sfinotouvlaki
18-08-2007, 15:58
Cypher Seer - Awakening Day
©2007 Sentinel Steel
http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.639.cover.jpg
01. V.666
02. Awakening day
03. Pieces of my beginning
04. Malachi's reign
05. Act of desperation
06. Walk through hell
07. On chained down
Hounted Saga
08. Nocturnal apparition
09. Haunted visions
10. Final encounter
Οι Cypher Seer είναι ένα καινούργιο group που στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο καινούργιο. Ουσιαστικά πρόκειται για τους Malakis Reign (έλα να σοβαρευόμαστε…), οι οποίοι, μέσα στη χρονιά και πριν την κυκλοφορία του συγκεκριμένου δίσκου, αναγκάστηκαν να αποχωριστούν το χαριτωμένο όνομά τους, λόγω νομικών κολλημάτων (πείτε μου τώρα ότι το διεκδικούν κι άλλοι…). Στην αρχική σύνθεση του σχήματος, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν και οι James Rivera (δε γράφω που αλλού υπήρξε μέλος, γιατί δε θα το αντέξει ο server), Mike LePond (γνωστός κι αυτός από διάφορα συγκροτήματα, αλλά κυρίως από τους Symphony X). Δεν έχω ακούσει κάποιο από τα δύο demos που κυκλοφόρησαν, αλλά η επιλογή us power, όσον αφορά το στυλ τους, θα έδινε απόδοση στο στοίχημα περί του 0,25. Αλλάζοντας όνομα, λοιπόν, και έχοντας πλέον στο μικρόφωνο τον Michael Grant, ο οποίος σε λίγο θα αρχίσει να συναγωνίζεται τον Rivera στο θέμα των συμμετοχών, η εποχή είναι η πλέον κατάλληλη για τους Cypher Seer να κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο τους, “ Awakening Day ”, μέσω της Sentinel Steel.
Ακούω τον δίσκο εδώ και καιρό, αλλά δεν έχω κατασταλάξει απόλυτα για το ποιόν του. Υπάρχουν στοιχειά που μου αρέσουν πολύ και άλλα που με ξενερώνουν. Καταρχάς, δεν αποτελεί έναν δίσκο καθαρού αμερικάνικου metal όπως θα περίμενε κανείς. Οι κιθάρες και τα επιβλητικά φωνητικά του Grant, βεβαίως, εκεί παραπέμπουν, αλλά οι μουσικοί μάλλον ήθελαν κάτι πιο πολυσυλλεκτικό. Έτσι, προσθέσανε αρκετά πλήκτρα και εμπιστεύθηκαν το υλικό τους στον Fredrik Nordstrom. Αυτές είναι και οι βασικές μου ενστάσεις. Τα πλήκτρα κάνουν πολύ περισσότερο εμφανή την παρουσία τους απ’ όσο θα έπρεπε (υπάρχουν και κάποια σόλο), από τη στιγμή που θα μπορούσαν πολλά από αυτά τα σημεία να τα αναπαράγουν με τις κιθάρες π.χ. και να βγάλουν και την απαιτούμενη ατμόσφαιρα. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ότι δύο από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία που ακούμε από τα πλήκτρα, είναι τάλε κουάλε με σημεία από τραγούδια των Evergrey και, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν πολύ καλύτερα, αν είχαν αρκεστεί στη χρήση τέτοιων γεμισμάτων. Πάμε και στην παραγωγή τώρα. Νομίζω έχω εκφράσει αρκετές φορές την απέχθεια μου για τις ψηφιακές παραγωγές που έχουν πάρα πολλά σχήματα σήμερα, ειδικά όταν αυτές είναι τελείως αταίριαστες με τον ήχο του εκάστοτε συγκροτήματος. Εντάξει, μπορεί μια παραγωγή σαν αυτή να κολακεύει ένα γκρουπ σαν τους Sonata Arctica για παράδειγμα, αλλά για ένα γκρουπ που έχει έστω και λίγη σχέση με το αμερικάνικο metal, ο ήχος αυτός είναι εκτός τόπου και χρόνου. Και για να προλάβω όσους θα θελήσουν να με κράξουν, όχι, ούτε ‘γω θέλω ένας δίσκος εν έτη 2007 να ακούγεται σαν demo των ’80’s, αλλά που να πάρει, για να έχεις καλή παραγωγή δεν είναι αναγκαίο να είναι πλαστική. Νισάφι πια… ειδικά αυτά τα drums δεν ακούγονται.
Τώρα που ξεσυγχύστηκα πάμε και στα θετικά. Όμορφες, ευκολοάκουστες συνθέσεις, με έμφαση στη μελωδία, δυναμικά riffs σε σημεία (βλ. “Nocturnal apparition”) και, βέβαια, πολύ καλός τραγουδιστής. Μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια -χωρίς να υπάρχει κάποιο πραγματικά άσχημο- είναι το πολύ πιασάρικο εναρκτήριο, “V.666”, η τριάδα “Malachi's reign”, “Act of desperation” & “Walk through hell” στη μέση του δίσκου και το σύντομο “Nocturnal Apparition” με την ιδιαίτερα σκοτεινή ατμόσφαιρα και τη riffάρα του (Εvergrey κανείς;). Συνοψίζοντας, το “Awakening Day” δεν είναι κάτι τρομερά καλό, παραμένει ωστόσο ένας ωραίος δίσκος μελωδικού metal, με ατμόσφαιρα & δύναμη που, έστω για μερικές ακροάσεις, είναι ό,τι πρέπει.
©2007 Sentinel Steel
http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.639.cover.jpg
01. V.666
02. Awakening day
03. Pieces of my beginning
04. Malachi's reign
05. Act of desperation
06. Walk through hell
07. On chained down
Hounted Saga
08. Nocturnal apparition
09. Haunted visions
10. Final encounter
Οι Cypher Seer είναι ένα καινούργιο group που στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο καινούργιο. Ουσιαστικά πρόκειται για τους Malakis Reign (έλα να σοβαρευόμαστε…), οι οποίοι, μέσα στη χρονιά και πριν την κυκλοφορία του συγκεκριμένου δίσκου, αναγκάστηκαν να αποχωριστούν το χαριτωμένο όνομά τους, λόγω νομικών κολλημάτων (πείτε μου τώρα ότι το διεκδικούν κι άλλοι…). Στην αρχική σύνθεση του σχήματος, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν και οι James Rivera (δε γράφω που αλλού υπήρξε μέλος, γιατί δε θα το αντέξει ο server), Mike LePond (γνωστός κι αυτός από διάφορα συγκροτήματα, αλλά κυρίως από τους Symphony X). Δεν έχω ακούσει κάποιο από τα δύο demos που κυκλοφόρησαν, αλλά η επιλογή us power, όσον αφορά το στυλ τους, θα έδινε απόδοση στο στοίχημα περί του 0,25. Αλλάζοντας όνομα, λοιπόν, και έχοντας πλέον στο μικρόφωνο τον Michael Grant, ο οποίος σε λίγο θα αρχίσει να συναγωνίζεται τον Rivera στο θέμα των συμμετοχών, η εποχή είναι η πλέον κατάλληλη για τους Cypher Seer να κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο τους, “ Awakening Day ”, μέσω της Sentinel Steel.
Ακούω τον δίσκο εδώ και καιρό, αλλά δεν έχω κατασταλάξει απόλυτα για το ποιόν του. Υπάρχουν στοιχειά που μου αρέσουν πολύ και άλλα που με ξενερώνουν. Καταρχάς, δεν αποτελεί έναν δίσκο καθαρού αμερικάνικου metal όπως θα περίμενε κανείς. Οι κιθάρες και τα επιβλητικά φωνητικά του Grant, βεβαίως, εκεί παραπέμπουν, αλλά οι μουσικοί μάλλον ήθελαν κάτι πιο πολυσυλλεκτικό. Έτσι, προσθέσανε αρκετά πλήκτρα και εμπιστεύθηκαν το υλικό τους στον Fredrik Nordstrom. Αυτές είναι και οι βασικές μου ενστάσεις. Τα πλήκτρα κάνουν πολύ περισσότερο εμφανή την παρουσία τους απ’ όσο θα έπρεπε (υπάρχουν και κάποια σόλο), από τη στιγμή που θα μπορούσαν πολλά από αυτά τα σημεία να τα αναπαράγουν με τις κιθάρες π.χ. και να βγάλουν και την απαιτούμενη ατμόσφαιρα. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ότι δύο από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία που ακούμε από τα πλήκτρα, είναι τάλε κουάλε με σημεία από τραγούδια των Evergrey και, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν πολύ καλύτερα, αν είχαν αρκεστεί στη χρήση τέτοιων γεμισμάτων. Πάμε και στην παραγωγή τώρα. Νομίζω έχω εκφράσει αρκετές φορές την απέχθεια μου για τις ψηφιακές παραγωγές που έχουν πάρα πολλά σχήματα σήμερα, ειδικά όταν αυτές είναι τελείως αταίριαστες με τον ήχο του εκάστοτε συγκροτήματος. Εντάξει, μπορεί μια παραγωγή σαν αυτή να κολακεύει ένα γκρουπ σαν τους Sonata Arctica για παράδειγμα, αλλά για ένα γκρουπ που έχει έστω και λίγη σχέση με το αμερικάνικο metal, ο ήχος αυτός είναι εκτός τόπου και χρόνου. Και για να προλάβω όσους θα θελήσουν να με κράξουν, όχι, ούτε ‘γω θέλω ένας δίσκος εν έτη 2007 να ακούγεται σαν demo των ’80’s, αλλά που να πάρει, για να έχεις καλή παραγωγή δεν είναι αναγκαίο να είναι πλαστική. Νισάφι πια… ειδικά αυτά τα drums δεν ακούγονται.
Τώρα που ξεσυγχύστηκα πάμε και στα θετικά. Όμορφες, ευκολοάκουστες συνθέσεις, με έμφαση στη μελωδία, δυναμικά riffs σε σημεία (βλ. “Nocturnal apparition”) και, βέβαια, πολύ καλός τραγουδιστής. Μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια -χωρίς να υπάρχει κάποιο πραγματικά άσχημο- είναι το πολύ πιασάρικο εναρκτήριο, “V.666”, η τριάδα “Malachi's reign”, “Act of desperation” & “Walk through hell” στη μέση του δίσκου και το σύντομο “Nocturnal Apparition” με την ιδιαίτερα σκοτεινή ατμόσφαιρα και τη riffάρα του (Εvergrey κανείς;). Συνοψίζοντας, το “Awakening Day” δεν είναι κάτι τρομερά καλό, παραμένει ωστόσο ένας ωραίος δίσκος μελωδικού metal, με ατμόσφαιρα & δύναμη που, έστω για μερικές ακροάσεις, είναι ό,τι πρέπει.