enitharmon
21-03-2006, 10:08
Οι παράγοντες που προσδιορίζουν την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας ήταν πάντοτε ένα από τα πλέον καυτά θεωρητικά θέματα στις οικονομικές και κοινωνικές επιστήμες. Αλλες θεωρίες έδιναν έμφαση στις ξένες επενδύσεις, άλλες στη μείωση του υπερπληθυσμού, ενώ άλλες πάλι τόνιζαν τη σημασία της μείωσης του χρέους και την ενθάρρυνση της αγροτικής παραγωγής. Παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν έχει βρεθεί μια καθολική απάντηση αποδεκτή από όλους, εντούτοις σήμερα, σύμφωνα με τον γνωστό Βρετανό πολιτικό επιστήμονα και συγγραφέα Robert Cooper, υπάρχουν πλέον ορισμένα δεδομένα τα οποία κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.
Το πρώτο δεδομένο είναι ότι η ξένη οικονομική βοήθεια και γενικώς τα χρήματα δεν μπορούν από μόνα τους να προκαλέσουν ανάπτυξη. Ανω του 50% του ΑΕΠ χωρών όπως η Μοζαμβίκη και η Σιέρα Λεόνε προέρχεται από αναπτυξιακή βοήθεια που όμως έχει συνεισφέρει ελάχιστα στην οικονομική ανάπτυξη των χωρών αυτών. Αντίθετα η Κίνα, όπου η αναπτυξιακή βοήθεια υπήρξε πάντοτε μηδαμινή, οι ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ τις τελευταίες δεκαετίες είναι εκρηκτικοί. Η αναπτυξιακή βοήθεια όχι μόνο δεν φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας, αλλά μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να έχει αρνητικές συνέπειες.
«Δώσε τρόφιμα για να βοηθήσεις τους φτωχούς· και μπορείς να καταλήξεις καταστρέφοντας τους ντόπιους καλλιεργητές», γράφει ο Cooper σε πρόσφατο τεύχος της επιθεώρησης Prospect. «Δώσε φτηνά δάνεια· και μπορείς να καταλήξεις καταστρέφοντας τον τραπεζικό τομέα της χώρας. Δώσε χρήματα στις κυβερνήσεις· και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η διαφθορά».
Ενα άλλο στοιχείο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι η παιδεία από μόνη της δεν οδηγεί στην ανάπτυξη. Σε μια χώρα πρέπει να υπάρχουν τα πλαίσια εκείνα εντός των οποίων το άτομο θα μπορέσει να υλοποιήσει την παιδεία του. Το να έχεις δικηγόρους και λογιστές σε μια χώρα που δεν υπάρχουν νόμοι και λογιστικά πρότυπα είναι δώρο άδωρον... Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι Αιθιόπες γιατροί στο Σικάγο παρά στην Αιθιοπία. Στη Σιέρα Λεόνα οι γιατροί στα νοσοκομεία προέρχονται από την οργάνωση «Γιατροί χωρίς σύνορα», ένα αντίθετα όλοι οι ντόπιοι γιατροί δουλεύουν στην Βρετανία. Η παιδεία, όπως επισημαίνει ο συγγραφέας, δεν είναι ατομικό αλλά κοινωνικό θέμα. Αν υπάρχει ένας παράγοντας που παίζει καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας αυτός είναι η ποιότητα του κράτους. Ο κυριότερος λόγος της ύπαρξης του κράτους είναι η παραγωγή δημόσιων αγαθών. Το υπέρτατο δημόσιο αγαθό, το οποίο μόνο τα κράτη μπορούν να παράγουν, είναι ο νόμος. Αυτός επιτρέπει στα άτομα να διεξάγουν οικονομικές και άλλες δραστηριότητες με τους συνανθρώπους τους, με εμπιστοσύνη και ασφάλεια.
«Οταν μπαίνω σε μια τράπεζα» γράφει ο Cooper «και δίνω χρήματα σε ένα τελείως άγνωστο άτομο το κάνω με εμπιστοσύνη επειδή έχω νομικά δικαιώματα και η τράπεζα έχει νομικές υποχρεώσεις. Οποιαδήποτε οικονομική συναλλαγή πραγματοποιούμε βασίζεται στο νόμο των συμβολαίων, στην προστασία των καταναλωτών, στους νόμους του τραπεζικού συστήματος. Το να έχουμε ένα νομικό σύστημα το οποίο εμπιστευόμαστε, δικαστές που δεν δωροδοκούνται, αστυνομία που προστατεύει τους πολίτες είναι ζωτικής σημασίας για οτιδήποτε κάνουμε... Πίσω από κάθε συναλλαγή μας βρίσκονται τα δικαστήρια, η αστυνομία και το κράτος. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να αναπτυχθεί το εμπόριο και να θέλουν οι άνθρωποι να επενδύσουν».
Η ανάπτυξη λοιπόν σχετίζεται άμεσα με την ύπαρξη νόμων και την εφαρμογή τους. Οι νόμοι είναι εκείνοι που μας επιτρέπουν να συνδιαλλασσόμαστε με άγνωστα άτομα και να ξεφεύγουμε από τον στενό κύκλο της οικογένειας, του χωριού και της φυλής. Αυτή η απελευθέρωση από τα στενά πλαίσια της οικογένειας ή του χωριού είναι θεμελιώδους σημασίας για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας. Απ' αυτή τη σκοπιά, η ανάπτυξη είναι ταυτόσημη με την ανάπτυξη του κράτους, καθ' όσον το κράτος είναι εκείνο το οποίο παρέχει τον νόμο και καθιστά δυνατή τη λειτουργία της οικονομίας.
Η μεγαλύτερη απειλή στην οικονομική ανάπτυξη είναι η διαφθορά. Στο βαθμό που ο ρόλος του κράτους είναι να παρέχει δημόσια αγαθά, η διαφθορά, δηλαδή η εκμετάλλευση της κρατικής εξουσίας για ατομικούς σκοπούς, στην ουσία υπονομεύει αυτή τη θεμελιώδη κρατική λειτουργία. «Οταν η πρωταρχική δραστηριότητα των δημοσίων υπαλλήλων ή των πολιτικών αφεντικών τους είναι ο ιδιωτικός πλουτισμός αντί για το δημόσιο καλό, τότε θα πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για την ύπαρξη του κράτους».
και τα μπολντ είναι για την αναπτυξιακή βοήθεια
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=84736648
Το πρώτο δεδομένο είναι ότι η ξένη οικονομική βοήθεια και γενικώς τα χρήματα δεν μπορούν από μόνα τους να προκαλέσουν ανάπτυξη. Ανω του 50% του ΑΕΠ χωρών όπως η Μοζαμβίκη και η Σιέρα Λεόνε προέρχεται από αναπτυξιακή βοήθεια που όμως έχει συνεισφέρει ελάχιστα στην οικονομική ανάπτυξη των χωρών αυτών. Αντίθετα η Κίνα, όπου η αναπτυξιακή βοήθεια υπήρξε πάντοτε μηδαμινή, οι ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ τις τελευταίες δεκαετίες είναι εκρηκτικοί. Η αναπτυξιακή βοήθεια όχι μόνο δεν φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας, αλλά μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να έχει αρνητικές συνέπειες.
«Δώσε τρόφιμα για να βοηθήσεις τους φτωχούς· και μπορείς να καταλήξεις καταστρέφοντας τους ντόπιους καλλιεργητές», γράφει ο Cooper σε πρόσφατο τεύχος της επιθεώρησης Prospect. «Δώσε φτηνά δάνεια· και μπορείς να καταλήξεις καταστρέφοντας τον τραπεζικό τομέα της χώρας. Δώσε χρήματα στις κυβερνήσεις· και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η διαφθορά».
Ενα άλλο στοιχείο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι η παιδεία από μόνη της δεν οδηγεί στην ανάπτυξη. Σε μια χώρα πρέπει να υπάρχουν τα πλαίσια εκείνα εντός των οποίων το άτομο θα μπορέσει να υλοποιήσει την παιδεία του. Το να έχεις δικηγόρους και λογιστές σε μια χώρα που δεν υπάρχουν νόμοι και λογιστικά πρότυπα είναι δώρο άδωρον... Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι Αιθιόπες γιατροί στο Σικάγο παρά στην Αιθιοπία. Στη Σιέρα Λεόνα οι γιατροί στα νοσοκομεία προέρχονται από την οργάνωση «Γιατροί χωρίς σύνορα», ένα αντίθετα όλοι οι ντόπιοι γιατροί δουλεύουν στην Βρετανία. Η παιδεία, όπως επισημαίνει ο συγγραφέας, δεν είναι ατομικό αλλά κοινωνικό θέμα. Αν υπάρχει ένας παράγοντας που παίζει καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας αυτός είναι η ποιότητα του κράτους. Ο κυριότερος λόγος της ύπαρξης του κράτους είναι η παραγωγή δημόσιων αγαθών. Το υπέρτατο δημόσιο αγαθό, το οποίο μόνο τα κράτη μπορούν να παράγουν, είναι ο νόμος. Αυτός επιτρέπει στα άτομα να διεξάγουν οικονομικές και άλλες δραστηριότητες με τους συνανθρώπους τους, με εμπιστοσύνη και ασφάλεια.
«Οταν μπαίνω σε μια τράπεζα» γράφει ο Cooper «και δίνω χρήματα σε ένα τελείως άγνωστο άτομο το κάνω με εμπιστοσύνη επειδή έχω νομικά δικαιώματα και η τράπεζα έχει νομικές υποχρεώσεις. Οποιαδήποτε οικονομική συναλλαγή πραγματοποιούμε βασίζεται στο νόμο των συμβολαίων, στην προστασία των καταναλωτών, στους νόμους του τραπεζικού συστήματος. Το να έχουμε ένα νομικό σύστημα το οποίο εμπιστευόμαστε, δικαστές που δεν δωροδοκούνται, αστυνομία που προστατεύει τους πολίτες είναι ζωτικής σημασίας για οτιδήποτε κάνουμε... Πίσω από κάθε συναλλαγή μας βρίσκονται τα δικαστήρια, η αστυνομία και το κράτος. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να αναπτυχθεί το εμπόριο και να θέλουν οι άνθρωποι να επενδύσουν».
Η ανάπτυξη λοιπόν σχετίζεται άμεσα με την ύπαρξη νόμων και την εφαρμογή τους. Οι νόμοι είναι εκείνοι που μας επιτρέπουν να συνδιαλλασσόμαστε με άγνωστα άτομα και να ξεφεύγουμε από τον στενό κύκλο της οικογένειας, του χωριού και της φυλής. Αυτή η απελευθέρωση από τα στενά πλαίσια της οικογένειας ή του χωριού είναι θεμελιώδους σημασίας για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας. Απ' αυτή τη σκοπιά, η ανάπτυξη είναι ταυτόσημη με την ανάπτυξη του κράτους, καθ' όσον το κράτος είναι εκείνο το οποίο παρέχει τον νόμο και καθιστά δυνατή τη λειτουργία της οικονομίας.
Η μεγαλύτερη απειλή στην οικονομική ανάπτυξη είναι η διαφθορά. Στο βαθμό που ο ρόλος του κράτους είναι να παρέχει δημόσια αγαθά, η διαφθορά, δηλαδή η εκμετάλλευση της κρατικής εξουσίας για ατομικούς σκοπούς, στην ουσία υπονομεύει αυτή τη θεμελιώδη κρατική λειτουργία. «Οταν η πρωταρχική δραστηριότητα των δημοσίων υπαλλήλων ή των πολιτικών αφεντικών τους είναι ο ιδιωτικός πλουτισμός αντί για το δημόσιο καλό, τότε θα πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για την ύπαρξη του κράτους».
και τα μπολντ είναι για την αναπτυξιακή βοήθεια
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=84736648