑΣ 'Η ΟΧΙ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΣΟΥ! Να λες "θέλω να πεθάνω, βοηθείστε με" και αυτοί να σου παρατείνουν το μαρτύριο κολλημένοι σε θρησκευτικές επιταγές, ότι μόνο ο Θεός έχει δικαίωμα να σου αφαιρέσει τη ζωή. Διαλέγεις λοιπόν, πώς θα ήθελες να λειτουργούν οι τεχνομάγοι σου και να μπορείς να τους ελέγξεις κοινωνικά, ώστε τουλάχιστον να αποτελούν μια αξιόπιστη και ανεξάρτητη επιτροπή που σκοπό θα έχει να καταπραϋνει τον ανθρώπινο πόνο.
Εκτός αν είσαι της άποψης ότι ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του, άμα θέλει να πεθάνει μαγκιά του. Τότε εγώ προτείνω να σε κάνουμε υπουργό μεταφορών, μπας και σταματήσουν τα πρόστιμα για τα κράνη.
φυσικά και θα σταματήσω τα πρόστιμα για τα κράνη (όχι όμως την παροχή συμβουλών για να τα φοράνε) διπλασιάζοντας τα πρόστιμα για μη-ασφαλή οδήγηση και φτιάχνοντας με τα επιπλέον έσοδα καλύτερους (όχι όμως περισσότερους) δρόμους, μειώνοντας την πρόκριση της ΙΧ αυτοκίνησης έναντι των ΜΜΜ, κλπ, κλπ
Συνεχίζεις να μην καταλαβαίνεις. Η απόφαση για την ευθανασία από ποιον θα παίρνεται και με ποια κριτήρια;
Υπάρχουν άνθρωποι που κρατιούνται στη ζωή με τεράστια προβλήματα υγείας, υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να πεθάνουν μετά από ενα paper cut. ΠΑΝΤΑ θα είναι και ψυχολογική η απόφαση και είναι μεγάλο ζήτημα να πεις ότι η τάδε επιτροπή μπορεί να αποφασίσει αν μπορείς να τα τινάξεις εθελοντικά.
Αντικειμενικά κριτήρια όπως "ανίατη ασθένεια" και "πόνος" δεν είνα τόσο αντικειμενικά, περνάνε μέσα από το φίλτρο του καθενός και ως συνήθως υποστηρίζεις ένα σκοπό χωρίς να έχεις σκεφτεί καλά τις λεπτομέριες της εφαρμογής.
Μη γράφεις με αυτό το έντονο κόκκινο, δε διαβάζεσαι.
Καντιρού, δεν φέρνουμε διαφωνία στην νομιμοποίηση της ευθανασίας. Αυτό που σου λέμε είναι πως το θέμα δεν είναι τόσο απλό και σαφώς δεν έχει να κάνει μόνο με θρησκευτικές ή μεταθανάτιες ανησυχίες. Υπάρχουν πρακτικά ζητήματα, όπως η ευθύνη των εμπλεκόμενων στην πράξη της ευθανασίας, επειδή δύναται να διαπραχθεί χωρίς συγκατάθεση ή ενάντια στο συμφέρον του αποθάνοντος.
Πολύ ορθά, το άρθρο 301 του Ποινικού Κώδικα ποινικοποιεί "[όποιοv] με πρόθεση κατέπεισε άλλον να αυτοκτονήσει", διότι διαφορετικά αυτή η συμπεριφορά δεν θα ήταν κατά τα άλλα παρά μία νόμιμη μορφή δολοφονίας. Νομίζω είναι προφανές το γιατί, δε χρειάζεται να το εξηγήσω. Είναι δυνατό να συμβεί το ίδιο και με την ευθανασία; Να ασκήσω πιέση στην λήψη της απόφασης επειδή π.χ. βιάζομαι να κληρονομήσω τα 10 κτήματα και τα 40 πρόβατα του πατέρα μου;
Πολλές από αυτές τις υποθέσεις αφορούν ασθενείς που δεν επικοινωνούν με το περιβάλλον για να συγκαταθέσουν άμεσα στην πράξη της ευθανασίας, κι αντ' αυτού η απόφαση (ή εν πάση περιπτώσει η πίεση για την πραγματοποίηση της πράξης) λαμβάνεται από συγγενείς. Κι αυτό δημιουργεί κατ' ανάγκην το ερώτημα κατά πόσο εξυπηρετείται το συμφέρον του ασθενή ή γίνεται υπέρ του συμφέροντος των συγγενών και ενάντια στο συμφέρον του ασθενή.
Επιπροσθέτως, υπάρχει και η ευθύνη των ιατρών. Είναι πληροφορημένος πλήρως ο ασθενής για την κατάσταση του, ή λαμβάνει την απόφαση αγνωόντας τυχόν μορφές θεραπείας;
Τέλος, δε γίνεται παρά να τεθούν περιορισμοί στις περιπτώσεις ασθένειας στις οποίες επιτρέπεται η ευθανασία, διαφορετικώς δεν είναι τίποτε, μα τίποτε, άλλο από συμμετοχή σε αυτοκτονία. Ένα τμήμα τέτοιων υποθέσεων αφορούν ανθρώπους ικανούς να τερματίσουν οι ίδιοι την ζωή τους, χωρίς βοήθεια από τρίτο. Ο λόγος που δεν το πράττουν είναι επειδή η κοινωνία θεωρεί την πράξη ανήθικη ή αναξιοπρεπή, κι ως εκ τούτου ζητούν έναν πιο αξιοπρεπή τρόπο. Όμως, εφόσον συμμετέχει τρίτος στην πράξη υπάρχει ο κίνδυνος να λειτουργήσει ως νόμιμη μορφή φόνου ("δεν τον σκότωσα επειδή το ήθελα, αυτός μου το ζήτησε").
When Black Roses Bloom
24-03-2008, 16:15
Γαμώ τους δίσκους.
Η απόφαση για ευθανασία θα παίρνεται από ένα ιατρικό συμβούλιο που θα γνωρίζει την κατάσταση του ασθενούς και το μη αναστρέψιμο σε συζήτηση με τους συγγενείς για το αν την επιθυμούν. Στο κατω κάτω σε τόσες χώρες είναι νομιμοποιημένη, εκεί θα έχουν βρει φόρμουλες για να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα περί κληρονομιάς, κλπ.
Εφόσον το ζητάει ο ασςθενής και είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει ελπίδα, τότε δεν τίθεται καν θέμα, δεν μιλάμε να έχει χάσει τον πούτσο του και να θέλει να αυτοκτονήσει επειδή δεν μπορεί να γαμίσει, μιλάμε για περιπτωση όπως αυτή του αρχικού άρθρου.
ο πιο μέτριος από τους γαμάτους των Megadeth
Κανένας δίσκος των Megadeth δεν είναι καλός .-
Ford Prefect
24-03-2008, 20:59
Ντέγκιαλ με όλο το σεβασμό, λες μαλακίες.
Ford Prefect
24-03-2008, 21:00
...γιατί μέχρι το Γιουθανέιζια (πς!) οι δίσκοι των γαμάνε.
Powered by vBulletin® Version 4.2.3 Copyright © 2026 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.