dyingfreedom
30-01-2006, 22:16
http://www.katatonia.com/images/tgcd_cover_big.jpg
1 Leaders
2 Deliberation
3 Soil's Song
4 My Twin
5 Consternation
6 Follower
7 Rusted
8 Increased
9 July
10 In The White
11 The Itch
12 Journey Through Pressure
Peaceville Records
http://www.katatonia.com/
Τρία χρονάκια λοιπόν πέρασαν από το εκπληκτικό Viva Emptiness και η γκρουπάρα ξαναχτυπάει επιτέλους με νέα δουλειά αφού κυκλοφόρησε και δύο συλλογές με κομμάτια από το παρελθόν καθώς και πιο πρόσφατα, μαζί με dvd (Brave Yester Days, The Black Sessions). Η συνταγή του νέου δίσκου παραμένει σχεδόν ίδια με τον επιτυχημένο προκάτοχο. Δηλαδή θλίψη (όπως πάντα), καθαρές ενίοτε κιθάρες με καλογυαλισμένο ήχο, ξεσπάσματα, ήρεμα κατα βάση φωνητικά και rhythm section όπως πρέπει. Κι όμως ακούγεται τόσο φρέσκο και γεμάτο ενέργεια που εγώ προσωπικά το λιώνω και κάθε φορά ανακαλύπτω καινούρια πράγματα. Μην περιμένετε βέβαια με μια ακρόαση να καταλάβετε τι παίζει εδώ. Όπως το Last Fair Deal Gone Down και το Viva Emptiness θέλανε τα ακούσματά τους, τον χρόνο τους έτσι κι'αυτό. Επίσης εννοείται ότι δεν προτείνεται για όσους δεν είναι οπαδοί του είδους, όπως και για όσους έχουν μείνει στις πρώτες δουλειές των Katatonia (αν και έχει κάτι περάσματα με δικασίδια και ψιλοbrutal φωνητικά).Ίσως να είναι επηρεασμένοι από τους 2 δίσκους των Bloodbath.
Στα κομμάτια λοιπόν,
Leaders: Το αγαπημένο μου, εκπληκτικό τραγούδι, απίστευτα φωνητικά και στο τέλος του ρεφραίν ξέσπασμα και κραυγές.\m/
Deliberation: Κλασσικό katatonia κομμάτι βγαλμένο μέσα από το Last Fair...
Soil's Song: Καταπληκτικό τραγούδι στο γνώριμο πένθιμο στυλ του group, μελωδία που στοιχειώνει στα πλήκτρα, κλαψομούνικα φωνητικά ,όπως πρέπει.
My Twin: Το σιγκλάκι του δίσκου, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε και στο katatonia.com κομμένο. Ωραίο τραγούδι με φανταστικό ρεφραίν.
Consternation: Μάλλον το πιο πειραματικό κομμάτι του δίσκου, με ωραίο ξέσπασμα κατα τ'άλλα και πιασάρικη μελωδία.
Follower:WOW. Το δεύτερο πιο αγαπημένο μου κομμάτι. Ο Jonas Renske δίνει ρεσιτάλ στα φωνητικά και οι κιθάρες έχουν τον πρώτο λόγο. Αργόσυρτο, doom-ίζει αρκετά.
Rusted: so i have lied, so i'm aware about the consequence.Άλλο ένα κομμάτι που παραπέμπει σε παλιότερες δουλειές. Εμένα προσωπικά μου θυμίζει εποχές Discouraged Ones.
Increase: Χαλαρά το πιο metal κομμάτι του δίσκου με ριφφαρα στην εισαγωγή, υποτονικό (κλασσικά) μετά και ξέσπασμα και ικανοποιητικό drumming στην συνέχεια.
July: Άλλο ένα κομματάκι που θα κάψει καρδιές.Από τις κορυφαίες στιγμές του δίσκου.Φοβερά φωνητικά ξανά και προς το κλείσιμο κοφτερά riff δημιουργούν μια απίστευτη ατμόσφαιρα.
In The White: Βγαλμένο από το Tonight's Decision, ιδανικό soundtrack για το αμάξι.
So I had a green light
I was lost in city lights
not so far from a try
this is not our last good bye
The Itch: Κοπάνημα, κλάμα, κοπάνημα, κλάμα, ΚΟΠΑΝΗΜΑ στο κλείσιμο.
Journey Through Pressure: Άλλο ένα πειραματικό κομμάτι που αποτελεί το τέλειο κλείσιμο. Και ω! ναί θυμίζει κάτι από Paradise Lost.
Το Fade out όλα τα λεφτά.
Συμπερασματικά λοιπόν ο δίσκος για μένα είναι ένα σκαλί πάνω από το Viva Emptiness. Ο Renske κάνει τις ερμηνείες της ζωής του, το εξώφυλλο είναι καταπληκτικό (αν και άλλαξαν το logo τους :( ), η ατμόσφαιρα είναι στα γνωστά καταθληπτικά επίπεδα,φοβερή απόδοση από όλα τα μέλη και γενικώς ότι αρέσει στους οπαδούς τους και γενικά στους οπαδούς αυτού του ήχου.
Τουλάχιστον όσοι τους έχετε ξεγράψει, δώστε μια ευκαιρία στον νέο άλμπουμ.Αξίζει.
Come here, I payed up for you.
I have sold my weakness too.
Come here, I split my heart in two.
but you don`t have it in you, do you?
Do you, do you, do you...
1 Leaders
2 Deliberation
3 Soil's Song
4 My Twin
5 Consternation
6 Follower
7 Rusted
8 Increased
9 July
10 In The White
11 The Itch
12 Journey Through Pressure
Peaceville Records
http://www.katatonia.com/
Τρία χρονάκια λοιπόν πέρασαν από το εκπληκτικό Viva Emptiness και η γκρουπάρα ξαναχτυπάει επιτέλους με νέα δουλειά αφού κυκλοφόρησε και δύο συλλογές με κομμάτια από το παρελθόν καθώς και πιο πρόσφατα, μαζί με dvd (Brave Yester Days, The Black Sessions). Η συνταγή του νέου δίσκου παραμένει σχεδόν ίδια με τον επιτυχημένο προκάτοχο. Δηλαδή θλίψη (όπως πάντα), καθαρές ενίοτε κιθάρες με καλογυαλισμένο ήχο, ξεσπάσματα, ήρεμα κατα βάση φωνητικά και rhythm section όπως πρέπει. Κι όμως ακούγεται τόσο φρέσκο και γεμάτο ενέργεια που εγώ προσωπικά το λιώνω και κάθε φορά ανακαλύπτω καινούρια πράγματα. Μην περιμένετε βέβαια με μια ακρόαση να καταλάβετε τι παίζει εδώ. Όπως το Last Fair Deal Gone Down και το Viva Emptiness θέλανε τα ακούσματά τους, τον χρόνο τους έτσι κι'αυτό. Επίσης εννοείται ότι δεν προτείνεται για όσους δεν είναι οπαδοί του είδους, όπως και για όσους έχουν μείνει στις πρώτες δουλειές των Katatonia (αν και έχει κάτι περάσματα με δικασίδια και ψιλοbrutal φωνητικά).Ίσως να είναι επηρεασμένοι από τους 2 δίσκους των Bloodbath.
Στα κομμάτια λοιπόν,
Leaders: Το αγαπημένο μου, εκπληκτικό τραγούδι, απίστευτα φωνητικά και στο τέλος του ρεφραίν ξέσπασμα και κραυγές.\m/
Deliberation: Κλασσικό katatonia κομμάτι βγαλμένο μέσα από το Last Fair...
Soil's Song: Καταπληκτικό τραγούδι στο γνώριμο πένθιμο στυλ του group, μελωδία που στοιχειώνει στα πλήκτρα, κλαψομούνικα φωνητικά ,όπως πρέπει.
My Twin: Το σιγκλάκι του δίσκου, το οποίο μπορείτε να το ακούσετε και στο katatonia.com κομμένο. Ωραίο τραγούδι με φανταστικό ρεφραίν.
Consternation: Μάλλον το πιο πειραματικό κομμάτι του δίσκου, με ωραίο ξέσπασμα κατα τ'άλλα και πιασάρικη μελωδία.
Follower:WOW. Το δεύτερο πιο αγαπημένο μου κομμάτι. Ο Jonas Renske δίνει ρεσιτάλ στα φωνητικά και οι κιθάρες έχουν τον πρώτο λόγο. Αργόσυρτο, doom-ίζει αρκετά.
Rusted: so i have lied, so i'm aware about the consequence.Άλλο ένα κομμάτι που παραπέμπει σε παλιότερες δουλειές. Εμένα προσωπικά μου θυμίζει εποχές Discouraged Ones.
Increase: Χαλαρά το πιο metal κομμάτι του δίσκου με ριφφαρα στην εισαγωγή, υποτονικό (κλασσικά) μετά και ξέσπασμα και ικανοποιητικό drumming στην συνέχεια.
July: Άλλο ένα κομματάκι που θα κάψει καρδιές.Από τις κορυφαίες στιγμές του δίσκου.Φοβερά φωνητικά ξανά και προς το κλείσιμο κοφτερά riff δημιουργούν μια απίστευτη ατμόσφαιρα.
In The White: Βγαλμένο από το Tonight's Decision, ιδανικό soundtrack για το αμάξι.
So I had a green light
I was lost in city lights
not so far from a try
this is not our last good bye
The Itch: Κοπάνημα, κλάμα, κοπάνημα, κλάμα, ΚΟΠΑΝΗΜΑ στο κλείσιμο.
Journey Through Pressure: Άλλο ένα πειραματικό κομμάτι που αποτελεί το τέλειο κλείσιμο. Και ω! ναί θυμίζει κάτι από Paradise Lost.
Το Fade out όλα τα λεφτά.
Συμπερασματικά λοιπόν ο δίσκος για μένα είναι ένα σκαλί πάνω από το Viva Emptiness. Ο Renske κάνει τις ερμηνείες της ζωής του, το εξώφυλλο είναι καταπληκτικό (αν και άλλαξαν το logo τους :( ), η ατμόσφαιρα είναι στα γνωστά καταθληπτικά επίπεδα,φοβερή απόδοση από όλα τα μέλη και γενικώς ότι αρέσει στους οπαδούς τους και γενικά στους οπαδούς αυτού του ήχου.
Τουλάχιστον όσοι τους έχετε ξεγράψει, δώστε μια ευκαιρία στον νέο άλμπουμ.Αξίζει.
Come here, I payed up for you.
I have sold my weakness too.
Come here, I split my heart in two.
but you don`t have it in you, do you?
Do you, do you, do you...