Phoebus
26-05-2006, 13:28
Ο Τζόης επέστρεψε με το ΣΟΥΠΕΡ ΨΟΛΟΣΣΑΛ.
Whoops.
http://www.satriani.com/2004/discography/Super_Colossal/Super_Colossal.jpg
1. Super Colossal
2. Just Like Lightnin'
3. It's So Good
4. Redshift Riders
5. Ten Words
6. A Cool New Way
7. One Robot's Dream
8. The Meaning of Love
9. Made of Tears
10. Theme for a Strange World
11. Movin' On
12. A Love Eternal
13. Crowd Chant
Λοιπόν, ο Joe Satriani παίζει όλα τα όργανα εκτός από τον Campitelli και τον Phillips που παίζουν τα τύμπανα. Η μουσική κινείται σε γνωστές Joesatriani-κες φόρμες δηλαδή slow προς mid tempo blues-οπεράσματα με άλλες φορές καθαρό, άλλες φορές βρώμικο legato, αρκετή ατμόσφαιρα που δυστυχώς στα πρώτα κομμάτια του δίσκου μερικές φορές "πνίγει" την ξεχωριστή μελωδία της lead κιθάρας.
Ποτέ ο Campitelli δεν μ'άρεσε ως drummer - μου φαινόταν πάντα ένας απλός drummer που του'χει κάτσει να παίζει σε μια τέτοια μπάντα. Από την άλλη τα κομμάτια που παίζει ο Phillips... μιλάμε για τεράστια διαφορά στο πως το ρυθμικό μέρος αλλάζει τόσο πολύ το μελωδικό - τα κομμάτια 6,7,8,9 είναι με τον Phillips ο οποίος αναδεικνύει πάρα πολύ καλά με το συγκριτικά tasteful, μελωδικό και λιγότερο straightforward παίξιμό του(πχ το tempo σε 7/8 στο Meaning of Love) τις κιθάρες του Satch.
Από το Theme for a strange world που μοιάζει με το Crystal Planet φτάνουμε στο Crowd chant που είναι αυτό που λέει - παίζει ο Satch και η χορωδία τραγουδάει ό,τι παίζει. Μερικές φορές παίζει κάτι εντελώς κουλά-αλα-Steve-Vai και η χορωδία είναι πολύ αστεία :)
Μ'αυτά και μ'αυτά λοιπόν, νέο Satch album, πολύ μελωδικό και γλυκούλι, έχει τις βαρετές του στιγμές ομολογώ -τα'χει παίξει πολλές φορές απλά- αλλά από το 4 και μετά ο δίσκος είναι πάααααρα πολύ ωραίος. Κατεβάστε να ακούσετε το A Cool New Way το οποίο το θεωρώ το καλύτερο κομμάτι του δίσκου για να πάρετε ιδέα.
Whoops.
http://www.satriani.com/2004/discography/Super_Colossal/Super_Colossal.jpg
1. Super Colossal
2. Just Like Lightnin'
3. It's So Good
4. Redshift Riders
5. Ten Words
6. A Cool New Way
7. One Robot's Dream
8. The Meaning of Love
9. Made of Tears
10. Theme for a Strange World
11. Movin' On
12. A Love Eternal
13. Crowd Chant
Λοιπόν, ο Joe Satriani παίζει όλα τα όργανα εκτός από τον Campitelli και τον Phillips που παίζουν τα τύμπανα. Η μουσική κινείται σε γνωστές Joesatriani-κες φόρμες δηλαδή slow προς mid tempo blues-οπεράσματα με άλλες φορές καθαρό, άλλες φορές βρώμικο legato, αρκετή ατμόσφαιρα που δυστυχώς στα πρώτα κομμάτια του δίσκου μερικές φορές "πνίγει" την ξεχωριστή μελωδία της lead κιθάρας.
Ποτέ ο Campitelli δεν μ'άρεσε ως drummer - μου φαινόταν πάντα ένας απλός drummer που του'χει κάτσει να παίζει σε μια τέτοια μπάντα. Από την άλλη τα κομμάτια που παίζει ο Phillips... μιλάμε για τεράστια διαφορά στο πως το ρυθμικό μέρος αλλάζει τόσο πολύ το μελωδικό - τα κομμάτια 6,7,8,9 είναι με τον Phillips ο οποίος αναδεικνύει πάρα πολύ καλά με το συγκριτικά tasteful, μελωδικό και λιγότερο straightforward παίξιμό του(πχ το tempo σε 7/8 στο Meaning of Love) τις κιθάρες του Satch.
Από το Theme for a strange world που μοιάζει με το Crystal Planet φτάνουμε στο Crowd chant που είναι αυτό που λέει - παίζει ο Satch και η χορωδία τραγουδάει ό,τι παίζει. Μερικές φορές παίζει κάτι εντελώς κουλά-αλα-Steve-Vai και η χορωδία είναι πολύ αστεία :)
Μ'αυτά και μ'αυτά λοιπόν, νέο Satch album, πολύ μελωδικό και γλυκούλι, έχει τις βαρετές του στιγμές ομολογώ -τα'χει παίξει πολλές φορές απλά- αλλά από το 4 και μετά ο δίσκος είναι πάααααρα πολύ ωραίος. Κατεβάστε να ακούσετε το A Cool New Way το οποίο το θεωρώ το καλύτερο κομμάτι του δίσκου για να πάρετε ιδέα.