Candiru
08-01-2008, 11:55
Γκρίζοι πρωταγωνιστές μιας ροζ ιστορίας
Ο πολιτισμός και οι «προστάτες»
“ΙΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ”
…Αν αφαιρέσει κανείς προς στιγμήν το ροζ επίχρισμα της υπόθεσης, θα διαπιστώσει ότι όσα αποκαλύπτονται ή καταγγέλλονται για τον κ. Ζαχόπουλο δεν είναι τίποτα άλλο παρά συστατικά στοιχεία της επίσημης πολιτικής γραμμής του κόμματος που κυβερνά από το Μάρτιο του 2004 και προσωπική στρατηγική του ίδιου του πρωθυπουργού. Αυτή η πολιτική στρατηγική έχει ένα και μόνο στόχο: τη ριζική αποδυνάμωση της προστασίας που παρέχει στα παλιά και νεότερα μνημεία της χώρας η ελληνική πολιτεία…
Ο Πολιτισμός και οι «προστάτες»
Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην υπόθεση Ζαχόπουλου φαίνεται ότι ξετυλίγεται μετά τη δραματική απόφασή του. Γιατί οι «λέοντες» που επικαλείται στο αποχαιρετιστήριο γράμμα του δεν φαίνεται να έχουν ακόμα χορτάσει.
Τα ερωτήματα για το υπουργείο Πολιτισμού που γεννήθηκαν μετά το τραγικό διάβημα του κ. Ζαχόπουλου, αντί να μειώνονται, πολλαπλασιάζονται. Και δυστυχώς οι δύο άμεσοι πρωταγωνιστές της υπόθεσης δεν είναι σε θέση να μας διαφωτίσουν περισσότερο. Παραμένουν κι οι δυο σιωπηλοί, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
Ανήμπορος να απαντήσει από το θάλαμο της εντατικής σε όσα του καταλογίζονται, ο Χρήστος Ζαχόπουλος έχει καταστεί εύκολος στόχος, όχι τόσο της αντιπολίτευσης, όσο της κυβερνητικής προπαγάνδας που πασχίζει με κάθε θυσία να εμφανίσει την υπόθεση ως αποτέλεσμα μιας παρεκκλίνουσας πολιτικής και ερωτικής δραστηριότητας ενός κυβερνητικού στελέχους.
Από την άλλη μεριά, η ήδη προφυλακισμένη συνεργάτριά του, βρίσκεται στην τραγική θέση να κινδυνεύει κάθε λέξη της να χρησιμοποιηθεί σε βάρος της και να της στοιχίσει περισσότερο απ’ ό,τι ήδη της έχει στοιχίσει η εξωθεσμική σύγκρουσή της με τον πρώην πολιτικό της προϊστάμενο.
Μέσα σ’ αυτό το θολό πλαίσιο, αναδεικνύονται με καταγγελίες στα μέσα ενημέρωσης διάφορες πρωτοβουλίες ή αποφάσεις του υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως σκανδαλώδεις και φέρουν την υπογραφή ή την πολιτική σφραγίδα του πρώην γενικού γραμματέα. Σ’ αυτή την κατεύθυνση φαίνεται να κινείται και η εισαγγελία με την απόφαση να ελεγχθούν οι σχετικοί φάκελοι των αποφάσεων του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), κλπ.
Και όμως. Αν αφαιρέσει κανείς προς στιγμήν το ροζ επίχρισμα της υπόθεσης, θα διαπιστώσει ότι όσα αποκαλύπτονται ή καταγγέλλονται για τον κ. Ζαχόπουλο δεν είναι τίποτα άλλο παρά συστατικά στοιχεία της επίσημης πολιτικής γραμμής του κόμματος που κυβερνά από το Μάρτιο του 2004 και προσωπική στρατηγική του ίδιου του πρωθυπουργού. Αυτή η πολιτική στρατηγική έχει ένα και μόνο στόχο: τη ριζική αποδυνάμωση της προστασίας που παρέχει στα παλιά και νεότερα μνημεία της χώρας η ελληνική πολιτεία.
Ακολουθώντας την περίφημη υπόδειξη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη προς τον κ. Αλογοσκούφη (Ιανουάριος του 2005), ότι για να υπάρξει ανάπτυξη πρέπει να παταχθούν οι «δύο πληγές» της σύγχρονης Ελλάδας, δηλαδή η Αρχαιολογική και η Δασική υπηρεσία, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εφαρμόζει με συνέπεια το πρόγραμμα αποχαρακτηρισμών αρχαιολογικών χώρων και μνημείων, όπως και δασικών εκτάσεων, με στόχο την «ανάπτυξη», δηλαδή την οικονομική εκμετάλλευση από ιδιώτες χώρων που μέχρι σήμερα προστατεύονταν. Ολα τα σχετικά υπουργεία (Οικονομικών, Πολιτισμού, Τουρισμού, ΥΠΕΧΩΔΕ) κινούνται προς αυτό το στόχο. Και βέβαια η αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος επιδιώκεται με τόση επιμονή από την κυβέρνηση για να υπονομευθεί η συνταγματική προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, δηλαδή η προστασία των δασών, των παραλίων, αλλά και των μνημείων.
Η δυσκολία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αντιληφθεί και να αντιμετωπίσει αυτή την καταστροφική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας οφείλεται στο ότι και επί των ημερών του ΠΑΣΟΚ είχαν προχωρήσει παρόμοιες κινήσεις –στο όνομα των λαϊκών πιέσεων τοπικών κοινωνιών. Αλλωστε και το τελευταίο προεκλογικό πυροτέχνημα του κ. Παπανδρέου με την πρόταση συγχώνευσης του υπουργείου Πολιτισμού και των υπουργείων Τουρισμού και Αιγαίου βρίσκεται ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση, δηλαδή την υπαγωγή της προστασίας των μνημείων στις ανάγκες του τουρισμού και της «ανάπτυξης».
Εχοντας κατά νου αυτά τα δεδομένα, μπορούμε να διερευνήσουμε τις πραγματικές παραμέτρους του πολιτικού σκανδάλου πίσω από την προσωπική τραγωδία. Μόνο έτσι θα αναδειχτούν και οι αληθινοί πρωταγωνιστές της υπόθεσης. Και πρώτα, πρώτα…
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο:
http://www.iospress.gr/ios2008/ios20080105.htm
Ο πολιτισμός και οι «προστάτες»
“ΙΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ”
…Αν αφαιρέσει κανείς προς στιγμήν το ροζ επίχρισμα της υπόθεσης, θα διαπιστώσει ότι όσα αποκαλύπτονται ή καταγγέλλονται για τον κ. Ζαχόπουλο δεν είναι τίποτα άλλο παρά συστατικά στοιχεία της επίσημης πολιτικής γραμμής του κόμματος που κυβερνά από το Μάρτιο του 2004 και προσωπική στρατηγική του ίδιου του πρωθυπουργού. Αυτή η πολιτική στρατηγική έχει ένα και μόνο στόχο: τη ριζική αποδυνάμωση της προστασίας που παρέχει στα παλιά και νεότερα μνημεία της χώρας η ελληνική πολιτεία…
Ο Πολιτισμός και οι «προστάτες»
Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην υπόθεση Ζαχόπουλου φαίνεται ότι ξετυλίγεται μετά τη δραματική απόφασή του. Γιατί οι «λέοντες» που επικαλείται στο αποχαιρετιστήριο γράμμα του δεν φαίνεται να έχουν ακόμα χορτάσει.
Τα ερωτήματα για το υπουργείο Πολιτισμού που γεννήθηκαν μετά το τραγικό διάβημα του κ. Ζαχόπουλου, αντί να μειώνονται, πολλαπλασιάζονται. Και δυστυχώς οι δύο άμεσοι πρωταγωνιστές της υπόθεσης δεν είναι σε θέση να μας διαφωτίσουν περισσότερο. Παραμένουν κι οι δυο σιωπηλοί, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
Ανήμπορος να απαντήσει από το θάλαμο της εντατικής σε όσα του καταλογίζονται, ο Χρήστος Ζαχόπουλος έχει καταστεί εύκολος στόχος, όχι τόσο της αντιπολίτευσης, όσο της κυβερνητικής προπαγάνδας που πασχίζει με κάθε θυσία να εμφανίσει την υπόθεση ως αποτέλεσμα μιας παρεκκλίνουσας πολιτικής και ερωτικής δραστηριότητας ενός κυβερνητικού στελέχους.
Από την άλλη μεριά, η ήδη προφυλακισμένη συνεργάτριά του, βρίσκεται στην τραγική θέση να κινδυνεύει κάθε λέξη της να χρησιμοποιηθεί σε βάρος της και να της στοιχίσει περισσότερο απ’ ό,τι ήδη της έχει στοιχίσει η εξωθεσμική σύγκρουσή της με τον πρώην πολιτικό της προϊστάμενο.
Μέσα σ’ αυτό το θολό πλαίσιο, αναδεικνύονται με καταγγελίες στα μέσα ενημέρωσης διάφορες πρωτοβουλίες ή αποφάσεις του υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως σκανδαλώδεις και φέρουν την υπογραφή ή την πολιτική σφραγίδα του πρώην γενικού γραμματέα. Σ’ αυτή την κατεύθυνση φαίνεται να κινείται και η εισαγγελία με την απόφαση να ελεγχθούν οι σχετικοί φάκελοι των αποφάσεων του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), κλπ.
Και όμως. Αν αφαιρέσει κανείς προς στιγμήν το ροζ επίχρισμα της υπόθεσης, θα διαπιστώσει ότι όσα αποκαλύπτονται ή καταγγέλλονται για τον κ. Ζαχόπουλο δεν είναι τίποτα άλλο παρά συστατικά στοιχεία της επίσημης πολιτικής γραμμής του κόμματος που κυβερνά από το Μάρτιο του 2004 και προσωπική στρατηγική του ίδιου του πρωθυπουργού. Αυτή η πολιτική στρατηγική έχει ένα και μόνο στόχο: τη ριζική αποδυνάμωση της προστασίας που παρέχει στα παλιά και νεότερα μνημεία της χώρας η ελληνική πολιτεία.
Ακολουθώντας την περίφημη υπόδειξη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη προς τον κ. Αλογοσκούφη (Ιανουάριος του 2005), ότι για να υπάρξει ανάπτυξη πρέπει να παταχθούν οι «δύο πληγές» της σύγχρονης Ελλάδας, δηλαδή η Αρχαιολογική και η Δασική υπηρεσία, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εφαρμόζει με συνέπεια το πρόγραμμα αποχαρακτηρισμών αρχαιολογικών χώρων και μνημείων, όπως και δασικών εκτάσεων, με στόχο την «ανάπτυξη», δηλαδή την οικονομική εκμετάλλευση από ιδιώτες χώρων που μέχρι σήμερα προστατεύονταν. Ολα τα σχετικά υπουργεία (Οικονομικών, Πολιτισμού, Τουρισμού, ΥΠΕΧΩΔΕ) κινούνται προς αυτό το στόχο. Και βέβαια η αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος επιδιώκεται με τόση επιμονή από την κυβέρνηση για να υπονομευθεί η συνταγματική προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, δηλαδή η προστασία των δασών, των παραλίων, αλλά και των μνημείων.
Η δυσκολία της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αντιληφθεί και να αντιμετωπίσει αυτή την καταστροφική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας οφείλεται στο ότι και επί των ημερών του ΠΑΣΟΚ είχαν προχωρήσει παρόμοιες κινήσεις –στο όνομα των λαϊκών πιέσεων τοπικών κοινωνιών. Αλλωστε και το τελευταίο προεκλογικό πυροτέχνημα του κ. Παπανδρέου με την πρόταση συγχώνευσης του υπουργείου Πολιτισμού και των υπουργείων Τουρισμού και Αιγαίου βρίσκεται ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση, δηλαδή την υπαγωγή της προστασίας των μνημείων στις ανάγκες του τουρισμού και της «ανάπτυξης».
Εχοντας κατά νου αυτά τα δεδομένα, μπορούμε να διερευνήσουμε τις πραγματικές παραμέτρους του πολιτικού σκανδάλου πίσω από την προσωπική τραγωδία. Μόνο έτσι θα αναδειχτούν και οι αληθινοί πρωταγωνιστές της υπόθεσης. Και πρώτα, πρώτα…
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο:
http://www.iospress.gr/ios2008/ios20080105.htm