Candiru
16-03-2007, 14:31
[quote]Στο κάτω-κάτω, ποιος θυμάται σήμερα τους Οθωμανούς μουσουλμάνους;
του Μουσταφά Ακιόλ
© Turkish Daily News (19/2/07)
Συχνά αναφέρεται μία ρήση που είπε ο Αδόλφος Χίτλερ (Adolf Hitler) όταν κάποιοι κομματικοί του φίλοι πρόβαλαν ενστάσεις για την «τελική λύση» του.
«Στο κάτω-κάτω ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμενίους;», ρώτησε ο ηγέτης των ναζί.
Η ιστορία φυσικά διέψευσε τον Χίτλερ.
Το διαβολικό του σχέδιο εξολόθρευσης των Εβραίων, αλλά και των Σλάβων, των Τσιγγάνων και των Γερμανών αναπήρων, δεν ήταν δυνατό να θριαμβεύσει: η ανθρωπότητα θυμάται να εγκλήματά του με δικαιολογημένη απέχθεια.
Επιπλέον, διαψεύστηκε και ως προς το ότι εξακολουθούμε να θυμόμαστε σήμερα τους αφανισμένους Αρμένιους, που υποτίθεται πως είχαν τόσο εύκολα ξεχαστεί.
Είμαι από εκείνους που πιστεύω πως όλοι εμείς -και σε αυτό το «εμείς» συμπεριλαμβάνω και τους Τούρκους- οφείλουμε να θυμόμαστε και να τιμούμε τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της τραγωδίας του 1915.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως χρειάζεται να συμπαραστεκόμαστε στους απογόνους τους που εξακολουθούν να βιώνουν σήμερα με οδύνη εκείνα τα γεγονότα.
Καλό όμως είναι να θυμόμαστε σήμερα και την άλλη πλευρά της ιστορίας, εκείνη των πελώριων βασάνων που βίωσε ο μουσουλμανικός πληθυσμός της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ενώ εκείνη κατέρρεε.
Θάνατος και εξορία
Στο έργο του τού 1996 υπό τον τίτλο «θάνατος και εξορία: η εθνοκάθαρση των Οθωμανών μουσουλμάνων (1821-1922)», ο ιστορικός Τζάστιν Μακ Κάρθι (Justin McCarthy) έγραψε πολλά για αυτή τη μάλλον παραγνωρισμένη πλευρά των γεγονότων.
Αποκάλυψε πως κατά τη διάρκεια του αιώνα από την ελληνική επανάσταση έως το τέλος του Α' παγκοσμίου πολέμου 5.5 εκατομμύρια Οθωμανοί εξορίστηκαν και άλλα 5 εκατομμύρια έχασαν τη ζωή τους.
Εκτιμά πως οι αριθμοί αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι αριθμοί προσφύγων και νεκρών που γνώρισε η Ευρώπη από τον «τριακονταετή πόλεμο» (1618-1648).
Στις απώλειες αυτές συμπεριλαμβάνονται οι σφαγιασθέντες κατά τη ρώσικη επέλαση στις αρχές του Α' παγκοσμίου πολέμου
του Μουσταφά Ακιόλ
© Turkish Daily News (19/2/07)
Συχνά αναφέρεται μία ρήση που είπε ο Αδόλφος Χίτλερ (Adolf Hitler) όταν κάποιοι κομματικοί του φίλοι πρόβαλαν ενστάσεις για την «τελική λύση» του.
«Στο κάτω-κάτω ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμενίους;», ρώτησε ο ηγέτης των ναζί.
Η ιστορία φυσικά διέψευσε τον Χίτλερ.
Το διαβολικό του σχέδιο εξολόθρευσης των Εβραίων, αλλά και των Σλάβων, των Τσιγγάνων και των Γερμανών αναπήρων, δεν ήταν δυνατό να θριαμβεύσει: η ανθρωπότητα θυμάται να εγκλήματά του με δικαιολογημένη απέχθεια.
Επιπλέον, διαψεύστηκε και ως προς το ότι εξακολουθούμε να θυμόμαστε σήμερα τους αφανισμένους Αρμένιους, που υποτίθεται πως είχαν τόσο εύκολα ξεχαστεί.
Είμαι από εκείνους που πιστεύω πως όλοι εμείς -και σε αυτό το «εμείς» συμπεριλαμβάνω και τους Τούρκους- οφείλουμε να θυμόμαστε και να τιμούμε τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της τραγωδίας του 1915.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως χρειάζεται να συμπαραστεκόμαστε στους απογόνους τους που εξακολουθούν να βιώνουν σήμερα με οδύνη εκείνα τα γεγονότα.
Καλό όμως είναι να θυμόμαστε σήμερα και την άλλη πλευρά της ιστορίας, εκείνη των πελώριων βασάνων που βίωσε ο μουσουλμανικός πληθυσμός της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ενώ εκείνη κατέρρεε.
Θάνατος και εξορία
Στο έργο του τού 1996 υπό τον τίτλο «θάνατος και εξορία: η εθνοκάθαρση των Οθωμανών μουσουλμάνων (1821-1922)», ο ιστορικός Τζάστιν Μακ Κάρθι (Justin McCarthy) έγραψε πολλά για αυτή τη μάλλον παραγνωρισμένη πλευρά των γεγονότων.
Αποκάλυψε πως κατά τη διάρκεια του αιώνα από την ελληνική επανάσταση έως το τέλος του Α' παγκοσμίου πολέμου 5.5 εκατομμύρια Οθωμανοί εξορίστηκαν και άλλα 5 εκατομμύρια έχασαν τη ζωή τους.
Εκτιμά πως οι αριθμοί αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι αριθμοί προσφύγων και νεκρών που γνώρισε η Ευρώπη από τον «τριακονταετή πόλεμο» (1618-1648).
Στις απώλειες αυτές συμπεριλαμβάνονται οι σφαγιασθέντες κατά τη ρώσικη επέλαση στις αρχές του Α' παγκοσμίου πολέμου