eleventh guardian
26-09-2006, 17:51
© 2005 - Self-financed
http://img176.imageshack.us/img176/9102/antiquusix6.jpg
1. Empire Rising
2. Changeling
3. Tanlin Bridge
4. Battle Of Eylau
Ramayana - An Epic In Six Parts
5. Part I - Ayodia
6. Part II - A Beautiful Stag
7. Part III - The Hunt
8. Part IV - Hanuman
9. Part V - Sri Lanka
10. Part VI - He Who Makes The Universe Scream!
www.antiquus.net (http://www.antiquus.net)
Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τις περιγραφές μουσικών ειδών. Power, speed, thrash, doom, epic (αν και τα δύο τελευταία αναφέρονται πιο πολύ σε ατμόσφαιρα, παρά σε τρόπο παιξίματος)... Αν δεν είσαι ειδήμων είναι εύκολο να μπερδευτείς και με τη σειρά σου, να μπερδέψεις και τους άλλους που σε διαβάζουν.
Οι Antiquus από τον Καναδά είναι από τα γκρουπ εκείνα που εύκολα μπορούν να σε ρίξουν σε «γκέλα», αν κρίνω από το πρώτο τους άλμπουμ, Ramayana, που κυκλοφόρησαν μόνοι τους πέρυσι. Με ωραίο τρόπο καταφέρνουν να αναμείξουν πολλά είδη, παραμένοντας όμως πιστοί στον κλασικό, ατόφιο heavy metal ήχο. Τους ακούς και λες ότι μοιάζουν με Slough Feg, με τα ανατολίτικα θέματα να αντικαθιστούν τα κελτικά. «Μέσα» είσαι, αν και όχι απόλυτα. Αλλες φορές θα σκεφτείς «έτσι θα ηχούσαν οι Nile αν έπαιζαν US Power και είχαν τραγουδιστή τον Bruce Dickinson». Ακούγεται ακραίο, ως και απίθανο; Ίσως, αλλά δεν είναι λάθος ούτε και ακριβές όμως. Σκεφτείτε μόνο ότι τα τρία πρώτα κομμάτια γέρνουν πιο πολύ στο επικό doom, παρά στο αμερικάνικο power, για να καταλάβετε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη περίπτωση πρωτοεμφανιζόμενης μπάντας.
Το ομώνυμο 30λεπτο έπος, που απαρτίζεται από έξι μέρη άψογα «δεμένα» μεταξύ τους, ξεχωρίζει αναγκαστικά από τις υπόλοιπες συνθέσεις. Το σιτάρ-intro (!) σε βάζει αμέσως στο κλίμα της ιστορίας, που αναφέρεται στον έρωτα μιας πριγκίπισσας της Σρι Λανκα. Ό,τι και να πεις, όμως, για τα κομμάτια που ακολουθούν είναι λίγο. Εκπληκτικές ιδέες, βασισμένες κατά πολύ σε θέματα από την ινδική παραδοσιακή μουσική, τα οποία γίνονται αισθητά κυρίως στα Hanuman, Sri Lanka και He Who Makes the Universe Scream. Και με μια doomy γεύση να πλανάται στην ατμόσφαιρα, ειδικά στο The Hunt, τρίτο μέρος του έπους. Αυτό πάντως δεν σημαίνει ότι το αργό και ατμοσφαιρικό A Beautiful Stag υστερεί. Κάθε άλλο, πρόκειται για κομματάρα, που πολλές έμπειρες μπάντες θα ήθελαν να έχουν γράψει.
Υπάρχει, με άλλα λόγια, ψαγμένο songwriting και εξαιρετική τεχνική κατάρτιση από όλα τα μέλη. Προσωπική μου αδυναμία, π.χ., είναι το Battle Of Eylau, ένα υπέροχο επικό τραγούδι που εξιστορεί τις μάχες του Ναπολέοντα και το οποίο αδυνατώ να περιγράψω. Εξελίσσεται τόσο όμορφα, που η μεγάλη διάρκειά του (πάνω από 11 λεπτά) δεν σε κουράζει ούτε στιγμή. Αλλά μήπως είναι «λίγο» το 100% doom Empire Rising; Ή το απίστευτα σκοτεινό και βάρβαρο Tanlin Bridge; Απλούστατα, δεν υπάρχει αδύναμο σημείο, πέρα από την αναπόφευκτα κακή παραγωγή -είπαμε, ο δίσκος είναι αυτοχρηματοδοτούμενος.
Δεν ξέρω ποια θα είναι η συνέχεια για τους Antiquus, η μουσική βιομηχανία άλλωστε είναι σκληρή. Νιώθω όμως ότι η αυθεντική έκδοση αυτού του CD έχει την ποιότητα για να καταστεί συλλεκτικό κομμάτι σε λίγα χρόνια. Γι' αυτό, αν είστε fan του καλού, προοδευτικού (με την κυριολεκτική έννοια) heavy metal, φροντίστε να το αποκτήσετε όσο ακόμα είναι καιρός. Σύντομα θα κυκλοφορήσει από την Cruz del Sur Music και η δεύτερη δουλειά τους, η οποία αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο λόγω του εντυπωσιακού ντεμπούτου, αλλά κυρίως διότι ο κιθαρίστας και βασικός συνθέτης στο Ramayana, Jeff Dormer, έχει αποχωρήσει από την μπάντα. Περιμένουμε...
http://img176.imageshack.us/img176/9102/antiquusix6.jpg
1. Empire Rising
2. Changeling
3. Tanlin Bridge
4. Battle Of Eylau
Ramayana - An Epic In Six Parts
5. Part I - Ayodia
6. Part II - A Beautiful Stag
7. Part III - The Hunt
8. Part IV - Hanuman
9. Part V - Sri Lanka
10. Part VI - He Who Makes The Universe Scream!
www.antiquus.net (http://www.antiquus.net)
Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τις περιγραφές μουσικών ειδών. Power, speed, thrash, doom, epic (αν και τα δύο τελευταία αναφέρονται πιο πολύ σε ατμόσφαιρα, παρά σε τρόπο παιξίματος)... Αν δεν είσαι ειδήμων είναι εύκολο να μπερδευτείς και με τη σειρά σου, να μπερδέψεις και τους άλλους που σε διαβάζουν.
Οι Antiquus από τον Καναδά είναι από τα γκρουπ εκείνα που εύκολα μπορούν να σε ρίξουν σε «γκέλα», αν κρίνω από το πρώτο τους άλμπουμ, Ramayana, που κυκλοφόρησαν μόνοι τους πέρυσι. Με ωραίο τρόπο καταφέρνουν να αναμείξουν πολλά είδη, παραμένοντας όμως πιστοί στον κλασικό, ατόφιο heavy metal ήχο. Τους ακούς και λες ότι μοιάζουν με Slough Feg, με τα ανατολίτικα θέματα να αντικαθιστούν τα κελτικά. «Μέσα» είσαι, αν και όχι απόλυτα. Αλλες φορές θα σκεφτείς «έτσι θα ηχούσαν οι Nile αν έπαιζαν US Power και είχαν τραγουδιστή τον Bruce Dickinson». Ακούγεται ακραίο, ως και απίθανο; Ίσως, αλλά δεν είναι λάθος ούτε και ακριβές όμως. Σκεφτείτε μόνο ότι τα τρία πρώτα κομμάτια γέρνουν πιο πολύ στο επικό doom, παρά στο αμερικάνικο power, για να καταλάβετε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη περίπτωση πρωτοεμφανιζόμενης μπάντας.
Το ομώνυμο 30λεπτο έπος, που απαρτίζεται από έξι μέρη άψογα «δεμένα» μεταξύ τους, ξεχωρίζει αναγκαστικά από τις υπόλοιπες συνθέσεις. Το σιτάρ-intro (!) σε βάζει αμέσως στο κλίμα της ιστορίας, που αναφέρεται στον έρωτα μιας πριγκίπισσας της Σρι Λανκα. Ό,τι και να πεις, όμως, για τα κομμάτια που ακολουθούν είναι λίγο. Εκπληκτικές ιδέες, βασισμένες κατά πολύ σε θέματα από την ινδική παραδοσιακή μουσική, τα οποία γίνονται αισθητά κυρίως στα Hanuman, Sri Lanka και He Who Makes the Universe Scream. Και με μια doomy γεύση να πλανάται στην ατμόσφαιρα, ειδικά στο The Hunt, τρίτο μέρος του έπους. Αυτό πάντως δεν σημαίνει ότι το αργό και ατμοσφαιρικό A Beautiful Stag υστερεί. Κάθε άλλο, πρόκειται για κομματάρα, που πολλές έμπειρες μπάντες θα ήθελαν να έχουν γράψει.
Υπάρχει, με άλλα λόγια, ψαγμένο songwriting και εξαιρετική τεχνική κατάρτιση από όλα τα μέλη. Προσωπική μου αδυναμία, π.χ., είναι το Battle Of Eylau, ένα υπέροχο επικό τραγούδι που εξιστορεί τις μάχες του Ναπολέοντα και το οποίο αδυνατώ να περιγράψω. Εξελίσσεται τόσο όμορφα, που η μεγάλη διάρκειά του (πάνω από 11 λεπτά) δεν σε κουράζει ούτε στιγμή. Αλλά μήπως είναι «λίγο» το 100% doom Empire Rising; Ή το απίστευτα σκοτεινό και βάρβαρο Tanlin Bridge; Απλούστατα, δεν υπάρχει αδύναμο σημείο, πέρα από την αναπόφευκτα κακή παραγωγή -είπαμε, ο δίσκος είναι αυτοχρηματοδοτούμενος.
Δεν ξέρω ποια θα είναι η συνέχεια για τους Antiquus, η μουσική βιομηχανία άλλωστε είναι σκληρή. Νιώθω όμως ότι η αυθεντική έκδοση αυτού του CD έχει την ποιότητα για να καταστεί συλλεκτικό κομμάτι σε λίγα χρόνια. Γι' αυτό, αν είστε fan του καλού, προοδευτικού (με την κυριολεκτική έννοια) heavy metal, φροντίστε να το αποκτήσετε όσο ακόμα είναι καιρός. Σύντομα θα κυκλοφορήσει από την Cruz del Sur Music και η δεύτερη δουλειά τους, η οποία αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο λόγω του εντυπωσιακού ντεμπούτου, αλλά κυρίως διότι ο κιθαρίστας και βασικός συνθέτης στο Ramayana, Jeff Dormer, έχει αποχωρήσει από την μπάντα. Περιμένουμε...