Twisted Tower Dire - Netherworlds

[sfinotouvlaki]

Twisted Tower Dire - Netherworlds
©2007 Remedy Records

http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.842.cover.jpg

01. Starshine
02. Dire Wolf
03. Fortress
04. Killing Kind
05. Netherworlds
06. Casualty Of Cruel Times
07. Tales Of Submission
08. No One Left To Blame
09. Firebird


Από πολλές φουρτούνες πέρασε τα τελευταία χρόνια το καράβι τούτων των Αμερικάνων, φουρτούνες που μπορεί να μην τους έπνιξαν, εν τέλει όμως οδήγησαν στη φυγή του επί δεκαετία - σχεδόν - τραγουδιστή τους, Tony Taylor, αφού ηχογράφησε τα φωνητικά για τον εν λόγω δίσκο. Η κατάθλιψη του τελευταίου ήταν αυτή που δρομολόγησε τις εξελίξεις, αφού αποφάσισαν από κοινού ότι δεν πάει άλλο. Έτσι, ο δίσκος κυκλοφόρησε αρκετά αργότερα απ' ό,τι αρχικά υπολόγιζε η μπάντα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Από τον Σεπτέμβρη του 2006 το μικρόφωνο χειρίζεται ο Johnny Aune.

Στα του δίσκου τώρα, μετά το "Crest of the Martyrs" του 2003, το οποίο και τους χάρισε μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, οι ίδιοι προφανώς δεν έμειναν ικανοποιημένοι, κυρίως από την μερική αλλαγή κατεύθυνσης προς πιο προσβάσιμες heavy metal-ικές φόρμες (αποτέλεσμα της συνεργασίας με τον Piet Sielck). Ωστόσο, ο δίσκος είχε αρκετά εξαιρετικά κομμάτια, κάποια από τα οποία είναι ήδη κλασικά για την μπάντα. Αφού έκαναν το πειραματάκι τους, λοιπόν, γυρίζουν με τούτο εδώ σε πιο παραδοσιακούς ήχους. Η αλήθεια πάντως είναι πως και τούτη τη φορά, ένα - μικρό μεν, υπαρκτό δε - άρωμα Ευρώπης γίνεται αντιληπτό κι ας μην έχει μπλεχτεί κάποιος Piet Sielck στη μέση. Κατά τ' άλλα, έχουμε να κάνουμε με 80's metal, επηρεασμένο ακόμη κι από τον πρώιμο ήχο της συγκεκριμένης δεκαετίας, σε γρήγορες ως επί το πλείστον ταχύτητες, με διπλές κιθάρες και την χαρακτηριστική χροιά του Tony πάνω από όλα αυτά. Κι ας σταθούμε λίγο σ' αυτό το σημείο, καθώς παρουσιάζει ενδιαφέρον… φαίνεται ότι η κατάθλιψη έχει επηρεάσει το τραγούδι του. Η (τότε) ψυχολογική του κατάσταση αντανακλάται τόσο στους στίχους όσο και στην ερμηνεία του, ηχεί αρκετά "κλαψιάρης" εδώ και όσο κι αν μ' αρέσουν αυτού του είδους τα φωνητικά ("πολύ" είναι η απάντηση, για να μην κουράζεστε), σε σημεία γίνεται ελαφρώς κουραστικός. Όχι κάτι σοβαρό, αλλά λίγο τσαμπουκά και βαρβατίλα παραπάνω τη χρειάζονται τα κομμάτια. Μουσικά, συγκριτικά με της προ- "Crest of the Martyrs" δουλειές τους, εμφανίζονται απλούστεροι, με πιο άμεσες δομές, πιο λυτά ρυθμικά μέρη κ.λπ., οπότε δε χρειάζεται να σκοτίζεστε για το αν θα σας μείνουν τα κομμάτια, μετά από 3-4 ακροάσεις είστε καλυμμένοι. Εκεί που παρουσιάζεται το πρόβλημα, για μένα τουλάχιστον, είναι στο τι σου αφήνει ο δίσκος συνολικά. Τι εννοώ... εννοώ πως, σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή και να μου βάλουν τον δίσκο, τον ακούω ευχάριστα, μετά το τέλος της ακρόασης ωστόσο, δεν τον αναζητώ, δεν πεθαίνω να τον ξανακούσω στα καπάκια, αλλά και γενικότερα (πέρα από τις ακροάσεις που πήρε για να γίνει αυτή η παρουσίαση) λίγες ήταν οι φορές που τον έβαλα επειδή γούσταρα να ακούσω το τελευταίο TTD. Επίσης, δεν υπάρχει και κάποιο πραγματικά μεγάλο κομμάτι εδώ, ακόμη και στο "Crest of the Martyrs", που φαίνεται να μην αρέσει και τόσο πολύ στους οπαδούς, υπήρχε ένα "By My Hand", ένα "Axes And Honor", ένα "Transfixed" βρε αδερφέ. Κάτι που επίσης με ενοχλεί είναι το tempo των τραγουδιών. Στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου η μπάντα ακολουθεί έναν "γρήγορο, αλλά δεν σκοτωνόμαστε κιόλα" ρυθμό, με λίγα αξιόλογα mid-tempo μέρη.

Μπορεί να γλύτωσαν από τις φουρτούνες οι TTD, παρ' όλα αυτά η επόμενη μέρα τούς βρίσκει μουδιασμένους. Εμφανώς κατώτερο από τον προηγούμενο δίσκο το "Netherworlds", σίγουρα δεν είναι άσχημο, ούτε καν μέτριο θα 'λεγα. Απλά καλό. Στην προκειμένη, όμως, το απλά καλό και το ανεπαρκές δείχνουν να ταυτίζονται.

[Eagleheart]

Διαφωνώ αρκετά με τις κριτικές. Για τα δικά μου κριτήρια το άλμπουμ είναι πολύ καλό, περιέχοντας και τα λεγόμενα hits, τα οποία είναι ότι πρέπει για τα live τους. Βλ. Direwolf π.χ. Αρκετές φορές το έχω ξανακούσει μετά την πρώτη ακρόαση κάτι παραπάνω από ευχάριστα και μάλλον ηχητικά θεωρώ πώς είναι το άλμπουμ πού θα έπρεπε να είχε βγάλει η μπάντα μετά το Isle of Hydra, αντί του Crest of the Martyrs το οποίο μάλλον είναι το πιο μέτριο τους.

[eleventh guardian]

Helm, σ' αγαπάω, σε εκτιμάω, αλλά παραδέξου ότι μιλάς σαν γεροπαράξενος ώρες ώρες. :P

Δεν περιμέναμε (εγώ τουλάχιστον) από τους Twisted Tower Dire του 2007 να αλλάξουν το heavy metal, οπότε αρκούμαστε σ' αυτά που ξέρουμε ότι μπορούν να μας δώσουν.

Μια χαρά είναι ο δίσκος δηλαδή και τα χιτάκια του έχει και τις πωρωτικές στιγμές του.

[GuardianOfIvorytower]

Προσωπικά ούτε εγώ το θεωρώ μέτριο το δίσκο, αντιθέτως είναι αρκετά δεμένος και ακούγεται πολύ ευχάριστα από την αρχή μέχρι το τέλος. Τον έχω ακούσει αρκετές φορές από όταν βγήκε κ δεν τον βαρέθηκα. Για μένα είναι ένα σκαλί κάτω από τα 2 πρώτα, αλλά μάλλον καλύτερος από τον προηγούμενο. Κ, όπως είπε κ ο 11νθ, ουτε εγώ περίμενα να αλλάξουν τη μουσική, αλλά περιμένω να ακούσω ευμπνευσμένα τραγούδια όπως μας έχουν συνηθίσει. Κ σε αυτό ο δίσκος τα καταφέρνει.

[Helm]

Helm, σ' αγαπάω, σε εκτιμάω, αλλά παραδέξου ότι μιλάς σαν γεροπαράξενος ώρες ώρες. :P

http://www.locustleaves.com/helmold.png


Δεν περιμέναμε (εγώ τουλάχιστον) από τους Twisted Tower Dire του 2007 να αλλάξουν το heavy metal, οπότε αρκούμαστε σ' αυτά που ξέρουμε ότι μπορούν να μας δώσουν.

Μια χαρά είναι ο δίσκος δηλαδή και τα χιτάκια του έχει και τις πωρωτικές στιγμές του.

Δεν έμαθα (ή δεν μ'εμαθε το HM) να αρκούμαι σε αυτά που περιμένω. Απλα διαφερουμε σε αυτο (και για αυτό απολαμβάνεις πολύ περισσότερο ΗΜ από εμένα) Ο δίσκος όπως είπα και εγώ είναι μια χαρά ναι, έχει τα χιτάκια του και τις πωρωτικές στιγμές του, αλλά δεν είναι μεγάλο HM, είναι μέτριο HM και το μέτριο HM...

Λίγο με νοιάζει αν ήταν αναμενόμενο ή όχι. Για αυτά που αγαπάω εξαντλώ την αυστηρότητά μου, αλλιώς δεν τα τιμώ. :)

[eleventh guardian]

Δεν έμαθα (ή δεν μ'εμαθε το HM) να αρκούμαι σε αυτά που περιμένω. Απλα διαφερουμε σε αυτο (και για αυτό απολαμβάνεις πολύ περισσότερο ΗΜ από εμένα) Ο δίσκος όπως είπα και εγώ είναι μια χαρά ναι, έχει τα χιτάκια του και τις πωρωτικές στιγμές του, αλλά δεν είναι μεγάλο HM, είναι μέτριο HM και το μέτριο HM...

Λίγο με νοιάζει αν ήταν αναμενόμενο ή όχι. Για αυτά που αγαπάω εξαντλώ την αυστηρότητά μου, αλλιώς δεν τα τιμώ. :)

Αυτό είναι σαν να μου λες ότι επειδή τα 'χω με την κάθε Σούλα ή Ρούλα, πρέπει να είμαι μίζερος και να γκρινιάζω κι ας είναι όμορφες. Γιατί η ιδανική γκόμενα είναι η Κάμερον Ντίαζ και η Μόνικα Μπελούτσι και θα πρέπει να επιδιώκω να τα φτιάξω μόνο με αυτές ή με κάποιες που τους μοιάζουν αλλά έχουν και κάτι διαφορετικό ταυτόχρονα πάνω τους.

Θέλω να πω ότι παραείσαι αυστηρός χωρίς να υπάρχει λόγος.

[sfinotouvlaki]

ε, ναι, ο καθένας διαλέγει (ή έτσι του βγαίνει) που θα είναι αυστηρός, δε σημαίνει ότι επειδή είσαι στο ένα έτσι θα 'σαι και σε κάτι άλλο.

[eleventh guardian]

Σύμφωνοι, αλλά το παράδειγμα το έδωσα για να δείξω πώς άσχημα χτυπάει στα μάτια κάποιου άλλου μία αδικαιολόγητα μίζερη κατάσταση, όχι για να αλλάξω τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται ο Helm.

[GuardianOfIvorytower]

Δε νομίζω ότι είναι απαραίτητα μίζερη, επειδή έχει γενικότερα πιο αυστηρά κρητίρια από σένα ή από μένα πχ. Πιστεύω ότι είναι, όπως λέει κ το sfinotouvlaki, έτσι του βγαίνει.

[Eagleheart]

Το αυστηρό είναι σχετικό. Αν δλδ σε κάποιο άλλο review ο Χελμ πεί για ένα άλμπουμ ότι το θεωρεί πολύ καλό κι ο 11th π.χ. ότι είναι ένα απλά συμπαθητικό άλμπουμ, δε'νομίζω να σημαίνει απαραίτητα ότι ο ένας είναι αυστηρός κι ο άλλος "ανεκτικός" Ισως να βλέπουν τα πράγματα από διαφορετικές όψεις.

[GuardianOfIvorytower]

Ναι μωρέ, απλά το είπα για το Χελμ με βάση αυτά που έχει πει γενικότερα για τα κριτήρια που έχει όσο αφορά το HM.

[Helm]

Για άλλα είδη μουσικής και κάποιος δίσκος αν είναι όχι υπέροχος αλλά σε κάποια πτυχή του αξιόλογος δεν έχω πρόβλημα να τον προτείνω, αλλά είναι το HM κατά την γνώμη μου έτσι, έχει την υπερβολή μέσα του, που δεν το βρίσκω την ανάγκη να προτείνω πράγματα που δεν είναι εξαιρετικά τουλάχιστον σε κάποιο επίπεδο, σε αυτόν τον χώρο. Δεν είναι λες και μας λείπουν τα εξαιρετικά για να κάνουμε τους TTD να φαινονται καλλίτεροι από ο,τι είναι. Το TTD είναι ΚΑΛΟ σε όλα τα επίπεδα (τα φωνητικά ίσως όχι...) και έχουν κάνει και καλλίτερα, κάπου νόμιζα ότι θα κάνουν και την υπέρβαση και για αυτό άκουσα και το καινούριο, αλλά δεν. Αυτο είναι όλο. Δεν είναι ότι είμαι μίζερος, αλλά υπαρχουν τόσοι σπουδαίοι πραγματικά HM δίσκοι από την αρχή μέχρι σήμερα που αξίζει να μιλάμε για αυτούς παραπάνω από ότι για TTD. Είναι όπως λέω στο τέρμα, εγώ δεν έχω τον χρόνο και για τα πραγματικά καλά και για τους TTD, άλλοι ίσως έχουν, δεν έγινε και τίποτα.