freak brother
22-04-2006, 22:40
Tη δύναμη που έχει η προσευχή να γιατρεύει - όπως πιστεύουν πολλοί άνθρωποι - αρκετές ασθένειες προσπαθούν να κατανοήσουν κάποιοι επιστήμονες. Tα αποτελέσματα σχετικών ερευνών είναι αντικρουόμενα και το μυστήριο παραμένει
H... προσευχή του Iπποκράτη
Mε 2,2 εκατ. δολάρια αναζητούν στις HΠA τη... θεραπευτική δράση της προσευχής
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, εκατομμύρια Αμερικανοί συρρέουν καθημερινά σε εκκλησίες, τζαμιά και άλλους λατρευτικούς χώρους για να προσευχηθούν. Προσεύχονται για τη δική τους θεραπεία, της οικογένειάς τους, την υγεία των φίλων τους, την ανάρρωση των συναδέλφων τους. Στα σπίτια τους, επίσης, προσεύχονται για ανθρώπους που δεν έχουν δει ποτέ αλλά γνώρισαν μέσα από το Διαδίκτυο.
Πολλοί πιστεύουν ότι μπορούν με την προσευχή τους να γιατρέψουν άλλους ανθρώπους
Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Washington Post», η μεγάλη αύξηση του θρησκευτικού αισθήματος των πολιτών που παρατηρείται στην Αμερική τον τελευταίο καιρό έχει αναγάγει την προσευχή σε δεκανίκι της ιατρικής. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας δεν αρκούνται μόνο στη θεραπεία που τους χορηγεί ο γιατρός τους ή σε άλλου είδους μεθόδους, όπως ο βελονισμός, αλλά καταφεύγουν στην προσευχή.
Ο Πολ Πάρκερ, ο οποίος είναι καθηγητής Θεολογίας και Θρησκειών στο Κολέγιο Elmhurst κοντά στο Σικάγο, λέει: «Ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός, ο Ισλαμισμός, ο Βουδισμός και κάθε θρησκεία θεωρούν την προσευχή και ως μέσο για τη θεραπεία ασθενειών. Κάποιοι το αποκαλούν προσευχή, κάποιοι άλλοι εξαγνισμό του μυαλού. Οι λέξεις ή η στάση του σώματος μπορεί να διαφέρουν. Στην περίπτωση κάποιας ασθένειας, όμως, όλες οι θρησκείες στρέφονται προς την πηγή απ' όπου εκπορεύονται».
Με επιστημονικά εργαλεία. Ο συγκεκριμένος πνευματικός τρόπος ίασης ασθενειών έκανε ορισμένους ερευνητές να αποπειραθούν να χρησιμοποιήσουν εργαλεία της μοντέρνας επιστήμης για να εξακριβώσουν τη δύναμη που έχει η προσευχή όταν καλείται να παίξει τον ρόλο του γιατρού. Τα αποτελέσματα όμως είναι κάπως «μπερδεμένα» και κάποιοι σκεπτικιστές επιστήμονες επικρίνουν τέτοιου είδους έρευνες ως κατασπατάληση χρημάτων και ως προσπάθεια εξίσωσης του υπερφυσικού με την επιστήμη. Άλλοι πάλι ειδικοί, που πιστεύουν στον Θεό, υποστηρίζουν πως είναι άσκοπη η προσπάθεια κατανόησης των έργων του Θεού με πειράματα που διεξάγονται από θνητούς.
Ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η προσευχή ρίχνει την αρτηριακή πίεση και τους καρδιακούς ρυθμούς
H πιο διαδεδομένη. Οι αμύντορες όμως αυτών των ερευνών επιμένουν πως αξίζουν τον κόπο. Κάποιες μελέτες έχουν δείξει ότι κατά πάσα πιθανότητα ο μισός πληθυσμός της Αμερικής προσεύχεται καθημερινά για την υγεία του και τουλάχιστον το ένα τέταρτο των Αμερικανών «διαθέτει» κάποιον άλλον άνθρωπο που προσεύχεται γι' αυτούς.
«Είναι η πλέον διαδεδομένη μορφή θεραπείας και οι επιστήμονες που δεν είναι δογματικοί έχουν την υποχρέωση να ερευνήσουν το θέμα», λέει η Μέριλιν Σλιτζ από το Ιατρικό Κέντρ Pacific στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας.
Υγιέστεροι οι ευσεβείς. Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Washington Post», διάφορες μελέτες που έγιναν στο παρελθόν υποδήλωσαν ότι οι ευσεβείς άνθρωποι τείνουν να είναι υγιέστεροι. Για ποιο λόγο όμως, κανείς δεν ξέρει. Οι υγιείς άνθρωποι ίσως να είναι πιο επιρρεπείς στο να πηγαίνουν στην εκκλησία. Οι εκκλησίες, οι συναγωγές και τα τεμένη ίσως να βοηθούν τους ανθρώπους να φροντίζουν καλύτερα τον εαυτό τους. Ο σιωπηλός στοχασμός και οι επωδοί των προσευχών, ίσως ακόμη και η ψυχική ικανοποίηση που προσφέρει η προσευχή, φαίνεται πως ρίχνουν την αρτηριακή πίεση, μειώνουν την έκκριση των ορμονών του στρες και επιβραδύνουν τους καρδιακούς ρυθμούς.
Ακόμη και να δεχθούμε όμως ότι η προσευχή έχει ευεργετική επίδραση σε αυτόν που τη λέει, τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος προσεύχεται για έναν άλλο άνθρωπο, ο οποίος βρίσκεται σε πολύ μακρινή απόσταση; Εδώ έγκειται η μεγάλη διαφωνία των επιστημόνων σε σημείο που να υπεισέρχεται ακόμη και η κβαντική φυσική!
«Θεραπεία» εξ αποστάσεως
Αρκετές έρευνες έδειξαν ότι η κλινική κατάσταση ασθενών δεν βελτιώθηκε όταν κάποιοι άνθρωποι προσεύχονταν γι' αυτούς. Κάποιοι άλλοι επιστήμονες πάντως υποστηρίζουν το αντίθετο
Ένας καρδιολόγος από το Σαν Φρανσίσκο, ο Ράντολφ Μπιρντ, έκανε το ακόλουθο πείραμα το 1988. Ζήτησε από χριστιανούς να προσευχηθούν για 192 ανθρώπους οι οποίοι νοσηλεύονταν με καρδιακά προβλήματα. Στο ίδιο νοσοκομείο νοσηλεύονταν άλλοι 201 ασθενείς, με αντίστοιχες παθήσεις, για τους οποίους όμως δεν ζήτησε από τους χριστιανούς να τους... σκεφθούν. Ο Αμερικανός καρδιολόγος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προσευχές έπιασαν τόπο επειδή η πρώτη ομάδα ασθενών χρειαζόταν στη διάρκεια της νοσηλείας λιγότερα φάρμακα και μικρότερη βοήθεια στην αναπνοή. Το 1999, ο Γουίλιαμ Χάρις από το νοσοκομείο St. Luke στο Κάνσας Σίτι των ΗΠΑ δημοσίευσε αντίστοιχα αποτελέσματα, ύστερα από έρευνα που πραγματοποίησε σε σε δείγμα 1.000 καρδιοπαθών. Περίπου οι μισοί - για τους οποίους κάποιοι άλλοι προσεύχονταν εν αγνοία τους - παρουσίασαν συντομότερα βελτίωση.
Από την άλλη πλευρά, πριν από λίγο καιρό ολοκληρώθηκαν δύο έρευνες που αφορούσαν περίπου 150 ασθενείς οι οποίοι έπασχαν από AIDS ή είχαν όγκο στον εγκέφαλο. Οι άνθρωποι που ανέλαβαν την υποχρέωση να προσευχηθούν, βρίσκονταν σε μακρινή απόσταση και δεν προσευχήθηκαν για όλους τους ασθενείς. Επίσης, εκτός από τις προσευχές, δοκίμασαν να «στείλουν» σε κάποιους ασθενείς «θετική ενέργεια» ή κάποιο «φως». Το αποτέλεσμα ήταν... μηδέν, αλλά οι ερευνητές δεν έδειξαν απογοητευμένοι και είπαν πως δεν υπήρχε θετικό αποτέλεσμα επειδή εφαρμόστηκαν ταυτόχρονα πολλές εξ αποστάσεως θεραπείες.
H... προσευχή του Iπποκράτη
Mε 2,2 εκατ. δολάρια αναζητούν στις HΠA τη... θεραπευτική δράση της προσευχής
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, εκατομμύρια Αμερικανοί συρρέουν καθημερινά σε εκκλησίες, τζαμιά και άλλους λατρευτικούς χώρους για να προσευχηθούν. Προσεύχονται για τη δική τους θεραπεία, της οικογένειάς τους, την υγεία των φίλων τους, την ανάρρωση των συναδέλφων τους. Στα σπίτια τους, επίσης, προσεύχονται για ανθρώπους που δεν έχουν δει ποτέ αλλά γνώρισαν μέσα από το Διαδίκτυο.
Πολλοί πιστεύουν ότι μπορούν με την προσευχή τους να γιατρέψουν άλλους ανθρώπους
Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Washington Post», η μεγάλη αύξηση του θρησκευτικού αισθήματος των πολιτών που παρατηρείται στην Αμερική τον τελευταίο καιρό έχει αναγάγει την προσευχή σε δεκανίκι της ιατρικής. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας δεν αρκούνται μόνο στη θεραπεία που τους χορηγεί ο γιατρός τους ή σε άλλου είδους μεθόδους, όπως ο βελονισμός, αλλά καταφεύγουν στην προσευχή.
Ο Πολ Πάρκερ, ο οποίος είναι καθηγητής Θεολογίας και Θρησκειών στο Κολέγιο Elmhurst κοντά στο Σικάγο, λέει: «Ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός, ο Ισλαμισμός, ο Βουδισμός και κάθε θρησκεία θεωρούν την προσευχή και ως μέσο για τη θεραπεία ασθενειών. Κάποιοι το αποκαλούν προσευχή, κάποιοι άλλοι εξαγνισμό του μυαλού. Οι λέξεις ή η στάση του σώματος μπορεί να διαφέρουν. Στην περίπτωση κάποιας ασθένειας, όμως, όλες οι θρησκείες στρέφονται προς την πηγή απ' όπου εκπορεύονται».
Με επιστημονικά εργαλεία. Ο συγκεκριμένος πνευματικός τρόπος ίασης ασθενειών έκανε ορισμένους ερευνητές να αποπειραθούν να χρησιμοποιήσουν εργαλεία της μοντέρνας επιστήμης για να εξακριβώσουν τη δύναμη που έχει η προσευχή όταν καλείται να παίξει τον ρόλο του γιατρού. Τα αποτελέσματα όμως είναι κάπως «μπερδεμένα» και κάποιοι σκεπτικιστές επιστήμονες επικρίνουν τέτοιου είδους έρευνες ως κατασπατάληση χρημάτων και ως προσπάθεια εξίσωσης του υπερφυσικού με την επιστήμη. Άλλοι πάλι ειδικοί, που πιστεύουν στον Θεό, υποστηρίζουν πως είναι άσκοπη η προσπάθεια κατανόησης των έργων του Θεού με πειράματα που διεξάγονται από θνητούς.
Ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η προσευχή ρίχνει την αρτηριακή πίεση και τους καρδιακούς ρυθμούς
H πιο διαδεδομένη. Οι αμύντορες όμως αυτών των ερευνών επιμένουν πως αξίζουν τον κόπο. Κάποιες μελέτες έχουν δείξει ότι κατά πάσα πιθανότητα ο μισός πληθυσμός της Αμερικής προσεύχεται καθημερινά για την υγεία του και τουλάχιστον το ένα τέταρτο των Αμερικανών «διαθέτει» κάποιον άλλον άνθρωπο που προσεύχεται γι' αυτούς.
«Είναι η πλέον διαδεδομένη μορφή θεραπείας και οι επιστήμονες που δεν είναι δογματικοί έχουν την υποχρέωση να ερευνήσουν το θέμα», λέει η Μέριλιν Σλιτζ από το Ιατρικό Κέντρ Pacific στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας.
Υγιέστεροι οι ευσεβείς. Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Washington Post», διάφορες μελέτες που έγιναν στο παρελθόν υποδήλωσαν ότι οι ευσεβείς άνθρωποι τείνουν να είναι υγιέστεροι. Για ποιο λόγο όμως, κανείς δεν ξέρει. Οι υγιείς άνθρωποι ίσως να είναι πιο επιρρεπείς στο να πηγαίνουν στην εκκλησία. Οι εκκλησίες, οι συναγωγές και τα τεμένη ίσως να βοηθούν τους ανθρώπους να φροντίζουν καλύτερα τον εαυτό τους. Ο σιωπηλός στοχασμός και οι επωδοί των προσευχών, ίσως ακόμη και η ψυχική ικανοποίηση που προσφέρει η προσευχή, φαίνεται πως ρίχνουν την αρτηριακή πίεση, μειώνουν την έκκριση των ορμονών του στρες και επιβραδύνουν τους καρδιακούς ρυθμούς.
Ακόμη και να δεχθούμε όμως ότι η προσευχή έχει ευεργετική επίδραση σε αυτόν που τη λέει, τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος προσεύχεται για έναν άλλο άνθρωπο, ο οποίος βρίσκεται σε πολύ μακρινή απόσταση; Εδώ έγκειται η μεγάλη διαφωνία των επιστημόνων σε σημείο που να υπεισέρχεται ακόμη και η κβαντική φυσική!
«Θεραπεία» εξ αποστάσεως
Αρκετές έρευνες έδειξαν ότι η κλινική κατάσταση ασθενών δεν βελτιώθηκε όταν κάποιοι άνθρωποι προσεύχονταν γι' αυτούς. Κάποιοι άλλοι επιστήμονες πάντως υποστηρίζουν το αντίθετο
Ένας καρδιολόγος από το Σαν Φρανσίσκο, ο Ράντολφ Μπιρντ, έκανε το ακόλουθο πείραμα το 1988. Ζήτησε από χριστιανούς να προσευχηθούν για 192 ανθρώπους οι οποίοι νοσηλεύονταν με καρδιακά προβλήματα. Στο ίδιο νοσοκομείο νοσηλεύονταν άλλοι 201 ασθενείς, με αντίστοιχες παθήσεις, για τους οποίους όμως δεν ζήτησε από τους χριστιανούς να τους... σκεφθούν. Ο Αμερικανός καρδιολόγος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προσευχές έπιασαν τόπο επειδή η πρώτη ομάδα ασθενών χρειαζόταν στη διάρκεια της νοσηλείας λιγότερα φάρμακα και μικρότερη βοήθεια στην αναπνοή. Το 1999, ο Γουίλιαμ Χάρις από το νοσοκομείο St. Luke στο Κάνσας Σίτι των ΗΠΑ δημοσίευσε αντίστοιχα αποτελέσματα, ύστερα από έρευνα που πραγματοποίησε σε σε δείγμα 1.000 καρδιοπαθών. Περίπου οι μισοί - για τους οποίους κάποιοι άλλοι προσεύχονταν εν αγνοία τους - παρουσίασαν συντομότερα βελτίωση.
Από την άλλη πλευρά, πριν από λίγο καιρό ολοκληρώθηκαν δύο έρευνες που αφορούσαν περίπου 150 ασθενείς οι οποίοι έπασχαν από AIDS ή είχαν όγκο στον εγκέφαλο. Οι άνθρωποι που ανέλαβαν την υποχρέωση να προσευχηθούν, βρίσκονταν σε μακρινή απόσταση και δεν προσευχήθηκαν για όλους τους ασθενείς. Επίσης, εκτός από τις προσευχές, δοκίμασαν να «στείλουν» σε κάποιους ασθενείς «θετική ενέργεια» ή κάποιο «φως». Το αποτέλεσμα ήταν... μηδέν, αλλά οι ερευνητές δεν έδειξαν απογοητευμένοι και είπαν πως δεν υπήρχε θετικό αποτέλεσμα επειδή εφαρμόστηκαν ταυτόχρονα πολλές εξ αποστάσεως θεραπείες.