regularpaul
10-03-2007, 14:23
Deus Ex Machina - Time Expires EP
(2007, The Lab Records)
http://www.apn.gr/images/tn_deus_covers.jpg
01. In Between
02. To Be or To Become?
03. Immigrant
04. Streets on Fire
Ρε αυτοί όπου να ναι εικοσαρίζουν και μυαλό δεν λένε να βάλουν. 18 χρόνια μετά το ξεκίνημα και 16 μετά από εκείνο το Motorpsycho που σκασε σαν κομήτης και εδραίωσε με το καλημέρα την μπάντα κάπου κοντά στην κορυφή της τοπικής σκηνής, οι Deus XM, συνεχίζουν με την ίδια ενέργεια, το ίδιο πάθος, παρεμφερείς ανησυχίες, με λίγα λόγια την ίδια φλόγα που είχαν από το ξεκίνημα.
Αν εξαιρέσουμε την μεστότητα των συνθέσεων, που έχει παρατηρηθεί ήδη από το καταπληκτικό -και σχετικά αδικημένο- Signs (Hitchhyke, 2003) και που διακρίνεται και στην νέα δουλειά, κατά τα άλλα η πάροδος του χρόνου φαίνεται να αφήνει αδιάφορους τους 5 από μηχανής θεούς. Μην γελιέστε από τον τίτλο του δίσκου, ο μόνος χρόνος που λήγει είναι αυτών που παίζουν με το μέλλον μας.
O Mήτσος πιάνει από την φαρέτρα του μερικά ακόμα από τα πιο καυστικά riffs, που συνδυάζουν την ορμητικότητα με την μελωδία με ένα τρόπο που χρόνια τώρα αποτελεί το σήμα κατατεθέν του ήχου της μπάντας. Ο Στέλιος Φράγκος στην 1η του δισκογραφική συμμετοχή σιγοντάρει στις κιθάρες ενώ φαντάζομαι πως είναι και ο υπεύθυνος για μερικές από τις πιο παράξενες κιθαριστικές πινελιές που ακούγονται στα "In Between" & "To Be or To Become?". Ο έταιρος Μήτσος στο μπάσο μαζί με τον επίσης βετεράνο Γιάννη Βεναρδή στα τύμπανα, παρέχουν την ραχοκοκαλιά που όμως τσακίζει κόκκαλα. Τέλος ο αεικίνητος (ακούς την φωνή του και τον φαντάζεσαι να αλωνίζει στο studio) Σταύρος φτύνει πότε ενδοσκοπικούς πότε κοινωνικούς στίχους, με τρόπο που δεν σηκώνει πολλές διαφωνίες. Το "Immigrant" με το πολύ συναισθηματικό solo, χαρακτηρίζεται από μια ειλικρίνια στην προσέγγιση του θέματος ενώ στο επιθετικό "Streets on Fire", οι Deus για άλλη μια φορά πιάνουν το σφυγμό της πραγματικότητας, όπως είχαν ξανακάνει για παράδειγμα, με το "Iraq'n'Roll" τόσα χρόνια πίσω. Αυτή τη φορά καταπιάστηκαν με την δράση στους δρόμους και χωρίς νομίζω να το έχουν στα σχέδιά τους, έγραψαν έναν ύμνο για τα παιδιά που διαδηλώνουν στις μέρες μας. Ας τα πει ο λόγος καλύτερα:
"Got no choice but to refuse - refuse to playdown this abuse
I've had my taste of modern times - consume and waste, waste our lives
I can't hesitate - I don't have to wait
Streets on Fire
Where's my future
Time Expires"
Έχοντας πάρει μερικές απουσίες από τα τελευταία τους live, δεν έχω ακόμα δει πώς αποτυπώνονται τα νέα κομμάτια επί σκηνής, παρόλα αυτά με 2-3 μόλις ακροάσεις ήδη έχουν κερδίσει την θέση τους δίπλα στα άμεσα "hit" του παρελθόντος, και ανυπομονώ να τα τραγουδήσω μαζί τους. Έτσι κι αλλιώς, όπου και να κάθεται κάποιος μέσα στο κλαμπ, το πιο πιθανό είναι να ρθει ο Σταύρος να τον βρει...
Τέσσερα νέα κομμάτια για τους πολυαγαπημένους μας Deus λοιπόν που συνεχίζουν ακμαιότατοι την πορεία τους. Και είτε περνούν 5 είτε 10 χρόνια μεταξύ των κυκλοφοριών τους, η μουσική τους έμπνευση θα είναι πάντα η αποκάλυψή μας.
Για όσους δίνουν βάση σε λεπτομέρειες, στο πλάι της φοβερής συσκευασίας γράφει LAB001. Αναμένονται ωραία πράγματα από αυτά τα τρία γραμματάκια, κρατάτε τα μάτια σας ανοιχτά.
http://www.deusexmachina.gr
(2007, The Lab Records)
http://www.apn.gr/images/tn_deus_covers.jpg
01. In Between
02. To Be or To Become?
03. Immigrant
04. Streets on Fire
Ρε αυτοί όπου να ναι εικοσαρίζουν και μυαλό δεν λένε να βάλουν. 18 χρόνια μετά το ξεκίνημα και 16 μετά από εκείνο το Motorpsycho που σκασε σαν κομήτης και εδραίωσε με το καλημέρα την μπάντα κάπου κοντά στην κορυφή της τοπικής σκηνής, οι Deus XM, συνεχίζουν με την ίδια ενέργεια, το ίδιο πάθος, παρεμφερείς ανησυχίες, με λίγα λόγια την ίδια φλόγα που είχαν από το ξεκίνημα.
Αν εξαιρέσουμε την μεστότητα των συνθέσεων, που έχει παρατηρηθεί ήδη από το καταπληκτικό -και σχετικά αδικημένο- Signs (Hitchhyke, 2003) και που διακρίνεται και στην νέα δουλειά, κατά τα άλλα η πάροδος του χρόνου φαίνεται να αφήνει αδιάφορους τους 5 από μηχανής θεούς. Μην γελιέστε από τον τίτλο του δίσκου, ο μόνος χρόνος που λήγει είναι αυτών που παίζουν με το μέλλον μας.
O Mήτσος πιάνει από την φαρέτρα του μερικά ακόμα από τα πιο καυστικά riffs, που συνδυάζουν την ορμητικότητα με την μελωδία με ένα τρόπο που χρόνια τώρα αποτελεί το σήμα κατατεθέν του ήχου της μπάντας. Ο Στέλιος Φράγκος στην 1η του δισκογραφική συμμετοχή σιγοντάρει στις κιθάρες ενώ φαντάζομαι πως είναι και ο υπεύθυνος για μερικές από τις πιο παράξενες κιθαριστικές πινελιές που ακούγονται στα "In Between" & "To Be or To Become?". Ο έταιρος Μήτσος στο μπάσο μαζί με τον επίσης βετεράνο Γιάννη Βεναρδή στα τύμπανα, παρέχουν την ραχοκοκαλιά που όμως τσακίζει κόκκαλα. Τέλος ο αεικίνητος (ακούς την φωνή του και τον φαντάζεσαι να αλωνίζει στο studio) Σταύρος φτύνει πότε ενδοσκοπικούς πότε κοινωνικούς στίχους, με τρόπο που δεν σηκώνει πολλές διαφωνίες. Το "Immigrant" με το πολύ συναισθηματικό solo, χαρακτηρίζεται από μια ειλικρίνια στην προσέγγιση του θέματος ενώ στο επιθετικό "Streets on Fire", οι Deus για άλλη μια φορά πιάνουν το σφυγμό της πραγματικότητας, όπως είχαν ξανακάνει για παράδειγμα, με το "Iraq'n'Roll" τόσα χρόνια πίσω. Αυτή τη φορά καταπιάστηκαν με την δράση στους δρόμους και χωρίς νομίζω να το έχουν στα σχέδιά τους, έγραψαν έναν ύμνο για τα παιδιά που διαδηλώνουν στις μέρες μας. Ας τα πει ο λόγος καλύτερα:
"Got no choice but to refuse - refuse to playdown this abuse
I've had my taste of modern times - consume and waste, waste our lives
I can't hesitate - I don't have to wait
Streets on Fire
Where's my future
Time Expires"
Έχοντας πάρει μερικές απουσίες από τα τελευταία τους live, δεν έχω ακόμα δει πώς αποτυπώνονται τα νέα κομμάτια επί σκηνής, παρόλα αυτά με 2-3 μόλις ακροάσεις ήδη έχουν κερδίσει την θέση τους δίπλα στα άμεσα "hit" του παρελθόντος, και ανυπομονώ να τα τραγουδήσω μαζί τους. Έτσι κι αλλιώς, όπου και να κάθεται κάποιος μέσα στο κλαμπ, το πιο πιθανό είναι να ρθει ο Σταύρος να τον βρει...
Τέσσερα νέα κομμάτια για τους πολυαγαπημένους μας Deus λοιπόν που συνεχίζουν ακμαιότατοι την πορεία τους. Και είτε περνούν 5 είτε 10 χρόνια μεταξύ των κυκλοφοριών τους, η μουσική τους έμπνευση θα είναι πάντα η αποκάλυψή μας.
Για όσους δίνουν βάση σε λεπτομέρειες, στο πλάι της φοβερής συσκευασίας γράφει LAB001. Αναμένονται ωραία πράγματα από αυτά τα τρία γραμματάκια, κρατάτε τα μάτια σας ανοιχτά.
http://www.deusexmachina.gr