eleventh guardian
12-05-2006, 17:10
© 2006 - December's Ghost Records
http://img127.imageshack.us/img127/1219/47iwc3aq.png
Tracklisting
47 (2005)
1. Deeper Into Nothing
2. Mute Witnesses
3. Sickness
Βound (2004)
4. Bound
5. Storm of Sin
6. Our Place
www.itwillcome.se (http://www.itwillcome.se)
Το πώς έφτασε στα χέρια μου το CD με τα δύο demo των It Will Come είναι μια περίεργη ιστορία, που άρχισε από την διεκδίκηση ενός άσχετου άλμπουμ στο eBay. Είχα κάνει προσφορά με την αρχική τιμή, μετά το μετάνιωσα αλλά είπα "δεν γαμιέται, σχεδόν τσάμπα είναι, έχω πάρει και χειρότερα". Πέρασαν οι μέρες, κέρδισα το CD και η παραγγελία έφτασε σπίτι μου πριν από λίγες μέρες.
Πάνω στο φάκελο η εταιρεία είχε γράψει "2 CDs". Προβληματίζομαι. "Δίνουν κι αυτοί samplers", αναρωτήθηκα, μιας και νόμιζα ότι ο πωλητής ήταν ιδιώτης. Ανοίγω τον φάκελο και μαζί με το άλμπουμ που είχα παραγγείλει, βρίσκω μέσα σε μια νάιλον θήκη άλλο ένα CD, αντιγραμμένο, όπου κάποιος είχε γράψει με μαρκαδόρο και επιπόλαιο γραφικό χαρακτήρα "It Will Come" και από κάτω "Bound" και "47". Λέξεις που δεν μου λένε τίποτα.
"Τι διάολο γίνεται εδώ πέρα", λέω και αμέσως μετά βλέπω ένα χαρτί που βρισκόταν μες στον φάκελο και έλεγε ότι οι It Will Come είναι μια καινούρια μπάντα από τη Σουηδία. Παίζουν, λέει, slow, heavy and melancholic metal, τα τελευταία δύο χρόνια έχουν γράψει δύο demo (το Bound και το 47 που είπαμε) και αναζητούν εταιρεία για να βγάλουν το πρώτο full length τους. Τα κομμάτια του CD, διαβάζω στο τέλος, περιέχονται σε μια special edition των δύο demo που κυκλοφόρησε φέτος από μια εταιρεία ονόματι December's Ghost Records (απ' αυτήν πήρα και το άλλο, το άσχετο άλμπουμ που λέγαμε) σε 100 μόλις αντίτυπα. Μάλιστα.
Από περιέργεια βάζω το δισκάκι στο στερεοφωνικό, να δω τι επιτέλους "παίζει" μ' αυτήν την άγνωστη μπάντα. Το πρώτο κομμάτι αρχίζει όπως το περιέγραφε το χαρτί. Αργόσυρτα, βαριά riff, σκοτεινή και μελαγχολική ατμόσφαιρα και αρκετά καλή -αν σκεφτούμε ότι πρόκειται για demo- παραγωγή. Ωραία ξεκινήσαμε...
Ξαφνικά μπαίνει και η φωνή. Γυναικεία και πεντακάθαρη! Ο συνδυασμός είναι αλλόκοτος, γιατί η φωνή της τύπισσας μου θυμίζει με τη μια την Amy Lee των Evanescense και κάποιες άλλες στιγμές αυτήν των Cranberries, την O' Riordan, μόνο που είναι σαφώς πιο άτονη. Ξαναπαίρνω το χαρτί και διαβάζω ότι το γκρουπ είναι τριμελές, η τραγουδιάρα λέγεται Louise Halldin και εκτός από τα φωνητικά, παίζει και το μπάσο. Jonas Jorgensen λέγεται ο κιθαρίστας και Christian Martinsson ο ντράμερ.
Το σιντάκι προχωράει και κινείται στην ίδια ατμόσφαιρα. Κλασικό doom/death, πολύ κοντά στο ύφος των My Dying Bride αλλά και των Agalloch, αλλά με καθαρά φωνητικά και μάλιστα γυναικεία. Στην πορεία συνηθίζω, αφού η μουσική είναι ενδιαφέρουσα και, παικτικώς (που λέει κι ο Νεστορίδης) οι τύποι είναι πολύ καλοί.
Από τα τρία πρώτα κομμάτια, όλα μεγάλα σε διάρκεια (οκτώ με εννιάμισι λεπτά), πιο άρτια δομημένο είναι το Sickness, αλλά και η κιθαριστική μελωδία με την οποία αρχίζει το Mute Witnesses είναι πολύ ωραία. Οπως μαθαίνω μετά, μπαίνοντας στο σάιτ της μπάντας, πρώτα στη σειρά έχουν μπει τα τρία κομμάτια του "47", από το δεύτερο demo τους που ηχογραφήθηκε πέρυσι.
Τα άλλα τρία τραγούδια, αυτά του Bound δηλαδή, είναι μικρότερα σε διάρκεια, πιο μελωδικά και -κάπως πιο- πιασάρικα. Ειδικά το Our Place, το οποίο "κλείνει" το CD, θα μπορούσε να γίνει το hit τους. Ναι μεν εδώ δεν καταφέρνουν να βγάλουν την σκοτεινή ατμόσφαιρα του "47", αλλά δεν ξέρουμε αν είχαν τέτοιο σκοπό κιόλας. Οι συνθέσεις βέβαια είναι καλά δουλεμένες και στο Bound. Κάπως λιγότερο heavy, αλλά γενικά ακούγονται πολύ ευχάριστα.
Συμπερασματικά, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα κιόλας, αλλά τα κομμάτια μου άρεσαν περισσότερο απ' ό,τι περίμενα. Η μπάντα φαίνεται -αν μη τι άλλο- αξιόλογη και ενδιαφέρουσα. Δεν ξέρω αν το πείραμα με τα γυναικεία φωνητικά θα έχει απήχηση στους οπαδούς του doom (όπως δεν έχω τόσο ευρεία γνώση των γκρουπ του είδους, για να ξέρω αν έχει επιχειρηθεί και από άλλα γκρουπ κάτι ανάλογο), αλλά δεν χάνουμε τίποτα αν τους έχουμε στα υπ' όψιν μας στο εγγύς μέλλον.
Στο επίσημο site τους υπάρχουν mp3, για όσους ενδιαφερθούν.
http://img127.imageshack.us/img127/1219/47iwc3aq.png
Tracklisting
47 (2005)
1. Deeper Into Nothing
2. Mute Witnesses
3. Sickness
Βound (2004)
4. Bound
5. Storm of Sin
6. Our Place
www.itwillcome.se (http://www.itwillcome.se)
Το πώς έφτασε στα χέρια μου το CD με τα δύο demo των It Will Come είναι μια περίεργη ιστορία, που άρχισε από την διεκδίκηση ενός άσχετου άλμπουμ στο eBay. Είχα κάνει προσφορά με την αρχική τιμή, μετά το μετάνιωσα αλλά είπα "δεν γαμιέται, σχεδόν τσάμπα είναι, έχω πάρει και χειρότερα". Πέρασαν οι μέρες, κέρδισα το CD και η παραγγελία έφτασε σπίτι μου πριν από λίγες μέρες.
Πάνω στο φάκελο η εταιρεία είχε γράψει "2 CDs". Προβληματίζομαι. "Δίνουν κι αυτοί samplers", αναρωτήθηκα, μιας και νόμιζα ότι ο πωλητής ήταν ιδιώτης. Ανοίγω τον φάκελο και μαζί με το άλμπουμ που είχα παραγγείλει, βρίσκω μέσα σε μια νάιλον θήκη άλλο ένα CD, αντιγραμμένο, όπου κάποιος είχε γράψει με μαρκαδόρο και επιπόλαιο γραφικό χαρακτήρα "It Will Come" και από κάτω "Bound" και "47". Λέξεις που δεν μου λένε τίποτα.
"Τι διάολο γίνεται εδώ πέρα", λέω και αμέσως μετά βλέπω ένα χαρτί που βρισκόταν μες στον φάκελο και έλεγε ότι οι It Will Come είναι μια καινούρια μπάντα από τη Σουηδία. Παίζουν, λέει, slow, heavy and melancholic metal, τα τελευταία δύο χρόνια έχουν γράψει δύο demo (το Bound και το 47 που είπαμε) και αναζητούν εταιρεία για να βγάλουν το πρώτο full length τους. Τα κομμάτια του CD, διαβάζω στο τέλος, περιέχονται σε μια special edition των δύο demo που κυκλοφόρησε φέτος από μια εταιρεία ονόματι December's Ghost Records (απ' αυτήν πήρα και το άλλο, το άσχετο άλμπουμ που λέγαμε) σε 100 μόλις αντίτυπα. Μάλιστα.
Από περιέργεια βάζω το δισκάκι στο στερεοφωνικό, να δω τι επιτέλους "παίζει" μ' αυτήν την άγνωστη μπάντα. Το πρώτο κομμάτι αρχίζει όπως το περιέγραφε το χαρτί. Αργόσυρτα, βαριά riff, σκοτεινή και μελαγχολική ατμόσφαιρα και αρκετά καλή -αν σκεφτούμε ότι πρόκειται για demo- παραγωγή. Ωραία ξεκινήσαμε...
Ξαφνικά μπαίνει και η φωνή. Γυναικεία και πεντακάθαρη! Ο συνδυασμός είναι αλλόκοτος, γιατί η φωνή της τύπισσας μου θυμίζει με τη μια την Amy Lee των Evanescense και κάποιες άλλες στιγμές αυτήν των Cranberries, την O' Riordan, μόνο που είναι σαφώς πιο άτονη. Ξαναπαίρνω το χαρτί και διαβάζω ότι το γκρουπ είναι τριμελές, η τραγουδιάρα λέγεται Louise Halldin και εκτός από τα φωνητικά, παίζει και το μπάσο. Jonas Jorgensen λέγεται ο κιθαρίστας και Christian Martinsson ο ντράμερ.
Το σιντάκι προχωράει και κινείται στην ίδια ατμόσφαιρα. Κλασικό doom/death, πολύ κοντά στο ύφος των My Dying Bride αλλά και των Agalloch, αλλά με καθαρά φωνητικά και μάλιστα γυναικεία. Στην πορεία συνηθίζω, αφού η μουσική είναι ενδιαφέρουσα και, παικτικώς (που λέει κι ο Νεστορίδης) οι τύποι είναι πολύ καλοί.
Από τα τρία πρώτα κομμάτια, όλα μεγάλα σε διάρκεια (οκτώ με εννιάμισι λεπτά), πιο άρτια δομημένο είναι το Sickness, αλλά και η κιθαριστική μελωδία με την οποία αρχίζει το Mute Witnesses είναι πολύ ωραία. Οπως μαθαίνω μετά, μπαίνοντας στο σάιτ της μπάντας, πρώτα στη σειρά έχουν μπει τα τρία κομμάτια του "47", από το δεύτερο demo τους που ηχογραφήθηκε πέρυσι.
Τα άλλα τρία τραγούδια, αυτά του Bound δηλαδή, είναι μικρότερα σε διάρκεια, πιο μελωδικά και -κάπως πιο- πιασάρικα. Ειδικά το Our Place, το οποίο "κλείνει" το CD, θα μπορούσε να γίνει το hit τους. Ναι μεν εδώ δεν καταφέρνουν να βγάλουν την σκοτεινή ατμόσφαιρα του "47", αλλά δεν ξέρουμε αν είχαν τέτοιο σκοπό κιόλας. Οι συνθέσεις βέβαια είναι καλά δουλεμένες και στο Bound. Κάπως λιγότερο heavy, αλλά γενικά ακούγονται πολύ ευχάριστα.
Συμπερασματικά, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα κιόλας, αλλά τα κομμάτια μου άρεσαν περισσότερο απ' ό,τι περίμενα. Η μπάντα φαίνεται -αν μη τι άλλο- αξιόλογη και ενδιαφέρουσα. Δεν ξέρω αν το πείραμα με τα γυναικεία φωνητικά θα έχει απήχηση στους οπαδούς του doom (όπως δεν έχω τόσο ευρεία γνώση των γκρουπ του είδους, για να ξέρω αν έχει επιχειρηθεί και από άλλα γκρουπ κάτι ανάλογο), αλλά δεν χάνουμε τίποτα αν τους έχουμε στα υπ' όψιν μας στο εγγύς μέλλον.
Στο επίσημο site τους υπάρχουν mp3, για όσους ενδιαφερθούν.