eleventh guardian
01-06-2006, 22:42
© 2006 - NMC Records
http://img264.imageshack.us/img264/536/memorial2bf.jpg
Tracklisting
1. Illusive
2. Memorial
3. Chlidren of Fall
4. Is It the Wind
5. Flesh And Blood
6. Sometimes
7. Redemption
8. In Your Light
9. Hesped
www.distortedband.com (http://www.distortedband.com)
Eκπληξη και ενθουσιασμός μαζί... Αλλά ας απαντήσω στην πρώτη ερώτηση που οι περισσότεροι έχετε έτοιμη και μετά αρχίζω τους διθυράμβους. Οι Distorted λοιπόν είναι μια σχετικά καινούρια μπάντα από το Ισραήλ και το Memorial είναι το πρώτο τους άλμπουμ. Απαρτίζονται από την εντυπωσιακή Miri Milman (φωνητικά) και τους Raffael Mor (φωνητικά, κιθάρες), Βen Zohar (κιθάρες), Guy Shalom (μπάσο) και Οri Eshel (τύμπανα -αποχώρησε λίγο καιρό πριν κυκλοφορήσει ο δίσκος).
Απαντώ γρήγορα και στη δεύτερη ερώτηση. Όχι, οι Distorted δεν έχουν ιδιαίτερες ηχητικές ομοιότητες με τους Orphaned Land. Μην περιμένετε τσιφτετέλια και μπουζούκια συνδυασμένα με βαριές κιθάρες εδώ. Υπάρχουν φυσικά ανατολίτικες «πινελιές» στον ήχο τους (το άλμπουμ μάλιστα ξεκινά με μια ακουστική μελωδία που θυμίζει αρκετά την εισαγωγή του Seasons Unite των Orphaned Land) αλλά γενικά οι Distorted παίζουν progressive death metal, που χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά riff και τους «διαλόγους» των δύο τραγουδιστών σε κάθε κομμάτι. Από τη μια η αιθέρια φωνή της Miri και από την άλλη τα brutal του Raffael, τα οποία μοιάζουν πολύ με αυτά του Kobi Farhi (μήπως δεν είναι λίγες οι ομοιότητες τελικά; :? ).
Φανταστείτε ένα κράμα Dark Tranquillity, Opeth και Nevermore (οι ίδιοι παραδέχονται ότι είναι οι βασικές επιρροές τους) με εναλλαγή γυναικείων/ανδρικών φωνητικών και τις ανατολίτικες «πινελιές» που προαναφέραμε. Ωραίο δεν ακούγεται; Αν συνυπολογίσουμε και την πολύ καλή παραγωγή, καταλαβαίνετε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν δίσκο πραγματική έκπληξη. Έναν δίσκο που δεν κάνει καμιά «κοιλιά» στα 47 λεπτά που διαρκεί και σε κερδίζει από την πρώτη ακρόαση. Οσο για τα highlights? Το ομώνυμο κομμάτι είναι μάλλον το κορυφαίο, μαζί με το εναρκτήριο Illusive, το Flesh And Blood (το πιο «ανατολίτικο» τραγούδι του δίσκου) και το Redemption. Αν τώρα είστε μίζεροι και θέλετε ντε και καλά να βρούμε ψεγάδια, τότε οι στίχοι μερικών τραγουδιων που είναι κάπως απλοϊκά διατυπωμένοι και η προφορά που πολλές φορές δεν καταφέρνει να κρύψει η τραγουδίστρια, όντως μπορούν να επισημανθούν. Λεπτομέρειες όμως.
Στην τελευταία σας ερώτηση απαντώ χωρίς ενδοιασμό: Ναι, αξίζει να το αναζητήσετε. Μάλλον δεν είναι εύκολο να το βρείτε εδώ, οπότε επισκεφθείτε το σάιτ www.badreputation.fr (http://www.badreputation.fr) που ανήκει στην εταιρεία που έχει αναλάβει τη διανομή του στην Ευρώπη. Καλό θα είναι πάντως πριν κάνετε τη μεγάλη κίνηση να κατεβάσετε το Redemption από την επίσημη ιστοσελίδα τους ή να πάρετε μια γεύση από δύο τραγούδια τους στη σελίδα τους στο myspace - www.myspace.com/distortedband (http://www.myspace.com/distortedband)
http://img264.imageshack.us/img264/536/memorial2bf.jpg
Tracklisting
1. Illusive
2. Memorial
3. Chlidren of Fall
4. Is It the Wind
5. Flesh And Blood
6. Sometimes
7. Redemption
8. In Your Light
9. Hesped
www.distortedband.com (http://www.distortedband.com)
Eκπληξη και ενθουσιασμός μαζί... Αλλά ας απαντήσω στην πρώτη ερώτηση που οι περισσότεροι έχετε έτοιμη και μετά αρχίζω τους διθυράμβους. Οι Distorted λοιπόν είναι μια σχετικά καινούρια μπάντα από το Ισραήλ και το Memorial είναι το πρώτο τους άλμπουμ. Απαρτίζονται από την εντυπωσιακή Miri Milman (φωνητικά) και τους Raffael Mor (φωνητικά, κιθάρες), Βen Zohar (κιθάρες), Guy Shalom (μπάσο) και Οri Eshel (τύμπανα -αποχώρησε λίγο καιρό πριν κυκλοφορήσει ο δίσκος).
Απαντώ γρήγορα και στη δεύτερη ερώτηση. Όχι, οι Distorted δεν έχουν ιδιαίτερες ηχητικές ομοιότητες με τους Orphaned Land. Μην περιμένετε τσιφτετέλια και μπουζούκια συνδυασμένα με βαριές κιθάρες εδώ. Υπάρχουν φυσικά ανατολίτικες «πινελιές» στον ήχο τους (το άλμπουμ μάλιστα ξεκινά με μια ακουστική μελωδία που θυμίζει αρκετά την εισαγωγή του Seasons Unite των Orphaned Land) αλλά γενικά οι Distorted παίζουν progressive death metal, που χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά riff και τους «διαλόγους» των δύο τραγουδιστών σε κάθε κομμάτι. Από τη μια η αιθέρια φωνή της Miri και από την άλλη τα brutal του Raffael, τα οποία μοιάζουν πολύ με αυτά του Kobi Farhi (μήπως δεν είναι λίγες οι ομοιότητες τελικά; :? ).
Φανταστείτε ένα κράμα Dark Tranquillity, Opeth και Nevermore (οι ίδιοι παραδέχονται ότι είναι οι βασικές επιρροές τους) με εναλλαγή γυναικείων/ανδρικών φωνητικών και τις ανατολίτικες «πινελιές» που προαναφέραμε. Ωραίο δεν ακούγεται; Αν συνυπολογίσουμε και την πολύ καλή παραγωγή, καταλαβαίνετε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν δίσκο πραγματική έκπληξη. Έναν δίσκο που δεν κάνει καμιά «κοιλιά» στα 47 λεπτά που διαρκεί και σε κερδίζει από την πρώτη ακρόαση. Οσο για τα highlights? Το ομώνυμο κομμάτι είναι μάλλον το κορυφαίο, μαζί με το εναρκτήριο Illusive, το Flesh And Blood (το πιο «ανατολίτικο» τραγούδι του δίσκου) και το Redemption. Αν τώρα είστε μίζεροι και θέλετε ντε και καλά να βρούμε ψεγάδια, τότε οι στίχοι μερικών τραγουδιων που είναι κάπως απλοϊκά διατυπωμένοι και η προφορά που πολλές φορές δεν καταφέρνει να κρύψει η τραγουδίστρια, όντως μπορούν να επισημανθούν. Λεπτομέρειες όμως.
Στην τελευταία σας ερώτηση απαντώ χωρίς ενδοιασμό: Ναι, αξίζει να το αναζητήσετε. Μάλλον δεν είναι εύκολο να το βρείτε εδώ, οπότε επισκεφθείτε το σάιτ www.badreputation.fr (http://www.badreputation.fr) που ανήκει στην εταιρεία που έχει αναλάβει τη διανομή του στην Ευρώπη. Καλό θα είναι πάντως πριν κάνετε τη μεγάλη κίνηση να κατεβάσετε το Redemption από την επίσημη ιστοσελίδα τους ή να πάρετε μια γεύση από δύο τραγούδια τους στη σελίδα τους στο myspace - www.myspace.com/distortedband (http://www.myspace.com/distortedband)