Paradise Lost - In Requiem

[enitharmon]

Paradise Lost - In Requiem
©2007 Century Media

http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.537.cover.jpg

01. Never For the Damned
02. Ash & Debris
03. The Enemy
04. Praise Lamented Shade
05. In Requiem
06. Unreachable
07. Prelude to Descent
08. Fallen Children
09. Beneath Black Skies
10. Sedative God
11. Your Own Reality

Κριτική στο Electric Requiem Magazine (http://www.electricrequiem.com/modules/imagazine/review.php?action=single&aid=537)

[FIXXXER]

Απτο 7 και μετα γιατι δεν εχει ξεχωριστη αναφορα σε καθε κομματι? :P

[lost_icon]

o mister papazoglou ta eipe opws eprepe,o diskos apla DEN YPARXEI,liwnei kai tha liwnei se kathe multimedia syskevh pou diathetw.

[VirusXI]

υπάρχει κιε παραυπάρχει.

[Deniz]

To είδα σήμερα σε boxάκι με 4 7ιντσα.. γαμάτο..

[Boom!]

To είδα σήμερα σε boxάκι με 4 7ιντσα.. γαμάτο..

Αν εννοεις σε δισκοπωλειο εντος Αθηνων, ρουφιανεψε σχετικες πληροφοριες. Online το χα checkαρει και γω.

[Deniz]

To είδα σήμερα σε boxάκι με 4 7ιντσα.. γαμάτο..

Αν εννοεις σε δισκοπωλειο εντος Αθηνων, ρουφιανεψε σχετικες πληροφοριες. Online το χα checkαρει και γω.

Επειδή είναι και 2000 κομμάτια world wide έχεις Pm.. :P

[carheart]

Άκουσα τα τρία πρώτα κομμάτια με μερικά skips στα πολύ βαρετά σημεία, κατά τα άλλα, άλλος ένας δίσκος των Paradise Lost.

Βαρεμάρα, υπνηλία, αδιαφορία.

Αλλά να μου πείτε, πάντα έτσι δεν ήταν οι Paradise Lost;

Μη με σκοτώσετε.

[Atheist]

και 'συ τι περίμενες ρε μλκ δλδ.

[Kuvernoprezaki]

kourasthka......nustaxa......kati thumithika....... :?

mono kai mono epeidh einai PARADISE LOST de lew tpt allo....

[animae]

και 'συ τι περίμενες ρε μλκ δλδ.

Moυ αρεσει ο συνδιασμος του τονου στο "περίμενες" και η βαριεστημαρα να γραψεις 6 γραμματα παραπανω.

[Kveldssanger]

dunno, και για μενα ήταν ο πρωτος δίσκος Paradise Lost που δεν μου άρεσε με το πρώτο άκουσμα. δε μ' αρεσε το πως τους βγήκε το πισωγύρισμα. από την άλλη ίσως αυτός ο δίσκος να χει αντίστροφη πορεία από τους προηγούμενους και να τον εκτιμήσω μετά από κάνα εξάμηνο.

[.]

Η στρατιωτική πτέρυγα της μπάντας επικράτησε κατά κράτος της πολιτικής. Για την ακρίβεια, δεν επικράτησε απλώς… Τη μακέλεψε και τώρα αυτάρεσκα απολαμβάνει το θρίαμβό της. Το album Paradise Lost τα τελευταία πολλά χρόνια, απλώς ξεχάστε το. Δεν έχει πώς και γιατί. Ξεχάστε το! Για το συγκρότημα ξαναήρθε η στιγμή να βρεθεί στο πολεμικό χαράκωμα… σηκώνει μέχρι τον κατάμαυρο ουρανό το φλάμπουρό του, αρματώνεται με ανόθευτο ατσάλι και δηλώνει μέσω των συνθέσεων που περιέχει: ό,τι γνωρίζατε για τους: [...]

[dyingfreedom]

ατσάλι και λοστ ρε μλκ.
ασύλληπτο.

[Lizzy]

To pira to mesimeri!
Ena tha pw kai telos:
DEN KSEREIS KATA POU NA FYGEIS AMA PATISEIS TO PLAY
MAYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYRRRRRRRRRRRRRRRRRRROOOOOOOO!
Staxti & ereipia
Milame gia poli megali mpanta!

[lost_icon]

Άκουσα τα τρία πρώτα κομμάτια με μερικά skips στα πολύ βαρετά σημεία, κατά τα άλλα, άλλος ένας δίσκος των Paradise Lost.

Βαρεμάρα, υπνηλία, αδιαφορία.

Αλλά να μου πείτε, πάντα έτσι δεν ήταν οι Paradise Lost;

Μη με σκοτώσετε.

:shock: :? :shock: :?

[Dark Dominion]

Άκουσα τα τρία πρώτα κομμάτια με μερικά skips στα πολύ βαρετά σημεία, κατά τα άλλα, άλλος ένας δίσκος των Paradise Lost.

Βαρεμάρα, υπνηλία, αδιαφορία.

Αλλά να μου πείτε, πάντα έτσι δεν ήταν οι Paradise Lost;

Μη με σκοτώσετε. Αυτό

[Cadaveric_Incubator]

apla oti kalytero exoun vgalei ta teleftaia xronia mhn pw oti kalytero exoun vgalei apo to draconian times diskara

[geologiko_karoto]

μολις ειδα το βιντεο για το "The Enemy" - το πανε για σοβαρο αλλα τελικα ειναι αστειο

κατα τα αλλα ο δισκος γαμαει το συμπαν ολακερο! 10/10,5/5 οπως θες πεστο

[psofimi]

Άκουσα τα τρία πρώτα κομμάτια με μερικά skips στα πολύ βαρετά σημεία, κατά τα άλλα, άλλος ένας δίσκος των Paradise Lost.

Βαρεμάρα, υπνηλία, αδιαφορία.

Αλλά να μου πείτε, πάντα έτσι δεν ήταν οι Paradise Lost;

Μη με σκοτώσετε.

:shock: :? :shock: :?


the enemy is thrown into sadness then death.....ti les???diskara!!!!etsi prepei na paizetai to legomeno gothic!!

[FIXXXER]

Λοιπον, το γραψιμο μιαμισης σελιδας με μινιμαλιστικα ποστς αποδεικνυει το ποσο δικιο ειχα εξαρχης για αυτο το δισκο, χωρις να εχει αλλαξει η αποψη μου καθολου. Θα μπορουσα να επαναλαβω την παραγραφο που εγραψα στην κριτικη του Black Clouds & Silver Linings των Dream Theater που λεει για τα ειδη των συγκροτηματων, αλλα σκεφτομαι οτι τελικα θα πρεπε να αναφερω εκεινη την παραγραφο σε καθε δισκοκριτικη που υπαρχει σε ολον τον κοσμο, οποτε θα τη θεωρησω αυτονοητη και απλα θα πω οτι οι Paradise Lost δεν ηταν ποτε μεγαλη μπαντα και ποτε δε θα γινουν. Ειναι ομως μια μπαντα που απευθυνεται σε συγκεκριμενα μεριδα κοσμου, οι οποιοι φυσικα δεν εχουν κανενα λογο να αισθανονται περηφανοι για κατι τετοιο, αλλα σιγουρα μπορουν να αισθανονται λιγο ξεχωριστοι, χωρις κανενα ιχνος ελιτισμου (μακρια απο εμας).

Το In Requiem ειναι ενας δυσκολος δισκος, τουλαχιστον για αυτους που εχουν αγαπησει αυτο το συγκροτημα. Απο τη μια, εχεις τον διαχρονικα βασικοτερο παραγοντα, που ειναι το songwriting φυσικα, να ειναι στα ιδια επιπεδα με παντα. Απο την αλλη, ο λογος που καποιος μπορει να δεθει περισσοτερο με το συγκροτημα αυτο, η διαρκης αλλαγη δηλαδη (ειτε με μικρα ειτε με τεραστια βηματα), ελειπε αυτη τη φορα, και αυτο αποτελεσε προβλημα τελικα. Θα εξηγησω διεξοδικα το γιατι.

Ξεκιναει ο δισκος. Never For The Damned. Τρισμεγιστο κομματι. Εισαγωγη βγαλμενη απο εποχες Icon, συγκινητικα νευριασμενος Nick, πωρωτικα ριφφ και σολο παντου και ατμοσφαιρα που ειναι το σημα κατατεθεν τους. Ωραια λες, γνωστα λημερια για τους Paradise Lost και παμε στη συνεχεια. Ash & Debris. Πιθανοτατα απο τα καλυτερα του δισκου. Χωνει στο πρωτο μισο, ηρεμει λιγο στο δευτερο μιση, πρωτοτυπια αυτη η δομη, η μονη πρωτοτυπια ομως, αφου ηχος, συναισθημα και πωρωση ειναι μεν στα ιδια ψηλα επιπεδα, τα χουμε ξανακουσει ομως. Δε χαλιομαστε ακομα και συνεχιζουμε. The Enemy. Εδω χαλιομαστε. Δεν ειναι κακο τραγουδακι. Ειναι ομως τραγουδακι δυστυχως. Κλισε γυναικεια φωνητικα, ριφφακι που σου μενει, δεν ειναι ομως τιποτα το ιδιαιτερο και μελωδιες που εχουμε ξανακουσει. Μακραν το χειροτερο single που εχουν βγαλει. Στους προηγουμενους δισκους ειχαμε κατα σειρα Say Just Words, So Much Is Lost, Mouth, Erased, Forever After, κομματια δηλαδη που εχουν γινει πλεον all time favourites και παιζουν σχεδον παντα σε συναυλιες. Το The Enemy δεν προκειται ποτε να γινει ετσι.

Το δευτερο μισο του πρωτου μισου του δισκου ειναι η Αγια Τριαδα, οπως τα αποκαλω. Praise Lamented Shade στο 4 και αλλη μια κλασικη συνταγη για τους Lost, με τοσο συναισθημα ομως που δε μας ενοχλει καθολου. Απο τα καλυτερα κομματια που εχουν γραψει στο ειδος με το οποιο εγιναν γνωστοι και αλλοι αναφερουν ως gothic metal, αλλοι ως gothic rock, οι ιδιοι προτιμουν να το λενε dark rock, πιθανοτατα για να μην στιγματιστουν με την ταμπελα του goth. Εγω προτιμω να το λεω paradise lost. To σχεδον ομωνυμο Requiem στο νουμερο 5 ερχεται να ισοπεδωσει τα αυτια αυτων που μεγαλωσαν με Icon και Draconian Times. Γρηγορο και αργοσυρτο, μελωδικο και καφρικο, ταξιδιαρικο και in your face, ενα κομματι αντιθεσεων που ομως χαρακτηριζεται απο την πεμπτουσια των τυπακων απο το Halifax. Ουδεμια ενσταση για αυτο το κομματι, οποιος εχει ειναι ιεροσυλος. Ολοκληρωνοντας το πρωτο μισο του δισκου, καταφτανει το Unreachable το οποιο ειναι ενα πανεμορφο κομματι, για το οποιο ισχυουν πανω κατω αυτα που εγραψα για το τεταρτο κομματι, ειναι γεματο με τοσο συναισθημα που συγχωρουμε οποιαδηποτε ελλειψη πρωτοτυπιας, καθως μας αγγιζει στο επακρο τοσο στιχουργικα οσο και μουσικα.

Οι προσδοκιες αυξανουν καθως προχωραει ο δισκος, προς μεγαλη μας απογοητευση ομως, το δευτερο μισο δεν ειναι το ιδιο ποιοτικο με το πρωτο μισο. Το Prelude To Descent δεν εχει σχεδον τιποτα να προσφερει, περα απο την προσωρινη πωρωση την ωρα που το ακους αν εισαι μεγαλος οπαδος της μπαντας και πραγματικα απορω πως γινεται να μην βαριοταν οταν εγραφαν αυτο το κομματι. Το Fallen Children ειναι πολυ ωραιο κομματι και καθολου βαρετο, ομως πλεον η ελλειψη πρωτοτυπιας δεν αποζημιωνεται απο υπερογκα εκπληκτικο συναισθημα και η γευση που σου αφηνει το κομματι ειναι οτι αν ηταν το χειροτερο κομματι του δισκου, θα μιλουσαμε για εναν παρα πολυ καλο δισκο. Ελα ομως που υπαρχει και χειροτερο κομματι. Οχι, δεν ειναι το Beneath Black Skies. Αυτο εδω ειναι μια χαρα. Και τιποτα παραπανω. Ειναι οπως ειναι το Fallen Children, μονο που ειναι ακομα ενα. Ηδη μετραμε 4 κομματια που ειναι βγαλμενα απο το παρελθον και δεν περιλαμβανουν και αυτο που θα λεγαμε overdose σεροτονινης κατα το ακουσμα τους. Το επομενο κομματι το θεωρω προσωπικα το χειροτερο του δισκου. Sedative God λεει στο τρακλιστ. Τι ειναι αυτο? Πεσαμε σε χρονοδινη? Α ειναι b side απο το προηγουμενο αλμπουμ που δεν καταφερε να μπει στο αλμπουμ, ετσι εξηγειται... γιατι ομως να μπει σε αυτο?!? Boring.... Ο δισκος τελειωνει με μια ευχαριστη νοτα, το Your Own Reality. Επιτελους!! Κατι που να μην εχουμε ξανακουσει!! Εγχορδα, φωνητικες γραμμες απο holmes χωρις οργανα και ωραιες μελωδιες. Εχουν βαλει και καλυτερα closing tracks σε δισκους (Over The Madness, Host, World Pretending) αλλα αν αναλογιστει κανεις τα 4-5 τραγουδακια που ακουσαμε πριν απο αυτο, μιλαμε για οαση.

Εν κατακλειδι, να τους χαιρομαστε τους Paradise Lost οσοι τους εχουμε μια αδυναμια, και μακαρι να μπορουσαμε να τους βλεπουμε να κανουν επιτυχημενη αλλαγη πορειας οπως εχουν κανει πολλακις στο παρελθον, αλλα αν στο επερχομενο αλμπουμ του Σεπτεμβρη κανουν μια απο τα ιδια, θα γινουν ακομα μικροτερο γκρουπ απο οτι ειναι, και δεν τους παει ρε γαμωτο, ειχαν βρει μια καλη πορεια κατα τη γνωμη μου...

[Tyler_Durden]

Έτυχε να το ξεθάψω μέσα στην βδομάδα, κι έτσι το έχω αρκετά φρέσκο στο μυαλό μου. Σε αρκετά σημεία συμφωνώ μαζί σου, σε άλλα διαφωνώ τελείως, όπως σε ότι λες για το the enemy ας πούμε. Ωστόσο θα ήθελα να σε ρωτήσω τι έννοεις με το "αλλα αν στο επερχομενο αλμπουμ του Σεπτεμβρη κανουν μια απο τα ιδια, θα γινουν ακομα μικροτερο γκρουπ απο οτι ειναι". Και αυτό το λέω γιατί αν δεν κάνω λάθος, έχω δει αρκετούς εδω μέσα (νομίζω κι εσένα αλλά δεν θυμάμαι σίγουρα) να λένε την ατάκα σε δισκοκριτικές "χμ πολύ προβλέψιμο αυτό, πολύ αναμενόμενο το τάδε" και πραγματικά είναι μια φράση που ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω όταν απευθύνεται σε μπάντες που έχουν μια αρκετά μεγάλη πορεία στο χρόνο και όπως και να χει, έχουν ένα άλφα στίγμα αισθητικό και τις περισσότερες φορές ηχητικό. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι Paradise Lost που έχουν αλλάξει τόσες φορές ήχο (όχι τόσο αισθητική), απο την στιγμή που συνεχίζουν και βγάζουν άλμπουμ λογικό είναι να διατηρούν ή να επιστρέφουν σε κάποιες αναφορές του παρελθόντος, διότι πολύ απλά έχουν πολύ μεγάλο έυρος απο το οποίο κάποια στιγμή έχουν περάσει και είναι αναπόφευκτο να ξαναπεράσουν. Θα ήθελα λοιπόν αν δεν σου κάνει κόπο να μου πεις τι προσδοκίες έχεις για την νεα τους δουλειά ή έστω τι θα ήθελες απο τους PL στην δεδομένη συγκυρία τους. Επειδή παίζει άνετα να παρεξηγήσεις το παρα πάνω ύφος, είναι απλά φάση "πες, κουβέντα να γίνεται" κι όχι όρεξη για ντε και καλά διαφωνία. Σημειώνω οτι οι PL έχουν πει οτι το επόμενό τους θα είναι ακόμη βαρύτερο ηχητικά και ακόμη πιο σκοτεινό.

[GuardianOfIvorytower]

Εμένα πάντως (που τους είχα χάσει για αρκετά χρόνια - 6-7) αυτό εδώ μ' άρεσε αρκετά.

[Tyler_Durden]

Κι εγώ τον θεωρώ το καλύτερό τους δίσκο μαζί με τον προηγούμενο τον ομόνυμο, απο την εποχή του draconian times, απλά με ενδιαφέρει να κουβεντιάσουμε λιγάκι το θέμα "προσδοκίες" απο τέτοιες μπάντες, έστω και στο general music αν βγαίνουμε offtopic εδω. Γιατί τουλάχιστον άποψή μου είναι οτι τα καινούργια και τα τελείως πρωτότυπα απο μια μπάντα τα περιμένεις μέχρι ένα σημείο. Απο κει και πέρα περιμένεις καλούς δίσκους. Εξάλλου αν βγάλουμε 2-3 περιπτώσεις τύπου "Painkiller" ποιά άλλη μπάντα έβγαλε από τα μεγαλύτερά της διαμάντια, με 15+ χρόνια στην πλάτη;

[FIXXXER]

Εχω παρα πολλα inside info για το επερχομενο αλμπουμ, και γι αυτο εκφραζω τις αμφιβολιες μου για την ποιοτητα του. Αυτο που εννοω ειναι το εξης. Θεωρω οτι υπαρχουν ΜΕΓΑΛΑ γκρουπ τα οποια μπορουν να παιζουν στο ιδιο στυλ πανω κατω (πολλες φορες και το ιδιο το στυλ βοηθαει σε αυτο), οπως για παραδειγμα οι Metallica οι οποιοι στη δεκαετια του 1980 και στα early 90s εβγαλαν πεντε αλμπουμ, τα οποια φυσικα και εχουν πολλες διαφορες, ομως (και ειδικα τα τεσσερα πρωτα) ειναι ΜΕΤΑΛ με δυο κιθαρες, ενα μπασο και τυμπανα και βασιζονται στο ιδιο πραγμα, δηλαδη στα γαματα ριφφς του Hetfield και σε οποια μελωδικη προσφορα ειχαν Burton, Hammett.

Οι Paradise Lost ΔΕΝ ειναι μεγαλο συγκροτημα και ποτε δεν ηταν ετσι οπως το βλεπω εγω. Εκαναν πολλες υπερβασεις στις οποιες πηραν αυτο που εχουν και το εξελιξαν μεσα σε 10 χρονια ετσι ωστε απο το Lost Paradise να καταληξουν στο τελμα του Host (και τι θεικο τελμα ηταν αυτο, αλλη κουβεντα). Μετα απο αυτο, ναι μεν οι κιθαρες επεστρεψαν (λολ, δεν ειχαν φυγει ποτε, αλλα μεταλλαδες, οκ...) ομως το στυλακι ηταν παλι κατι διαφορετικο μεχρι και το Paradise Lost. Αυτο που με χαλασε παρα πολυ ειναι οτι πλεον ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ και ΒΑΡΕΘΗΚΑ να ακουω το ιδιο πραγμα... δεν ειναι συγκροτημα που μπορει να μου κρατησει αμειωτο το ενδιαφερον χωρις καινοτομιες στον ηχο. Απλα αυτο βασικα.

[Psilocybe tea]

8a symfwnhsw oti einai pxa kourastiko na akous ton idio hxo apo tous lost sta cdia meta to host.8a diafwnhsw omwz sto oti den htan pote megalo group kai ta sxetika.pisteyw(akradanta!@!) oti meta to seri shades,icon,drac.times kai one second hatn megalo group.eixan parei olh thn atmosfairikh kai mh metal skhnh(ouxi tou camping) ap'to xeraki kai ths elegan ti kai pws na paixei.apla me to host ta psilogamhsan ola.den einai kakos diskos apla einai o diskos pou sthn kalyterh 8a tous ekane na anoigoun tous depeche mode stis synaylies.me apotelesma oloi oi metallades na tous mountzwsoun kai oi trendotetxoi na tous koitoun adiafora.oi ypodeloipoi pou megalwsame mazi tous apla tous dwsame mia eykairia.kai tous xanadwsame ...

[Tyler_Durden]

Εχω παρα πολλα inside info για το επερχομενο αλμπουμ, και γι αυτο εκφραζω τις αμφιβολιες μου για την ποιοτητα του. Αυτο που εννοω ειναι το εξης. Θεωρω οτι υπαρχουν ΜΕΓΑΛΑ γκρουπ τα οποια μπορουν να παιζουν στο ιδιο στυλ πανω κατω (πολλες φορες και το ιδιο το στυλ βοηθαει σε αυτο), οπως για παραδειγμα οι Metallica οι οποιοι στη δεκαετια του 1980 και στα early 90s εβγαλαν πεντε αλμπουμ, τα οποια φυσικα και εχουν πολλες διαφορες, ομως (και ειδικα τα τεσσερα πρωτα) ειναι ΜΕΤΑΛ με δυο κιθαρες, ενα μπασο και τυμπανα και βασιζονται στο ιδιο πραγμα, δηλαδη στα γαματα ριφφς του Hetfield και σε οποια μελωδικη προσφορα ειχαν Burton, Hammett.

Οι Paradise Lost ΔΕΝ ειναι μεγαλο συγκροτημα και ποτε δεν ηταν ετσι οπως το βλεπω εγω. Εκαναν πολλες υπερβασεις στις οποιες πηραν αυτο που εχουν και το εξελιξαν μεσα σε 10 χρονια ετσι ωστε απο το Lost Paradise να καταληξουν στο τελμα του Host (και τι θεικο τελμα ηταν αυτο, αλλη κουβεντα). Μετα απο αυτο, ναι μεν οι κιθαρες επεστρεψαν (λολ, δεν ειχαν φυγει ποτε, αλλα μεταλλαδες, οκ...) ομως το στυλακι ηταν παλι κατι διαφορετικο μεχρι και το Paradise Lost. Αυτο που με χαλασε παρα πολυ ειναι οτι πλεον ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ και ΒΑΡΕΘΗΚΑ να ακουω το ιδιο πραγμα... δεν ειναι συγκροτημα που μπορει να μου κρατησει αμειωτο το ενδιαφερον χωρις καινοτομιες στον ηχο. Απλα αυτο βασικα.


Νομίζω κατάλαβα τι θες να πεις.
Η βασική κατάληξη πάντως σε τέτοια θέματα καταλήγω πως είναι σχεδόν πάντα "γούστα είναι αυτά".

[FIXXXER]

Καλα σιγουρα ειναι γουστα ολα αυτα, βεβαια μου φαινεται περιεργο να λεει ο οποιοσδηποτε οτι το In Requiem ειναι οτι καλυτερο εχει ακουσει μετα το Draconian Times με τοσες δισκαρες που εβγαλαν στο μεσοδιαστημα, δηλαδη γινομαι λιγο κακεντρεχης και δεν το θελω. :-P Επισης, να πω στον psilcube tea οτι οντως υπερεβαλλα για το μεγαλο γκρουπ και για το αν ηταν ποτε, αλλα το οτι επαιζαν μπροστα σε ποσες χιλιαδες κοσμο και ολοι τα εσπαγαν με Once Solemn δεν τους κανει ακριβως μεγαλο γκρουπ, αλλα αυτο ειναι μια εντελως διαφορετικη κουβεντα, σιγουρα ειχαν πολλα φοντα για να γινουν μεγαλο γκρουπ, ενω τωρα εχουν σταθεροποιηθει εκει που ειναι.

Για μενα προσωπικα το Host τους καθιστα πολυ πιο μεγαλο γκρουπ απο οτι το να παιζουν σε ενα σταθερο μεν, βαρετο δε επιπεδο. Αυτα για τους Depeche Mode με μια λεξη χαρακτηριζονται ως γελοια και φανερωνουν ελαχιστη επαφη του γραφοντα με την ηλεκτρονικη σκηνη, καθως το μονο κοινο του Host με τους depeche Mode ειναι ο ηχος, ο οποιος βεβαια ειναι και κοινος με τον ηχο περιπου 2000 ηλεκτρονικων σχηματων. Γιατι στο συναισθημα, εχουμε εναν Paradise Lost δισκο.

[Tyler_Durden]

Καλα σιγουρα ειναι γουστα ολα αυτα, βεβαια μου φαινεται περιεργο να λεει ο οποιοσδηποτε οτι το In Requiem ειναι οτι καλυτερο εχει ακουσει μετα το Draconian Times με τοσες δισκαρες που εβγαλαν στο μεσοδιαστημα


Δεν είμαι ο οποιοσδήποτε. Είμαι ο γιος του Χάλκ! :razz:

Απλά μωρέ, εμένα μου αρέσουν πολύ περισσότερο με αυτόν τον βαρύ, ογκώδη πολλές φορές, ήχο από τον πιο "post" που βγάζουν στα άλμπουμ παραπλεύρως του Host. Επίσης τονίζω πως θεωρώ οτι δεν έχουν κακό αλμπουμ, απλά το Host είναι αρκετά έξω απο τα ακούσματά μου, και μπορώ να το δω και πολύ οικείο.

[Psilocybe tea]

xmou.alh8eia den krybei kapoio periergo mynhma h protash oti sthn kalyterh 8a anoigan tous depeche mode.den egrapsa oute oti eklepsan tous depeche mode oute ta klassika metallika xronika.apla exhghsa giati aytos o diskos den tous phge ena skali parapanw ws group.sthn parapanw tetrada album to koino xarakthristiko einai h allagh hxou se syndiasmo me prwtotypia kai pxothta.
gia na me katalabainoun kai mikra paidia->oi lost o,ti ebgazan den to xe xanapaixei kaneis ws tote etsi kai gamage kiolas.to host htan diaforetiko htan kalos diskos(den diafwnw) alla dax oso asxetos kai an eimai apo thn hlektronikh mousikh (pou eimai) den sthnane oura oi chemical brothers kai oi mobydes(tyxaia asteia paradeigmata) na doune lost gia na paroun kamia idea.

[FIXXXER]

Ημουν σκληρος το ξερω, αλλα δε μπορω να ακουω για Depeche Mode, στο τελευταιο σου ποστ τα λες καλα, οχι βεβαια οτι τα Icon, Draconian δεν τους ειχαν χαρακτηρισει ως τους νεους Metallica (αν και δε συμφωνω, εμενα δε μου μοιαζουν), αλλα γενικα ναι, καλα τα λες, απλα το Host ειναι κατι αλλο εντελως ρε παιδι μου, μπορει να μην επαιρναν ιδεες οι Chemical Brothers και οι Mobydes, αλλα εγω προσωπικα το μιγμα εγχορδων με εφε με κατι σαν ηλεκτρονικα τυμπανα και φωνητικα με δομες και ρεφραιν ετσι οπως τους βγηκε δεν το εχω ξανακουσει.... its all good που λενε, απλα συμφωνουμε οτι τους γουσταρουμε, ο καθενας με τα ακουσματα του και τον ηχο που του ταιριαζει περισσοτερο.

[Psilocybe tea]

malakia.perimena gamwstaBridia.
paw na dw sharapova.
:dfinger::touched::dfinger:

[Parasight]

Ξέρει κανείς αν το κομμάτι Sons of Perdition που βρίσκεται στη special edition του album είναι διασκευή; Αν ναι, από ποιους; Αν όχι, γιατί δε γράφουν κι άλλες τέτοιες groovy κομματάρες οι PL;

[H.]

Γιατί οι ΜΕΤΑΛΛΑΔΕΣ (με την κακή του όρου έννοια) ζητούν εδώ και χρόνια πλέον επιστροφή των lost στις "ρίζες" με αποτέλεσμα το group να αποπροσανατολίζεται και να μην γράφει τη μουσική που εκφράζει το ίδιο αλλά αυτή που θέλουν άλλοι να ακουστεί.

[Parasight]

Δλδ δεν είναι διασκευή ε; Είμαι λίγο αργός.

[H.]

Τσούκου.

[FIXXXER]

Δεν ειναι διασκευη και ειναι μαλακια τραγουδι, αλλα γκρουπζ να παιζουν ετσι, οι PL oχι. Δε θελω αντιδρασεις παπαρασαιτ. Αυτο που σου λεω εγω. Θα μας μολυνεις και τους Paradise Lost με τα ροκαμπιλια σου. Ευτυχως ειναι ενα Bside και ευτυχως δεν το εξελιξαν στον καινουριο δισκο.

[Parasight]

:moutza: