View Full Version : Fair trade
Τι σας λέει αυτό το concept;
Όταν κάτι φέρει την ετικέτα fair trade, ξέρω πως πράγματι ένα τμήμα των χρημάτων πάει σε αυτούς που έφτιαξαν το προϊόν και πως πράγματι αυτοί είναι σε καλύτερη μοίρα από τους υπόλοιπους εργάτες του "τρίτου κόσμου"; Ποια είναι τα υπέρ και ποια τα κατά του fair trade; Γιατί βλέπω τα υπέρ αλλά δεν καταλαβαίνω τα κατά για να είμαι ειλικρινής. Επίσης, Ελλάδα υπάρχει κάποιος που να φέρνει τέτοια προϊόντα;
Gia enimerose mas ligaki parapano please Katerina giati edo sto Elladistan den exo akousei to concept. :)
Αυτός ο κύριος τα λέει απλά, αν και είναι αρκετά πιο περίπλοκη υπόθεση και ούτε εγώ καταλαβαίνω τα πάντα σχετικά.
Ένα άρθρο για το Δίκαιο Εμπόριο
Ένα παγκόσμιο εναλλακτικό δίκτυο προσφέρει στους καλλιεργητές του Νότου έλεγχο στα προϊόντα τους, υποδομές και προοπτική
Όλα άρχισαν πριν από 50 περίπου χρόνια στο Βέλγιο και στην Ολλανδία, την εποχή των αντιαποικιακών αγώνων, όταν μια ομάδα προοδευτικών καθολικών εθελοντών δημιούργησε μια οργάνωση η οποία ανέλαβε να συστήσει ένα εναλλακτικό δίκτυο εισαγωγής και εμπορίας καφέ το οποίο θα παρέκαμπτε τους μεσάζοντες και τις πολυεθνικές, που αποκομίζουν τεράστια κέρδη.
Βλέποντας την επιτυχία του εγχειρήματος, οι εμπνευστές του άνοιξαν το 1969 το πρώτο «Κατάστημα του Κόσμου». Με τα χρόνια τα καταστήματα πολλαπλασιάστηκαν, όπως και οι οργανώσεις που καθιέρωσαν το θεσμό του «Δίκαιου Εμπορίου» (Fair Trade ή Commerce Equitable). Σιγά-σιγά πολλαπλασιάστηκαν και τα προϊόντα: κακάο, τσάι, ρύζι, ζάχαρη, σοκολάτα, μέλι, ινδική καρύδα, ξηροί καρποί, μπανάνες, προϊόντα χειροτεχνίας, υφάσματα, παιχνίδια και -από το 2004- νωπά φρούτα και λαχανικά, χυμοί, μπαχαρικά, κρασί, λουλούδια, αλλά και� αθλητικές μπάλες (1)! Πρόσφατα, μάλιστα, έκαναν την εμφάνιση τους και καταστήματα ρούχων.
Ωστόσο, ο καφές παραμένει το σημαντικότερο προϊόν του «Δίκαιου Εμπορίου». Και υπάρχει πλήθος λόγων γι� αυτό: μετά το πετρέλαιο, ο καφές είναι το δεύτερο σε αξία προϊόν που εξάγουν οι χώρες του Νότου. Απ� αυτόν εξαρτάται η επιβίωση 25 εκατομμυρίων φτωχών οικογενειών σε ολόκληρο τον κόσμο. Επιπλέον, το 1988, η τιμή του καφέ κατέρρευσε (πτώση κατά 65%) με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα, τις περισσότερες φορές να μην καλύπτεται το κόστος της παραγωγής του προϊόντος και να βυθίζονται στην εξαθλίωση οι μικροκαλλιεργητές και οι εργάτες της γης.
Αυτή η εξέλιξη προέκυψε, αφενός από την υπερπαραγωγή που προκάλεσαν οι πιέσεις του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας σε πολλές χώρες (κυρίως στο Βιετνάμ και στην Ινδονησία) να επιδοθούν μαζικά σε αυτή τη συναλλαγματοφόρο καλλιέργεια και αφετέρου από τις απαιτήσεις των γερακιών του νεοφιλελευθερισμού να διαλυθεί η Διεθνής Συμφωνία για τον Καφέ και όλοι οι αντίστοιχοι εθνικοί φορείς παρέμβασης, που εξασφάλιζαν μια σταθερή τιμή για τους παραγωγούς. Φυσικά, οι μεσάζοντες και οι πέντε πολυεθνικές που ελέγχουν τον κλάδο (και κυρίως η Nestle, η Kraft Foods και η Sara Lee) δεν μετακύλησαν στους καταναλωτές την μείωση του κόστους του προϊόντος, αλλά αύξησαν θεαματικά τα κέρδη τους.
Όμως, εκτός από την καλύτερη αμοιβή των αγροτών (από 30% ως 300%), στην έννοια του «Δίκαιου Εμπορίου» προστέθηκαν και άλλες παράμετροι: Επιδιώχθηκε -όπου αυτό είναι δυνατόν- να πραγματοποιούνται οι αγορές από συνεταιρισμούς, ενώ παράλληλα δόθηκε έμφαση στη δημοκρατική διοίκησή τους και στη δίκαιη κατανομή των κερδών τους. Δόθηκε επίσης προτεραιότητα στο σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων και των συνθηκών εργασίας. Επιπλέον, παρέχονται στους αγρότες τα εφόδια και η επιμόρφωση που απαιτούνται για την ανάπτυξη της βιολογικής καλλιέργειας και τεχνικών που είναι φιλικές προς το περιβάλλον.
Ταυτοχρόνως, παρακινούνται να εγκαταλείψουν τη μονοκαλλιέργεια, ώστε να μην εξαρτάται η επιβίωσή τους από τα σκαμπανεβάσματα της τιμής του καφέ στις χειραγωγούμενες διεθνείς αγορές, να διαφοροποιήσουν την παραγωγή τους και να εξασφαλίζουν την αυτάρκεια της οικογένειάς τους σε τρόφιμα. Ακόμα, ένα σημαντικό ποσοστό από την τιμή του προϊόντος που πληρώνει ο δυτικός καταναλωτής διατίθεται για κοινωνικές επενδύσεις στην ευρύτερη περιοχή (δρόμους, σχολεία, επιμόρφωση, υποτροφίες, ιατρεία, συστήματα πόσιμου νερού, κλπ), έτσι ώστε να διαχέονται τα οφέλη του «Δίκαιου Εμπορίου» σε ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Τέλος, ενθαρρύνεται η δημιουργία ευρύτερων μορφών συνεργασίας όπως οι ομοσπονδίες και οι συνομοσπονδίες συνεταιρισμών, αλλά και διεθνών ενώσεων όπως το Μέτωπο Αλληλεγγύης των Μικροκαλλιεργητών Καφέ της Λατινικής Αμερικής, που συσπειρώνει 200.000 αγρότες.
Ένα από τα εντυπωσιακότερα πειράματα του «Δίκαιου Εμπορίου» πραγματοποιήθηκε στην περιοχή των Τσιάπας του Μεξικού, όπου οι συνεταιρισμοί των Ινδιάνων καλλιεργητών επιδίδονται στην καλλιέργεια βιολογικού καφέ (2).
Σήμερα υπάρχει πλήθος οργανώσεων του «Δίκαιου Εμπορίου» (Max Havelaar, Artisans du Monde, Magasins du Monde, Oxfam, Solidar�Monde, Alter Eco, CTM-Cooperazione Terzo Mondo, Transfair, Welt-Laden) με περισσότερα από 3.000 καταστήματα, χιλιάδες εργαζόμενους και τρία σήματα πιστοποίησης (Fairtrade Mark, Transfair, Max Havelaar) τα οποία χορηγούνται από αξιόπιστους φορείς, με βάση αυστηρές προδιαγραφές. Αυτά τα σήματα έχουν κατορθώσει να γίνουν πολύ γνωστά στο ευρύ κοινό της Ευρώπης, των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Έτσι, πολλές μεγάλες ευρωπαϊκές αλυσίδες σουπερμάρκετ ενδιαφέρθηκαν να τα τοποθετήσουν στα ράφια τους (στη Γερμανία, ο αριθμός των καταστημάτων τους φτάνει τις 25.000). Ακόμα, πολλές γνωστές επιχειρήσεις όπως τα Body Shop προμηθεύονται πρώτες ύλες ακολουθώντας τους κανόνες του «Δίκαιου Εμπορίου».
Μερικοί αριθμοί μας δίνουν μια εικόνα για την επιτυχία του κλάδου: το 2004, ο τζίρος του Max Havelaar έφτασε τα 400 εκατομμύρια ευρώ (αυξημένος κατά 20% σε σχέση με το 2003). Ενώ το 1988 είχαν πωληθεί 1.380 τόνοι καφέ, το 2003 οι πωλήσεις έφτασαν τους 19.000 τόνους. Στην Ελβετία, το μερίδιο της αγοράς του «Δίκαιου Εμπορίου» φτάνει το 6% για τον καφέ, το 10% για το μέλι και το 50% για τις μπανάνες. Το «Δίκαιο Εμπόριο» έχει βελτιώσει τις συνθήκες ζωής 800.000 οικογενειών του Τρίτου Κόσμου (3). Τέλος, οι ετήσιες συνολικές πωλήσεις φτάνουν τα δύο δις. ευρώ στην Ευρώπη και τα 800 εκατομμύρια στις ΗΠΑ.
Αυτή η ραγδαία ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του κλάδου στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στη χρηματοδότηση των τραπεζών και των αμοιβαίων κεφαλαίων της κοινωνικής οικονομίας (4). Μάλιστα, αυτή η επέκταση, σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό του κλάδου, έκανε αναγκαία τη δημιουργία δικτύων, ομοσπονδιών και συντονιστικών οργάνων (όπως η EFTA), ενός πολύπλοκου και παράδοξου, αλλά αρκετά αποτελεσματικού σε τελική ανάλυση συστήματος. Πάντως, οι μεγαλύτερες οργανώσεις του κλάδου έχουν σταδιακά υποχρεωθεί να κινηθούν σε ένα νέο -καθαρά επαγγελματικό- πλαίσιο και να εγκαταλείψουν τον εθελοντικό χαρακτήρα που αποτέλεσε το κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους.
Φυσικά, η επιτυχία έχει και το τίμημα της, καθώς αποτέλεσε αφορμή και για οξύτατες κριτικές από όσους πιστεύουν ότι το «Δίκαιο Εμπόριο» «χάνει την ψυχή του». Οι περισσότερο ριζοσπαστικές οργανώσεις διαφώνησαν με τη διάθεση των προϊόντων του κλάδου από τα σουπερμάρκετ ή από επιχειρήσεις όπως τα Starbucks και τα McDonalds, επειδή μ' αυτόν τον τρόπο χάνεται η αμφίδρομη σχέση του παραγωγού του Νότου και του καταναλωτή του Βορρά, ενώ ταυτοχρόνως δίνεται ένα πολύτιμο άλλοθι σε επιχειρήσεις οι οποίες έχουν τεράστιες ευθύνες για το απάνθρωπο πρόσωπο του παγκόσμιου εμπορίου. Πιστεύουν δε πως εξακολουθούν να είναι επίκαιρες οι αρχικές ιδέες του κινήματος, δηλαδή, αφενός η επιδίωξη της δημιουργίας ενός δικτύου εναλλακτικού εμπορίου το οποίο θα είναι ανεξάρτητο από τις υπάρχουσες δομές του οικονομικού κατεστημένου και, αφετέρου, η προβολή ενός διαφορετικού μοντέλου κατανάλωσης.
Αυτήν ακριβώς την φιλοσοφία έχει υιοθετήσει και ο «Σπόρος», η ελληνική Πρωτοβουλία για το Εναλλακτικό Εμπόριο (5) που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2004 διακινώντας το βιολογικό καφέ από την περιοχή των Τσιάπας που προμηθεύεται από τη γερμανική κοοπερατίβα Cafe Libertad, το βιολογικό κακάο και το «ματέ», το παραδοσιακό ρόφημα της Λατινικής Αμερικής. Η διάθεση των προϊόντων γίνεται χέρι-χέρι, αλλά και μέσω πολιτικών και κοινωνικών χώρων και εκδηλώσεων, όπως το αντιρατσιστικό φεστιβάλ. Ο απολογισμός του πρώτου χρόνου είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικός, καθώς ο «Σπόρος» έχει ήδη διακινήσει 1.200 κιλά.
Προϊόντα του Δίκαιου Εμπορίου διατίθενται και από πολλά καταστήματα βιολογικών τροφίμων στην Ελλάδα.
1. www.flo.org (http://www.flo.org), www.fairtrade.net (http://www.fairtrade.net)
2. ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ, Νο 18, Απρίλιος 2000, Βασίλης Παπακριβόπουλος, «Δίκαιο Εμπόριο».
3. Le Monde, 10-5-04, «La difficile percee du commerce equitable».
4. Le Monde Diplomatique-Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 8-12-02, «Κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία»
5. Προμηθευτικός Συνεταιρισμός �Ο ΣΠΟΡΟΣ� � LA SEMILLA ΣΥΝ.ΠΕ.� - Σπύρου Τρικούπη 21, τηλ.: 210 3801375, e mail: comsolidario@yahoogroups.com
του Βασίλη Παπακριβόπουλου. Από το περιοδικό Γαλέρα
Τσέκαρα μερικά online καταστήματα αλλά κανένα δε στέλνει Ελλάδα. Και εδώ δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι τέτοιο. Μερικά από τα προϊόντα, τα ρούχα για παράδειγμα, μοιάζουν υπερβολικά με πράγματα που βρίσκεις στο Μοναστηράκι π.χ. αλλά δε νομίζω ότι εκείνα πωλούνται στο πλαίσιο του fair trade.
Hmmm... to diavasa olo(!). Me psinei trela to concept pantos. Etsi prepei, giati i aisxrokerdeia exei xefugei. Telos panton, ego eimai me tous kafrous(?) pou diafonoun me tin diathesi ton proionton Fair Trade apo McDonalds kai Starbucks, einai koroidia.
Θεσσαλονικη, Φιλίππου 51, στο Κοινωνικό Κέντρο, 1ος όροφος, έχει ακόμα λίγους καφέδες από ζαπατίστικες κοινότητες. Σχεδόν όλα τα καταστήματα βιολογικών έχουν τέτοια προϊόντα.
Στο δίκαιο εμπόριο, το μεγαλύτερο όφελος το έχουν οι παραγωγοί.
Το να διαθέτεις τέτοια προϊόντα σε μακς, γκούντις, κλπ είναι η μέγιστη κοροϊδία, γιατί μεταθέτεις αλλού το π΄ροβλημα και την εκμετάλλευση. Επιπλέον, πέρα από το πρακτικό μέρος του θέματος, έχει και ιδεολογικό υπόβαθρο.
Εχω την εντύπωση ότι τόχουμε ξανασυζητήσει.
http://users.hol.gr/~ftrade/grindex.htm
να ένα ακόμα λινκ
Κατά τη γνώμη μου, δείχνει πως μπορούν να υπάρξουν "δίκαιες" επιχειρήσεις όπου η κατανομή των κερδών είναι ομαλότερη και δεν υπάρχει εκμετάλλευση των εργαζομένων, χωρίς κρατική παρέμβαση.
Solo Carriera
25-02-2006, 17:27
έχεις κάτι ενάντια στην κρατική παρέμβαση;
έχεις κάτι ενάντια στην κρατική παρέμβαση;
Πιστεύω πως το εμπόριο πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ελεύθερο. Οι κρατικές παρεμβάσεις, κι ιδιαίτερα σε μικτά καθεστώτα που δεν έχουν ούτε σαφή φιλελεύθερο ούτε σαφή σοσιαλιστικό προσανατολισμό, καταλήγουν να προάγουν τα συμφέροντα μίας μειονότητας ήδη επιτυχημένων μεγαλοεπιχειρήσεων με ισχυρή έμμεση πολιτική δύναμη. Στο συγκεκριμένο θέμα, παραδείγματος χάριν, θεωρώ πολύ καλύτερη την λύση της ανεξαρτητοποίησης των παραγωγών απ'τις πολυεθνικές (Nestle, κλπ) μέσω ενός δικού τους συνεταιρισμού για την διανομή των προϊόντων τους, παρά κρατικές επεμβάσεις που ρυθμίζουν την τιμή του καφέ.
και πάνω απ' όλα συνεργατικότητα υπό μορφή συναιτερισμών χαρακτηρίζουν αυτές τις προσπάθειες.
η Αλληλεγγύη όπλων των λαών, τα καφεδάκια για τους καταληψίες από δώ παρακαλώ:
Η διαδρομή του καφέ των Ζαπατίστας από τη μακρινή Τσιάπας στο κέντρο της Αθήνας
Ο σπόρος της αλληλεγγύης
Το πρωτότυπο όσο και ενδιαφέρον πείραμα ονομάζεται «Ο Σπόρος» και από τον περασμένο Φεβρουάριο έχει ριζώσει στην καρδιά των Εξαρχείων. Εκεί, στην οδό Σπύρου Τρικούπη 21, ένας καλαίσθητος χώρος στεγάζει τις δραστηριότητες της ομώνυμης ομάδας και λειτουργεί ως σημείο συνάντησης και ενημέρωσης, αλλά και διακίνησης κάποιων πολύ ιδιαίτερων προϊόντων. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ασφαλώς ο καφές που παράγεται από ζαπατιστικούς συνεταιρισμούς στην Τσιάπας: ανήκει στην ποικιλία αράμπικα, έχει σχετικά χαμηλή περιεκτικότητα σε καφεΐνη και διαθέτει πλούσια γεύση, απαλό άρωμα και οικονομική τιμή. Από το «Σπόρο» μπορούμε ακόμη να προμηθευτούμε κακάο από μια κοοπερατίβα της Βολιβίας, ζάχαρη από την οργάνωση MCCH («Ενώνουμε τα χέρια και εμπορευόμαστε σαν αδέλφια») του Εκουαδόρ, μάτε από το Κίνημα των Χωρίς Γη της Βραζιλίας και τσάι από ανεξάρτητους παραγωγούς της Ινδίας.
«Ο Σπόρος»
Το εγχείρημα έχει ήδη τη μικρή του ιστορία. «Ξεκινήσαμε το φθινόπωρο του 2004», μας αφηγούνται μέλη της ομάδας. «Είχαμε ήδη ακούσει για πρωτοβουλίες που σχετίζονται με ό,τι αποκαλείται "δίκαιο εμπόριο". Σημαντικό ρόλο έπαιξε η επαφή μας με ευρωπαϊκές ομάδες που διακινούν τον καφέ των Ζαπατίστας. Αρχίσαμε έτσι να φέρνουμε τον καφέ αυτόν από τη Γερμανία και να τον διακινούμε σε φίλους και πολιτικούς χώρους, ενώ, παράλληλα, συζητούσαμε για το πώς ακριβώς θέλαμε να προχωρήσουμε. Το Σεπτέμβριο του 2005 είχαμε πια καταλήξει ως προς τη μορφή που θα έπαιρνε η πρωτοβουλία μας και είχαμε αποφασίσει να δημιουργήσουμε και ένα χώρο αποθήκευσης και διακίνησης του καφέ. Θεωρήσαμε ότι η νομική μορφή που μας εξέφραζε περισσότερο, ακόμη και σε επίπεδο συμβολικό, είναι ο συνεταιρισμός, έστω κι αν η επιλογή αυτή, καθώς μάλλον δεν έχει προηγούμενο στην Ελλάδα, αποδείχθηκε πιο δύσκολο να πραγματοποιηθεί από κάποιες άλλες, πιο συνηθισμένες, λύσεις. Συγκροτήσαμε έτσι έναν προμηθευτικό συνεταιρισμό με την επωνυμία "Ο Σπόρος. Συνεταιρισμός για το Εναλλακτικό και Αλληλέγγυο Εμπόριο", στο καταστατικό του οποίου προβλέπεται ρητά ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας του. Το καταστατικό εγκρίθηκε το Νοέμβριο και ο χώρος λειτουργεί από το Φεβρουάριο».
Καθώς ο καφές από την Τσιάπας αποτελεί το βασικό προϊόν που διακινεί η ομάδα, πηγή έμπνευσης και βασικό κίνητρο για τη δραστηριότητά της, ζητούμε να πληροφορηθούμε τη διαδικασία παραγωγής και εξαγωγής του ζαπατιστικού καφέ. Τα μέλη του «Σπόρου» σημειώνουν ότι ο καφές αυτός είναι ο μόνος που πήρε το όνομά του από τους παραγωγούς και όχι από τους αγοραστές του και υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για ένα προϊόν που φτάνει στο φλιτζάνι μας κουβαλώντας την ιστορία των ανθρώπων που τον καλλιεργούν, τη ζωή και τον αγώνα τους.
«Υπάρχουν ήδη τρεις συνεταιρισμοί καφέ στην Τσιάπας και τη στιγμή αυτή δημιουργείται και ένας τέταρτος», συνεχίζουν. «Ο κάθε παραγωγός έχει τη μικρή ιδιοκτησία του, αλλά από τη φάση της συγκομιδής και μετά όλοι οι μικροκαλλιεργητές χρησιμοποιούν μια κοινή υποδομή αποθήκευσης, επεξεργασίας, μεταφοράς κ.ο.κ. Οι καλλιεργητές είναι οργανωμένοι σε συνεταιρισμούς ώστε να έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια να αναζητήσουν εναλλακτικές μορφές διάθεσης του προϊόντος τους και να αποφύγουν την εξάρτηση από τους μεσάζοντες και τις πολυεθνικές. Οι συνεταιρισμοί αυτοί λειτουργούν δημοκρατικά και επενδύουν ένα ποσοστό των εσόδων τους σε κοινωφελείς δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα στο αυτόνομο σύστημα εκπαίδευσης και υγείας. Συγκεντρώνουν περίπου τρεις χιλιάδες παραγωγούς, ενώ η ποσότητα καφέ που εξάγεται φτάνει τους περίπου 400 τόνους το χρόνο».
Σύμφωνα με τους συνομιλητές μας, οι συνεταιρισμοί καφέ είναι το πιο χειροπιαστό ίσως παράδειγμα ανάπτυξης εναλλακτικών οικονομικών δομών στην Τσιάπας, ενώ η συγκρότηση και ο τρόπος λειτουργίας τους καθιερώνουν ένα νέο μοντέλο εμπορικής και πολιτικής σχέσης μεταξύ «Βορρά» και «Νότου». Εμπόρευμα με τεράστια αξία, ο καφές κατέχει τη δεύτερη μετά το πετρέλαιο θέση στην παγκόσμια αγορά πρώτων υλών, ενώ από την καλλιέργειά του εξαρτάται η επιβίωση 25 εκατομμυρίων μικρών παραγωγών στην Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Από τον ιλιγγιώδη τζίρο του προϊόντος μόνον ένα 2% απομένει στους παραγωγούς, ενώ το σύνολο σχεδόν των κερδών καρπώνονται οι μεσάζοντες εμπορίας και επεξεργασίας του καφέ, μεγάλες συνήθως πολυεθνικές. Μετά το 1989, μάλιστα, οπότε καταργήθηκε το σύστημα προστασίας των μικρών παραγωγών, η επιβίωση των καλλιεργητών καφέ έγινε ακόμη δυσχερέστερη. Στο Μεξικό, έβδομη καφεπαραγωγό χώρα στον κόσμο, το 91,7% των 380.000 παραγωγών είναι μικροκαλλιεργητές. Η μεγαλύτερη ποσότητα καφέ προέρχεται από την Τσιάπας, την πιο φτωχή πολιτεία της χώρας, όπου οι ιθαγενείς ως επί το πλείστον καλλιεργητές εξαρτώνται εξ ολοκλήρου από το συγκεκριμένο προϊόν.
Ο δρόμος του καφέ
Πώς φτάνει ο καφές από την Τσιάπας στην Ευρώπη;
«Ο καφές αγοράζεται επί τόπου από αμερικανικές και ευρωπαϊκές ομάδες που, παρά τις διαφορετικές οργανωτικές επιλογές τους, έχουν κάτι κοινό: νιώθουν αλληλέγγυοι με τους Ζαπατίστας και επιδιώκουν να στηρίξουν έμπρακτα τον αγώνα τους», εξηγούν οι συνομιλητές μας. Και παρατηρούν ότι πρόκειται για συλλογικότητες, συνεταιριστικού συνήθως χαρακτήρα, που συχνά προέρχονται από προϋπάρχουσες ομάδες αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας. Αγοράζουν τον καφέ χωρίς τη μεσολάβηση κερδοσκοπικών εταιρειών και συγκροτούν το Δίκτυο Διακίνησης Ζαπατιστικών Προϊόντων (RedProZapa), το οποίο διασφαλίζει στους παραγωγούς μια ελάχιστη σταθερή τιμή που υπερβαίνει κατά πολύ αυτήν της απελευθερωμένης παγκόσμιας αγοράς.
Τη διαδρομή αυτή ακολουθεί όλος ο καφές των Ζαπατίστας;
«Σε μεγάλο βαθμό. Οι παραγωγοί κρατούν ένα μικρό μέρος της παραγωγής τους και το διοχετεύουν στην ντόπια αγορά. Οσο, πάντως, μεγαλώνει το δίκτυο διακίνησης τόσο μεγαλύτερες ποσότητες μπορούν κι αυτοί να στέλνουν στο εξωτερικό. Σε ό,τι τώρα αφορά τις ομάδες ή/και συνεταιρισμούς που διακινούν το προϊόν, είναι σαφές ότι δεν είναι αγοραστές με την τρέχουσα έννοια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, είναι μια ένωση δεκαέξι καφεκοπτείων, ενώ στην Ευρώπη είναι η ομάδα "Libertad" στη Γερμανία, οι "Ya Basta!" στην Ιταλία, που είναι πολιτική ομάδα και έχουν δημιουργήσει και ένα νομικό πρόσωπο για το σκοπό αυτό κ.ά. Στην Ελλάδα ο καφές έρχεται μέσω Γερμανίας. Ανάμεσα στις ομάδες αυτές υπάρχουν διαφορές, όχι βέβαια ριζικές, καθώς καμιά τους δεν ασκεί εμπόριο με τους κλασικούς όρους. Πολλές ομάδες στην Ευρώπη προμηθεύονται τον καφέ από τις ομάδες που τον εισάγουν σε μεγαλύτερες ποσότητες και τον διακινούν χέρι με χέρι. Αυτό κάναμε κι εμείς στην αρχή, προτού προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα και δημιουργήσουμε ένα χώρο διάθεσης του καφέ. Το σημαντικό είναι ότι ο καφές των Ζαπατίστας όχι μόνο πουλιέται μέσω των εναλλακτικών δικτύων, αλλά διακινείται και στην Ευρώπη μέσω εναλλακτικών δικτύων, είτε αυτό είναι το χέρι με χέρι είτε πρόκειται για χώρους σαν τον δικό μας είτε, τέλος, μέσω μαγαζιών "δίκαιου εμπορίου", "μαγαζιών του κόσμου", όπως συμβαίνει στην Ιταλία. Δεν διατίθεται μέσω εμπορικών κυκλωμάτων και δεν θα τον βρείτε στα ράφια των σούπερ μάρκετ».
Και τι γίνεται με τη συσκευασία του προϊόντος;
«Προς το παρόν ο καφές συσκευάζεται στο εμπόριο, καθώς καμία ομάδα δεν έχει την απαραίτητη υποδομή. Εξαίρεση αποτελεί η ομάδα της Ελβετίας που δημιούργησε δικό της, συνεταιριστικό, καφεκοπτείο. Εμείς παίρνουμε τον καφέ έτοιμο, συσκευασμένο, από την ομάδα της Γερμανίας. Με άλλα λόγια, ο καφές που διακινούμε εδώ εισάγεται από την Τσιάπας στη Γερμανία, όπου κόβεται, καβουρντίζεται και συσκευάζεται».
Εναλλακτικό εμπόριο
Η επόμενη ερώτηση αφορά την οικονομική πλευρά του εγχειρήματος: τι μένει στους παραγωγούς, πώς καθορίζεται η τιμή του καφέ, τι γίνεται με τα ενδεχόμενα «κέρδη» των ομάδων αλληλεγγύης;
«Στους παραγωγούς πηγαίνει κάτι περισσότερο από το ένα τέταρτο της τελικής τιμής», απαντούν οι συνομιλητές μας. «Η ομάδα της Γερμανίας έχει ενσωματώσει στην τιμή πώλησης του καφέ ένα ποσοστό το οποίο στη συνέχεια στέλνει στα Συμβούλια Καλής Διακυβέρνησης στην Τσιάπας. Με την έννοια αυτή, στην Τσιάπας γυρνάει πίσω περίπου το ένα τρίτο. Ενα τρίτο πηγαίνει στα μεταφορικά, φόρους και λοιπά έξοδα και ένα τρίτο στο δίκτυο διακίνησης. Στη δική μας περίπτωση, η διακίνηση του καφέ μάς αφήνει ένα μικρό πλεόνασμα. Ενα ενδεχόμενο θα ήταν να το στείλουμε πίσω στους παραγωγούς. Ενα άλλο, να το διαθέσουμε για την ενίσχυση συνεταιριστικών πρωτοβουλιών στην Ελλάδα που αποβλέπουν στην παραγωγή προϊόντων καθαρών από φυτοφάρμακα, λιπάσματα κ.λπ., καθώς και στη δημιουργία ενός δικτύου καταναλωτών των προϊόντων αυτών. Βρισκόμαστε σε μια διαδικασία συζήτησης αυτών των ζητημάτων. Το εύκολο θα ήταν να στείλουμε πίσω στην Τσιάπας το μικρό μας πλεόνασμα. Πιστεύουμε ωστόσο ότι έχει νόημα να ενισχύσουμε και κάποιες εγχώριες πρωτοβουλίες που σχετίζονται με την εναλλακτική οικονομία».
Για τα μέλη του «Σπόρου», το στοίχημα αφορά τη διερεύνηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν για τη δημιουργία εμπορικών σχέσεων που δεν θα καθορίζονται από το κέρδος των λίγων και θα παραμένουν ανθρώπινες, ικανοποιώντας πραγματικές ανάγκες. «Μπορούμε, τουλάχιστον, να πειραματιστούμε σε ένα διαφορετικό, εναλλακτικό, μοντέλο εμπορίου», σημειώνουν. «Το εμπόριο αυτό στη θέση του κέρδους θα βάζει την αυτονομία και την αξιοπρεπή διαβίωση του παραγωγού, τη βιωσιμότητα της δομής διακίνησης, την ποιότητα του προϊόντος, την προσιτή τιμή για το χρήστη και τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος. Στόχος μας, οι επιμέρους αυτές επιδιώξεις να ρυθμίζονται από σχέσεις εμπιστοσύνης και αμοιβαιότητας μεταξύ των εμπλεκομένων και όχι από το "αόρατο" χέρι της αγοράς».
(Ελευθεροτυπία, 17/6/2006)
www.iospress.gr (http://www.iospress.gr)
UmbilicalResidue
19-06-2006, 17:03
Κατά τη γνώμη μου, δείχνει πως μπορούν να υπάρξουν "δίκαιες" επιχειρήσεις όπου η κατανομή των κερδών είναι ομαλότερη και δεν υπάρχει εκμετάλλευση των εργαζομένων, χωρίς κρατική παρέμβαση.
Μωρέ για τις άλλες είναι που κατι στην καλή 8έληση μας τα χαλάει.
edit: Αν είναι το φερτρέντυ (για το οποίο αν και δεν το έχω ψάξει είμαι 8ετικά προκατειλημένος) να λειτουργεί μόνο σαν χαριτωμένη εναλλακτική επιλογή για να επιτελούν και οι έχοντες ευαισ8ησίες το έργο τους και να μην έχουν ενοχές και περισσότερο να λειτουργεί σαν απενοχοποιητικός μηχανισμός για την ελεύ8ερη αγορά (αφου κοιτάξτε! χωρίς κρατική παρέμβαση υπάρχουν και καλοί χριστιανοί) τότε δε νομίζω οτι λέει μια. Το ζήτημα της κρατικής παρεμβατικότητας στην οικονομία είναι τεράστιο. Όμως αυτό που προκύπτει σαν κύριο πρόβλημα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία είναι οι πραγματικά μεγάλες επιχειρήσεις. Και οι τελευταίες ακριβώς επειδή δεν έχουν τον σταυρό στο χέρι για να ενδιαφέρονται για κολλεκτιβοποιημένη παραγωγή αλλα επιδιώκουν κατα το δοκούν φτηνό εργατικό δυναμικό, δεν λειτουργούν προς όφελος του συνόλου αρα δεν καταλαβαίνω γιατι πρέπει να λειτουργούν έτσι. Ειδικά στο τώρα που μπορούν να μεταλλάσουν σε πολλές περιπτώσεις προς όφελος τους τις υπάρχουσες νομο8ετικές λειτουργίες (βλ. το ζήτημα του cabotage, την οδηγία bolgenstein ή την επιρροή του trust στην νομο8εσία για τις πατέντες λογισμικού κ.α.) νομίζω κανένα φερτρέιντ δεν απενοχοποιεί κανένα.
κάθε ενασχόληση ή στήριξη τέτοιων πρωτοβουλιών ή οργανώσεων εμπεριέχει και μια προσπάθεια απενοχοποίησης από αυτό που κάνεις καθημερινά. Ομως δεν ακυρώνεται η όλη προσπάθεια.
Επίσης, βλέπουμε ότι αυτές οι κοινότητες λειτουργούν σε συνεταιριστικά κολλεκτιβιστικά πλαίσια, κάτι που τα πρώτα σε εμάς έχουν καταχτυπηθεί από τις κρατικές πολιτικές και τα δεύτερα δεν αποτελούν καν ιδέες στο μυαλό των περισσότερων.
Πιστευω ότι έστω σιγά σιγά θα αποτελέσουν μια σημαντική όαση στην ομοιομορφία της παγκοσμιοποιημένης από τα πάνω οικονομίας. Ισως να είναι και το μόνο αισιόδοξο μέλλον.
tamagothi
01-12-2006, 17:41
Μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον:
http://i4.photobucket.com/albums/y106/earthling_on_fire/FairTradestinThessaloniki.jpg
α επίσης έχει ανοίξει κατάστημα στην Αθήνα, στο Σύνταγμα (Νίκης 30).
www.fairtrade.gr (http://www.fairtrade.gr)
Μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον:
http://i4.photobucket.com/albums/y106/earthling_on_fire/FairTradestinThessaloniki.jpg
α επίσης έχει ανοίξει κατάστημα στην Αθήνα, στο Σύνταγμα (Νίκης 30).
www.fairtrade.gr (http://www.fairtrade.gr)
χωρίς λόγια
Angrafan
02-12-2006, 02:40
εκσπερματωσες;
εκσπερμάτισες ειναι το σωστο
hey i don't have a dick :P
ας μας πει αν εχυσε τελοσπαντων. ενδιαφερομαι.
θενξ για την διορθωση.
Dr. Death
02-12-2006, 04:10
ας μας πει αν εχυσε τελοσπαντων. ενδιαφερομαι.
ειμαι σιγουρος οτι αυτο το quote θα προσελκησει το ενδιαφερον των παρακατω ποστ
hey i don't have a dick :P
ας μας πει αν εχυσε τελοσπαντων. ενδιαφερομαι.
θενξ για την διορθωση.
έχυσα
τον καφέ που μου πρόσφερε η συνάδελφος και σήμερα φέρνω δικό μου fair trade
Αυτά τα αυτοσαρκαστικά κρύα αστεία εννοώ.
Ναι, αυτό ακριβώς, δεν με ενοχλεί το ότι δν έχεις χιούμορ, με ενοχλεί η ψευδαίσθηση που έχεις πως είναι επαρκώς γόνιμο για αυτοσαρκασμό. Γενικά πως είσαι ικανός για έξυπνο αυτοσαρκασμό.
Γενικά πως είσαι ικανός για έξυπνο.
Γενικά πως είσαι ικανός.
Γενικά πως Είσαι.
είναι πολλά τα 500 και βάλε ποστ :P
btw εσένα σου είπε κανείς ότι το χιούμορ σου είναι καλό;
και ποιός σου είπε ότι έχω εγώ;
τι λες μωρέ μαλάκα πια.
εσύ τι λες
όσο συνεχίζεται αυτό, γίνεσαι και λιγότερο αντιπαθής.
Καντιρου εδω πρεπει να πεις "εσυ γινεσαι περισσοτερο" για να του γινεις ακομα λιγοτερο αντιπαθης.[/hint]
stam and the witches
02-12-2006, 18:16
hey i don't have a dick :P
ας μας πει αν εχυσε τελοσπαντων. ενδιαφερομαι.
θενξ για την διορθωση.
έχυσα
τον καφέ που μου πρόσφερε η συνάδελφος και σήμερα φέρνω δικό μου fair trade
:touched:
άνοιξε και στη θεσσαλονίκη σήμερα τα εγκαίνια
http://ecology-salonika.org/lib/?p=1012
Fair trade: Τι είναι τα προϊόντα δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου που κατέκτησαν μέρος της αγοράς
Πέντε fair trade απαντήσεις
H ιδέα της δημιουργίας ενός εναλλακτικού δικτύου, για το δίκαιο και το αλληλέγγυο εμπόριο, δεν είναι καινούργια. Αρχισε να αναπτύσσεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες εδώ και αρκετές δεκαετίες, φθάνοντας σήμερα, να αριθμεί εκατοντάδες οργανώσεις (μη κερδοσκοπικού ή συνεταιριστικού χαρακτήρα) σε όλη την Ευρώπη, που δραστηριοποιούνται σε αυτήν την ιδιαίτερη αγορά. Στην Ελλάδα, δύο είναι οι οργανώσεις (το Fair Trade Hellas και ο Συνεταιρισμός για το Εναλλακτικό & Αλληλέγγυο Εμπόριο «Ο σπόρος») που κάνουν την διάθεση των προϊόντων αυτών.
Στη χώρα μας μπορούμε να βρούμε προϊόντα δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου όπως καφέ, κακάο, τσάι, μπαχαρικά, ζάχαρη, ρύζι, ζυμαρικά, διάφορα γλυκά, κρασί, χυμούς, διάφορα μικροέπιπλα και διακοσμητικά για το σπίτι, παιχνίδια, υφάσματα, καλλυντικά και πολλά άλλα. Δυστυχώς δεν κυκλοφορούν ακόμα (όπως συμβαίνει στο εξωτερικό) νωπά προϊόντα. Το ΟΙΚΟ επισκέφθηκε τις δύο οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και αναζήτησε απαντήσεις σε κάποια ερωτήματα που αφορούν τη λειτουργία του fair trade εμπορίου.
1. Ποιες είναι οι διαφορές στην παραγωγική διαδικασία αυτών των προϊόντων;
Παράγονται κατά κανόνα από ομάδες παραγωγών, στις χώρες του Τρίτου Κόσμου (Λατινική Αμερική, Αφρική, Απω Ανατολή, κ.λπ.). Οι κανόνες παραγωγής θα πρέπει πάντα να ανταποκρίνονται σε κάποια κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, όπως:
• Δημοκρατική οργάνωση και διαφάνεια στην περίπτωση των συνεταιρισμών μικρών παραγωγών.
• Η παραγωγική διαδικασία θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις συμβάσεις της (ILO) International Labour Organization (π.χ. απαγόρευση παιδικής δουλειάς, οι μισθοί τουλάχιστον σε επίπεδο ελάχιστων νόμιμων μισθών, υγιές εργατικό περιβάλλον, δικαίωμα για κοινωνική και υγειονομική εξασφάλιση, δικαίωμα συνδικαλισμού κ.λπ.).
• Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
• Προστασία του περιβάλλοντος.
• Η παραγωγή των προϊόντων δεν γίνεται με τον συμβατικό τρόπο, αλλά σύμφωνα με τις αρχές της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης ή με τις αρχές της Βιολογικής Γεωργίας (τα περισσότερα προϊόντα που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά έχουν παραχθεί με τον βιολογικό τρόπο παραγωγής και είναι πιστοποιημένα από Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς).
• Καθορίζεται από πριν μία ελάχιστη τιμή, η οποία καλύπτει τα έξοδα για την παραγωγή, ενώ παράλληλα επιτρέπει στους παραγωγούς να εξασφαλίσουν μία αξιοπρεπή διαβίωση για τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους.
• Οι παραγωγοί έχουν δωρεάν πρόσβαση σε συμβουλευτικές υπηρεσίες (που αφορούν την παραγωγή, τη διάθεση, τη διοίκηση, κ.λπ.).
2. Ποιος πιστοποιεί ότι τηρούνται τα παραπάνω;
Διάφορες οργανώσεις που βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα της IFAT (International Fair Trade Association). Οταν δε τα προϊόντα παράγονται και με τον βιολογικό τρόπο παραγωγής, υπάρχει και επιπλέον πιστοποίηση από Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς, σύμφωνα με την Κοινοτική Νομοθεσία (Καν. Ε.Ο.Κ. 2092/91).
3. Πώς φθάνουν αυτά τα προϊόντα στην ευρωπαϊκή αγορά;
Στις χώρες παραγωγής δραστηριοποιούνται διάφορες οργανώσεις-δίκτυα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που προμηθεύονται αυτά τα προϊόντα από τους παραγωγούς και τα προωθούν στην Ε.Ε. σε οργανώσεις ή καταστήματα που είναι μέλη του δικτύου τους ή σε άλλες αντίστοιχες οργανώσεις και καταστήματα.
Τέτοιες οργανώσεις είναι οι ιταλικές Commercio Alternativo και η CTM Altromercato (όπου μέλος της είναι και η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία Fair Trade Hellas με τα δύο καταστήματα, ένα στην Αθήνα και ένα στη Θεσσαλονίκη), η γερμανική Cafe Libertad (απ’ όπου προμηθεύεται μέρος των προϊόντων που διακινεί στο κατάστημά του ο Συνεταιρισμός για το Εναλλακτικό & Αλληλέγγυο Εμπόριο «Ο σπόρος») και πολλές άλλες.
4. Σε τι διαφοροποιούνται αυτές οι οργανώσεις, από μια οποιανδήποτε άλλη εμπορική εταιρεία;
• Κατ’ αρχάς είναι μη κερδοσκοπικές (δεν κάνουν δηλαδή διανομή κερδών στα μέλη τους).
• Μέρος των αναγκών τους σε εργατικό δυναμικό καλύπτεται από εθελοντές.
• Οι τιμές που αγοράζουν τα προϊόντα από τους παραγωγούς είναι τέτοιες ώστε να τους επιτρέπουν μιαν αξιοπρεπή διαβίωση.
• Υπάρχει έμπρακτη υποστήριξη των παραγωγών σε τεχνικό και όχι μόνο επίπεδο.
• Εφόσον στο τέλος του έτους, υπάρχει πλεόνασμα από τη διάθεση των προϊόντων, μέρος αυτού επιστρέφει στους παραγωγούς.
• Το ποσοστό κέρδους που μπαίνει επιπλέον σε αυτά τα προϊόντα, όταν διατίθενται στα καταστήματα που τα διακινούν, είναι τέτοιο ώστε να καλύπτει μόνο τα λειτουργικά τους έξοδα και τα μεταφορικά.
5. Σε τι τιμές μπορεί να βρει ένας Ελληνας καταναλωτής αυτά τα προϊόντα;
Με δεδομένο ότι από τον παραγωγό έως το κατάστημα που τα διακινεί, δεν παρεμβάλλονται μεσάζοντες, αλλά μόνο οι μη κερδοσκοπικές οργανώσεις που τα διακινούν και οι οποίες επιβαρύνουν αυτά τα προϊόντα πέραν της τιμής του παραγωγού μόνο με το κόστος που αναφέραμε παραπάνω, καταφέρνουν αυτά τα προϊόντα να φθάσουν στα καταστήματα που τα εμπορεύονται σε πολύ χαμηλές τιμές.
Η τελική τιμή προς τον καταναλωτή, ανάλογα και με το κατάστημα που κάνει την λιανική πώληση, αν είναι δηλαδή εμπορική επιχείρηση ή μη κερδοσκοπική εταιρεία (συνεταιρισμός ή αστική μη κερδοσκοπική) διαμορφώνεται αναλόγως.
Στην Ελλάδα, μέχρι σήμερα, η λιανική πώληση γίνεται κυρίως από τα 2 καταστήματα της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας Fair Trade Hellas και από το κατάστημα του Συνεταιρισμού για το Εναλλακτικό & Αλληλέγγυο Εμπόριο «Ο σπόρος». Ελάχιστα είναι τα προϊόντα που διακινούνται με άλλο τρόπο (από κάποια καταστήματα βιολογικών προϊόντων).
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι ότι τα προϊόντα φθάνουν στον καταναλωτή σε τιμές εφάμιλλες ή και χαμηλότερες από τα αντίστοιχα συμβατικά και βιολογικά προϊόντα, χωρίς παράλληλα να γίνονται εκπτώσεις στην ποιότητα.
Info: Τα καταστήματα από τα οποία διατίθενται προϊόντα δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου στην Αθήνα είναι:
• Fair Trade Hellas, Νίκης 30, Αθήνα, Τ 210 3614 070
• Συνεταιρισμός για το Εναλλακτικό & Αλληλέγγυο Εμπόριο «ο σπόρος», Σπ. Τρικούπη 21, Αθήνα, Τ 210 3801 375
Στην Θεσσαλονίκη είναι:
• Altromercato, Βύρωνος 6 (πλησίον πλατείας Ναυαρίνου), Θεσσαλονίκη Που έκανε εγκαίνια πρόσφατα
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στις ιστοσελίδες: www.fairtrade.gr (http://www.fairtrade.gr) & www.sporos.org (http://www.sporos.org)
Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ (KAΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ (KAΘΗΜΕΡΙΝΗ)
:shock:
enitharmon
06-11-2007, 14:22
Η σχεδόν διπλή τιμή για fair trade καφέ, δεν είναι "χαμηλή τιμή"
Η σχεδόν διπλή τιμή για fair trade καφέ, δεν είναι "χαμηλή τιμή"
γενικά όσα έχω πάρει είναι αρκετά φθηνά, όμως δεν νομίζω να συγκρίνονται με τα συμβατικής διακίνησης όπου υπάρχει υπερεκμετάλλευση των αγροτών, και δουλεύουν για ψίχουλα.
Από βιολογικά μαγαζιά αν πάρεις fai trade θα έιναι λίγιι ακριβότερο λόγω προμήθειας του καταστήματος.
tamagothi
07-11-2007, 14:25
Η σχεδόν διπλή τιμή για fair trade καφέ, δεν είναι "χαμηλή τιμή"
Μόλις γύρισα απ' το σούπερ μάρκετ. Ο φτηνότερος καφές φίλτρου που βρήκα έχει 2.63 τα 250, ο φτηνότερος εσπρέσο 3.38 τα 250 και το φτηνότερο κακάο 0.96 τα 125. Στο σπόρο οι αντίστοιχες τιμές είναι 3, 3.30 και 3 τα 250 και είναι και βιολογικά.
enitharmon
07-11-2007, 16:22
δεν ειπαμε οτι δεν παιρνουμε, απλα οτι ειναι ακριβοτερα (εχω βρει και με διπλασια τιμη, δεδομενου οτι το φτηνοτερο ειναι νο νεημ)
tamagothi
07-11-2007, 17:14
δε μου φαίνεται ιδιαίτερα δίκαιη η σύγκριση με τιμές lidl ξερωγώ. και στο σούπερ μάρκετ είχε εσπρέσο με 7.50, αλλά δεν ήρθα να πω ότι ο σπόρος το χει σε μισή τιμή απ'το ΣΜ.
και σε σχέση με "νορμάλ" τιμές σούπερ μάρκετ δε μου φαίνεται να υπάρχει συγκλονιστική διαφορά. ίσως ούτε καν διαφορά, καθώς έγραψα τα φτηνότερα.
γενικά, το "Η σχεδόν διπλή τιμή για fair trade καφέ, δεν είναι "χαμηλή τιμή"" μάλλον δημιουργεί κάπως λάθος εντυπώσεις και μπορεί κάποιος να το σκεφτόταν και βλέποντας αυτό να μην.
πλας ο σουπ είναι πιο σέξυ από οποιονδήποτε διευθυντή πολυεθνικής.
http://ecology-salonika.org/lib/wp-content/uploads/290208_09.jpg
Το Σάββατο 1η Μαρτίου γιορτάζουμε τα δύο χρόνια Σποροχώρου
με ένα ολοήμερο πάρτυ
με καφέ, τσάι, γλυκά, μεζέδες, ποτό, μουσικές και καλή διάθεση…
Σας περιμένουμε!!!
Σπύρου Τρικούπη 21, Εξάρχεια, τηλ. 210 3801375
enitharmon
06-03-2008, 14:03
Το «δίκαιο εμπόριο» αδικεί τους φτωχούς!
ΛΟΝΔΙΝΟ
Περισσότερο κακό παρά καλό κάνουν στους φτωχούς αγρότες του αναπτυσσόμενου κόσμου τα προϊόντα με την ένδειξη «Fairtrade» («δίκαιο εμπόριο»), σύμφωνα με έκθεση της βρετανικής δεξαμενής σκέψης της κεντροδεξιάς «Ανταμ Σμιθ».
Τα προϊόντα με την ένδειξη αυτή υποτίθεται πως εγγυώνται μια δίκαιη τιμή για τους αγρότες από τους οποίους αγοράζεται η πρώτη ύλη, αλλά η έκθεση υποστηρίζει ότι η «ηθική» εικόνα που προβάλλεται «έχει πιο πολύ να κάνει με δημόσιες σχέσεις παρά με τα πραγματικά στοιχεία». Επισημαίνεται ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό από την αυξημένη τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής φτάνει στον αγρότη, με τους εμπόρους και τα σουπερμάρκετ να επωφελούνται περισσότερο, ενώ το «Fairtrade» ενθαρρύνει αναποτελεσματικές μεθόδους γεωργίας, βλάπτοντας μακροπρόθεσμα την οικονομική ανάπτυξη των περιοχών που υποτίθεται ότι βοηθά. Παράλληλα, ευνοεί αγρότες σε λιγότερο υποβαθμισμένα κράτη, όπως το Μεξικό, παραμελώντας την Αφρική που έχει πιο πολύ ανάγκη από βοήθεια, ενώ κατηγορείται ότι επιχειρεί να μονοπωλήσει την αγορά «ηθικού εμπορίου» εις βάρος άλλων οργανώσεων. Σημειώνεται ότι το 2006 οι Βρετανοί ξόδεψαν πάνω από 300 εκατ. στερλίνες σε προϊόντα «Fairtrade». Την ίδια ώρα, η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής ζάχαρης στη Βρετανία, Tate&Lyle, ανακοίνωσε ότι θα μετατρέψει όλη την παραγωγή της σε «Fairtrade», ενώ η τοπική κυβέρνηση της Σκωτίας ενέκρινε χθες τα σχέδια για να γίνει το πρώτο έθνος «Fairtrade» στον κόσμο, πράγμα που σημαίνει ότι θα ενθαρρύνεται η κατανάλωση των συγκεκριμένων προϊόντων.
ε, καλά ξεκίνησε ο πόλεμος
Powered by vBulletin® Version 4.2.3 Copyright © 2026 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.