TYR - Ragnarok

[Dragonlord]

©2006 Napalm Records

http://www.electricrequiem.com/iMedia/album/album.365.cover.jpg

01. The Beginning
02. The Hammer Of Thor
03. Envy
04. Brothers Bane
05. The Burning
06. The Ride To Hel
07. Torsteins Kv

[eleventh guardian]

Aρχικά να επισημάνω κάποιες ενστάσεις μου για την κριτική.


Αυτό το σύμπλεγμα νησιών των 48.000 κατοίκων, λοιπόν, από το 2000, εκτός από αρνιά και ψάρια, εξάγει και heavy metal μπάντες (προς το παρόν μία), αν και τα ψάρια τους είναι σίγουρα πιο φρέσκα από τη μουσική των TΥR. Τυπικό 80ς metal, δηλαδή, με ελαφριές prog 90ς πινελιές, χωρίς να είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό.

Δεν στέκομαι στο αν είναι καλό ή κακό το να είναι τυπικό 80s metal (αυτό είναι θέμα γούστου καθαρά), αλλά δεν νομίζω ότι οι TYR παίζουν κάτι τέτοιο. Δηλαδή αν τα τραγούδια έχουν την κλασική δομή ενός metal κομματιού, με σόλο κ.λπ. θεωρούνται τυπικά 80s; Δεν νομίζω... Σαφώς και είναι πιο κοντά στο παραδοσιακό metal απ' ό,τι άλλες καινούριες μπάντες, σε καμιά περίπτωση όμως δεν κάνουν κάτι συνηθισμένο. Ολα τα κομμάτια δηλαδή έχουν viking πινελιές.


Τις δικές τους συνθέσεις δεν μπορώ να τις χαρακτηρίσω ανέμπνευστες, απλά δεν είναι κάτι καινούριο, ακολουθούν (για τα δικά μου αυτιά) κλασικές φόρμες και αν δεν υπήρχε η ιδιαιτερότητα της γλώσσας ίσως να μην τα πρόσεχα, τυπικό παράδειγμα το Hammer of Thor.

Το Hammer of Thor μπορεί να 'ναι όντως το λιγότερο σπουδαίο κομμάτι. Αλλά όχι ότι είναι και απλό. Πρόσεξε λίγο καλύτερα τις γραμμές των φωνητικών και, αν έχεις τους στίχους, προσπάθησε να τους ακολουθήσεις με τη φωνή σου. Θα τα καταφέρεις μόνο ύστερα από πολλές προσπάθειες. Είναι ένα απλό παράδειγμα που αποδεικνύει ότι δεν έχουν καθόλου απλό sonwriting. Και το ίδιο ισχύει και για άλλα κομμάτια, όπως στο Ride to Hel για παράδειγμα. Ακόμα και το The Hunt, που φαίνεται αρχικά πως θα εξελιχθεί σε ένα συνηθισμένο 90s prog κομμάτι (το βασικό θέμα φέρνει λίγο σε Dream Theater), έχει ωραίες ιδέες από τη μέση και μετά, για να μην πω ότι τα σόλο του είναι ανώτερα απ' όλων των υπόλοιπων τραγουδιών.

Οι δικές μου εκτιμήσεις για τον δίσκο, ύστερα από πάμπολλες ακροάσεις από το αυθεντικό CD και με ακουστικά τις περισσότερες (γιατί παίζει κι αυτό το ρόλο του, κατά τη γνώμη μου):

1) Ο τραγουδιστής (Heri Joensen, παίζει και τα ρυθμικά, κυρίως, κιθαριστικά μέρη) είναι πραγματικά απίστευτος. Πέρα από την ωραία φωνή του και το πώς την χρησιμοποιεί, γράφει και φοβερά πρωτότυπες φωνητικές γραμμές. Είναι το μεγάλο ατού της μπάντας, αν και οι υπόλοιποι μουσικοί (ειδικά ο lead κιθαρίστας) εμφανίζονται αισθητά βελτιωμένοι σε σχέση με το προηγούμενο άλμπουμ.
2) Για μένα που είχα ακούσει το Eric the Red, η νέα τους προσπάθεια είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Μάλλον δηλαδή ο νέος δίσκος είναι καλύτερος από τον προηγούμενο, αν και αυτό θα το διαπιστώσουμε με ασφάλεια σε βάθος χρόνου. Εμένα πάντως μ' άρεσε περισσότερο γιατί είναι πιο βαρύ και πιο τεχνικό, καταφέρνοντας παρ'όλα αυτά να μην κουράζει. Και η διάρκειά του είναι όση πρέπει. Το concept και οι στίχοι δεν έχουν κάτι το σούπερ, αλλά είναι ΟΚ.
3) Το Ragnarok είναι ίσως το καλύτερο κομμάτι των TYR ever (εντάξει, δεν έχουν και μεγάλη καριέρα :P) μαζί με τα Dreams και The Edge από το Eric the Red. Ωραία θέματα, εναλλαγές ατμόσφαιρας, ουσιώδη σόλο, τα έχει όλα.

Εν κατακλείδι, ένας πολύ ωραίος metal δίσκος, που καταφέρνει στα περισσότερα κομμάτια του να δημιουργεί επική ατμόσφαιρα χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολές. Δηλαδή αν σε κάποιον άρεσε το Eric the Red, δεν τίθεται θέμα ότι θα του αρέσει και αυτό (ίσως και περισσότερο, όπως συνέβη σε μένα). Τώρα, το τι θα κάνουν στη συνέχεια ύστερα από δύο δουλειές που κινούνται στα ίδια περίπου πλαίσια είναι ένα θέμα. Προς το παρόν, όμως, δεν μας απασχολεί.

[ikonoklast]

δισκάρα.

[enitharmon]

Δεν στέκομαι στο αν είναι καλό ή κακό το να είναι τυπικό 80s metal (αυτό είναι θέμα γούστου καθαρά), αλλά δεν νομίζω ότι οι TYR παίζουν κάτι τέτοιο. Δηλαδή αν τα τραγούδια έχουν την κλασική δομή ενός metal κομματιού, με σόλο κ.λπ. θεωρούνται τυπικά 80s; Δεν νομίζω... Σαφώς και είναι πιο κοντά στο παραδοσιακό metal απ' ό,τι άλλες καινούριες μπάντες, σε καμιά περίπτωση όμως δεν κάνουν κάτι συνηθισμένο. Ολα τα κομμάτια δηλαδή έχουν viking πινελιές.
το ξερα οτι εσύ θα απαντούσες =ρ
κατ' αρχήν ελπίζω να μη βγαίνει ότι δε μου άρεσε ο δίσκος, κάθε άλλο.
Στο '80ς κομμάτι τώρα: σίγουρα δεν είμαι η πιο κατάλληλη να γράφω για τέτοιες μπάντες (και δε μου ανατέθηκε αν αναρωτιέσαι), αλλά όταν καλούμαι να περιγράψω αυτό που παίζουν σε κάποιον που δεν έχει ξανακούσει, δεν μπορώ να πω "μέταλ" γενικά, γιατί δε θα βγάλουμε άκρη. '90ς δεν το λες με τίποτα, οπότε επειδή ακολουθουν κλασσικες φόρμες, όπως λες κι εσύ, χρησιμοποίησα τον όρο '80ς, αναφερόμενη όμως μόνο στα κομμάτια που έχουν συνθέσει οι ίδιοι, για τα feroese κομμάτια αναφέρομαι ξεχωριστά (αν δεν έχει γίνει κατανοητό, έκανα κάτι πολύ λάθος)



Τις δικές τους συνθέσεις δεν μπορώ να τις χαρακτηρίσω ανέμπνευστες, απλά δεν είναι κάτι καινούριο, ακολουθούν (για τα δικά μου αυτιά) κλασικές φόρμες και αν δεν υπήρχε η ιδιαιτερότητα της γλώσσας ίσως να μην τα πρόσεχα, τυπικό παράδειγμα το Hammer of Thor.

Το Hammer of Thor μπορεί να 'ναι όντως το λιγότερο σπουδαίο κομμάτι. Αλλά όχι ότι είναι και απλό. Πρόσεξε λίγο καλύτερα τις γραμμές των φωνητικών και, αν έχεις τους στίχους, προσπάθησε να τους ακολουθήσεις με τη φωνή σου. Θα τα καταφέρεις μόνο ύστερα από πολλές προσπάθειες. Είναι ένα απλό παράδειγμα που αποδεικνύει ότι δεν έχουν καθόλου απλό sonwriting. Και το ίδιο ισχύει και για άλλα κομμάτια, όπως στο Ride to Hel για παράδειγμα. Ακόμα και το The Hunt, που φαίνεται αρχικά πως θα εξελιχθεί σε ένα συνηθισμένο 90s prog κομμάτι (το βασικό θέμα φέρνει λίγο σε Dream Theater), έχει ωραίες ιδέες από τη μέση και μετά, για να μην πω ότι τα σόλο του είναι ανώτερα απ' όλων των υπόλοιπων τραγουδιών.
χμ, στο απόσπασμα που παρέθεσες από το κείμενο μου δεν αναφέρω πουθενά τη λέξη "απλό", λέω απλά ότι δεν είναι κάτι καινούριο. Ωραίες ιδέες μπορεί να έχει κάποιος και ωραίες μελωδίες, απλά βρε παιδί μου όλα αυτά δεν αρκούν για να είναι κάτι νέο.

Και επειδή ξαναάκουσα τα κομμάτια που λες και πρόσεξα πιο πολύ τις φωνητικές γραμμές, ε δε με εντυπωσίασαν, σορρυ. Όχι τόσο όσο τα Torsteins Kv

[eleventh guardian]

κατ' αρχήν ελπίζω να μη βγαίνει ότι δε μου άρεσε ο δίσκος, κάθε άλλο.

Αυτό που προκύπτει διαβάζοντας την κριτική είναι ότι σου άρεσαν πολύ τα "πιο παραδοσιακά" κομμάτια -που αναφέρεις χωριστά και στο τέλος- αλλά ότι ο υπόλοιπος δίσκος δεν πρόκειται για κάτι το εξαιρετικό. Ακόμα και έτσι να είναι βέβαια (που δεν είναι, όπως λες στο τελευταίο post) είναι σεβαστή άποψη, δεν εξέφρασα την ενόχλησή μου μ' αυτό. Αλλωστε έχω την εντύπωση πως οι TYR μ' αυτό που παίζουν, δεν είναι εύκολο να αρέσουν ούτε στον παραδοσιακό μεταλλά ούτε σ' αυτόν που ψάχνει κάτι μοντέρνο, αρκετά ξεκομμένο από την έννοια metal. Να μην σου πω κιόλας ότι οι παραδοσιακοί '80s μεταλλάδες μάλλον είναι πιο δύσκολο να τους γουστάρουν, επειδή θα θεωρήσουν υπερβολικά πολλά τα folk στοιχεία στη μουσική τους.

Οσον αφορά το τι εννοείται ως "νέο", στην πραγματικότητα πάλι υποκειμενικό είναι και εξαρτάται από αυτά που αρέσουν στον καθένα να ακούει. Για μένα π.χ. που το φόρτε μου είναι το prog/power ή το παραδοσιακό heavy metal, ναι, οι TYR προσφέρουν κάτι νέο. Ο κολλημένος τρου-μέταλος δεν θα ενδιαφερθεί, ακριβώς επειδή θα του φανεί διαφορετικό. Και κάποιος που του αρέσουν κυρίως οι Mastodon ή οι Tool ας πούμε, μπορεί να τους θεωρήσει βαρετό heavy metal, με λίγα folk στοιχεία. Ποιος έχει δίκιο; Ολοι μήπως; Πάντως, η αντικειμενική αλήθεια είναι πως οι TYR και πρωτότυποι είναι και ταλαντούχοι και εμπνευσμένοι. Δεν θα αλλάξουν τη ζωή κανενός, αλλά ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα.

Τώρα, για το τι θα κάνουν από δω και πέρα... Δεν ξέρω αν θα έχω την απαίτηση να προσφέρει κάτι νεωτεριστικό η συγκεκριμένη μπάντα. Δηλαδή, υπάρχουν 1.254.876 συγκροτήματα που καλύπτουν ορέξεις για άλλα γούστα που κατά καιρούς έχουμε όλοι. Αυτό είναι το στιλ τους, αυτό τους έκανε γνωστούς -όσο τους έκανε- κάτι ανάλογο θα περιμένουμε και στο μέλλον. Καλά τραγούδια να γράφουν και όσο αντέξουν, σιγά, δεν θα πεθάνουμε κιόλας...

Πάλι πολλά έγραψα. Α, όσο γι' αυτό:


και ελπίζω να έχω λεφτά και όρεξη να πάω να τους δω το Νοέμβρη με Amon Amarth :D

Γαμώ τη Γερμανία σας, γαμώ. :evil: