sfinotouvlaki
12-01-2008, 15:09
CHRISV - So Close Yet So Far Away
©2007 Self-Released
http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.840.cover.jpg
01. Ruins Beyond Us
02. The Ending Call
03. Release The Seas
Demo τριών κομματιών από τον νεαρό Αθηναίο κιθαρίστα, πριν από την κυκλοφορία του οποίου υπήρξε μέλος των Insected και Dissolve, ενώ, προσφάτως, ολοκλήρωσε με την παρουσία του το line up των Scar Of The Sun, αρκετά ενδιαφέρουσα μπάντα, τσεκάρετέ τους επίσης. Βασικός σκοπός του demo αυτού, είναι να μας παρουσιάσει ορισμένες κιθαριστικές ιδέες του που ίσως να ξεφεύγουν από το πλαίσιο των προαναφερθέντων group.
Κατά βάση, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με κιθαριστικό metal που συνοδεύεται από κάποια πλήκτρα, διακριτικά στην παρουσία τους, με σκοπό ίσως να δώσουν μια μεγαλύτερη ποικιλομορφία στο όλο άκουσμα. Εκτός των πλήκτρων αυτών, που συνέθεσε και έπαιξε ο Simos Varrias, όλη την υπόλοιπη δουλειά έχει κάνει ο Chris. Αρκετά προσεγμένη σε όλους του τομείς, από το λιτό, αλλά όμορφο artwork, ως το βασικότερο που είναι οι συνθέσεις και το παίξιμο. Στα ενδιάμεσα, το βάρος, όσον αφορά την παραγωγή, έχει δοθεί ασφαλώς στον ήχο της κιθάρας που, ιδιαίτερα στα lead μέρη, είναι αρκετά πετυχημένος. Καθαρός, μελωδικός και δυναμικός, δύναμη η οποία λείπει ελαφρώς από τα ρυθμικά σημεία, ενώ το λιγότερο καλό σημείο της υπόθεσης είναι το drum machine που εν τέλει ακούγεται ως drum machine. Οι τρεις συνθέσεις έχουν αρκετά όμορφα σημεία, με πολλές μελωδίες και εναλλαγές ρυθμών, ενώ οι βασικότερες επιρροές που διακρίνω εγώ είναι αυτές του Petrucci και του Malmsteen-ικού power metal.
Εν κατακλείδι, δεν ξέρω αν μπορούμε να βγάλουμε κάποιο ασφαλές συμπέρασμα, αφού το δείγμα είναι μικρό, κρίνοντας ωστόσο από τα στοιχεία στα οποία έχει δώσει τη μεγαλύτερη προσοχή του ο ίδιος ο Veleris, έχουμε να κάνουμε με έναν κιθαρίστα που αρέσκεται στο βιρτουόζικο μεν, μελωδικό δε παίξιμο, οι ιδέες του είναι όμορφες, αλλά πάσχουν στο θέμα πρωτοτυπίας και σίγουρα θα προτιμούσα να τις ακούσω φιλτραρισμένες μέσα από τις συνθέσεις μιας "πλήρους" μπάντας. Μέχρι να δούμε κάτι πιο ολοκληρωμένο, λοιπόν, μένουμε με τη συγκρατημένα θετική εντύπωση του σύντομου αυτού δείγματος.
Υ.Γ: Να σημειωθεί πως καμιά από τις τρεις συνθέσεις δε διαθέτει φωνητικά, ενώ, όποιος το επιθυμεί, μπορεί να κατεβάσει το demo από την ιστοσελίδα του Chris.
©2007 Self-Released
http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.840.cover.jpg
01. Ruins Beyond Us
02. The Ending Call
03. Release The Seas
Demo τριών κομματιών από τον νεαρό Αθηναίο κιθαρίστα, πριν από την κυκλοφορία του οποίου υπήρξε μέλος των Insected και Dissolve, ενώ, προσφάτως, ολοκλήρωσε με την παρουσία του το line up των Scar Of The Sun, αρκετά ενδιαφέρουσα μπάντα, τσεκάρετέ τους επίσης. Βασικός σκοπός του demo αυτού, είναι να μας παρουσιάσει ορισμένες κιθαριστικές ιδέες του που ίσως να ξεφεύγουν από το πλαίσιο των προαναφερθέντων group.
Κατά βάση, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με κιθαριστικό metal που συνοδεύεται από κάποια πλήκτρα, διακριτικά στην παρουσία τους, με σκοπό ίσως να δώσουν μια μεγαλύτερη ποικιλομορφία στο όλο άκουσμα. Εκτός των πλήκτρων αυτών, που συνέθεσε και έπαιξε ο Simos Varrias, όλη την υπόλοιπη δουλειά έχει κάνει ο Chris. Αρκετά προσεγμένη σε όλους του τομείς, από το λιτό, αλλά όμορφο artwork, ως το βασικότερο που είναι οι συνθέσεις και το παίξιμο. Στα ενδιάμεσα, το βάρος, όσον αφορά την παραγωγή, έχει δοθεί ασφαλώς στον ήχο της κιθάρας που, ιδιαίτερα στα lead μέρη, είναι αρκετά πετυχημένος. Καθαρός, μελωδικός και δυναμικός, δύναμη η οποία λείπει ελαφρώς από τα ρυθμικά σημεία, ενώ το λιγότερο καλό σημείο της υπόθεσης είναι το drum machine που εν τέλει ακούγεται ως drum machine. Οι τρεις συνθέσεις έχουν αρκετά όμορφα σημεία, με πολλές μελωδίες και εναλλαγές ρυθμών, ενώ οι βασικότερες επιρροές που διακρίνω εγώ είναι αυτές του Petrucci και του Malmsteen-ικού power metal.
Εν κατακλείδι, δεν ξέρω αν μπορούμε να βγάλουμε κάποιο ασφαλές συμπέρασμα, αφού το δείγμα είναι μικρό, κρίνοντας ωστόσο από τα στοιχεία στα οποία έχει δώσει τη μεγαλύτερη προσοχή του ο ίδιος ο Veleris, έχουμε να κάνουμε με έναν κιθαρίστα που αρέσκεται στο βιρτουόζικο μεν, μελωδικό δε παίξιμο, οι ιδέες του είναι όμορφες, αλλά πάσχουν στο θέμα πρωτοτυπίας και σίγουρα θα προτιμούσα να τις ακούσω φιλτραρισμένες μέσα από τις συνθέσεις μιας "πλήρους" μπάντας. Μέχρι να δούμε κάτι πιο ολοκληρωμένο, λοιπόν, μένουμε με τη συγκρατημένα θετική εντύπωση του σύντομου αυτού δείγματος.
Υ.Γ: Να σημειωθεί πως καμιά από τις τρεις συνθέσεις δε διαθέτει φωνητικά, ενώ, όποιος το επιθυμεί, μπορεί να κατεβάσει το demo από την ιστοσελίδα του Chris.