Suffocation - Suffocation

[dead]

Suffocation - Suffocation
©2006 Relapse Records

http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.392.cover.jpg

01. Oblivion
02. Abomination Reborn
03. Redemption
04. Bind Torture Kill
05. Misconceived
06. Translucent Patterns of Delirium
07. Creed of the Infidel
08. Regret
09. Entrails of You
10. The End of Ends
11. Prelude to Repulsion

Κριτική στο Electric Requiem Magazine (http://www.electricrequiem.com/modules/imagazine/review.php?action=single&aid=392)

[babality]

Κανα 2 πραγματακια μονο. 1ον το εξωφυλλο σκιζει ψυχες, αλλα αυτος ο αλητης ο μπασιστας, δεν ξερω τι παιζει με τον ηχο του και την αποψη του πανω στο θεμα εντασης αλλα το μπασακι ειναι και παλι στο διαολα. Οπως και στους Decrepit Birth.
Κατα τ'αλλα νταξει Suffocation ρε παιδες. Και να μην κανατε review...

[Parasight]

Nice review! :thumbsup: :dfinger:

[Jim Dandy Mangrum]

xaxaxxaxaa
gamath kritikh!!
basika symfwnw me ayta pou grafei, o diskos ta spaei ara..... :headbang2:

[Atheist]

Και να μην κανατε review...

Αυτό βασικά.

[xHERETICx]

ωραία η κρτική αν και δε συμφωνώ παντού, έχοντας λόγους να το θεωρώ ισάξιο με το προηγούμενο, που ξίνισε πολλούς με τις ταχύτητες του και τα κάπως πιο μελωδικά σημεία, αλλα όλα ανεξαιρετως τα ριφφς ήταν τέλεια, η παραγωγή είχε μια δολοφονική βαρβατίλα στο μπάσο, είχε το σωστό συναίσθημα χωρίς να γίνεται γκέη (για μένα τουλάχιστο) ο ήχος των ντράμς ήταν η μεγαλύτερη καυλα που θα μπορούσε να περιμένει κανείς, κάτι που δεν ισχύει εδώ, όσο άψογα παιγμένα και να είναι, δεν έχουν τη χροιά που λες "ακου το ταμπούρο τι τέλεια που σκάει ρε μλκ" και το άλμπουμ κυλούσε άψογα απο το fade in μέχρι το αντίστροφό του fade out.
το εξώφυλλο είναι σα κώλος με γυαλιά, τα φωνητικά διαφοροποιούνται γιατί έχει το μικρόφωνο στη χούφτα a la effigy of the forgotten που ο καθένας το κρίνει όπως θέλει, τα κομμάτια είναι πολύ ωραία και πιο μπρούταλ, αν και την πρώτη φορά που το άκουσα, απο το ένα αυτι μπήκε, απο το άλλο βγήκε. δε μου είχε μείνει ούτε ένα ριφ, αλλά σιγά σιγά που το μαθαίνεις, σε πορώνει σε πολλαπλάσιες δόσεις. κι αν καμιά φορά λες "ξέρω, τώρα θα έρθει ένα σάπιο ρίφ με τριπλές, μετά ξύσιμο με περίεργα σκασίματα, και μετά μπλαστ σε αυτό το θέμα, και μετά..", δεν είναι γιατί ο δίσκος δεν έχει έμπνευση, για την ακρίβεια γίνεται της πουτάνας. απλά η συνταγή των σαφοκέισον έχει κλασσική μαστορια, κι εδώ είναι που ακούς το real thing. και γαμώ.