Το ποντίκι που βρυχάται [Archive]

View Full Version : Το ποντίκι που βρυχάται

Candiru

28-11-2005, 12:43

και ξανά προς τη δόξα (μ’ άλλη λόξα) τραβά!

Τελικά είμαστε όντως το πιό επεκτατικό κράτος στα Βαλκάνια. Εχουμε κερδίσει τα περισσότερα εδάφη, παρόλες τις νομοτελειακές συντριβές μας σε Μικρασία και Κύπρο, και ζητάμε και άλλα εκ του μη όντος. Περαστικά μας!

http://www.iospress.gr/mikro2005/mikro20051126.htm

Να υποθέσουμε ότι, παρόλο που η σεισμογενής φιλία του 1999-2004 δεν έχει ακόμα επισήμως ενταφιαστεί, στον ορίζοντα αρχίζει να διαγράφεται ξανά η προοπτική ενός νέου ελληνοτουρκικού Ψυχρού -κι ενδεχομένως θερμού- Πολέμου; Δυστυχώς, η σχετική φιλολογία δεν περιορίζεται σε κάποιους απόστρατους που ξαναδίνουν επί χάρτου τις μάχες που δεν έζησαν, αλλά αναπαράγεται από τον ίδιο τον συλλογικό «εγκέφαλο» του Υπουργού Εθν. Αμυνας. Αναφερόμαστε στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων (ΙΑΑ), ίδρυμα εποπτευόμενο και χρηματοδοτούμενο από το ΥΠΕΘΑ κι επιφορτισμένο με την «παροχή, αποκλειστικά στον ΥΕΘΑ, απόψεων ή γνωμών σε θέματα αμυντικής πολιτικής και εξοπλισμών».

Κεντρική διαπίστωση των αναλυτών του Ινστιτούτου, πολλαπλά διακηρυγμένη στην ιστοσελίδα του τελευταίου (http://www.iaa.gr/), είναι η παντοδυναμία των ΗΠΑ και η ανάγκη απόλυτης ευθυγράμισης της εθνικής πολιτικής με τις επιθυμίες και τις στρατηγικές επιταγές της Ουάσιγκτον. Διαπίστωση μάλλον κοινότοπη, αν δεν αντιμετωπιζόταν λιγότερο ως «πρόβλημα» και περισσότερο σαν «ευκαιρία»: για τους στρατηλάτες επί χάρτου του ΙΑΑ, η υπερατλαντική ρεπουμπλικανική ακροδεξιά των Μπους και Ράμσφελντ, με την αντιμουσουλμανική σταυροφορία της και τη «ρεαλιστική» απαξίωση του διεθνούς δικαίου, συνιστά τον ιδανικό μελλοντικό σύμμαχο της χώρας μας, εφόσον η ελληνική πολιτική προσαρμοστεί ανάλογα.

Διακηρυγμένος στόχος αυτών των εισηγήσεων είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε προνομιακό μπράβο της Ουάσιγκτον στην περιοχή, αντικαθιστώντας την Τουρκία (που λόγω Ισλάμ μειονεκτεί πια στα μάτια της Ουάσιγκτον) αλλά και «προλαβαίνοντας» άλλους γείτονες (Αλβανία-Κοσυφοπέδιο, Βουλγαρία) που θέτουν υποψηφιότητα για τον ίδιο ρόλο.

Υπ’ αριθμόν ένα προαπαιτούμενο γι’ αυτή την «επιτυχία» θεωρείται η απόλυτη και πανηγυρική ταύτιση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τις ΗΠΑ. «Αποϊδεολογικοποίηση» την αποκαλεί ο Χρύσανθος Λαζαρίδης (Γ.Γ. του «Δικτύου 21» και βασικός αναλυτής του ΙΑΑ), ξεκαθαρίζοντας ότι «πολιτική μας δεν είναι να διεξάγουμε αντιϊμπεριαλιστικό αγώνα!» -όπως, προφανώς, έκαναν ώς τώρα οι ελληνικές κυβερνήσεις («Συμβολή στη συζήτηση για 'νέο αμυντικό δόγμα’», 25.2.2005, σ.40). Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, πάντως, ο πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου του ΙΑΑ, καθηγητής Ιωάννης Μάζης φροντίζει να ξεκαθαρίσει ότι η Ουάσιγκτον οικοδομεί πλέον το σύστημα συμμαχιών της «όχι επί τη βάσει (διακηρυκτικώς έστω) του Διεθνούς Δικαίου αλλά των αρχών της fidelite [πίστεως] και της vassalite [υποτελείας], κατά το μεσαιωνικό πρότυπο οικουμενικής πολιτικής οργανώσεως» (Υπηρεσιακό Υπόμνημα 18 [18.11.04], σ.3).

Η προσχώρηση στο «καθεστώς της υποτέλειας» όμως δεν επαρκεί. Για να διεκδικήσουμε με αξιώσεις το ρόλο τού «προνομιακού συμμάχου» των ΗΠΑ, θα πρέπει κατά τους διαπρεπείς αναλυτές του ΥΠΕΘΑ να κάνουμε μερικά ακόμα βήματα. Το πρώτο είναι «η αναβάθμιση των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ», με στόχο την «κάλυψη του κενού που δημιουργεί στους ισραηλινούς σχεδιασμούς η αντίστοιχη αποδυνάμωση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ». Περισσότερο εξειδικευμένες αναλύσεις εισηγούνται να «αξιοποιηθεί» η «ευκαιρία ανάπτυξης στρατιωτικών σχέσεων με το Ισραήλ που θα στηρίζεται στην ασφάλεια των μεταφορών και στον έλεγχο των όποιων τρομοκρατικών απειλών στη Ν.Α. Μεσόγειο» (Υπηρ. Υπόμνημα 103 [15.7.2005], σ.5). Να προσχωρήσουμε τουτέστιν ολοσούμπιτοι στον αμερικανοϊσραηλινό «παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» - κι όποιον πάρει ο Χάρος, στο Μετρό της Αθήνας ή όπου αλλού.

Επιστέγασμα των περίεργων αυτών αντιλήψεων για την εθνική ασφάλεια αποτελεί η ανάληψη νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων, που θα μας μετατρέψουν σε «φερέγγυους» αστακούς. «Η δημιουργία του νέου δόγματος», εξηγεί με αφοπλιστική σαφήνεια ο Λαζαρίδης, «συνεπάγεται τέτοια διάταξη και τέτοιους εξοπλισμούς, που επιτρέπουν στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να αναβαθμίσουν την αποτρεπτική τους αξιοπιστία πριν υπάρξει νέα πρόκληση».

Οι παραπάνω εισηγήσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένα ακόμη (εξαιρετικά δαπανηρό) πολεμικό παιχνίδι για ενηλίκους, αν δεν ευαγγελίζονταν ρητά την προοπτική μιας «ελεγχόμενης» ένοπλης αναμέτρησης με την Τουρκία. Στόχος του νέου δόγματος της «ευέλικτης ανταπόδοσης», εξηγεί ο Γ.Γ. του «Δικτύου 21», είναι «η Ελλάδα να αντιδράσει στις εχθροπραξίες 'χαμηλής έντασης’ έτσι ώστε να ταπεινώσει τους τούρκους στρατιωτικούς». Προχωρά μάλιστα στην εκτίμηση ότι «έχουμε όλα τα περιθώρια να αιφνιδιάσουμε τον αντίπαλο», καθώς και ότι μια τέτοια αναμέτρηση «βολεύει» τόσο τους Ευρωπαίους όσο και τους Αμερικανούς (όπ.π., σ.40). Η ομαδική πολεμική κατά της «διστακτικότητας» των Σημίτη και Πάγκαλου να προχωρήσουν το 1996 σε σύρραξη με την Τουρκία, γίνεται έτσι ευκολότερα κατανοητή.

Ενα ένα, χρόνια δοξασμένα

Δεν είναι η πρώτη φορά που διατυπώνονται παρόμοιοι «υπεραισιόδοξοι» σχεδιασμοί επί χάρτου. Η επιχειρηματολογία των αναλυτών του ΙΑΑ θυμίζει τραγικά τις αντίστοιχες εκτιμήσεις του ελληνικού ΓΕΕΘΑ τον Δεκέμβριο του 1963, όταν οι φωστήρες της στρατιωτικής μας ηγεσίας εκτιμούσαν, με βάση παρόμοιους συλλογισμούς, ότι μας «συμφέρει όπως εις Κύπρον λάβουν χώραν γεγονότα» (Σπύρος Παπαγεωργίου, «Τα κρίσιμα ντοκουμέντα του Κυπριακού», Αθήνα 1983, τ.Α΄, σ.267-70). Η «συμφέρουσα» αυτή ένοπλη διακοινοτική σύρραξη Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων δρομολογήθηκε όντως τις επόμενες εβδομάδες, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα (βλ. αναλυτικά «Ιός» 26.12.1999).

Θλιβερή είναι επίσης η ομοιότητα των προτάσεων του ΙΑΑ με τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς που επενδύθηκαν την περασμένη δεκαετία στους πύραυλους S-300. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι ακρογωνιαίος λίθος του δόγματος του «ενεργού ηφαιστείου», βάσει του οποίου αγοράστηκαν οι S-300, δεν ήταν η αμυντική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας (όπως φάνηκε να πιστεύει η κοινή γνώμη), αλλά η αποσταθεροποίηση των συσχετισμών στην ευρύτερη περιοχή, ώστε να προκληθεί κίνδυνος ελληνοτουρκικού πολέμου και να «εκβιαστεί» αμερικανική παρέμβαση υπέρ των ελληνικών θέσεων. Τελικά, η παρέμβαση έγινε αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση (Μακάριος Δρουσιώτης, «S-300 και άλλοι σύγχρονοι μύθοι», Λευκωσία 2000, σ.11-13 & 34 κ.εξ.).

Υπήρξαν φυσικά κι εκείνοι που εξακολούθησαν μέχρι τέλους να εμπιστεύονται τις προθέσεις των Αμερικανών. Ενθερμος οπαδός των S-300, ο κ. Παπαθεμελής δεν δίστασε λ.χ. να εγκαλέσει τον τότε πρωθυπουργό ότι κακώς δεν πήρε τοις μετρητοίς τις διαβεβαιώσεις της CIA και του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, σύμφωνα με τις οποίες η Αγκυρα «απλώς μπλοφάρει» όταν κάνει λόγο για casus belli («Ε» 11.1.1999). Στο ίδιο μήκος κύματος, ο τότε υποδιοικητής των Ο.Υ.Κ. εκτιμά ότι ο κ. Σημίτης «δεν μπορεί να επικαλείται στο βιβλίο του ότι επί τέσσερις ώρες δεν είχε ενημέρωση για το τι συνέβαινε στην περιοχή» των Ιμίων την κρίσιμη εκείνη νύχτα, «όταν ακόμη και ξένες μυστικές υπηρεσίες δημοσιοποιούσαν τα τεκταινόμενα» («Καθημερινή» 13.11.05). Προφανώς, οι ξένες μυστικές υπηρεσίες αποτελούν αξιόπιστη πηγή στην οποία μπορούμε να στηριζόμαστε για να ξεκινήσουμε ολόκληρο πόλεμο!

Οι προοπτικές της νέας Μεγάλης Ιδέας καθίστανται έτσι ορατές. Στην καλύτερη περίπτωση, ο ελληνικός λαός θα μοσχοπληρώσει ξανά διάφορα μπιχλιμπίδια αέρος-αέρος για να παίζουν ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος κι η παρέα του (και να κονομήσουν τα δέοντα οι κάθε λογής μεσάζοντες). Στη χειρότερη, έτσι και τα σενάρια των αναλυτών του ΙΑΑ επαληθευτούν με κάποιες «προσαρμογές» επί το ρεαλιστικότερο, θα κληθούμε να παριστάνουμε το ένοπλο «πρόφραγμα» της Δύσης απέναντι στο «πολεμικό Ισλάμ». Να επαναλάβουμε δηλαδή -ως τραγωδία ή και ως φάρσα- το μικρασιατικό φιάσκο του 1919-1922, όταν η Ψωροκώσταινα «των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών» επιφορτίστηκε το ρόλο του μπράβου της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στον «δι’ αντιπροσώπου πόλεμο» της τελευταίας για τις θαλάσσιες οδούς και τα πετρέλαια της καθ’ ημάς Ανατολής. Χωρίς, μάλιστα, τούτη τη φορά να υπάρχει ζήτημα «αλύτρωτων ομογενών» προς επίλυση.
..........

(Ελευθεροτυπία, 26/11/2005)

The Good Son

28-11-2005, 13:58

mpainw gia na dw pws tha tou thn poun.

jimid

28-11-2005, 13:59

Egw pali exw diavasei olo to ypoloipo forum kai variemai...

On topic:

"Hey you un-Hellenic bastards! If you don't like Hellas you can geeeet out!"

Kuolema

28-11-2005, 14:01

Πραγματικά, δεν μπορείς τουλάχιστον να κάνεις (άλλο) ένα thread και να τα βάζεις όλα εκεί;

necropethamenos

28-11-2005, 14:33

Οι προοπτικές της νέας Μεγάλης Ιδέας καθίστανται έτσι ορατές.

w nai. zitw to ethnos. zitw i ND. zitw oi kainourgies mas kourtines.

skotwsteoloustousstratokavlousefxaristw.

Mentally Yours

28-11-2005, 14:41

ntaks candir00 eipame na eisai antidrastikos mexri enos simeiou...esy pleon eisai enas anthellinas pou diavazei eleftherotypia...

on topic :
exw diavasei olo to ypoloipo forum kai variemai

28-11-2005, 15:07

Η iospress είναι τοις πάσι γνωστό ότι κάνει Ανθελληνική Προπαγάνδα.

Θα μπορούσε να περιγραφεί ως "Ο Ιός του Αναρχομαρξισμού"

Υ.Γ - Δεν έχει διστάσει στο παρελθόν να κάνει αβάντα και να υπεραμυνθεί της θέσης ότι η Μακεδονία είναι Σκοπιανή..

MeLinDa

28-11-2005, 15:23

βάσανους.

enitharmon

28-11-2005, 16:07

χμου

καντιρού, γιατί εξακολουθείς να ζεις στην Ελλάδα; Θα μπορούσες ξέρεις να μαζέψεις τη φαμίλια και να πας να βοηθήσεις καμιά αναπτυσσόμενη χώρα

Retali-ator

28-11-2005, 16:27

Lost_In_Cooperland

28-11-2005, 17:00

χμου

καντιρού, γιατί εξακολουθείς να ζεις στην Ελλάδα; Θα μπορούσες ξέρεις να μαζέψεις τη φαμίλια και να πας να βοηθήσεις καμιά αναπτυσσόμενη χώρα

Πολεμάει τη σαπίλα εκ των έσω.

Phantom Duck

28-11-2005, 18:05

Ace

28-11-2005, 18:46

βάσανους.
Crucio kalutera, mh xalas to prototupo ;)
Ontopic: Wraio ar8ro, klassika ios :D

Candiru

28-11-2005, 19:48

kala re, pairnete sta sovara tetoies bourdes?

poia nea megali idea? edw an oi geitones (oi opoioi exoun oli tin ypostirixi twn amerikanwn eno emeis @@, apla plironoume malakies aeros-aeros pou leei kai to arthro) ikanopoiousan esto kai ta misa apo ta epektatika tous sxedia i Ellada tha gyrnage sta synora pou eixe to 1832...

to na parousiazeis tin Ellada twn teleutaiwn xronwn os thiti sta politika tektenomena einai tragelafiko... i Ellada exei xasei polla exaitias twn exoterikwn politikwn allwn xorwn, mikrwn kai megalwn, kai anamenetai na xasei akoma perissotera...

τα ίδια τα γεγονότα από το 1840 περίπου και μετά δείχνουν ποιό κρατικό μόρφωμα κερδίζει και ποιό χάνει. Από την εποχή του Κυπριακού και μετά η Τουρκία μπαίνει δυναμικά με αποκορύφωμα τον Αττίλα και από τότε είχε πάντα την υπεροχή και παρ' όλα αυτά ήταν πιό πολύ μπλόφες και λεονταρισμούς. Τώρα τα πράγματα αλλάζουν ή ήδη έχουν αλλάξει εδώ και λίγο καιρό:

http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.p ... m=N07&aa=2 (http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=16718&m=N07&aa=2)

Το «κλειδί» αλλάζει χέρια

MEHMET ALI BIRAND

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1960 και 1980, η ελληνοτουρκική ισορροπία που υπήρχε έγερνε προς την Άγκυρα. Με άλλα λόγια, η Τουρκία κρατούσε την Ελλάδα στο χέρι της ως όμηρο. Η Τουρκία βασιζόταν στην ισχύ των στρατιωτικών της δυνάμεων, ιδίως στο Αιγαίο, και επομένως διαμόρφωσε σύμφωνα με αυτό την εξωτερική της πολιτική. Σύμφωνα με εκτιμήσεις Τούρκων ειδικών στη χάραξη εξωτερικής πολιτικής, η Ελλάδα ήταν αδύναμη και επομένως ανίκανη να κάνει οποιαδήποτε κίνηση που η Άγκυρα δεν θα ενέκρινε. Η Τουρκία κρατούσε το κλειδί στο χέρι της.

.........................

Το πώς έληξε η κρίση των Ιμίων/Καρντάκ ήταν πάρα πολύ σημαντικό. Οι Έλληνες αντελήφθησαν ότι δεν μπορούσαν να βασίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ότι οι δυσκολίες τους με την Τουρκία για το θέμα του Αιγαίου, δεν μπορούσαν να επιλυθούν απλώς και μόνον επειδή η Ελλάδα είναι μέλος της Ένωσης.

Η αποτυχία των Ελλήνων να υπερασπισθούν κατάλληλα ένα τμήμα γης που θεωρούν δικό τους, εξελήφθη από τους Τούρκους ειδήμονες της εξωτερικής πολιτικής ως απτή επιβεβαίωση της συνεχιζόμενης υπεροχής της Τουρκίας στο Αιγαίο πέλαγος. Έπειτα από όλες αυτές τις εξελίξεις, η κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε να αλλάξει ριζικά την ελληνική προσέγγιση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, παράλληλα αλλάζοντας και την ελληνική θέση μέσα στην ΕΕ. Τα τεκταινόμενα αυτά φανερώνουν ότι το κλειδί που έως τώρα κρατούσαν οι Τούρκοι, θα περάσει πλέον στους Έλληνες.

Ο Mehmet Ali Birand είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Turkish Daily News

ένας συμβιβασμός (Ιμια) ισοδυναμεί με χίλιες νίκες. Φαντάζεσαι να γινόταν τίποτε τότε; Ολοι σας πουλάκια μου θα είσασταν στο μέτωπο ή στα θυμαράκια, (Disposable heroes σε Mandatory suicide) :P καθότι σε ιδανική ηλικία στρατευσης :midfinger:

και οι κωλοφασίστες του δίκτυου 21 προσπαθούν να επωφεληθούν θρασύτατα και έχουν διεισδύσει σε Υπουργείο Αμυνας και παιδείας, στους ιδανικούς χώρους για πλύση εγκεφάλου της νεολαίας

Mentally Yours

28-11-2005, 20:25

jimid

28-11-2005, 20:38

ένας συμβιβασμός (Ιμια) ισοδυναμεί με χίλιες νίκες. Φαντάζεσαι να γινόταν τίποτε τότε; Ολοι σας πουλάκια μου θα είσασταν στο μέτωπο ή στα θυμαράκια, (Disposable heroes σε Mandatory suicide) :P καθότι σε ιδανική ηλικία στρατευσης :midfinger:

Twra auti i protasi deixnei sovarotita kai wrimi skepsi...

Krima!

Dr. Death

28-11-2005, 20:39

m aresei pou oloi 3erete ti paizei me ayton ton an8rwpo kai anti na ton afhsete sthn trela tou psaxnete eykairia na tou thn peite..kai bebaia aytos ap ayta zei..kai 3ana pros th do3a traba..de masaei..8a kanei tetoia hli8ia topics mexri oi oikologoi na ginoun kopria se oikologikh biologikh kalliergeia.

Candiru

28-11-2005, 20:41

επιχειρήματα παρακαλώ και όχι μόνο χαρακτηρισμούς. Τους τελευταίους τους δέχομαι μόνο όταν είναι τεκμηριωμένοι. Δεν υπάρχει περίπτωση να πείσω εγώ κανέναν εκτός αν ο ίδιος μόνος του πειστεί.

μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, άρχισε η Μεγάλη Ιδέα (χοντρικά από το 1840) και άρχισε να υλοποιείται είτε πιό ειρηνικά (Θεσσαλία, 12νησά, Επτάνησα) είτε πιό εμπόλεμα (Κρήτη, μακεδονία, Ηπειρος, Θράκη, Μ. Ασία, Κύπρος). Αντιθέτως το Τουρκικό κράτος (μεγάλη αυτοκρατορία) άρχισε να συρρικνώνεται δραματικά και αν οι μεγάλες δυνάμεις βοηθούσαν θα αφανιζόταν. Ο ελληνικός επεκτατισμός δέχτηκε δύο γερά πλήγματα με τις γνωστές ολέθριες συνέπειες στο ελληνικό στοιχείο. Αν αυτή ήταν πατριωτική πολιτική και φιλελληνική τότε ή στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε.

Η σχέση είναι αμφίδρομη: καλός πατριώτης είναι αυτός που είναι και καλός γείτονας, διότι αν επιβουλεύεσαι τον γείτονα και εσύ θα πάθεις κακό, είτε νικήσει η δική μας άρχουσα τάξη είτε η άλλη. (στους νικημένους ο φτωχός λαός πέθαινε από την πείνα, στους νικητές ο φτωχός λαός πέθαινε από την πείνα. Μπέρτολντ Μπεχτ)

Deggial

28-11-2005, 20:42

28-11-2005, 23:54

Phoebus

29-11-2005, 02:15

Υ.Γ - Δεν έχει διστάσει στο παρελθόν να κάνει αβάντα και να υπεραμυνθεί της θέσης ότι η Μακεδονία είναι Σκοπιανή..

Katarxas den einai h iospress. Deyteron, den yposthriksan oti h Makedonia einai Skopianh, alla oti den einai mono ellhnikh.

Kai triton, o Ios se gamaei kala.

Βρε Φάντομ Ντακ πρώτον η ιστοσελίδα είναι γένους θηλύκου.
Δεύτερον, αν δεν είναι ΜΟΝΟ Ελληνική, τί είναι; Λες να υπάρχει κάτι σαν "συνιδιοκτησία";
Τρίτον κάνε την πάπια ρε παπάτζα που φιλοδοξείς και να με διορθώσεις.

DM,
Το 1ο το αφήνω σε όσους έχουν όρεξη για τα λεξιλογικά.
Το 2ο... υπάρχει αντίστοιχο topic νομίζω, αλλά σε μια μικρή παρένθεση, όχι, η Μακεδονία δεν είναι μόνο ελληνική. Είναι μια ολόκληρη γεωγραφική περιοχή των Βαλκανίων. Μήπως επειδή κάποτε υπήρχαν και Έλληνες στην Ινδία να πούμε ότι και η Ινδία είναι ελληνική; Κούλαρε.
Για το 3ο, μάθε να δέχεσαι την κριτική, ειδικά όταν ο άλλος έχει δίκιο.

Τώρα, on topic, νομίζω ότι όλοι είστε υπερβολικοί γιατί αυτά που λέει στο άρθρο δεν απέχουν πολύ από την αλήθεια. Δυστυχώς οι στρατόκαβλοι έχουν σηκώσει κεφάλι, πάρτε το χαμπάρι. Τώρα, για το Δίκτυο 21 κτλ δεν θα πω κουβέντα, να ψοφήσουν; Δε με νοιάζει. Δεν θα έλεγα όπως o Candiru ότι είμαστε "το πιο επεκτατικό κράτος", αν πιστεύω πως τα επίσημα στοιχεία κάτι τέτοιο θα δείχνουν, ούτε αυτά που λέει ο Retaliator, ότι τελικά έχουμε χάσει το οποίο είναι σίγουρα λάθος. Ως Νεοέλληνες ξεκινήσαμε από το 0 σχεδόν, πως να χάσουμε ρε Retaliator; Εξήγησε μου.

Αυτό που θέλω να τονίσω βασικά είναι το πως, άτεχνα ή έντεχνα, καθαρά στην κρίση του καθενός αυτό, ο Τύπος τελικά εκτονώνει την όποια εικονική ένταση που πάνε να δημιουργήσουν οι δεξιοί, το βρίσκω θετικό. Μπορεί να μην μου αρέσει το ύφος σε σημεία αλλά το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Παλιότερα, κάθε άλλο παρά ηρεμία μας πούλαγε ο Τύπος. Το αντίθετο μάλιστα, μας πούλαγε ένα συνεχές συναίσθημα ανασφάλειας, ότι δεν τα πάμε καλά στην εξωτερική πολιτική, ότι χάνουμε ότι ότι ότι... ότι λέει τώρα πχ ο Καρατζαφέρης.

Darkling

29-11-2005, 03:14

μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, άρχισε η Μεγάλη Ιδέα (χοντρικά από το 1840) και άρχισε να υλοποιείται είτε πιό ειρηνικά (Θεσσαλία, 12νησά, Επτάνησα) είτε πιό εμπόλεμα (Κρήτη, μακεδονία, Ηπειρος, Θράκη, Μ. Ασία, Κύπρος).

Σορυ που δεν αφησαν το ελληνικο κρατος μονο στον Περισσο και τα γυρω φαναρια.

Solo Carriera

29-11-2005, 04:15

Βρε Φάντομ Ντακ πρώτον η ιστοσελίδα είναι γένους θηλύκου.
Δεύτερον, αν δεν είναι ΜΟΝΟ Ελληνική, τί είναι; Λες να υπάρχει κάτι σαν "συνιδιοκτησία";
Τρίτον κάνε την πάπια ρε παπάτζα που φιλοδοξείς και να με διορθώσεις.

εξαιρετικό post καρντάση.

UmbilicalResidue

29-11-2005, 04:51

Ανεξάρτητα απο τις ερμηνείες και τους χαρακτηρισμούς του καντιρού δε βλέπω κατι λά8ος σε ό,τι λέει το άρ8ρο του ιού. yo.

DM αγορίνα μου, δε τα παμε με σένα;

Retali-ator

29-11-2005, 12:31

Ως Νεοέλληνες ξεκινήσαμε από το 0 σχεδόν, πως να χάσουμε ρε Retaliator; Εξήγησε μου.

tin voreia ipeiro. tin imbro kai tin tenedo. tin kypro. kai to onoma makedonia stis pio prosfates apoleies.

Deggial

29-11-2005, 12:58

Είναι τραγικό να πιστεύει κανείς πως δικαιούμαστε (ή δικαιούται κάποιος άλλος) εδάφη, για λόγους ιστορικούς ή μη. Δεν υπήρχε ελληνικό κράτος μέχρι το τέλος της ελληνικής επανάστασης του 1821, ούτε κανενός άλλου είδους συνομοσπονδία μεταξύ των περιοχών που απλώς μοιράζονταν κοινή καταγωγή και κοινά πολιτισμικά στοιχεία. Ενώθηκαν μόνο κάτω απ'τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Τα εδάφη ρυθμίζονται από επεκτατικούς πολέμους και τις αντίστοιχες συνθήκες. Δεν υπάρχουν "κληρονομικά" δικαιώματα και άλλες τέτοιες ανοησίες. Επίσης, δε βλέπω κανένα όφελος (οικονομικό, κοινωνικό) για την Ελλάδα στην επέκταση των εδαφών της.

Phantom Duck

29-11-2005, 13:59

freak brother

29-11-2005, 16:24

kala ta lene sta ghpeda..
h Ellada einai mexri thn lamia kariolia ethnikistes salonikeis kai loipoi voulgaroalvanotourkoellhnes

Atheist

29-11-2005, 16:41

tin voreia ipeiro. tin imbro kai tin tenedo. tin kypro. kai to onoma makedonia stis pio prosfates apoleies.

Η Κύπρος δεν είναι Ελληνική. Δεν θέλει και δεν θέλω να είναι.

29-11-2005, 16:44

Λοιπόν επειδή έρχεται ο κάθε παπάτζας, με αρχηγό και γνωστό οπαδό της μπουρδολογίας (πλέον) τον Candiru, κάνω μια τελική κατάχωρηση επί του θέματος. Αμόρφωτοι, ημιμαθείς, αμαθείς και εντελώς άσχετοι που περάσατε μια βόλτα από εδώ, καθίστε και διαβάστε.

Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν εσφαλμένες αντιλήψεις λόγω αγνοίας περί του "Μακεδονικού Θέματος". Το πρόβλημα έχει παροξυνθεί με τη συστηματική προπαγάνδα η οποία πηγάζει από την πρώην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία, τη σημερινή πΓΔΜ και την ακραία και αδιάλλακτη διασπορά της.

Εσφαλμένη αντίληψη #1
Οι κάτοικοι της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ) είναι εθνικώς Μακεδόνες, άμεσοι απόγονοι, ή συγγενείς των αρχαίων Μακεδόνων.

Πραγματικότητα #1
Οι κάτοικοι της πΓΔΜ είναι επί το πλείστον Σλάβοι, Βούλγαροι και Αλβανοί. Δεν έχουν τίποτε το κοινό με τους αρχαίους Μακεδόνες. Ιδού μερικές δηλώσεις από επισήμους κρατικούς λειτουργούς της πΓΔΜ:

Α. Ο πρώην Πρόεδρος της πΓΔΜ, Κίρο Γκλήγκοροφ είπε: «Είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε στην περιοχή τον έκτο αιώνα...Δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων.»
(Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού, Ημερήσια Αναφορά, 26 Φεβρουαρίου 1992, σελίδα 35).

Β. Επίσης ο κύριος Γκλήγκοροφ δήλωσε: «Δεν είμαστε Μακεδόνες, αλλά Σλάβοι. Αυτοί είμαστε! Δεν έχομε καμιά συγγένεια με τον Αλέξανδρο τον Έλληνα και με τη Μακεδονία του! Οι πρόγονοί μας κατέφτασαν εδώ τον πέμπτο και έκτο αιώνα» (Τορόντο Στάρ, 15 Μαρτίου 1992).

Γ. Στις 22 Ιανουαρίου 1999, η Πρέσβης της πΓΔΜ στην Washington D.C., κυρία Λιούμπιτσα Ατσέφσκα, σε ομιλία της επί της προσφάτου καταστάσεως στα Βαλκάνια , τόνισε: «Δεν απαιτούμε να μας αναγνωρίζουν ως απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος εμπορικός συνεταίρος της "Μακεδονίας" [πΓΔΜ] και ο ύπ' αριθμόν ένα επενδυτής. Αντί να εκλέξουμε εχθροπραξίες, έχουμε επιλέξει την διαιτησία των Ηνωμένων Εθνών, σε επίπεδο πρεσβευτών υπό την αιγίδα των κυρίων Βανς και Νέμιτζ. Σε απάντηση ερωτήσεως επί της εθνικής προελεύσεως των κατοίκων της πΓΔΜ, η Πρέσβης Ατσέφσκα απάντησε: «Είμαστε Σλάβοι και μιλούμε Σλαβική γλώσσα».

Δ. Στις 24 Φεβρουαρίου 1999, ο Πρέσβης της πΓΔΜ στον Καναδά Γυόρδαν Βεσελίνοφ, σε μια συνέντευξή του με την εφημερίδα «Πολίτης» της Οτάβας, παραδέχτηκε: «Δεν έχουμε συγγένεια με τους βορείους Έλληνες οι οποίοι έχουν επιδείξει ηγέτες σαν τον Φίλιππο και τον Μεγάλο Αλέξανδρο. Είμαστε Σλάβοι και η γλώσσα μας συγγενεύει στενά με τη Βουλγαρική. Υπάρχει κάποια σύγχυση με την ταυτότητα του λαού της πατρίδος μου».

Ε. Στις 29 Δεκεμβρίου 2001, ο Υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ Σλομπόταν Τσάσουλε, σε συνέντευξή του με την εφημερίδα Ουτρίνσκι ανέφερε ότι είπε στον Βούλγαρο Υπουργό Εξωτερικών, Σολομών Πάσι ότι ανήκουν «στην ίδια Σλαβική φυλή».

Εσφαλμένη αντίληψη #2
Οι Έλληνες Μακεδόνες ανήκουν στην ίδια εθνική ομάδα με αυτήν των "Μακεδόνων" της πΓΔΜ.

Πραγματικότητα #2
Οι Έλληνες Μακεδόνες δεν ανήκουν στην ίδια εθνική ομάδα με αυτήν των «Σλαβο-Μακεδόνων» της πΓΔΜ. Οι Έλληνες Μακεδόνες είναι ακριβώς αυτό, Έλληνες που κατοικούν, ή προέρχονται από τον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας. Είναι οι μόνοι οι οποίοι λόγω κληρονομικότητας έχουν δικαίωμα να ονομάζονται ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ.

Εσφαλμένη αντίληψη #3
Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν φυλή συγγενείς με την των Ελλήνων, αλλά δεν ήταν Έλληνες.

Πραγματικότητα #3
Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν μια εκ των πλέον των 230 φυλών, υποφυλών και οικογενειών του Ελληνικού Έθνους, οι οποίες φυλές μιλούσαν πλέον των 200 διαλέκτων. Για επιπρόσθετες πληροφορίες διαβάστε Ηρόδοτο, Θουκυδίδη, Τίτο Λίβιο, Νεβιίμ, Κετουβίμ, Απόκρυφα (Μακκαβαίοι Ι, 1-2). Ο Ελληνισμός των Μακεδόνων άρχισε να αμφισβητείται από τους Σλάβους το 1945 για καθαρά επεκτατικούς λόγους.

Εσφαλμένη αντίληψη #4
Η αρχαία Ελλάς ήταν κράτος, μια νόμιμη υπόσταση όπως ακριβώς αντιλαμβανόμεθα τον όρο σήμερα.

Πραγματικότητα #4
Όχι, η Ελλάς αναγνωρίστηκε ως κράτος, ως νόμιμη υπόσταση όπως εμείς καταλαβαίνουμε τον όρο σήμερα, το 1830. Από την αρχή της υπάρξεώς της έως το 1830, ο όρος Ελλάς δεν ήταν άλλος παρά μια γεωγραφική ορολογία, μια διοικητική περιοχή της οποίας τα σύνορα άλλαζαν ανάλογα με τις ανάγκες της Ρωμαϊκής, Βυζαντινής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Εσφαλμένη αντίληψη #5
Υπήρχε μία αρχαία Ελληνική γλώσσα. Οι αρχαίοι Μακεδόνες μιλούσαν Μακεδονικά και όχι Ελληνικά.

Πραγματικότητα #5
Γλωσσολογικώς δεν υπάρχει πραγματική διάκριση μεταξύ διαλέκτου και γλώσσας χωρίς έναν ορισμένο παράγοντα. Ο κόσμος συνήθως λαμβάνει υπ' όψιν τον πολιτικό παράγοντα για να διακρίνει γλώσσα από διάλεκτο. Εφ' όσον η Πανελλαδική περιοχή αποτελείτο από πολλές μικρές περιοχές (Αττική, Λακεδαίμων, Κόρινθος, κλπ.), και μεγαλύτερες περιοχές (Μολοσία, Θεσπρωτία, Μακεδονία, Ακαρνανία, Αιτωλία, κλπ) οι Έλληνες νόμιζαν ότι μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες, ενώ στην πραγματικότητα όλες αυτές οι γλώσσες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά παραλλαγές της Ελληνικής γλώσσας Η πιο εξελιγμένη όλων αυτών των Ελληνικών διαλέκτων ήταν η διάλεκτος των Αθηνών, η λεγομένη Αττική διάλεκτος. Όταν ο κοινός κόσμος αναφέρεται στην «αρχαία Ελληνική γλώσσα» εννοεί την Αττική διάλεκτο και οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ της Μακεδονικής διαλέκτου και της αρχαίας Ελληνικής, είναι στην πραγματικότητα σύγκριση μεταξύ Αττικής και Μακεδονικής. Η διαφορά μεταξύ της Μακεδονικής και Αττικής διαλέκτου είναι παρόμοια με τη διαφορά μεταξύ κατωτέρας και ανωτέρας Γερμανικής γλώσσας. Κανείς δεν αμφιβάλλει πως και οι δυο διάλεκτοι είναι Γερμανικής προελεύσεως, αν και διαφέρουν μεταξύ τους. Ένα άλλο πολυδιαλεκτικό παράδειγμα είναι το γλωσσολογικό καθεστώς που υπάρχει σήμερα στην Ιταλία. Η επίσημος γλώσσα της χώρας είναι η της Φλωρεντίας, αλλά ο λαός ακόμη μιλά τις διαλέκτους του. Δύο άτομα από διαφορετικές περιοχές της Ιταλίας δεν μπορούν να επικοινωνήσουν εάν μιλούν τις αντιστοίχους διαλέκτους, αλλά και οι δυο τους μιλούν την Ιταλική γλώσσα. Γιατί η αρχαία Ελληνική τυγχάνει διαφορετικής μεταχειρήσεως;

Εκείνη την εποχή οι Έλληνες μιλούσαν περισσότερες από 200 Ελληνικές διαλέκτους ή γλώσσες, όπως τις ονόμαζαν. Οι πιο γνωστές από τις διαλέκτους είναι η Ιωνική, Αττική, Δωρική, Αιολική, Κυπριακή, Αρκαδική, Αιτωλική, Ακαρναϊκή, Μακεδονική και Λοκρική. Επιπλέον γνωρίζουμε πως οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τους Μακεδόνες ως Ελληνόφωνες. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος γράφει "οι Αιτωλοί, οι Ακαρνανοί και οι Μακεδόνες, άνδρες ομοίας γλώσσης, ενωμένοι ή χωρισμένοι λόγω ασήμαντων αιτιών οι οποίες εμφανίζονται από καιρού εις καιρόν...» (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, βιβλίον ΧΧΧ παρ. ΧΧΙΧ). Οι Αιτωλοί και Ακαρνάνες ήσαν αναμφισβητήτως Ελληνικές φυλές. Σε μια άλλη περίσταση ο Λίβιος γράφει: «...(Ο Στρατηγός Paulus) κάθισε στο επίσημο κάθισμά του περιτριγυρισμένος από πλήθος Μακεδόνων...οι ανακοινώσεις του μεταφράστηκαν στην Ελληνική και επαναλήφθηκαν από τον πραίτορα Gnaeus Octavius...». Εάν το πλήθος των Μακεδόνων σ' αυτή τη συγκέντρωση δεν μιλούσε Ελληνικά, γιατί οι Ρωμαίοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να μεταφράσουν το λόγο του Paulus στα Ελληνικά; (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, β. ΧLV, παρ. ΧΧΙΧ).

Η Μακεδονική διάλεκτος ήταν Αιολική διάλεκτος και ανήκε στο σύνολο των Δυτικών Ελληνικών γλωσσών (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 193). Όλες αυτές οι διάλεκτοι διαφέρουν η μια από την άλλη, αλλά όχι τόσο ώστε δυο άτομα τα οποία προέρχονται από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο. Η Στρατιωτική Γιουγκοσλαβική Εγκυκλοπαίδεια, έκδοση 1974 (Γράμμα Μ. Σελ. 219), μια πολύ ανθελληνικώς προκατειλημμένη έκδοση, αναφέρει: «...u doba rimske invazije, njihov jezik bio grcki, ali se dva veka ranije dosta razlikovao od njega, mada ne toliko da se ta dva naroda nisu mogla sporazumevati». (...τον καιρό της Ρωμαϊκής εισβολής, η γλώσσα τους ήταν Ελληνική, αλλά δύο αιώνες πριν, ήταν αρκετά διαφορετική, αλλά όχι τόσο ώστε οι δύο λαοί να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον).

Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η κατάσταση στην απέραντη αυτοκρατορία άλλαξε σε μια νέα πραγματικότητα. Ο Φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίος ΙΙ, ο Φιλάδελφος (308-246 π.Χ.), αντελήφθη πως η ενοποίηση των Ελλήνων και η απεραντοσύνη της Αυτοκρατορίας απαιτούσαν τη σταθεροποίηση της ήδη καθομιλουμένης γλώσσας, της Κοινής. Η Ελληνική ήταν η καθιερωμένη γλώσσα του αχανούς Ελληνιστικού κόσμου των τεσσάρων βασιλείων των Διαδόχων. Αν και ήταν η ομιλούμενη γλώσσα, δεν υπήρχε όμως κοινό αλφάβητο, αλλά ούτε γραμματική είχε επινοηθεί.

Η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα 280 π.Χ. ήταν ήδη το Πολιτιστικό Κέντρο της Αυτοκρατορίας. Ο Πτολεμαίος Β' ανέθεσε στον Αριστέα, έναν Αθηναίο λόγιο, να δημιουργήσει τη γραμματική της νέας γλώσσας, ούτως ώστε όχι μόνον οι Έλληνες κάτοικοι θα μπορούσαν να μιλήσουν, αλλά όλοι γενικώς οι υπήκοοι της Αυτοκρατορίας. Έτσι λοιπόν, ο Αριστέας χρησιμοποίησε την Αττική διάλεκτο ως βάση της νέας γλώσσας. Επιπλέον ο Αριστέας και οι λόγιοι που τον βοηθούσαν στη δημιουργία της, αφαίρεσαν τις Αττικές ιδιοσυγκρασίες της γλώσσας, προσέθεσαν νέες λέξεις, καθώς και γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες, κυρίως από τη Δωρική, Ιωνική και Αιολική διάλεκτο. Τίποτε δεν συμπεριλήφθηκε από τη Σπαρτιατική Δωρική (βλέπε Τσακωνική διάλεκτος). Έτσι λοιπόν σταθεροποίησαν την Ελληνική γλώσσα, την ονομαζόμενη ΚΟΙΝΗ.

Η γλώσσα όμως δεν είχε τελειοποιηθεί. Οι μη Έλληνες αντιμετώπιζαν δυσκολίες στο διάβασμα, εφ' όσον δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ λέξεων, προτάσεων και παραγράφων. Τα γράμματα ήταν συνεχόμενα, το ένα δίπλα στο άλλο. Επιπλέον δεν μπορούσαν να εκφράσουν τα αισθήματά τους και δεν υπήρχε τόνος ομιλίας στο γραπτό λόγο. Εκείνη την εποχή η καθομιλουμένη Ελληνική ήταν μελωδική γλώσσα, περισσότερο μελωδική απ' ότι είναι η Ιταλική σήμερα. Το σύστημα των παραγράφων, προτάσεων, και μερικών συμβόλων και σημείων στίξεως όπως ~.;`!, ήταν αποτέλεσμα συνεχούς βελτιώσεως και τελειοποιήσεως της γλώσσας, με συμβολή πολλών λογίων Ελλήνων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την εποχή εκείνη, διάφορες Ελληνικές πόλεις χρησιμοποιούσαν διαφορετικά αλφάβητα τα οποία περιείχαν γράμματα τα οποία αντιπροσώπευαν φθόγγους της συγκεκριμένης διαλέκτου. Υπήρχαν δύο κυρίως κατηγορίες, τα Ανατολικά και Δυτικά αλφάβητα. Το πρώτο επίσημο αλφάβητο παρέλειψε γράμματα που δεν χρησιμοποιούνταν πλέον ( σαμπί, κόππα, δίγαμμα το οποίο είναι επίσης γνωστό και ως στίγμα [στ'] στους Ελληνικούς αριθμούς) και παρουσίασε ένα αλφάβητο με 24 γράμματα για την νέα Κοινή γλώσσα. Η συμπερίληψη όμως μικρών γραμμάτων στο γραπτό λόγο δεν έγινε αμέσως, αλλά πήρε μερικούς αιώνες κατόπιν της σταθεροποιήσεως της Κοινής.

Εφ' όσον η καινούργια γλώσσα τελειοποιήθηκε με τα σύμβολά της, οι Εβραίοι της Αιγύπτου θεώρησαν πως ήταν ευκαιρία να μεταφράσουν τα θρησκευτικά τους βιβλία στην Ελληνική γλώσσα, αφού ήταν η γλώσσα της Εβραϊκής Διασποράς. Λοιπόν, στο νησί Φάρος, στη είσοδο του λιμένος της Αλεξανδρείας , απομονώθηκαν 72 Εβραίοι λόγιοι και μετέφρασαν τα ιερά τους βιβλία (Τοράχ, Νεβι'ίμ, Κετουβίμ, κλπ) από την αραμαϊκή και εβραϊκή στην νεοδημιουργημένη Ελληνική Κοινή γλώσσα. Η μετάφραση αυτή είναι γνωστή ως η των Εβδομήκοντα. Η Κοινή εν τω μεταξύ εξελίχθη και μέσα σε δύο με τρεις αιώνες κατέληξε να διαμορφωθεί στη γλώσσα την οποία διάφοροι λόγιοι ονομάζουν Βιβλική Ελληνική. Είναι γεγονός πως μόνον άτομα που έχουν μελετήσει την Αττική διάλεκτο μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά μεταξύ της Ελληνικής των Εβδομήκοντα και της Ελληνικής της Καινής Διαθήκης.

Αν και η Κοινή ήταν η επίσημος γλώσσα, σε γενικές γραμμές, οι απλοϊκοί άνθρωποι συνέχισαν να χρησιμοποιούν τις δικές τους διαλέκτους κι εδώ κι εκεί μπορούσε κάποιος να επισημάνει στοιχεία της Αττικής διαλέκτου, όπως π.χ. στην Καινή Διαθήκη. Το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο και η Αποκάλυψη είναι έγγραφα γραμμένα σε τέλεια Αττική. Τα άλλα τρία Συνοπτικά Ευαγγέλια γράφτηκαν στην Κοινή με προσθήκες σημιτικών γραμματικών εννοιών (π.χ. η Εβραϊκή Γενική) και επινοημένο λεξιλόγιο (π.χ. ο επιούσιος).

Το αποτέλεσμα είναι πως σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές παραλλαγές στην ομιλία, όχι όμως σε βαθμό που δυο άτομα δεν μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν διαφορές στην ομιλούμενη γλώσσα. Σήμερα η επίσημη Ελληνική γλώσσα αποδέχεται μόνον την Τσακωνική, η οποία είναι φυσική εξέλιξη της αρχαίας Δωρικής διαλέκτου της Σπάρτης. Η Δημοτική είναι εξέλιξη της Δωρικής, ενώ η Καθαρεύουσα, η οποία είναι μια κατασκευασμένη γλώσσα, βασίζεται στην Κλασσική ή Αττική διάλεκτο. Σήμερα η ομιλία στην Ελλάδα διαφέρει από τόπο σε τόπο και πολλές φορές ένα ανεκπαίδευτο αυτί μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολία κατανοήσεως τοπικών διαλέκτων. Η ποντιακή και η κυπριακή είναι δύσκολες διάλεκτοι για άτομα που δεν είναι εξοικειωμένα με Ελληνικές διαλέκτους. Η Τσακωνική, η απόγονος της Σπαρτιατικής Δωρικής, γίνεται σχεδόν ακατανόητη διάλεκτος για κάποιον που δεν είναι εξοικειωμένος με τη διάλεκτο αυτή.

Η Μακεδονία έφερε διάφορα ονόματα. Στην αρχή οι Μακεδόνες της έδωσαν το όνομα Ημαθία (από τον αρχηγό τους Ημαθίων). Ετυμολογικώς προέρχεται από τη λέξη άμαθος, αμαθόεις και σημαίνει άμμος, αμμώδης. Από τώρα και στο εξής όλα τα ονόματα που προσδιορίζουν αυτό το χώρο είναι Ελληνικά. Αργότερα ονομάστηκε Μακετία ή Μακέσσα και τελικά Μακεδονία. Η τελευταία ονομασία προέρχεται από τη Δωρική/Αιολική λέξη "μάκος" (στην Αττική "μήκος") η οποία σημαίνει μήκος, μάκρος (βλ. Ομήρου, Οδύσσεια, VII, 106) και έτσι η λέξη Μακεδνός σημαίνει τον μακρύ, τον ψηλό, αλλά και τον ορεσίβιο, τον βουνίσιο (Ορέσται, Έλληνες).

Στην πόλη Όπη, κοντά στη Βαβυλώνα όταν οι Μακεδόνες στρατιώτες στασίασαν εναντίον του Αλεξάνδρου, ο Μέγας Αλέξανδρος απευθύνθηκε στο Μακεδονικό στρατό του, μιλώντας τους στην Ελληνική (Αρριανός, Ανάβαση του Αλεξάνδρου, VII, 9,10). Οι στρατιώτες του ακούγοντας τον Αρχηγό τους να τους μιλά με αυτόν τον τρόπο έμειναν άναυδοι. Είχαν αναστατωθεί. Αμέσως μόλις ο Αλέξανδρος μπήκε στο παλάτι του απαίτησαν να μπουν κι αυτοί στο παλάτι για να του μιλήσουν.

Ο Αλέξανδρος αμέσως βγήκε έξω μόλις άκουσε πως οι στρατιώτες του ήθελαν να του μιλήσουν. Τους είδε στενοχωρημένους και πολλοί έκλαιγαν και θρηνούσαν. Όταν ο Αλέξανδρος αντίκρισε τους οδυρόμενους στρατιώτες του και αυτός με τη σειρά του δάκρυσε. Προσπάθησε να τους μιλήσει, αλλά αυτοί άρχισαν να εκλιπαρούν τον στρατηγό τους. Ένας μάλιστα, ονομαζόμενος Καλλύνης, ο οποίος ήταν πιο ηλικιωμένος από τους λοιπούς στρατιώτες και κατείχε δεσπόζουσα θέση στο Ιππικό των Εταίρων, είπε «Ω βασιλεύ, αυτά που προξενούν λύπην εις τούς Μακεδόνας είναι το ότι συ τώρα έχεις ως ομοτίμους σου ορισμένους Πέρσας και οι Πέρσαι αποκαλούνται συγγενείς του Αλεξάνδρου και σε φιλούν. ουδείς δε εκ των Μακεδόνων απήλαυσε μέχρι σήμερον την τιμήν ταύτην».(Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις, VII, 8-10).

Η άνωθεν ιστορία φανερώνει καθαρώς ότι οι Μακεδόνες μιλούσαν Ελληνικά εφ' όσον μπορούσαν να καταλάβουν τι τους έλεγε ο Αλέξανδρος. Υπήρχαν χιλιάδες Μακεδόνες στρατιώτες και όχι μόνον μερικοί που έτυχε να μιλούν την Ελληνική γλώσσα. Θα ήταν αλήθεια εκτός πραγματικότητας αν ο Αλέξανδρος τους μιλούσε σε γλώσσα που υποτίθεται δεν καταλάβαιναν. Είναι αδύνατον να πιστέψει κανείς πως οι Μακεδόνες στρατιώτες είχαν συγκινηθεί τόσο πολύ σε σημείο που να κλαίγουν και να οδύρονται ακούγοντας τα λόγια του αρχηγού τους σε μια γλώσσα που δεν καταλάβαιναν. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση πως οι Μακεδόνες στρατιώτες είχαν πάρει μαθήματα Ελληνικής και έμαθαν τη γλώσσα σε είκοσι λεπτά ταυτοχρόνως καθώς τους μιλούσε ο Αλέξανδρος.

Επιπλέον οι Μακεδόνες φορούσαν ένα χαρακτηριστικό καπέλο, την "καυσία" (Πολύβιος IV 4,5, Ευστάθιος 1958, Αρριανός Αλεξάνδρου Ανάβασις, VII 22, Στουρζ, Η Μακεδονική Διάλεκτος, 41) που τους ξεχώριζε από τους λοιπούς Έλληνες. Η λέξη "καυσία" προέρχεται από την Ελληνική λέξη για καύση, ζέστη, εξ ου και καύσων. Γι αυτό το λόγο οι Πέρσες τους αποκαλούσαν "yauna takabara", που εννοεί «Έλληνες οι οποίοι φορούν το καπέλο». Το Μακεδονικό καπέλο ήταν πολύ πιο διαφορετικό από τα καπέλα που φορούσαν οι υπόλοιποι Έλληνες στρατιώτες, αλλά οι Πέρσες δεν ξεχώριζαν τους Μακεδόνες, και αυτό γιατί η Μακεδονική ομιλία ήταν επίσης Ελληνική ομιλία (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 13, J. M. Balcer Ιστορία, 37 [1988] 7).

Στις βουνοπλαγιές των Ιμαλαΐων και του Ινδικού Καυκάσου και υπό Πακιστανή και Αφγανή δικαιοδοσία, ζει μια φυλή που αποκαλείται Καλάς. Οι Καλάς ισχυρίζονται πως είναι οι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν το Μεγάλο Στρατηλάτη στις καινούργιες εκστρατείες του, και παρέμειναν στα βάθη της Ασίας. Μη έχοντας επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο για περίπου 23 αιώνες, είναι αρκετά διαφορετικοί από τους άλλους γειτονικούς λαούς. Ανοιχτόχρωμοι με γαλανά μάτια ανάμεσα σε σκουρόχρωμους γείτονες, με γλώσσα η οποία αν και έχει επηρεαστεί από τις πολλές Μουσουλμανικές γλώσσες λαών οι οποίοι περιβάλλουν τους Καλάς, ακόμη διατηρεί στοιχεία λεξιλογίου της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας. Υποδέχονται τους επισκέπτες τους με τη λέξη "ισπάντα" από το Ελληνικό ρήμα "ασπάζομαι" και τους προειδοποιούν για τον "χεμάν" από το αρχαίο Ελληνικό ουσιαστικό, "χειμών". Οι Καλάς ακόμη πιστεύουν στους δώδεκα Ολυμπίους θεούς και η αρχιτεκτονική τους μοιάζει πολύ με την Μακεδονική αρχιτεκτονική (Εθνικός Κήρυκας "Ένα Σχολείο για τους Καλάς από τους Έλληνες", 11 Οκτωβρίου, 1996).

Ο Μάικλ Γουντς, ο Βρετανός ιστοριοδίφης στο βιβλίο του Στα Ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου (σελ. 8), παραθέτει την κάτωθι δήλωση ενός ατόμου της φυλής Καλάς, ονομαζόμενος Kazi Khushnawaz:

Πριν από πολλά-πολλά χρόνια, πριν από την εποχή του Ισλάμ, ο Σικάντερ ε Ααζεμ ήρθε στην Ινδία. Αυτός που φορούσε δύο κέρατα και τον οποίο εσείς οι Βρετανοί ονομάζετε Μεγάλο Αλέξανδρο. Αυτός ήταν που κυρίευσε τον κόσμο και ήταν σπουδαίος άνθρωπος, γενναίος και ατρόμητος και στους ανθρώπους του γενναιόδωρος. Όταν έφυγε για να ξαναγυρίσει στην Ελλάδα, μερικοί από τους άνδρες του δεν ήθελαν να ξαναγυρίσουν και προτίμησαν να παραμείνουν εδώ. Ο αρχηγός τους ήταν ο στρατηγός που λεγόταν Σαλακάς (Σέλευκος). Αυτός και μερικοί από τους αξιωματούχους του ήρθαν σ' αυτές τις πεδιάδες, παντρεύτηκαν με εντόπιες γυναίκες και έτσι έμειναν εδώ. Εμείς οι Καλάς, οι Μαύροι Άπιστοι των Ινδοκουχ, είμαστε οι απόγονοι των παιδιών τους. Ακόμη μερικές από τις λέξεις μας είναι παρόμοιες με τις δικές τους, η μουσική μας και οι χοροί μας επίσης. Λατρεύουμε τους ίδιους θεούς. Γι αυτό το λόγο πιστεύουμε πως οι Έλληνες είναι οι πρώτοι μας πρόγονοι…

(Ο Σέλευκος ήταν ένας από τους Στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γεννήθηκε στα 358 ή 354 π.Χ. στην Εύρωπο της Μακεδονίας και απεβίωσε στον Γορπιαίον (Αύγουστος/Σεπτέμβριος) του 281 π.Χ., κοντά στη Λυσιμάθια της Θράκης).

Οι Καλάς σήμερα πιστεύουν στους θεούς των αρχαίων Ελλήνων, ιδιαίτερα στον Ντι Ζαου (Δίας Ζευς), τον θεό του ουρανού. Δυστυχώς η γλώσσα τους έχει χαθεί κατά την διάρκεια των Μουσουλμανικών κατακτήσεων. Αυτά είναι επιπλέον αποδεικτικά στοιχεία ότι οι Μακεδόνες και οι λοιποί Έλληνες μιλούσαν την ίδια γλώσσα, είχαν την ίδια θρησκεία και μοιράζονταν τα ίδια ήθη και έθιμα.

Οι κατηγορίες πως οι Μακεδόνες ήταν βάρβαροι άρχισαν στην Αθήνα και ήταν κατασκεύασμα πολιτικής υφής βασισμένο στον τρόπο ζωής των αρχαίων Μακεδόνων, και όχι στην εθνικότητά τους και στη γλώσσα τους (Casson, Μακεδονία, Θράκη και Ιλλυρία,σελ. 158, Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 4). Ο Δημοσθένης ταξίδεψε στη Μακεδονία δυο φορές και παρέμεινε εκεί συνολικά εννέα μήνες. Ήξερε πάρα πολύ καλά τι γλώσσα μιλούσαν οι Μακεδόνες. Διακρίνουμε την ίδια στάση και στον Θρασύβουλο ο οποίος αναφέρει ότι οι Ακαρνάνες ήταν βάρβαροι μόνον όταν οι Αθηναίοι αντιμετώπιζαν ανταγωνισμούς πολιτικής υφής από τους Ακαρνάνες. Ο Μακεδονικός τρόπος ζωής διέφερε από τον τρόπο ζωής της Νοτίου Ελλάδος, όμως αυτό ήταν κάτι πολύ κοινό μεταξύ των κατοίκων της Δυτικής Ελλάδος, όπως οι Χάονες, οι Μολοσσοί, οι Θεσπρωτείς, οι Ακαρνάνες και οι Μακεδόνες (Errington, Μια Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 4). Τα Μακεδονικά ιδρύματα διοικήσεως ήταν παρόμοια με αυτά των Μυκηνών και της Σπάρτης (Wilken, Αλέξανδρος ο Μέγας, σελ. 23). Όσον αφορά τις δηλώσεις του ρήτορας Δημοσθένους πως ο Φίλιππος ήταν «βάρβαρος», ακόμη και ο Badian που εναντιώνεται πολύ προς την Ελληνικότητα των Μακεδόνων, παραδέχεται: «Οι κατηγορίες του Δημοσθένους εναντίον του Φιλίππου δεν έχουν καμιά ιστορική σημασία, αλλά πρόκειται για περίπτωση προσωπικής αντιπάθειας ρήτορας προς τους προσωπικούς εχθρών του» (E. Badian, Μελέτες στην Ιστορία Τέχνης, Τόμος 10: Μακεδονία και Ελλάς στα Τελευταία Στάδια της Κλασσικής Εποχής, Αρχές Ελληνιστικής Εποχής, Έλληνες και Μακεδόνες).

Εσφαλμένη Αντίληψη #6
Η Αρχαία Μακεδονία ήταν ενιαίο Κράτος.

Πραγματικότητα #6
Πριν της εποχής του Φιλίππου Β', η Μακεδονία ήταν διαιρεμένη σε πόλεις, έχοντας υιοθετήσει την ίδια υφή αστικής δομής με τις νότιες Ελληνικές πόλεις. Κάθε Μακεδονική πόλη ή περιοχή είχε την δική της πρωτεύουσα και κυβέρνηση. Ο Βασιλιάς Φίλιππος Β' ένωσε όλες τις Μακεδονικές πόλεις εδραιώνοντας έτσι μία διοίκηση βασιλείου Ομηρικού τύπου, διατηρώντας όμως τη δομή των μικρών πόλεων με κάθε πόλη να έχει τον βασιλιά της. Όλοι όμως οι βασιλείς πλήρωναν φόρους στο Βασιλέα ολοκλήρου της Μακεδονίας. Αυτά μας έγιναν γνωστά από το γεγονός πως σε κάποια εποχή βασιλιάς της Λυνκυστίδος (σημερινό Μοναστήρι - Φλώρινα) ήταν ο Αλέξανδρος. Αυτό όμως που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι το γεγονός πως καθένας ήταν νομιμόφρων περισσότερο στην δική του πόλη και περιοχή, παρά στο Βασιλιά της Μακεδονίας (Hammond, Το Μακεδονικό Κράτος, σελ. 9).

Εσφαλμένη Αντίληψη #7
Με το κύλισμα του χρόνου οι αρχαίοι Μακεδόνες εξαφανίσθηκαν.

Πραγματικότητα #7
Υπό την επίδραση της Κοινής γλώσσης, οι αρχαίοι Μακεδόνες συγχωνεύθηκαν με τους υπόλοιπους Έλληνες.

Εσφαλμένη Αντίληψη #8
Εάν οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν Έλληνες, γιατί ο βασιλεύς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α', ονομάστηκε Φιλέλλην (ο αγαπών τους Έλληνες); Αυτός ο τίτλος απονέμεται μόνον στους ξένους.

Πραγματικότητα #8
Ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α' ονομάστηκε Φιλέλλην από το Θηβαίο ποιητή Πίνδαρο για τον ίδιον λόγο ο Ιάσων των Φερών και ο Ευαγόρας της Κύπρου ονομάστηκαν Φιλέλληνες (Ισοκράτης 107Α, 199Α). Ο τίτλος «Φιλέλλην» στην αρχαία εποχή σήμαινε Φιλόπατρις ή αλλιώς μπορούμε να πούμε πιο απλά «πατριώτης» (Πλάτωνας, Πολιτικά, 470Ε, Ξενοφών Αγησίλαος, 7, 4). Αυτός είναι ο λόγος που ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πείραξε το πατρογονικό σπίτι του Πινδάρου όταν διέταξε τους στρατιώτες του να κάψουν τη Θήβα.

Εσφαλμένη Αντίληψη #9
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν Ελληνική εθνική συνείδηση, αλλά οι Μακεδόνες, καταστρέφοντας τις Ελληνικές πόλεις, απέδειξαν ότι δεν ήταν Έλληνες.

Πραγματικότητα #9
Η Ελλάδα είναι μια περιοχή η οποία στερούμενη γεωγραφικής συνέχειας ευνόησε την απομόνωση των διαφόρων φυλών όχι μόνον στην γενική έννοια, αλλά επίσης και σε πολύ περιορισμένη έννοια της λέξεως. Αυτό εξηγεί τον λόγο που οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κοινή εθνική συνείδηση και πολλές φορές πολεμούσαν ο ένας τον άλλον. Οι Μακεδόνες κατέστρεφαν ή έκαιγαν πόλεις που ανήκαν σε άλλους Έλληνες, για τον ίδιο ακριβώς λόγο που και οι Αθηναίοι, και οι Θηβαίοι και οι Σπαρτιάτες πολεμούσαν αναμεταξύ τους.

Ήξεραν πως κατά κάποιο τρόπο υπήρχε δεσμός αναμεταξύ τους, αλλά η τοπική συνείδηση υπερίσχυε της Πανελληνικής συνειδήσεως. Οι αρχαίοι Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδος ήταν ενωμένοι όταν αντιμετώπιζαν έναν κοινό εχθρό ο οποίος απειλούσε την κοινή ελευθερία και ευζωία. Αυτό εκδηλωνόταν κάθε φορά που οι Πέρσες επιτίθονταν κατά των Ελληνικών περιοχών. Οι Έλληνες όμως της Ιωνίας και Αιολίας (τα σημερινά Αιγιακά παράλια της Τουρκίας), συμμαχούσαν ως επί το πλείστον με τους Πέρσες και συχνά ερχόταν αντιμέτωποι των Ελλήνων της ηπειρωτικής Ελλάδος.

Ήταν κοινός θεσμός οι διάφορες Ελληνικές πόλεις να δημιουργούν πολιτικές και στρατιωτικές συμμαχίες αναμεταξύ τους και έναντι η μια της άλλης, αλλά ποτέ δεν καλλιέργησαν εθνικές συνεργασίες. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων συμμαχιών στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο.

Πέρασαν μερικοί αιώνες έως ότου οι Έλληνες αποχτήσουν εθνική συνείδηση. Ο Ελληνισμός αναμφίβολα καλλιέργησε και πραγματοποίησε εθνική συνείδηση την εποχή που ο Ιουστινιανός εστέφθη Αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Λιγοστά ήταν τα άτομα των Ελλήνων, όπως ο Περικλής, ο Δημοσθένης και ο Φίλιππος Β', οι οποίοι είχαν τη διορατικότητα να δουν μια ενωμένη Ελλάδα. Καθένας τους όμως ήθελε την δική του περιοχή ηγεμονεύουσα σε μια τέτοια συνένωση. Ο Περικλής ονειρεύτηκε αυτή τη συνένωση, ο Δημοσθένης την υπερασπίστηκε, αλλά ο Φίλιππος Β' την πραγματοποίησε.

Εσφαλμένη Αντίληψη #10
Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν μια από τις Ιλλυρικές φυλές.

Πραγματικότητα #10
Παρά το γεγονός πως υπάρχουν πολλά αποδεικτικά στοιχεία (τα πιο πολλά έμμεσα) όσο αφορά τη γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων, υπάρχει απόδειξη από τον Πολύβιο στο βιβλίο XXVIII, παράγραφοι 8 και 9, όπου αναφέρεται πως οι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν μεταφραστές στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν με τους Ιλλυρίους. Αυτό σημαίνει πως οι Μακεδόνες και οι Ιλλύριοι δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Παραδείγματος χάρη, ο Μακεδών βασιλιάς Περσεύς, έστειλε τον Αδαίο της Βεροίας (ο οποίος μιλούσε μόνον Ελληνικά) και τον Pleuratus τον Ιλλύριο, ως μεταφραστή (διότι αυτός μιλούσε την γλώσσα των Ιλλυρίων) σε αποστολή στον Ιλλύριο βασιλέα Genthius (169 π.Χ.). Ο Pleuratus ήταν εξόριστος και έμεινε στο παλάτι του Περσέως. Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Ιλλύριοι και οι Μακεδόνες ήταν άσπονδοι εχθροί.

Εσφαλμένη αντίληψη #11
Πολλοί από τους Έλληνες που κατοικούν στην Ελληνική Μακεδονία είναι πρόσφυγες οι οποίοι κατέφτασαν στη Μακεδονία κατά την περίοδο του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, ιδιαίτερα την περίοδο μεταξύ 1920 και 1930, από τα μέρη της Τουρκίας, της Μέσης Ανατολής, της Γεωργίας, της Ρωσίας, Ουκρανίας και Βουλγαρίας.

Πραγματικότητα #11
Είναι αληθές πως ένας ορισμένος αριθμός Ελλήνων οι οποίοι ζουν στην Ελληνική Μακεδονία είναι πρόσφυγες από διάφορες Μεσανατολικές χώρες. Είναι όμως εξ ίσου αληθές το γεγονός ότι αυτοί οι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, συμπεριλαμβάνοντας και τους αρχαίους Μακεδόνες, οι οποίοι δημιούργησαν Ελληνικές αποικίες στις περιοχές που σήμερα αποτελούν τη Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Βουλγαρία, Τουρκία, ή μέρη της Μέσης Ανατολής. Μερικοί δε από αυτούς ακολούθησαν το Μεγάλο Στρατηλάτη, το Μέγα-Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ανατολή. Αυτοί λοιπόν οι Έλληνες των αποικιών απλώς ξαναγύρισαν στη Μητέρα Ελλάδα κατόπιν απουσίας τουλάχιστον δυόμισι χιλιετερίδων, αφού πρώτα σκόρπισαν το Ελληνικό πνεύμα, τον Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική γλώσσα. Η Μητέρα Ελλάδα καλοδέχτηκε τα παιδιά της που έλειπαν τόσον καιρό. Ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να κάνει. Άλλωστε είχαν κάθε δικαίωμα να ξαναγυρίσουν στην πατρίδα τους, όπως ακριβώς και οι Εβραίοι επέστρεψαν στην πατρίδα τους και ακόμη επιστρέφουν.

Εσφαλμένη αντίληψη #12
Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος ήταν Σλάβοι και αυτή είναι η αιτία γιατί ονομάζονται "οι Απόστολοι των Σλάβων".

Πραγματικότητα #12
Ο όρος «οι Σλάβοι Απόστολοι» ή «οι Απόστολοι των Σλάβων» δεν σημαίνει ότι τα δύο αδέλφια ήταν Σλάβοι. Ο Άγιος Θωμάς καλείται «ο Ινδός Απόστολος» αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι δεν ήταν Ινδός. Απλώς διέδωσε το Χριστιανισμό στους Ινδούς. Οι Έλληνες αδελφοί από τη Θεσσαλονίκη δίδαξαν το Χριστιανισμό στους Σλάβους, τους έδωσαν το αλφάβητο (το οποίο τώρα ονομάζεται Κυριλλικό), και μετέφρασαν την Ιερά Γραφή και την Χριστιανική λειτουργική υμνολογία στην Παλαιά Σλαβωνική γλώσσα, ή όπως αλλιώς είναι γνωστή στην Παλαιά Βουλγαρική.

Ο Πάπας Ιωάννης Β' στις Εγκυκλίους του της 31ης Δεκεμβρίου 1980 και 2 Ιουνίου 1985, μνημονεύοντας τους δύο αδελφούς, επιβεβαίωσε το γεγονός πως και οι δύο ήταν Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη.

Οι καθηγητές Πανεπιστημίου Ivan Lazaroff, Plamen Pavloff, Ivan Tyutyundzijeff και Milko Palangurski της Σχολής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Μεγάλο Τύρναβο της Βουλγαρίας στο βιβλίο τους Kratka istoriya na bulgarskiya narod (Βραχεία Ιστορία του Βουλγαρικού Έθνους, σελ. 36-38), λεπτομερώς αναφέρουν ότι οι δυο αδελφοί, Κύριλλος και Μεθόδιος, ήταν Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη. Ο αείμνηστος Όσκαρ Χαλέτσκι, καθηγητής Ιστορίας Μελετών Ανατολικής Ευρώπης, στο βιβλίο του Σύνορα του Δυτικού Πολιτισμού, Ιστορία της Κεντροανατολικής Ευρώπης, (Κεφάλαιο, Πολιτεία της Μοραβίας και οι Απόστολοι των Σλάβων) συμφωνεί με τους συγγραφείς του Kratka istoriya na bulgarskiya narod.

Εσφαλμένη αντίληψη #13
Το υπάρχον έμβλημα της πΓΔΜ είναι το λιοντάρι. Είναι δε το ίδιο λιοντάρι του οποίου η δορά απεικονίζεται σε μερικά νομίσματα εις του Μέγα Αλέξανδρου το κεφάλι.

Πραγματικότητα #13
Δεν υπάρχει τίποτε το κοινό μεταξύ του λέοντος της πΓΔΜ και της λεοντής που απεικονίζεται να φορεί ο Αλέξανδρος σε μερικά νομίσματα. Ο λέων της πΓΔΜ είναι στην πραγματικότητα το λιοντάρι το οποίο απεικονίζεται στο έμβλημα της Βουλγαρίας.

Η λεοντή που φορεί ο Μέγας Αλέξανδρος είναι η λεοντή τού λέοντος της Νεμέας, ένα από τα 12 κατορθώματα του μυθολογικού ήρωα. Η δορά που φορεί ο Μέγας Αλέξανδρος συμβολίζει την οικογενειακή συγγένειά του με τον Ηρακλή. Υπάρχει μια ανέκδοτη επιγραφή ενός Ξάνθου του τρίτου αιώνος π.Χ. (cf. Robert, Amyzon, 1, 162, n 31) όπου οι Πτολεμαίοι αναφέρονται στους προγόνους τους και τους αποκαλούν «Ηρακλείδας Αργεάδας» (Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 265, 6).

Εσφαλμένη αντίληψη #14
Σε άλλα νομίσματα βλέπουμε τον Αλέξανδρο να φέρει δύο κέρατα στο κεφάλι του και αυτό συμβολίζει την κακία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Πραγματικότητα #14
Παραδοσιακά στη Μέση Ανατολή ο κερατοφόρος άνδρας θεωρείται πανίσχυρος. Ο Δαρείος, απευθυνόμενος προς τον Αλέξανδρο στις επιστολές του τον αποκαλούσε Ζουλ-Αλ-Κουρνάϊν, που σημαίνει άνθρωπος με δύο κέρατα. Έτσι λοιπόν, τα κέρατα στο κεφάλι του Μεγάλου Αλέξανδρου σημαίνει ότι αναγνωρίστηκε ως παντοδύναμος.

Εσφαλμένη αντίληψη #15
Μετά τη μάχη του Γρανικού, ο Αλέξανδρος έστειλε ως δώρο στους Αθηναίους 300 Περσικές πανοπλίες, με την ακόλουθη αφιέρωση: «Ο Αλέξανδρος του Φιλίππου και οι Έλληνες, πλην των Λακεδαιμονίων, αφιερώνουν αυτά τα άρματα»… Ο J.R. Hamilton αναφερόμενος σ' αυτό το γεγονός, λεει: "Λαμβάνοντας υπ' όψη τον μικρό ρόλο που έπαιξαν οι Έλληνες στρατιώτες στη μάχη (με καμία αναφορά στους Μακεδόνες) πρέπει να θεωρηθεί ως προμελετημένη προπαγάνδα προς τους Έλληνας συμμάχους του. Ο Αλέξανδρος δεν αφήνει την ευκαιρία να τονίσει την απουσία των Σπαρτιατών.»

Πραγματικότητα #15
Η θεωρία του J.R. Hamilton δεν είναι καθόλου πειστική. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είχε ανάγκη να ευχαριστήσει κανέναν διότι ο αριθμός των στρατιωτών από τη Νότιο Ελλάδα ανήρχετο μόνον στους 9,400 άνδρες, και όπως ακριβώς ο ίδιος παραδέχεται, οι 9,400 στρατιώτες έπαιξαν μόνον μικρό ρόλο στην εξέλιξη της μάχης. Εφ όσον αυτός ήταν ο στρατηλάτης της εκστρατείας, εάν ο Αλέξανδρος παραμελούσε τους Μακεδόνες στρατιώτες του και εκθείαζε τους «ξένους» Έλληνες, τότε θα αντιμετώπιζε τους ίδιους οργισμένους Μακεδόνες τους οποίους αντιμετώπισε στην Όπη όταν διώρισε ξένους (Πέρσες και Μήδους) σε υψηλές θέσεις της στρατιωτικής διοικήσεως. Αυτό που πρέπει να τονισθεί όμως είναι το γεγονός πως κανείς από τους Μακεδόνες δεν παραπονέθηκε για την προαναφερθείσα επιγραφή ύστερα από τη μάχη του Γρανικού, διότι θεωρούσαν τους εαυτούς τους συμπεριλαμβανομένους.

Η αλήθεια είναι πως ο Μέγας Αλέξανδρος θεωρούσε τον εαυτό του και τους Μακεδόνες του, Έλληνες. Η μητέρα του διεκδικούσε γενεαλογική καταγωγή από τον Αχιλλέα, και από την πατρική πλευρά από τον Ηρακλή. Ο πρόγονός του, Αλέξανδρος Α', δήλωσε πως ήταν Έλληνας (Ηρόδοτος, Ιστορίαι, V, 20,22 - VIII, 137 - IX, 45).

Οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και μιλούσαν Ελληνικά

(βλ: Παπάζογλου, Μακεδονικές Πόλεις, σελ. 333 και Φυλές της Κεντρικής Βαλκανικής, σελ. 135. Casson, Μακεδονία, Θράκη και Ιλλυρία, σελ. 157-162. NGL Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 12-15 και 193. Cavaignac, Ιστορία της Αρχαιότητος, I, pa 67. Hoffman, Οι Μακεδόνες, σελ. 259. Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 3. Γιουγκοσλαβική Στρατιωτική Εγκυκλοπαίδεια 1974 «Αρχαία Μακεδονία». Hogarth, Ο Φίλιππος και Αλέξανδρος, σελ. 5, n 4. Urlich Wilcken, Αλέξανδρος ο Μέγας, ΙΙ, σελ. 23 και 24. Bosford, Ελληνική Ιστορία, σελ. 237).

Μερικοί από τους επιστήμονας οι οποίοι προαναφέρονται, αρχικώς ήταν αβέβαιοι για την Ελληνικότητα των Μακεδόνων (π.χ. NGL Hammond), όμως έργα αρχαίας Ελληνικής τέχνης τα οποία οι ανασκαφές των τελευταίων ετών έχουν φέρει στο φως απέδειξαν ότι οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραδεχθούν οι ιστοριοδίφες το λάθος τους. Ο NGL Hammond εξηγεί το λόγο γιατί διάφοροι ιστοριοδίφες, όπως ο Ε. Badian, (στο βιβλίο του Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 13, παρ. 29) δεν θεωρούν τους Μακεδόνες Έλληνες. Ο Hammond αναφέρει ότι τώρα τελευταία ο E. Badian στο βιβλίο του Barr-Sharrar (σελ. 33-51) δεν λαμβάνει υπ' όψιν τα αποδεικτικά στοιχεία όπως εξηγούνται στην Ιστορία της Μακεδονίας (NGL Hammond και G. T. Griffith, 1979, σελ. 39-54). Ο Badian στο Barr-Sharrar επιμένει στη θεωρία πως οι Μακεδόνες (χωρίς να προσδιορίζει ποιούς θεωρεί Μακεδόνας) μιλούσαν κάποια άλλη, μη Ελληνική γλώσσα. Ο Badian διαρκώς αγνοεί αποδείξεις οι οποίες αντιτίθενται στις δικές του δοξασίες και πεποιθήσεις, επιλέγοντας μόνον ό,τι του αρέσει, αγνοώντας άλλα στοιχειώδη αποδεικτικά στοιχεία. Αυτά ακριβώς τα χνάρια επέλεξαν να ακολουθήσουν και κάποιοι άλλοι, όπως ο E. Borza, P. Green κτλ.

Όλα τα ονόματα, είτε της βασιλικής οικογενείας, είτε ονόματα απλών Μακεδόνων πολιτών, όπως ο Καλλίνης (Αρριανού, Η Ανάβασις του Αλεξάνδρου, VII παρ. 11), ο Λήμνος από τη Χαλάστρα (Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι Επωνύμων Ελλήνων και Ρωμαίων, κεφ. Ο Αλέξανδρος) και τοπωνύμια στην περιοχή της Μακεδονικής πατρίδος, ήταν αναμφιβόλως Ελληνικά. Η Μακεδονική πατρίδα συμπεριλάμβανε περιοχές όπως η Ημαθία, Πιερία, Βοττιαία, Μυγδονία, Κρεστονία, Βισαλτία, Σιντίκη, Οδομαντίς, Ηδονίς, Ελίμεια, Ορεστίς, Εορδαία, Αλμωπία, Λυνκυστίς, Πελαγονία, και Μακεδονική Παιονία. Η Μακεδονική Παιονία βρίσκεται νοτίως των στενών του Demir Kapija (πΓΔΜ).

Η Φανούλα Παπάζογλου, εμμέσως συμφωνεί με τα ορόσημα των προαναφερθέντων περιοχών της γεωγραφικής Μακεδονίας, τονίζοντας, «… πολύ συχνά ξεχνιέται το γεγονός πως η αρχαία Μακεδονία συμπεριλάμβανε μόνον σχετικώς ένα μικρό μέρος της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας» (Παπάζογλου, Φυλές της Κεντρικής Βαλκανικής, σελ. 268). Οι δύο χάρτες της Παπάζογλου στο τέλος της διατριβής της (Μακεδοκές Πόλεις στον καιρό των Ρωμαίων, Σκόπια, 1957) απεικονίζουν μόνον Μακεδονικές περιοχές κατά την Ρωμαϊκή περίοδο.

Η Μακεδονία κατέλαβε την ήδη εξελληνισμένη Παιονία το 217 π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Ε', 106 χρόνια μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όποιος χάρτης ενσωματώνει την Παιονία στη Μακεδονία πριν το 217 π.Χ. είναι παντελώς λανθασμένος.

Όλες οι επιγραφές και τα ιστορικά ευρήματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Τρεμπένιστε και Ολεβένης κοντά στο Μοναστήρι, είναι αναμφισβητήτως στην Ελληνική γλώσσα. Υπάρχουν μόνον λίγες εξαιρέσεις, αλλά η μόνη περίπτωση που κάποιος παρατηρεί μη Ελληνικά ονόματα και μη Ελληνικά τοπωνύμια είναι στις περιοχές της Μακεδονικής επεκτάσεως, όπως στην Παιονία, Θράκη κλπ. Τα μη Ελληνικά ονόματα, λέξεις ή τοπωνύμια που βρέθηκαν στη Μακεδονική πατρίδα είναι υπολείμματα των Θρακικών, Φρυγικών και Παιονικών φυλών, οι οποίες ζούσαν στην περιοχή, πριν εκδιωχθούν από τους Μακεδόνες.

Συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες προϋπέθετε οριστικώς και αμετακλήτως Ελληνική καταγωγή. Ο Αρχέλαος νίκησε στους Ολυμπιακούς και Πυθίους Αγώνας (Solinus 9, 16), επίσης ο Αλέξανδρος Α' κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες (Ηρόδοτος, Ιστορίαι, V, 22).

Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (Ιστορίαι, Η, 43) ότι ένας αριθμός πόλεων της Πελοποννήσου, οι οποίες κατοικούνταν από Λακεδαιμονίους, Κορινθίους, Σικυόνες, Επιδαυρίους, Τροιζινίους, και Ερμιονίους, με μόνους εξαιρετέους τους Ερμιονίους, οι λοιποί ήταν Δωρικής και Μακεδονικής καταγωγής. Οι προαναφερθέντες ήταν λαοί που κατοικούσαν σε πόλεις οι οποίες βρισκόταν στην Πελοπόννησο, και αυτό πιστοποιεί το γεγονός πως οι Μακεδόνες ήταν τόσο Έλληνες όσο και οι Δωριείς.

Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στην ερώτηση γιατί ο Αλέξανδρος έστειλε 300 Περσικές πανοπλίες στη θεά Αθηνά, πρέπει να πάμε πίσω στη μάχη των Θερμοπυλών και σε όλα τα συμβάντα που ακολούθησαν. Αλλά για να καταλάβει κανείς τα γεγονότα, πρέπει να ξαναθυμηθούμε τη μάχη των Θερμοπυλών.

Τα Περσικά στρατεύματα και Ναυτικό, με επικεφαλής τον Ξέρξη, νίκησαν τους 1300 Έλληνες (1000 από τη Φωκίδα) και 300 Σπαρτιάτες υπό την ηγεσία του Λεωνίδα. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως τα Περσικά στρατεύματα ήταν νικηφόρα μόνον όταν ο προδότης Εφιάλτης οδήγησε τους Πέρσες από ένα κρυφό μονοπάτι, και έτσι περικύκλωσαν τους λιγοστούς Έλληνες. Επιπροσθέτως πρέπει να επισημανθεί ότι σύμφωνα με τους νόμους του Λυκούργου, δεν επιτρεπόταν στους Σπαρτιάτες να αφήσουν το στρατόπεδο μάχης για κανέναν λόγο, αλλά ούτε και να ακολουθήσουν κάποιον άλλο ηγεμόνα σε μάχη. Αυτός ήταν ο λόγος που οι Σπαρτιάτες δεν ακολούθησαν τον Αλέξανδρο στην εκστρατεία εναντίον των Περσών.

Ο Ηρόδοτος (Ιστορίαι, βιβλίο. Η, 114) γράφει:
"Οι Σπαρτιάται λοιπόν έπεμψαν επειγόντως έναν κήρυκα, ο οποίος εύρεν όλον το στράτευμα εις την Θεσσαλίαν. Ούτος παρουσιασθείς ενώπιον του Ξέρξου του είπεν «Βασιλεύ των Μήδων, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Ηρακλείδαι της Σπάρτης, ζητούν ικανοποίησιν δια τον φόνον, διότι εφονεύσας τον βασιλέα τον υπερασπιζόμενον την Ελλάδα». Εκείνος εγέλασε τότε και επί πολύ χρόνον έμεινεν άφωνος"

Η βασιλική οικογένεια της Σπάρτης (Ηρόδοτος Ζ, 204), και η βασιλική οικογένεια της Μακεδονίας (βλ. Πραγματικότητα #13) διεκδικούσαν γενεαλογική καταγωγή από τον Ηρακλή.

Λαμβάνοντας υπ' όψη τα προαναφερθέντα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο Μέγας Αλέξανδρος, νικώντας τους Πέρσες στη μάχη του Γρανικού, έστειλε 300 πανοπλίες στη θεά Αθηνά η οποία ήταν επίσης και θεά του πολέμου, και με αυτόν τον τρόπο ΕΚΔΙΚΗΘΗΚΕ τους 300 Σπαρτιάτες οι οποίοι σκοτώθηκαν υπερασπίζοντας την Ελλάδα.

Συμπέρασμα:

Πλήθος πληροφοριών σχετικά με το αρχαίο Ελληνικό παρελθόν φτάνουν σε εμάς μέσω της Ελληνικής Μυθολογίας. Δυστυχώς η Μυθολογία δεν μπορεί να είναι αξιόπιστη πηγή, εφ' όσον δεν μπορεί να εξασφαλίσει αξιόπιστες πληροφορίες οι οποίες θα μας βοηθούσαν να ανακατασκευάσουμε το αρχαίον Ελληνικό παρελθόν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι παντελώς ανώφελη. Δια του συμβολισμού της αποσαφηνίζει αλήθειες, οδηγώντας μας σε σωστή κατεύθυνση, ενώ αναζητούμε ιστορικά συμβάντα μέσω γραπτών και αγράφων μνημείων. Οι ιστορικοί μόνον αυτά τα μνημεία δέχονται στις προσπάθειές τους να φέρουν στην επιφάνεια κρυμμένα στοιχεία, τα οποία είναι στοιχειώδη για την ανασυγκρότηση του παρελθόντος όλων των Ελληνικών φυλών.

Κράτη είναι παράγωγα ιστορικών συμβάντων, και για αυτό το λόγο γεννιούνται και πεθαίνουν. Έθνη όμως δεν πεθαίνουν. Τα Έθνη είναι πραγματικές υποστάσεις και περνά επίπονος καιρός για να εξελιχθούν. Το ίδιο είναι αληθές και για την επωνυμία τους. Τα Έθνη δεν μπορούν να γεννιούνται ξαφνικά και να λαμβάνουν ονομασίες οσάκις διάφοροι πολιτικοί το επιθυμούν και το επιδιώκουν με νομοθεσία, όπως ακριβώς η περίπτωση της πΓΔΜ.

Το σημερινό Ελληνικό Έθνος είναι αποτέλεσμα κοινωνικής, πολιτικής και γλωσσολογικής συγχωνεύσεως πλέον των 230 φυλών ομιλούντων περισσότερες από 200 διαλέκτους οι οποίες φυλές κατάγονταν από τον Έλληνα, το γιο του Δευκαλίωνος. Είναι Θεού ευλογία το γεγονός πως το Ελληνικό Έθνος έχει αναδείξει μεγάλες προσωπικότητες στον πολιτικό, εκπαιδευτικό, στρατιωτικό και φιλολογικό τομέα. Όλες αυτές οι προσωπικότητες έχουν με τον δικό τους τρόπο συμβάλλει στη δημιουργία του έθνους τους. Και αυτοί είναι η πρόκυψη μιας φυσιολογικής ωριμότητας και το επακόλουθο ιστορικής, κοινωνικής, πολιτιστικής, γλωσσολογικής και πολιτικής αναπτύξεως που έλαβε χώρα στα τελευταία 4,000 χρόνια.

«Αν λάβουμε υπ' όψη τις πολιτικές καταστάσεις, τη θρησκεία και το ήθος των Μακεδόνων οι πεποιθήσεις μας γίνονται βεβαιότερες ότι ήταν Ελληνική φυλή, συγγενείς των Δωριέων. Μένοντας πίσω βορειότερα, ήταν ανήμποροι να λάβουν μέρος στην πολιτισμική πρόοδο των φυλών οι οποίες βρισκόταν νοτιότερα» (Wilken Ο Μέγας Αλέξανδρος, σελ. 22). Είναι μεγάλος ο αριθμός των ιστοριοδιφών που έχουν καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα επί του θέματος της Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες ήταν σύνολο Ελληνικών φυλών που ανήκαν στα Δυτικά Ελληνικά φύλα.

Οι Μακεδόνες κατέλαβαν την περιοχή των εντοπίων στη Μακεδονία και ανάγκασαν τους Πιέρες, μια Θρακική φυλή, να καταφύγουν στο όρος Παγγαίο, και τους Βοττιαίους τους απομάκρυναν από τη Βοττιαία. Περαιτέρω εξώθησαν τους Εορδούς από την Εορδαία και τους Άλμωπες από την Αλμωπία και ενήργησαν παρομοίως με τις υπόλοιπες φυλές (Θράκες, Παίονες, Ιλλυρίους) τις οποίες βρήκαν στις περιοχές της Ανθεμούντος, της Κρεστώνιας, Βυσαλτίας και άλλων περιοχών. Οι Μακεδόνες ενσωμάτωσαν τούς εναπομείναντες λιγοστούς κατοίκους. Εδραίωσαν δε την κυριαρχία τους σ' ολόκληρη την περιοχή της Μακεδονίας χωρίς να χάσουν την εθνικότητά τους, την γλώσσα τους, ή τη θρησκεία τους (Θουκυδίδης, ΙΙ, 99).

Επίσης ενσωμάτωσαν τις περιοχές των Ελιμειωτών, Ορεστών, Λυνκυστών, Πελαγόνων και Δεριόπων, όλες δηλαδή τις φυλές που ζούσαν στην περιοχή της Άνω Μακεδονίας και μιλούσαν Ελληνικά, αλλά μία διαφορετική διάλεκτο (Μολοσσική) από αυτήν που μιλούσαν οι Μακεδόνες (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 390). Εφ' όσον οι Μακεδόνες ζούσαν με απολίτιστους βορείους λαούς, όπως οι Ιλλύριοι, οι Θράκες, οι Παίονες και αργότερα οι Δαρδάνιοι, οι Μακεδόνες συνεχώς απέκρουαν τις χορδές των γειτόνων τους, σχηματίζοντας έτσι αδιαπέραστο φράχτη, μη δίνοντας την ευκαιρία στον εχθρό να επιτεθεί στις υπόλοιπες Ελληνικές περιοχές του νότου. Αυτός είναι ο λόγος που οι Μακεδόνες θεωρούνται και αποκαλούνται «ο προμαχώνας» του Ελληνισμού.

Ο N.G.L. Hammond γράφει:

Ποια γλώσσα μιλούσαν αυτοί οι "Μακεδόνες"; Το όνομα αυτό καθ'αυτό είναι Έλληνικό και στην ετυμολογία και στην εθνική ορολογία. Σημαίνει μάλλον «ορεσίβιος», και είναι εφάμιλλο με άλλα ονόματα Ελληνικών φυλών, όπως «Ορέσται» και «Ορείται» που σημαίνουν «ορεινοί άνθρωποι». Μια υποτιθέμενη παλιότερη εκδοχή « Μακέται», έχει την ίδια ρίζα, η οποία σημαίνει «ψηλός», την ίδια ακριβώς σημασία που έχει και το επίθετο μακεδνός, ή το ουσιαστικό μήκος. Η γενεαλογία επωνύμων προγόνων οι οποίοι είχαν καταγραφεί [...] από τον Ησίοδο έχει βαρύτητα στο θέμα της Ελληνικής γλώσσας. Πρώτον, ο Ησίοδος παρουσίασε τον Μακεδόνα αδελφό του Μάγνητος. Όπως γνωρίζουμε από διάφορες επιγραφές οι Μαγνήσιοι μιλούσαν Αιολική διάλεκτο της Ελληνικής γλώσσας και έτσι υπάρχει προδιάθεση να πιστεύεται πως οι Μακεδόνες μιλούσαν την Αιολική διάλεκτο. Δεύτερον, ο Ησίοδος παρουσίασε τον Μακεδόνα και τον Μάγνητα πρώτα εξαδέλφια των τριών γιων του Έλληνος - των Δώρου, Ξούθου, και Αιόλου, οι οποίοι ήταν οι ιδρυτές των τριών κυρίων Ελληνικών διαλέκτων, ήτοι της Δωρικής, Ιωνικής και Αιολικής. Ο Ησίοδος δεν θα κατέγραφε αυτή τη συγγένεια, αν ο ίδιος δε πίστευε, γύρω στον έβδομο αιώνα, ότι οι Μακεδόνες ήταν Ελληνόφωνες. Το επόμενο αποδεικτικό στοιχείο προέρχεται από την Περσία. Στις αρχές του έκτου αιώνος οι Πέρσες περιέγραφαν τους λαούς της δικής τους δικαιοδοσίας στην Ευρώπη που πλήρωναν φόρους, και ένας από αυτούς ήταν οι «yauna takabara», το οποίο σημαίνει «Έλληνες οι οποίοι φορούν το καπέλο». Στην Περσική δικαιοδοσία υπήρχαν Έλληνες σε Ελληνικές πόλεις εδώ κι εκεί, αλλά η προέλευσή τους ήταν ποικίλη και δεν διέφεραν από τους άλλους με το καπέλο που φορούσαν. Οι Μακεδόνες όμως φορούσαν πολύ χαρακτηριστικό καπέλο, την καυσία. Συμπεραίνουμε πως οι Πέρσες πίστευαν πως οι Μακεδόνες μιλούσαν Ελληνικά. Τελικά, κατά το τελευταίο μέρος του πέμπτου αιώνα ο Έλληνας ιστορικός, Ελλάνικος, ο οποίος επισκέφτηκε τη Μακεδονία, άλλαξε του Ησιόδου τη γενεαλογία και παρουσίασε τον Μακεδόνα όχι ως εξάδελφο, αλλά ως γιο του Αιόλου, και έτσι έφερε σταθερά τον Μακεδόνα και τους απογόνους του σε στενή συγγένεια με το Αιολικό παρακλάδι της Ελληνοφώνου οικογένειας. Ο Ησίοδος, η Περσία, και ο Ελλάνικος δεν είχαν κανένα λόγο να παρουσιάζουν ψευδολογίες όσο αφορά τη γλώσσα των Μακεδόνων οι οποίοι τότε ήταν άσημοι και ανίσχυροι. Οι ανεπηρέαστοι δηλώσεις τους πρέπει να γίνουν δεκτές ως αναμφισβήτητες (N.G.L. Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 12-13).

Τα αποδεικτικά στοιχεία των προαναφερθέντων αποδεικνύει πως οι Μακεδόνες ήταν μια από τις Ελληνικές ομάδες φυλών οι οποίες μιλούσαν Ελληνική διάλεκτο και είχαν τους ίδιους θεσμούς με τους Σπαρτιάτες και ιδιαίτερα με τους Έλληνες των Δυτικών φυλών. Και έτσι οι εσφαλμένες αντιλήψεις οι οποίες πηγάζουν από την πΓΔΜ και την διασπορά της απορρίπτονται σθεναρά.

Πηγή: http://www.greece.org/themis/macedonia

Mostos

29-11-2005, 17:34

Τι σημασία έχουν όλα αυτά.

Atheist

29-11-2005, 17:41

Τι σημασία έχει η ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ωρε υπάνθρωπε??? Θα βγει ο κάθε Σλάβος ΠΙΘΗΚΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΑΡΕΙΟΥΣ UBERMENSCHEN?

Phantom Duck

29-11-2005, 19:01

DM, h phgh sou einai ena URL pou periexei ton oro "greece.org" kai "Themis" taytoxrona. Kseperases ton eayto sou, antikeimenikoulh :thumbsup:

Ithilmir

29-11-2005, 19:17

τα διάβασες και τα βρήκες ιστορικά/ιδεολογικά ανακριβή και λάθος, η απλά κοίταξες το γιουάρέλ? Όχι ότι τα διάβασα όλα, αλλά ιστορικά με μια ματιά ψιλοφαίνονται ακριβή, άσχετα άμα συμφωνώ με τη θέση του στο μακεδονικό σήμερα ή όχι.

Phantom Duck

29-11-2005, 19:39

Kati pou einai se fakelo /themis einai aksiwmatika lathos .-

Εσφαλμένη Αντίληψη #7
Με το κύλισμα του χρόνου οι αρχαίοι Μακεδόνες εξαφανίσθηκαν.

Πραγματικότητα #7
Υπό την επίδραση της Κοινής γλώσσης, οι αρχαίοι Μακεδόνες συγχωνεύθηκαν με τους υπόλοιπους Έλληνες.

Kai gamw tis istorikes alitheies. Ektos tou oti den yparxei tekmhriwsh, einai kai safws vlakeia ayto, giati

1) Oi Makedones den pisteyw na frontizan na phgainoun mono me Ellhnides, kati pou outws h allws den exei sxesh ayto pou leme, alla o DM elpizei oti apla tha doume ena terastio keimeno kai tha peistoume

2) To oti exoun dyo fyla/ omades atomwn koinh glwssa de shmainei oti tha enswmatwthoun se ena lao. Ektos ki an osoi milane Agglika prokeitai nai sygxwneythoun me tous ypololoipous agglofwnous, se shmerinh antistoixia.

UmbilicalResidue

29-11-2005, 20:15

Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν εσφαλμένες αντιλήψεις λόγω αγνοίας περί του "Μακεδονικού Θέματος". Το πρόβλημα έχει παροξυνθεί με τη συστηματική προπαγάνδα η οποία πηγάζει από την πρώην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία, τη σημερινή πΓΔΜ και την ακραία και αδιάλλακτη διασπορά της.

Εσφαλμένη αντίληψη #1
Οι κάτοικοι της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ) είναι εθνικώς Μακεδόνες, άμεσοι απόγονοι, ή συγγενείς των αρχαίων Μακεδόνων.

Πραγματικότητα #1
Οι κάτοικοι της πΓΔΜ είναι επί το πλείστον Σλάβοι, Βούλγαροι και Αλβανοί. Δεν έχουν τίποτε το κοινό με τους αρχαίους Μακεδόνες. Ιδού μερικές δηλώσεις από επισήμους κρατικούς λειτουργούς της πΓΔΜ:

Α. Ο πρώην Πρόεδρος της πΓΔΜ, Κίρο Γκλήγκοροφ είπε: «Είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε στην περιοχή τον έκτο αιώνα...Δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων.»
(Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού, Ημερήσια Αναφορά, 26 Φεβρουαρίου 1992, σελίδα 35).

Β. Επίσης ο κύριος Γκλήγκοροφ δήλωσε: «Δεν είμαστε Μακεδόνες, αλλά Σλάβοι. Αυτοί είμαστε! Δεν έχομε καμιά συγγένεια με τον Αλέξανδρο τον Έλληνα και με τη Μακεδονία του! Οι πρόγονοί μας κατέφτασαν εδώ τον πέμπτο και έκτο αιώνα» (Τορόντο Στάρ, 15 Μαρτίου 1992).

Γ. Στις 22 Ιανουαρίου 1999, η Πρέσβης της πΓΔΜ στην Washington D.C., κυρία Λιούμπιτσα Ατσέφσκα, σε ομιλία της επί της προσφάτου καταστάσεως στα Βαλκάνια , τόνισε: «Δεν απαιτούμε να μας αναγνωρίζουν ως απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος εμπορικός συνεταίρος της "Μακεδονίας" [πΓΔΜ] και ο ύπ' αριθμόν ένα επενδυτής. Αντί να εκλέξουμε εχθροπραξίες, έχουμε επιλέξει την διαιτησία των Ηνωμένων Εθνών, σε επίπεδο πρεσβευτών υπό την αιγίδα των κυρίων Βανς και Νέμιτζ. Σε απάντηση ερωτήσεως επί της εθνικής προελεύσεως των κατοίκων της πΓΔΜ, η Πρέσβης Ατσέφσκα απάντησε: «Είμαστε Σλάβοι και μιλούμε Σλαβική γλώσσα».

Δ. Στις 24 Φεβρουαρίου 1999, ο Πρέσβης της πΓΔΜ στον Καναδά Γυόρδαν Βεσελίνοφ, σε μια συνέντευξή του με την εφημερίδα «Πολίτης» της Οτάβας, παραδέχτηκε: «Δεν έχουμε συγγένεια με τους βορείους Έλληνες οι οποίοι έχουν επιδείξει ηγέτες σαν τον Φίλιππο και τον Μεγάλο Αλέξανδρο. Είμαστε Σλάβοι και η γλώσσα μας συγγενεύει στενά με τη Βουλγαρική. Υπάρχει κάποια σύγχυση με την ταυτότητα του λαού της πατρίδος μου».

Ε. Στις 29 Δεκεμβρίου 2001, ο Υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ Σλομπόταν Τσάσουλε, σε συνέντευξή του με την εφημερίδα Ουτρίνσκι ανέφερε ότι είπε στον Βούλγαρο Υπουργό Εξωτερικών, Σολομών Πάσι ότι ανήκουν «στην ίδια Σλαβική φυλή».
Call me Ishmael. Some years ago -- never mind how long precisely -- having little or no money in my purse, and nothing particular to interest me on shore, I thought I would sail about a little and see the watery part of the world. It is a way I have of driving off the spleen, and regulating the circulation. Whenever I find myself growing grim about the mouth; whenever it is a damp, drizzly November in my soul; whenever I find myself involuntarily pausing before coffin warehouses, and bringing up the rear of every funeral I meet; and especially whenever my hypos get such an upper hand of me, that it requires a strong moral principle to prevent me from deliberately stepping into the street, and methodically knocking people's hats off -- then, I account it high time to get to sea as soon as I can. This is my substitute for pistol and ball. With a philosophical flourish Cato throws himself upon his sword; I quietly take to the ship. There is nothing surprising in this. If they but knew it, almost all men in their degree, some time or other, cherish very nearly the same feelings towards the ocean with me.

There now is your insular city of the Manhattoes, belted round by wharves as Indian isles by coral reefs -- commerce surrounds it with her surf. Right and left, the streets take you waterward. Its extreme down-town is the battery, where that noble mole is washed by waves, and cooled by breezes, which a few hours previous were out of sight of land. Look at the crowds of water-gazers there.

Circumambulate the city of a dreamy Sabbath afternoon. Go from Corlears Hook to Coenties Slip, and from thence, by Whitehall northward. What do you see? -- Posted like silent sentinels all around the town, stand thousands upon thousands of mortal men fixed in ocean reveries. Some leaning against the spiles; some seated upon the pier-heads; some looking over the bulwarks

Εσφαλμένη αντίληψη #2
Οι Έλληνες Μακεδόνες ανήκουν στην ίδια εθνική ομάδα με αυτήν των "Μακεδόνων" της πΓΔΜ.

Πραγματικότητα #2
Οι Έλληνες Μακεδόνες δεν ανήκουν στην ίδια εθνική ομάδα με αυτήν των «Σλαβο-Μακεδόνων» της πΓΔΜ. Οι Έλληνες Μακεδόνες είναι ακριβώς αυτό, Έλληνες που κατοικούν, ή προέρχονται από τον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας. Είναι οι μόνοι οι οποίοι λόγω κληρονομικότητας έχουν δικαίωμα να ονομάζονται ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ.
of ships from China; some high aloft in the rigging, as if striving to get a still better seaward peep. But these are all landsmen; of week days pent up in lath and plaster -- tied to counters, nailed to benches, clinched to desks. How then is this? Are the green fields gone? What do they here?

But look! here come more crowds, pacing straight for the water, and seemingly bound for a dive. Strange! Nothing will content them but the extremest limit of the land; loitering under the shady lee of yonder warehouses will not suffice. No. They must get just as nigh the water as they possibly can without falling in. And there they stand -- miles of them -- leagues. Inlanders all, they come from lanes and alleys, streets and avenues, -- north, east, south, and west. Yet here they all unite. Tell me, does the magnetic virtue of the needles of the compasses of all those ships attract them thither?

Once more. Say, you are in the country; in some high land of lakes. Take almost any path you please, and ten to one it carries you down in a dale, and leaves you there by a pool in the stream. There is magic in it. Let the most absent- minded of men be plunged in his deepest reveries -- stand that man on his legs, set his feet a-going, and he will infallibly lead you to water, if water there be in all that region. Should you ever be athirst in the great American desert, try this experiment, if your caravan happen to be supplied with a metaphysical professor. Yes, as every one knows, meditation and water are wedded for ever.

But here is an artist. He desires to paint you the dreamiest, shadiest, quietest, most enchanting bit of romantic landscape in all the valley of the Saco. What is the chief element he employs? There stand his trees, each with a hollow trunk, as if a hermit and a crucifix were within; and here sleeps his meadow, and there sleep his cattle; and up from yonder cottage goes a sleepy smoke. Deep into distant woodlands winds a mazy way, reaching to overlapping spurs of mountains bathed in their hill-side blue. But though the picture lies thus tranced, and though this pine-tree shakes down its sighs like leaves upon this shepherd's head, yet all were vain, unless the shepherd's eye were fixed upon the magic stream before him. Go visit the Prairies in June,

-3-

when for scores on scores of miles you wade knee-deep among Tiger- lilies -- what is the one charm wanting? -- Water -- there is not a drop of water there! Were Niagara but a cataract of sand, would you travel your thousand miles to see it? Why did the poor poet of Tennessee, upon suddenly receiving two handfuls of silver, deliberate whether to buy him a coat, which he sadly needed, or invest his money in a pedestrian trip to Rockaway Beach? Why is almost every robust healthy boy with a robust healthy soul in him, at some time or other crazy to go to sea? Why upon your first voyage as a passenger, did you yourself feel such a mystical vibration, when first told that you and your ship were now out of sight of land? Why did the old Persians hold the sea holy? Why did the Greeks give it a separate deity, and own brother of Jove? Surely all this is not without meaning. And still deeper the meaning of that story of Narcissus, who because he could not grasp the tormenting, mild image he saw in the fountain, plunged into it and was drowned. But that same image, we ourselves see in all rivers and oceans. It is the image of the ungraspable phantom of life; and this is the key to it all.

Now, when I say that I am in the habit of going to sea whenever I begin to grow hazy about the eyes, and begin to be over conscious of my lungs, I do not mean to have it inferred that I ever go to sea as a passenger. For to go as a passenger you must needs have a purse, and a purse is but a rag unless you have something in it. Besides, passengers get sea-sick -- grow quarrelsome -- don't sleep of nights -- do not enjoy themselves much, as a general thing; -- no, I never go as a passenger; nor, though I am something of a salt, do I ever go to sea as a Commodore, or a Captain, or a Cook. I abandon the glory and distinction of such offices to those who like them. For my part, I abominate all honorable respectable toils, trials, and tribulations of every kind whatsoever. It is quite as much as I can do to take care of myself, without taking care of ships, barques, brigs, schooners, and what not. And as for going as cook, -- though I confess there is considerable glory in that, a cook being a sort of officer on ship-board -- yet, somehow, I never fancied broiling fowls; -- though once broiled, judiciously buttered, and judgmatically salted and peppered, there is no one who will

Εσφαλμένη αντίληψη #3
Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν φυλή συγγενείς με την των Ελλήνων, αλλά δεν ήταν Έλληνες.

Πραγματικότητα #3
Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν μια εκ των πλέον των 230 φυλών, υποφυλών και οικογενειών του Ελληνικού Έθνους, οι οποίες φυλές μιλούσαν πλέον των 200 διαλέκτων. Για επιπρόσθετες πληροφορίες διαβάστε Ηρόδοτο, Θουκυδίδη, Τίτο Λίβιο, Νεβιίμ, Κετουβίμ, Απόκρυφα (Μακκαβαίοι Ι, 1-2). Ο Ελληνισμός των Μακεδόνων άρχισε να αμφισβητείται από τους Σλάβους το 1945 για καθαρά επεκτατικούς λόγους.
speak more respectfully, not to say reverentially, of a broiled fowl than I will. It is out of the idolatrous dotings of the old Egyptians upon broiled ibis and roasted river horse, that you see the mummies of those creatures in their huge bake-houses the pyramids.

No, when I go to sea, I go as a simple sailor, right before the mast, plumb down into the forecastle, aloft there to the royal mast-head. True, they rather order me about some, and make me jump from spar to spar, like a grasshopper in a May meadow. And at first, this sort of thing is unpleasant enough. It touches one's sense of honor, particularly if you come of an old established family in the land, the van Rensselaers, or Randolphs, or Hardicanutes. And more than all, if just previous to putting your hand into the tar-pot, you have been lording it as a country schoolmaster, making the tallest boys stand in awe of you. The transition is a keen one, I assure you, from the schoolmaster to a sailor, and requires a strong decoction of Seneca and the Stoics to enable you to grin and bear it. But even this wears off in time.

What of it, if some old hunks of a sea-captain orders me to get a broom and sweep down the decks? What does that indignity amount to, weighed, I mean, in the scales of the New Testament? Do you think the archangel Gabriel thinks anything the less of me, because I promptly and respectfully obey that old hunks in that particular instance? Who aint a slave? Tell me that. Well, then, however the old sea-captains may order me about -- however they may thump and punch me about, I have the satisfaction of knowing that it is all right; that everybody else is one way or other served in much the same way -- either in a physical or metaphysical point of view, that is; and so the universal thump is passed round, and all hands should rub each other's shoulder-blades, and be content.

Again, I always go to sea as a sailor, because they make a point of paying me for my trouble, whereas they never pay passengers a single penny that I ever heard of. On the contrary, passengers themselves must pay. And there is all the difference in the world between paying and being paid. The act of paying is perhaps the most uncomfortable infliction that the two orchard

-5-

thieves entailed upon us. But being paid, -- what will compare with it? The urbane activity with which a man receives money is really marvellous, considering that we so earnestly believe money to be the root of all earthly ills, and that on no account can a monied man enter heaven. Ah! how cheerfully we consign ourselves to perdition!

Finally, I always go to sea as a sailor, because of the wholesome exercise and pure air of the forecastle deck. For as in this world, head winds are far more prevalent than winds from astern (that is, if you never violate the Pythagorean maxim), so for the most part the Commodore on the quarter-deck gets his atmosphere at second hand from the sailors on the forecastle. He thinks he breathes it first; but not so. In much the same way do the commonalty lead their leaders in many other things, at the same time that the leaders little suspect it. But wherefore it was that after having repeatedly smelt the sea as a merchant sailor, I should now take it into my head to go on a whaling voyage; this the invisible police officer of the Fates, who has the constant surveillance of me, and secretly dogs me, and influences me in some unaccountable way -- he can better answer than any one else. And, doubtless, my going on this whaling voyage, formed part of the grand programme of Providence that was drawn up a long time ago. It came in as a sort of brief interlude and solo between more extensive performances. I take it that this part of the bill must have run something like this: 'Grand Contested Election for the Presidency of the United States 'Whaling Voyage by one Ishmael 'BLOODY BATTLE IN AFFGHANISTAN'

Though I cannot tell why it was exactly that those stage managers, the Fates, put me down for this shabby part of a whaling voyage, when others were set down for magnificent parts in high tragedies, and short and easy parts in genteel comedies, and jolly parts in farces -- though I cannot tell why this was exactly; yet, now that I recall all the circumstances, I think I can see a little into the springs and motives which being cunningly presented to me under various disguises, induced me to set about

Εσφαλμένη αντίληψη #4
Η αρχαία Ελλάς ήταν κράτος, μια νόμιμη υπόσταση όπως ακριβώς αντιλαμβανόμεθα τον όρο σήμερα.

Πραγματικότητα #4
Όχι, η Ελλάς αναγνωρίστηκε ως κράτος, ως νόμιμη υπόσταση όπως εμείς καταλαβαίνουμε τον όρο σήμερα, το 1830. Από την αρχή της υπάρξεώς της έως το 1830, ο όρος Ελλάς δεν ήταν άλλος παρά μια γεωγραφική ορολογία, μια διοικητική περιοχή της οποίας τα σύνορα άλλαζαν ανάλογα με τις ανάγκες της Ρωμαϊκής, Βυζαντινής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
performing the part I did, besides cajoling me into the delusion that it was a choice resulting from my own unbiased freewill and discriminating judgment.

Chief among these motives was the overwhelming idea of the great whale himself. Such a portentous and mysterious monster roused all my curiosity. Then the wild and distant seas where he rolled his island bulk; the undeliverable, nameless perils of the whale; these, with all the attending marvels of a thousand Patagonian sights and sounds, helped to sway me to my wish. With other men, perhaps, such things would not have been inducements; but as for me, I am tormented with an everlasting itch for things remote. I love to sail forbidden seas, and land on barbarous coasts. Not ignoring what is good, I am quick to perceive a horror, and could still be social with it -- would they let me -- since it is but well to be on friendly terms with all the inmates of the place one lodges in.

By reason of these things, then, the whaling voyage was welcome; the great flood-gates of the wonder-world swung open, and in the wild conceits that swayed me to my purpose, two and two there floated into my inmost soul, endless processions of the whale, and, mid most of them all, one grand hooded phantom, like a snow hill in the air.

Εσφαλμένη αντίληψη #5
Υπήρχε μία αρχαία Ελληνική γλώσσα. Οι αρχαίοι Μακεδόνες μιλούσαν Μακεδονικά και όχι Ελληνικά.

Πραγματικότητα #5
Γλωσσολογικώς δεν υπάρχει πραγματική διάκριση μεταξύ διαλέκτου και γλώσσας χωρίς έναν ορισμένο παράγοντα. Ο κόσμος συνήθως λαμβάνει υπ' όψιν τον πολιτικό παράγοντα για να διακρίνει γλώσσα από διάλεκτο. Εφ' όσον η Πανελλαδική περιοχή αποτελείτο από πολλές μικρές περιοχές (Αττική, Λακεδαίμων, Κόρινθος, κλπ.), και μεγαλύτερες περιοχές (Μολοσία, Θεσπρωτία, Μακεδονία, Ακαρνανία, Αιτωλία, κλπ) οι Έλληνες νόμιζαν ότι μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες, ενώ στην πραγματικότητα όλες αυτές οι γλώσσες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά παραλλαγές της Ελληνικής γλώσσας Η πιο εξελιγμένη όλων αυτών των Ελληνικών διαλέκτων ήταν η διάλεκτος των Αθηνών, η λεγομένη Αττική διάλεκτος. Όταν ο κοινός κόσμος αναφέρεται στην «αρχαία Ελληνική γλώσσα» εννοεί την Αττική διάλεκτο και οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ της Μακεδονικής διαλέκτου και της αρχαίας Ελληνικής, είναι στην πραγματικότητα σύγκριση μεταξύ Αττικής και Μακεδονικής. Η διαφορά μεταξύ της Μακεδονικής και Αττικής διαλέκτου είναι παρόμοια με τη διαφορά μεταξύ κατωτέρας και ανωτέρας Γερμανικής γλώσσας. Κανείς δεν αμφιβάλλει πως και οι δυο διάλεκτοι είναι Γερμανικής προελεύσεως, αν και διαφέρουν μεταξύ τους. Ένα άλλο πολυδιαλεκτικό παράδειγμα είναι το γλωσσολογικό καθεστώς που υπάρχει σήμερα στην Ιταλία. Η επίσημος γλώσσα της χώρας είναι η της Φλωρεντίας, αλλά ο λαός ακόμη μιλά τις διαλέκτους του. Δύο άτομα από διαφορετικές περιοχές της Ιταλίας δεν μπορούν να επικοινωνήσουν εάν μιλούν τις αντιστοίχους διαλέκτους, αλλά και οι δυο τους μιλούν την Ιταλική γλώσσα. Γιατί η αρχαία Ελληνική τυγχάνει διαφορετικής μεταχειρήσεως;

Εκείνη την εποχή οι Έλληνες μιλούσαν περισσότερες από 200 Ελληνικές διαλέκτους ή γλώσσες, όπως τις ονόμαζαν. Οι πιο γνωστές από τις διαλέκτους είναι η Ιωνική, Αττική, Δωρική, Αιολική, Κυπριακή, Αρκαδική, Αιτωλική, Ακαρναϊκή, Μακεδονική και Λοκρική. Επιπλέον γνωρίζουμε πως οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τους Μακεδόνες ως Ελληνόφωνες. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος γράφει "οι Αιτωλοί, οι Ακαρνανοί και οι Μακεδόνες, άνδρες ομοίας γλώσσης, ενωμένοι ή χωρισμένοι λόγω ασήμαντων αιτιών οι οποίες εμφανίζονται από καιρού εις καιρόν...» (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, βιβλίον ΧΧΧ παρ. ΧΧΙΧ). Οι Αιτωλοί και Ακαρνάνες ήσαν αναμφισβητήτως Ελληνικές φυλές. Σε μια άλλη περίσταση ο Λίβιος γράφει: «...(Ο Στρατηγός Paulus) κάθισε στο επίσημο κάθισμά του περιτριγυρισμένος από πλήθος Μακεδόνων...οι ανακοινώσεις του μεταφράστηκαν στην Ελληνική και επαναλήφθηκαν από τον πραίτορα Gnaeus Octavius...». Εάν το πλήθος των Μακεδόνων σ' αυτή τη συγκέντρωση δεν μιλούσε Ελληνικά, γιατί οι Ρωμαίοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να μεταφράσουν το λόγο του Paulus στα Ελληνικά; (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, β. ΧLV, παρ. ΧΧΙΧ).

Η Μακεδονική διάλεκτος ήταν Αιολική διάλεκτος και ανήκε στο σύνολο των Δυτικών Ελληνικών γλωσσών (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 193). Όλες αυτές οι διάλεκτοι διαφέρουν η μια από την άλλη, αλλά όχι τόσο ώστε δυο άτομα τα οποία προέρχονται από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο. Η Στρατιωτική Γιουγκοσλαβική Εγκυκλοπαίδεια, έκδοση 1974 (Γράμμα Μ. Σελ. 219), μια πολύ ανθελληνικώς προκατειλημμένη έκδοση, αναφέρει: «...u doba rimske invazije, njihov jezik bio grcki, ali se dva veka ranije dosta razlikovao od njega, mada ne toliko da se ta dva naroda nisu mogla sporazumevati». (...τον καιρό της Ρωμαϊκής εισβολής, η γλώσσα τους ήταν Ελληνική, αλλά δύο αιώνες πριν, ήταν αρκετά διαφορετική, αλλά όχι τόσο ώστε οι δύο λαοί να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον).

Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η κατάσταση στην απέραντη αυτοκρατορία άλλαξε σε μια νέα πραγματικότητα. Ο Φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίος ΙΙ, ο Φιλάδελφος (308-246 π.Χ.), αντελήφθη πως η ενοποίηση των Ελλήνων και η απεραντοσύνη της Αυτοκρατορίας απαιτούσαν τη σταθεροποίηση της ήδη καθομιλουμένης γλώσσας, της Κοινής. Η Ελληνική ήταν η καθιερωμένη γλώσσα του αχανούς Ελληνιστικού κόσμου των τεσσάρων βασιλείων των Διαδόχων. Αν και ήταν η ομιλούμενη γλώσσα, δεν υπήρχε όμως κοινό αλφάβητο, αλλά ούτε γραμματική είχε επινοηθεί.

Η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα 280 π.Χ. ήταν ήδη το Πολιτιστικό Κέντρο της Αυτοκρατορίας. Ο Πτολεμαίος Β' ανέθεσε στον Αριστέα, έναν Αθηναίο λόγιο, να δημιουργήσει τη γραμματική της νέας γλώσσας, ούτως ώστε όχι μόνον οι Έλληνες κάτοικοι θα μπορούσαν να μιλήσουν, αλλά όλοι γενικώς οι υπήκοοι της Αυτοκρατορίας. Έτσι λοιπόν, ο Αριστέας χρησιμοποίησε την Αττική διάλεκτο ως βάση της νέας γλώσσας. Επιπλέον ο Αριστέας και οι λόγιοι που τον βοηθούσαν στη δημιουργία της, αφαίρεσαν τις Αττικές ιδιοσυγκρασίες της γλώσσας, προσέθεσαν νέες λέξεις, καθώς και γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες, κυρίως από τη Δωρική, Ιωνική και Αιολική διάλεκτο. Τίποτε δεν συμπεριλήφθηκε από τη Σπαρτιατική Δωρική (βλέπε Τσακωνική διάλεκτος). Έτσι λοιπόν σταθεροποίησαν την Ελληνική γλώσσα, την ονομαζόμενη ΚΟΙΝΗ.

Η γλώσσα όμως δεν είχε τελειοποιηθεί. Οι μη Έλληνες αντιμετώπιζαν δυσκολίες στο διάβασμα, εφ' όσον δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ λέξεων, προτάσεων και παραγράφων. Τα γράμματα ήταν συνεχόμενα, το ένα δίπλα στο άλλο. Επιπλέον δεν μπορούσαν να εκφράσουν τα αισθήματά τους και δεν υπήρχε τόνος ομιλίας στο γραπτό λόγο. Εκείνη την εποχή η καθομιλουμένη Ελληνική ήταν μελωδική γλώσσα, περισσότερο μελωδική απ' ότι είναι η Ιταλική σήμερα. Το σύστημα των παραγράφων, προτάσεων, και μερικών συμβόλων και σημείων στίξεως όπως ~.;`!, ήταν αποτέλεσμα συνεχούς βελτιώσεως και τελειοποιήσεως της γλώσσας, με συμβολή πολλών λογίων Ελλήνων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την εποχή εκείνη, διάφορες Ελληνικές πόλεις χρησιμοποιούσαν διαφορετικά αλφάβητα τα οποία περιείχαν γράμματα τα οποία αντιπροσώπευαν φθόγγους της συγκεκριμένης διαλέκτου. Υπήρχαν δύο κυρίως κατηγορίες, τα Ανατολικά και Δυτικά αλφάβητα. Το πρώτο επίσημο αλφάβητο παρέλειψε γράμματα που δεν χρησιμοποιούνταν πλέον ( σαμπί, κόππα, δίγαμμα το οποίο είναι επίσης γνωστό και ως στίγμα [στ'] στους Ελληνικούς αριθμούς) και παρουσίασε ένα αλφάβητο με 24 γράμματα για την νέα Κοινή γλώσσα. Η συμπερίληψη όμως μικρών γραμμάτων στο γραπτό λόγο δεν έγινε αμέσως, αλλά πήρε μερικούς αιώνες κατόπιν της σταθεροποιήσεως της Κοινής.

Εφ' όσον η καινούργια γλώσσα τελειοποιήθηκε με τα σύμβολά της, οι Εβραίοι της Αιγύπτου θεώρησαν πως ήταν ευκαιρία να μεταφράσουν τα θρησκευτικά τους βιβλία στην Ελληνική γλώσσα, αφού ήταν η γλώσσα της Εβραϊκής Διασποράς. Λοιπόν, στο νησί Φάρος, στη είσοδο του λιμένος της Αλεξανδρείας , απομονώθηκαν 72 Εβραίοι λόγιοι και μετέφρασαν τα ιερά τους βιβλία (Τοράχ, Νεβι'ίμ, Κετουβίμ, κλπ) από την αραμαϊκή και εβραϊκή στην νεοδημιουργημένη Ελληνική Κοινή γλώσσα. Η μετάφραση αυτή είναι γνωστή ως η των Εβδομήκοντα. Η Κοινή εν τω μεταξύ εξελίχθη και μέσα σε δύο με τρεις αιώνες κατέληξε να διαμορφωθεί στη γλώσσα την οποία διάφοροι λόγιοι ονομάζουν Βιβλική Ελληνική. Είναι γεγονός πως μόνον άτομα που έχουν μελετήσει την Αττική διάλεκτο μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά μεταξύ της Ελληνικής των Εβδομήκοντα και της Ελληνικής της Καινής Διαθήκης.

Αν και η Κοινή ήταν η επίσημος γλώσσα, σε γενικές γραμμές, οι απλοϊκοί άνθρωποι συνέχισαν να χρησιμοποιούν τις δικές τους διαλέκτους κι εδώ κι εκεί μπορούσε κάποιος να επισημάνει στοιχεία της Αττικής διαλέκτου, όπως π.χ. στην Καινή Διαθήκη. Το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο και η Αποκάλυψη είναι έγγραφα γραμμένα σε τέλεια Αττική. Τα άλλα τρία Συνοπτικά Ευαγγέλια γράφτηκαν στην Κοινή με προσθήκες σημιτικών γραμματικών εννοιών (π.χ. η Εβραϊκή Γενική) και επινοημένο λεξιλόγιο (π.χ. ο επιούσιος).

Το αποτέλεσμα είναι πως σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές παραλλαγές στην ομιλία, όχι όμως σε βαθμό που δυο άτομα δεν μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν διαφορές στην ομιλούμενη γλώσσα. Σήμερα η επίσημη Ελληνική γλώσσα αποδέχεται μόνον την Τσακωνική, η οποία είναι φυσική εξέλιξη της αρχαίας Δωρικής διαλέκτου της Σπάρτης. Η Δημοτική είναι εξέλιξη της Δωρικής, ενώ η Καθαρεύουσα, η οποία είναι μια κατασκευασμένη γλώσσα, βασίζεται στην Κλασσική ή Αττική διάλεκτο. Σήμερα η ομιλία στην Ελλάδα διαφέρει από τόπο σε τόπο και πολλές φορές ένα ανεκπαίδευτο αυτί μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολία κατανοήσεως τοπικών διαλέκτων. Η ποντιακή και η κυπριακή είναι δύσκολες διάλεκτοι για άτομα που δεν είναι εξοικειωμένα με Ελληνικές διαλέκτους. Η Τσακωνική, η απόγονος της Σπαρτιατικής Δωρικής, γίνεται σχεδόν ακατανόητη διάλεκτος για κάποιον που δεν είναι εξοικειωμένος με τη διάλεκτο αυτή.

Η Μακεδονία έφερε διάφορα ονόματα. Στην αρχή οι Μακεδόνες της έδωσαν το όνομα Ημαθία (από τον αρχηγό τους Ημαθίων). Ετυμολογικώς προέρχεται από τη λέξη άμαθος, αμαθόεις και σημαίνει άμμος, αμμώδης. Από τώρα και στο εξής όλα τα ονόματα που προσδιορίζουν αυτό το χώρο είναι Ελληνικά. Αργότερα ονομάστηκε Μακετία ή Μακέσσα και τελικά Μακεδονία. Η τελευταία ονομασία προέρχεται από τη Δωρική/Αιολική λέξη "μάκος" (στην Αττική "μήκος") η οποία σημαίνει μήκος, μάκρος (βλ. Ομήρου, Οδύσσεια, VII, 106) και έτσι η λέξη Μακεδνός σημαίνει τον μακρύ, τον ψηλό, αλλά και τον ορεσίβιο, τον βουνίσιο (Ορέσται, Έλληνες).

Στην πόλη Όπη, κοντά στη Βαβυλώνα όταν οι Μακεδόνες στρατιώτες στασίασαν εναντίον του Αλεξάνδρου, ο Μέγας Αλέξανδρος απευθύνθηκε στο Μακεδονικό στρατό του, μιλώντας τους στην Ελληνική (Αρριανός, Ανάβαση του Αλεξάνδρου, VII, 9,10). Οι στρατιώτες του ακούγοντας τον Αρχηγό τους να τους μιλά με αυτόν τον τρόπο έμειναν άναυδοι. Είχαν αναστατωθεί. Αμέσως μόλις ο Αλέξανδρος μπήκε στο παλάτι του απαίτησαν να μπουν κι αυτοί στο παλάτι για να του μιλήσουν.

Ο Αλέξανδρος αμέσως βγήκε έξω μόλις άκουσε πως οι στρατιώτες του ήθελαν να του μιλήσουν. Τους είδε στενοχωρημένους και πολλοί έκλαιγαν και θρηνούσαν. Όταν ο Αλέξανδρος αντίκρισε τους οδυρόμενους στρατιώτες του και αυτός με τη σειρά του δάκρυσε. Προσπάθησε να τους μιλήσει, αλλά αυτοί άρχισαν να εκλιπαρούν τον στρατηγό τους. Ένας μάλιστα, ονομαζόμενος Καλλύνης, ο οποίος ήταν πιο ηλικιωμένος από τους λοιπούς στρατιώτες και κατείχε δεσπόζουσα θέση στο Ιππικό των Εταίρων, είπε «Ω βασιλεύ, αυτά που προξενούν λύπην εις τούς Μακεδόνας είναι το ότι συ τώρα έχεις ως ομοτίμους σου ορισμένους Πέρσας και οι Πέρσαι αποκαλούνται συγγενείς του Αλεξάνδρου και σε φιλούν. ουδείς δε εκ των Μακεδόνων απήλαυσε μέχρι σήμερον την τιμήν ταύτην».(Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις, VII, 8-10).

Η άνωθεν ιστορία φανερώνει καθαρώς ότι οι Μακεδόνες μιλούσαν Ελληνικά εφ' όσον μπορούσαν να καταλάβουν τι τους έλεγε ο Αλέξανδρος. Υπήρχαν χιλιάδες Μακεδόνες στρατιώτες και όχι μόνον μερικοί που έτυχε να μιλούν την Ελληνική γλώσσα. Θα ήταν αλήθεια εκτός πραγματικότητας αν ο Αλέξανδρος τους μιλούσε σε γλώσσα που υποτίθεται δεν καταλάβαιναν. Είναι αδύνατον να πιστέψει κανείς πως οι Μακεδόνες στρατιώτες είχαν συγκινηθεί τόσο πολύ σε σημείο που να κλαίγουν και να οδύρονται ακούγοντας τα λόγια του αρχηγού τους σε μια γλώσσα που δεν καταλάβαιναν. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση πως οι Μακεδόνες στρατιώτες είχαν πάρει μαθήματα Ελληνικής και έμαθαν τη γλώσσα σε είκοσι λεπτά ταυτοχρόνως καθώς τους μιλούσε ο Αλέξανδρος.

Επιπλέον οι Μακεδόνες φορούσαν ένα χαρακτηριστικό καπέλο, την "καυσία" (Πολύβιος IV 4,5, Ευστάθιος 1958, Αρριανός Αλεξάνδρου Ανάβασις, VII 22, Στουρζ, Η Μακεδονική Διάλεκτος, 41) που τους ξεχώριζε από τους λοιπούς Έλληνες. Η λέξη "καυσία" προέρχεται από την Ελληνική λέξη για καύση, ζέστη, εξ ου και καύσων. Γι αυτό το λόγο οι Πέρσες τους αποκαλούσαν "yauna takabara", που εννοεί «Έλληνες οι οποίοι φορούν το καπέλο». Το Μακεδονικό καπέλο ήταν πολύ πιο διαφορετικό από τα καπέλα που φορούσαν οι υπόλοιποι Έλληνες στρατιώτες, αλλά οι Πέρσες δεν ξεχώριζαν τους Μακεδόνες, και αυτό γιατί η Μακεδονική ομιλία ήταν επίσης Ελληνική ομιλία (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 13, J. M. Balcer Ιστορία, 37 [1988] 7).

Στις βουνοπλαγιές των Ιμαλαΐων και του Ινδικού Καυκάσου και υπό Πακιστανή και Αφγανή δικαιοδοσία, ζει μια φυλή που αποκαλείται Καλάς. Οι Καλάς ισχυρίζονται πως είναι οι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν το Μεγάλο Στρατηλάτη στις καινούργιες εκστρατείες του, και παρέμειναν στα βάθη της Ασίας. Μη έχοντας επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο για περίπου 23 αιώνες, είναι αρκετά διαφορετικοί από τους άλλους γειτονικούς λαούς. Ανοιχτόχρωμοι με γαλανά μάτια ανάμεσα σε σκουρόχρωμους γείτονες, με γλώσσα η οποία αν και έχει επηρεαστεί από τις πολλές Μουσουλμανικές γλώσσες λαών οι οποίοι περιβάλλουν τους Καλάς, ακόμη διατηρεί στοιχεία λεξιλογίου της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας. Υποδέχονται τους επισκέπτες τους με τη λέξη "ισπάντα" από το Ελληνικό ρήμα "ασπάζομαι" και τους προειδοποιούν για τον "χεμάν" από το αρχαίο Ελληνικό ουσιαστικό, "χειμών". Οι Καλάς ακόμη πιστεύουν στους δώδεκα Ολυμπίους θεούς και η αρχιτεκτονική τους μοιάζει πολύ με την Μακεδονική αρχιτεκτονική (Εθνικός Κήρυκας "Ένα Σχολείο για τους Καλάς από τους Έλληνες", 11 Οκτωβρίου, 1996).

Ο Μάικλ Γουντς, ο Βρετανός ιστοριοδίφης στο βιβλίο του Στα Ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου (σελ. 8), παραθέτει την κάτωθι δήλωση ενός ατόμου της φυλής Καλάς, ονομαζόμενος Kazi Khushnawaz:

Πριν από πολλά-πολλά χρόνια, πριν από την εποχή του Ισλάμ, ο Σικάντερ ε Ααζεμ ήρθε στην Ινδία. Αυτός που φορούσε δύο κέρατα και τον οποίο εσείς οι Βρετανοί ονομάζετε Μεγάλο Αλέξανδρο. Αυτός ήταν που κυρίευσε τον κόσμο και ήταν σπουδαίος άνθρωπος, γενναίος και ατρόμητος και στους ανθρώπους του γενναιόδωρος. Όταν έφυγε για να ξαναγυρίσει στην Ελλάδα, μερικοί από τους άνδρες του δεν ήθελαν να ξαναγυρίσουν και προτίμησαν να παραμείνουν εδώ. Ο αρχηγός τους ήταν ο στρατηγός που λεγόταν Σαλακάς (Σέλευκος). Αυτός και μερικοί από τους αξιωματούχους του ήρθαν σ' αυτές τις πεδιάδες, παντρεύτηκαν με εντόπιες γυναίκες και έτσι έμειναν εδώ. Εμείς οι Καλάς, οι Μαύροι Άπιστοι των Ινδοκουχ, είμαστε οι απόγονοι των παιδιών τους. Ακόμη μερικές από τις λέξεις μας είναι παρόμοιες με τις δικές τους, η μουσική μας και οι χοροί μας επίσης. Λατρεύουμε τους ίδιους θεούς. Γι αυτό το λόγο πιστεύουμε πως οι Έλληνες είναι οι πρώτοι μας πρόγονοι…

(Ο Σέλευκος ήταν ένας από τους Στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γεννήθηκε στα 358 ή 354 π.Χ. στην Εύρωπο της Μακεδονίας και απεβίωσε στον Γορπιαίον (Αύγουστος/Σεπτέμβριος) του 281 π.Χ., κοντά στη Λυσιμάθια της Θράκης).

Οι Καλάς σήμερα πιστεύουν στους θεούς των αρχαίων Ελλήνων, ιδιαίτερα στον Ντι Ζαου (Δίας Ζευς), τον θεό του ουρανού. Δυστυχώς η γλώσσα τους έχει χαθεί κατά την διάρκεια των Μουσουλμανικών κατακτήσεων. Αυτά είναι επιπλέον αποδεικτικά στοιχεία ότι οι Μακεδόνες και οι λοιποί Έλληνες μιλούσαν την ίδια γλώσσα, είχαν την ίδια θρησκεία και μοιράζονταν τα ίδια ήθη και έθιμα.

Οι κατηγορίες πως οι Μακεδόνες ήταν βάρβαροι άρχισαν στην Αθήνα και ήταν κατασκεύασμα πολιτικής υφής βασισμένο στον τρόπο ζωής των αρχαίων Μακεδόνων, και όχι στην εθνικότητά τους και στη γλώσσα τους (Casson, Μακεδονία, Θράκη και Ιλλυρία,σελ. 158, Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 4). Ο Δημοσθένης ταξίδεψε στη Μακεδονία δυο φορές και παρέμεινε εκεί συνολικά εννέα μήνες. Ήξερε πάρα πολύ καλά τι γλώσσα μιλούσαν οι Μακεδόνες. Διακρίνουμε την ίδια στάση και στον Θρασύβουλο ο οποίος αναφέρει ότι οι Ακαρνάνες ήταν βάρβαροι μόνον όταν οι Αθηναίοι αντιμετώπιζαν ανταγωνισμούς πολιτικής υφής από τους Ακαρνάνες. Ο Μακεδονικός τρόπος ζωής διέφερε από τον τρόπο ζωής της Νοτίου Ελλάδος, όμως αυτό ήταν κάτι πολύ κοινό μεταξύ των κατοίκων της Δυτικής Ελλάδος, όπως οι Χάονες, οι Μολοσσοί, οι Θεσπρωτείς, οι Ακαρνάνες και οι Μακεδόνες (Errington, Μια Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 4). Τα Μακεδονικά ιδρύματα διοικήσεως ήταν παρόμοια με αυτά των Μυκηνών και της Σπάρτης (Wilken, Αλέξανδρος ο Μέγας, σελ. 23). Όσον αφορά τις δηλώσεις του ρήτορας Δημοσθένους πως ο Φίλιππος ήταν «βάρβαρος», ακόμη και ο Badian που εναντιώνεται πολύ προς την Ελληνικότητα των Μακεδόνων, παραδέχεται: «Οι κατηγορίες του Δημοσθένους εναντίον του Φιλίππου δεν έχουν καμιά ιστορική σημασία, αλλά πρόκειται για περίπτωση προσωπικής αντιπάθειας ρήτορας προς τους προσωπικούς εχθρών του» (E. Badian, Μελέτες στην Ιστορία Τέχνης, Τόμος 10: Μακεδονία και Ελλάς στα Τελευταία Στάδια της Κλασσικής Εποχής, Αρχές Ελληνιστικής Εποχής, Έλληνες και Μακεδόνες).
οκ.

Εσφαλμένη Αντίληψη #6
Η Αρχαία Μακεδονία ήταν ενιαίο Κράτος.

Πραγματικότητα #6
Πριν της εποχής του Φιλίππου Β', η Μακεδονία ήταν διαιρεμένη σε πόλεις, έχοντας υιοθετήσει την ίδια υφή αστικής δομής με τις νότιες Ελληνικές πόλεις. Κάθε Μακεδονική πόλη ή περιοχή είχε την δική της πρωτεύουσα και κυβέρνηση. Ο Βασιλιάς Φίλιππος Β' ένωσε όλες τις Μακεδονικές πόλεις εδραιώνοντας έτσι μία διοίκηση βασιλείου Ομηρικού τύπου, διατηρώντας όμως τη δομή των μικρών πόλεων με κάθε πόλη να έχει τον βασιλιά της. Όλοι όμως οι βασιλείς πλήρωναν φόρους στο Βασιλέα ολοκλήρου της Μακεδονίας. Αυτά μας έγιναν γνωστά από το γεγονός πως σε κάποια εποχή βασιλιάς της Λυνκυστίδος (σημερινό Μοναστήρι - Φλώρινα) ήταν ο Αλέξανδρος. Αυτό όμως που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι το γεγονός πως καθένας ήταν νομιμόφρων περισσότερο στην δική του πόλη και περιοχή, παρά στο Βασιλιά της Μακεδονίας (Hammond, Το Μακεδονικό Κράτος, σελ. 9).
I stuffed a shirt or two into my old carpet-bag, tucked it under my arm, and started for Cape Horn and the Pacific. Quitting the good city of old Manhatto, I duly arrived in New Bedford. It was on a Saturday night in December. Much was I disappointed upon learning that the little packet for Nantucket had already sailed, and that no way of reaching that place would offer, till the following Monday.

As most young candidates for the pains and penalties of whaling
page 7

stop at this same New Bedford, thence to embark on their voyage, it may as well be related that I, for one, had no idea of so doing. For my mind was made up to sail in no other than a Nantucket craft, because there was a fine, boisterous something about everything connected with that famous old island, which amazingly pleased me. Besides though New Bedford has of late been gradually monopolizing the business of whaling, and though in this matter poor old Nantucket is now much behind her, yet Nantucket was her great original - the Tyre of this Carthage; - the place where the first dead American whale was stranded. Where else but from Nantucket did those aboriginal whalemen, the Red-Men, first sally out in canoes to give chase to the Leviathan? And where but from Nantucket, too, did that first adventurous little sloop put forth, partly laden with imported cobble-stones - so goes the story - to throw at the whales, in order to discover when they were nigh enough to risk a harpoon from the bowsprit?

Now having a night, a day, and still another night following before me in New Bedford, ere I could embark for my destined port, it became a matter of concernment where I was to eat and sleep meanwhile. It was a very dubious-looking, nay, a very dark and dismal night, bitingly cold and cheerless. I knew no one in the place. With anxious grapnels I had sounded my pocket, and only brought up a few pieces of silver, - So, wherever you go, Ishmael, said I to myself, as I stood in the middle of a dreary street shouldering my bag, and comparing the gloom towards the north with the darkness towards the south - wherever in your wisdom you may conclude to lodge for the night, my dear Ishmael, be sure to inquire the price, and don't be too particular.

With halting steps I paced the streets, and passed the sign of "The Crossed Harpoons" - but it looked too expensive and jolly there. Further on, from the bright red windows of the "Sword-Fish Inn", there came such fervent rays, that it seemed to have melted the packed snow and ice from before the house, for everywhere else the congealed frost lay ten inches thick in a hard, asphaltic pavement, - rather weary for me, when I struck my foot against the flinty projections, because from hard, remorseless

Εσφαλμένη Αντίληψη #7
Με το κύλισμα του χρόνου οι αρχαίοι Μακεδόνες εξαφανίσθηκαν.

Πραγματικότητα #7
Υπό την επίδραση της Κοινής γλώσσης, οι αρχαίοι Μακεδόνες συγχωνεύθηκαν με τους υπόλοιπους Έλληνες.
It was a queer sort of place - a gable-ended old house, one side palsied as it were, and leaning over sadly. It stood on a sharp bleak corner, where that tempestuous wind Euroclydon kept up a worse howling than ever it did about poor Paul's tossed craft. Euroclydon, nevertheless, is a mighty pleasant zephyr to any one in-doors, with his feet on the hob quietly toasting for bed. "In judging of that tempestuous wind called Euroclydon," says an old writer - of whose works I possess the only copy extant - "it maketh a marvellous difference, whether thou lookest out at it from a glass window where the frost is all on the outside, or whether thou observest it from that sashless window, where the frost is on both sides, and of which the wight Death is the only glazier." True enough, thought I, as this passage occurred to my mind - old black-letter, thou reasonest well. Yes, these eyes are windows, and this body of mine is the house. What a pity they didn't stop up the chinks and the crannies though, and thrust in a little lint here and there. But it's too late to make any improvements now. The universe is finished; the copestone is on, and the chips were carted off a million years ago. Poor Lazarus there, chattering his teeth against the curbstone for his pillow, and shaking off his tatters with his shiverings, he might plug up both ears with rags, and put a corn-cob into his mouth, and yet that would not keep out the tempestuous Euroclydon. Euroclydon! says old Dives, in his red silken wrapper - (he had a redder one afterwards) pooh, pooh! What a fine frosty night; how Orion glitters; what northern lights! Let them talk of their oriental summer climes of everlasting conservatories; give me the privilege of making my own summer with my own coals.

But what thinks Lazarus? Can he warm his blue hands by holding them up to the grand northern lights? Would not Lazarus rather be in Sumatra than here? Would he not far rather lay him down lengthwise along the line of the equator; yea, ye
page 10

gods! go down to the fiery pit itself, in order to keep out this frost?

Now, that Lazarus should lie stranded there on the curbstone before the door of Dives, this is more wonderful than that an iceberg should be moored to one of the Moluccas. Yet Dives himself, he too lives like a Czar in an ice palace made of frozen sighs, and being a president of a temperance society, he only drinks the tepid tears of orphans.

But no more of this blubbering now, we are going a-whaling, and there is plenty of that yet to come. Let us scrape the ice from our frosted feet, and see what sort of a place this "Spouter" may be.

Εσφαλμένη Αντίληψη #8
Εάν οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν Έλληνες, γιατί ο βασιλεύς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α', ονομάστηκε Φιλέλλην (ο αγαπών τους Έλληνες); Αυτός ο τίτλος απονέμεται μόνον στους ξένους.

Πραγματικότητα #8
Ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α' ονομάστηκε Φιλέλλην από το Θηβαίο ποιητή Πίνδαρο για τον ίδιον λόγο ο Ιάσων των Φερών και ο Ευαγόρας της Κύπρου ονομάστηκαν Φιλέλληνες (Ισοκράτης 107Α, 199Α). Ο τίτλος «Φιλέλλην» στην αρχαία εποχή σήμαινε Φιλόπατρις ή αλλιώς μπορούμε να πούμε πιο απλά «πατριώτης» (Πλάτωνας, Πολιτικά, 470Ε, Ξενοφών Αγησίλαος, 7, 4). Αυτός είναι ο λόγος που ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πείραξε το πατρογονικό σπίτι του Πινδάρου όταν διέταξε τους στρατιώτες του να κάψουν τη Θήβα.
Chapter v
BREAKFAST

I quickly followed suit, and descending into the bar-room accosted the grinning landlord very pleasantly. I cherished no malice towards him, though he had been skylarking with me not a little in the matter of my bedfellow.

However, a good laugh is a mighty good thing, and rather too scarce a good thing; the more's the pity. So, if any one man, in his own proper person, afford stuff for a good joke to anybody, let him not be backward, but let him cheerfully allow himself to spend and be spent in that way. And the man that has anything bountifully laughable about him, be sure there is more in that man than you perhaps think for.

The bar-room was now full of the boarders who had been dropping in the night previous, and whom I had not as yet had a good look at. They were nearly all whalemen; chief mates, and second mates, and third mates, and sea carpenters, and sea coopers, and sea blacksmiths, and harpooneers, and ship keepers; a brown and brawny company, with bosky beards; an unshorn, shaggy set, all wearing monkey jackets for morning gowns.

You could pretty plainly tell how long each one had been ashore. This young fellow's healthy cheek is like a sun-toasted pear in hue, and would seem to smell almost as musky; he cannot have been three days landed from his Indian voyage. That man next him looks a few shades lighter; you might say a touch of satin wood is in him. In the complexion of a third still lingers a tropic tawn, but slightly bleached withal; he doubtless has tarried whole weeks ashore. But who could show a cheek like

-30-

Queequeg? which, barred with various tints, seemed like the Andes' western slope, to show forth in one array, contrasting climates, zone by zone.

'Grub, ho!' now cried the landlord, flinging open a door, and in we went to breakfast.

They say that men who have seen the world, thereby become quite at ease in manner, quite self-possessed in company. Not always, though: Ledyard, the great New England traveller, and Mungo Park, the Scotch one; of all men, they possessed the least assurance in the parlor. But perhaps the mere crossing of Siberia in a sledge drawn by dogs as Ledyard did, or the taking a long solitary walk on an empty stomach, in the negro heart of Africa, which was the sum of poor Mungo's performances -- this kind of travel, I say, may not be the very best mode of attaining a high social polish. Still, for the most part, that sort of thing is to be had anywhere.

These reflections just here are occasioned by the circumstance that after we were all seated at the table, and I was preparing to hear some good stories about whaling; to my no small surprise, nearly every man maintained a profound silence. And not only that, but they looked embarrassed. Yes, here were a set of sea-dogs, many of whom without the slightest bashfulness had boarded great whales on the high seas -- entire strangers to them -- and duelled them dead without winking; and yet, here they sat at a social breakfast table -- all of the same calling, all of kindred tastes -- looking round as sheepishly at each other as though they had never been out of sight of some sheepfold among the Green Mountains. A curious sight; these bashful bears, these timid warrior whalemen!

But as for Queequeg -- why, Queequeg sat there among them -- at the head of the table, too, it so chanced; as cool as an icicle. To be sure I cannot say much for his breeding. His greatest admirer could not have cordially justified his bringing his harpoon into breakfast with him, and using it there without ceremony; reaching over the table with it, to the imminent jeopardy of many heads, and grappling the beefsteaks towards him. But that was certainly very coolly done by him, and every one knows that in most people's estimation, to do anything coolly is to do it genteelly.

We will not speak of all Queequeg's peculiarities here; how he eschewed coffee and hot rolls, and applied his undivided attention to beefsteaks, done rare. Enough, that when breakfast was over he withdrew like the rest into the public room, lighted his tomahawk-pipe, and was sitting there quietly digesting and smoking with his inseparable hat on, when I sallied out for a stroll.

Εσφαλμένη Αντίληψη #9
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν Ελληνική εθνική συνείδηση, αλλά οι Μακεδόνες, καταστρέφοντας τις Ελληνικές πόλεις, απέδειξαν ότι δεν ήταν Έλληνες.

Πραγματικότητα #9
Η Ελλάδα είναι μια περιοχή η οποία στερούμενη γεωγραφικής συνέχειας ευνόησε την απομόνωση των διαφόρων φυλών όχι μόνον στην γενική έννοια, αλλά επίσης και σε πολύ περιορισμένη έννοια της λέξεως. Αυτό εξηγεί τον λόγο που οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κοινή εθνική συνείδηση και πολλές φορές πολεμούσαν ο ένας τον άλλον. Οι Μακεδόνες κατέστρεφαν ή έκαιγαν πόλεις που ανήκαν σε άλλους Έλληνες, για τον ίδιο ακριβώς λόγο που και οι Αθηναίοι, και οι Θηβαίοι και οι Σπαρτιάτες πολεμούσαν αναμεταξύ τους.

Ήξεραν πως κατά κάποιο τρόπο υπήρχε δεσμός αναμεταξύ τους, αλλά η τοπική συνείδηση υπερίσχυε της Πανελληνικής συνειδήσεως. Οι αρχαίοι Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδος ήταν ενωμένοι όταν αντιμετώπιζαν έναν κοινό εχθρό ο οποίος απειλούσε την κοινή ελευθερία και ευζωία. Αυτό εκδηλωνόταν κάθε φορά που οι Πέρσες επιτίθονταν κατά των Ελληνικών περιοχών. Οι Έλληνες όμως της Ιωνίας και Αιολίας (τα σημερινά Αιγιακά παράλια της Τουρκίας), συμμαχούσαν ως επί το πλείστον με τους Πέρσες και συχνά ερχόταν αντιμέτωποι των Ελλήνων της ηπειρωτικής Ελλάδος.

Ήταν κοινός θεσμός οι διάφορες Ελληνικές πόλεις να δημιουργούν πολιτικές και στρατιωτικές συμμαχίες αναμεταξύ τους και έναντι η μια της άλλης, αλλά ποτέ δεν καλλιέργησαν εθνικές συνεργασίες. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων συμμαχιών στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο.

Πέρασαν μερικοί αιώνες έως ότου οι Έλληνες αποχτήσουν εθνική συνείδηση. Ο Ελληνισμός αναμφίβολα καλλιέργησε και πραγματοποίησε εθνική συνείδηση την εποχή που ο Ιουστινιανός εστέφθη Αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Λιγοστά ήταν τα άτομα των Ελλήνων, όπως ο Περικλής, ο Δημοσθένης και ο Φίλιππος Β', οι οποίοι είχαν τη διορατικότητα να δουν μια ενωμένη Ελλάδα. Καθένας τους όμως ήθελε την δική του περιοχή ηγεμονεύουσα σε μια τέτοια συνένωση. Ο Περικλής ονειρεύτηκε αυτή τη συνένωση, ο Δημοσθένης την υπερασπίστηκε, αλλά ο Φίλιππος Β' την πραγματοποίησε.
Sacred To the Memory of The late CAPTAIN EZEKIEL HARDY, Who in the bows of his boat was killed by al. Sperm Whale on the coast of Japan, August 3rd, 1833. This Tablet Is erected to his Memory by His Widow.

Shaking off the sleet from my ice-glazed hat and jacket, I seated myself near the door, and turning sideways was surprised to see Queequeg near me. Affected by the solemnity of the scene, there was a wondering gaze of incredulous curiosity in his countenance. This savage was the only person present who seemed to notice my entrance; because he was the only one who could not read, and, therefore, was not reading those frigid inscriptions on the wall. Whether any of the relatives of the seamen whose names appeared there were now among the congregation, I knew not; but so many are the unrecorded accidents in the fishery, and so plainly did several women present wear the countenance if not the trappings of some unceasing grief, that I feel sure that here before me were assembled those, in whose unhealing hearts the sight of those bleak tablets sympathetically caused the old wounds to bleed afresh.

Oh! ye whose dead lie buried beneath the green grass; who standing among flowers can say -- here, here lies my beloved; ye know not the desolation that broods in bosoms like these. What bitter blanks in those black-bordered marbles which cover no ashes! What despair in those immovable inscriptions! What deadly voids and unbidden infidelities in the lines that seem to gnaw upon all Faith, and refuse resurrections to the beings who have placelessly perished without a grave. As well might those tablets stand in the cave of Elephanta as here.

In what census of living creatures, the dead of mankind are included; why it is that a universal proverb says of them, that

-36-

they tell no tales, though containing more secrets than the Goodwin Sands; how it is that to his name who yesterday departed for the other world, we prefix so significant and infidel a word, and yet do not thus entitle him, if he but embarks for the remotest Indies of this living earth; why the Life Insurance Companies pay death- forfeitures upon immortals; in what eternal, unstirring paralysis, and deadly, hopeless trance, yet lies antique Adam who died sixty round centuries ago; how it is that we still refuse to be comforted for those who we nevertheless maintain are dwelling in unspeakable bliss; why all the living so strive to hush all the dead; wherefore but the rumor of a knocking in a tomb will terrify a whole city. All these things are not without their meanings.

But Faith, like a jackal, feeds among the tombs, and even from these dead doubts she gathers her most vital hope.

It needs scarcely to be told, with what feelings, on the eve of a Nantucket voyage, I regarded those marble tablets, and by the murky light of that darkened, doleful day read the fate of the whalemen who had gone before me, Yes, Ishmael, the same fate may be thine. But somehow I grew merry again. Delightful inducements to embark, fine chance for promotion, it seems -- aye, a stove boat will make me an immortal by brevet. Yes, there is death in this business of whaling -- a speechlessly quick chaotic bundling of a man into Eternity. But what then? Methinks we have hugely mistaken this matter of Life and Death. Methinks that what they call my shadow here on earth is my true substance. Methinks that in looking at things spiritual, we are too much like oysters observing the sun through the water, and thinking that thick water the thinnest of air. Methinks my body is but the lees of my better being. In fact take my body who will, take it I say, it is not me. And therefore three cheers for Nantucket; and come a stove boat and stove body when they will, for stave my soul, Jove himself cannot.
Sacred To the Memory of The late CAPTAIN EZEKIEL HARDY, Who in the bows of his boat was killed by al. Sperm Whale on the coast of Japan, August 3rd, 1833. This Tablet Is erected to his Memory by His Widow.

Shaking off the sleet from my ice-glazed hat and jacket, I seated myself near the door, and turning sideways was surprised to see Queequeg near me. Affected by the solemnity of the scene, there was a wondering gaze of incredulous curiosity in his countenance. This savage was the only person present who seemed to notice my entrance; because he was the only one who could not read, and, therefore, was not reading those frigid inscriptions on the wall. Whether any of the relatives of the seamen whose names appeared there were now among the congregation, I knew not; but so many are the unrecorded accidents in the fishery, and so plainly did several women present wear the countenance if not the trappings of some unceasing grief, that I feel sure that here before me were assembled those, in whose unhealing hearts the sight of those bleak tablets sympathetically caused the old wounds to bleed afresh.

Oh! ye whose dead lie buried beneath the green grass; who standing among flowers can say -- here, here lies my beloved; ye know not the desolation that broods in bosoms like these. What bitter blanks in those black-bordered marbles which cover no ashes! What despair in those immovable inscriptions! What deadly voids and unbidden infidelities in the lines that seem to gnaw upon all Faith, and refuse resurrections to the beings who have placelessly perished without a grave. As well might those tablets stand in the cave of Elephanta as here.

In what census of living creatures, the dead of mankind are included; why it is that a universal proverb says of them, that

-36-

they tell no tales, though containing more secrets than the Goodwin Sands; how it is that to his name who yesterday departed for the other world, we prefix so significant and infidel a word, and yet do not thus entitle him, if he but embarks for the remotest Indies of this living earth; why the Life Insurance Companies pay death- forfeitures upon immortals; in what eternal, unstirring paralysis, and deadly, hopeless trance, yet lies antique Adam who died sixty round centuries ago; how it is that we still refuse to be comforted for those who we nevertheless maintain are dwelling in unspeakable bliss; why all the living so strive to hush all the dead; wherefore but the rumor of a knocking in a tomb will terrify a whole city. All these things are not without their meanings.

But Faith, like a jackal, feeds among the tombs, and even from these dead doubts she gathers her most vital hope.

It needs scarcely to be told, with what feelings, on the eve of a Nantucket voyage, I regarded those marble tablets, and by the murky light of that darkened, doleful day read the fate of the whalemen who had gone before me, Yes, Ishmael, the same fate may be thine. But somehow I grew merry again. Delightful inducements to embark, fine chance for promotion, it seems -- aye, a stove boat will make me an immortal by brevet. Yes, there is death in this business of whaling -- a speechlessly quick chaotic bundling of a man into Eternity. But what then? Methinks we have hugely mistaken this matter of Life and Death. Methinks that what they call my shadow here on earth is my true substance. Methinks that in looking at things spiritual, we are too much like oysters observing the sun through the water, and thinking that thick water the thinnest of air. Methinks my body is but the lees of my better being. In fact take my body who will, take it I say, it is not me. And therefore three cheers for Nantucket; and come a stove boat and stove body when they will, for stave my soul, Jove himself cannot.

Εσφαλμένη Αντίληψη #10
Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν μια από τις Ιλλυρικές φυλές.

Πραγματικότητα #10
Παρά το γεγονός πως υπάρχουν πολλά αποδεικτικά στοιχεία (τα πιο πολλά έμμεσα) όσο αφορά τη γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων, υπάρχει απόδειξη από τον Πολύβιο στο βιβλίο XXVIII, παράγραφοι 8 και 9, όπου αναφέρεται πως οι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν μεταφραστές στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν με τους Ιλλυρίους. Αυτό σημαίνει πως οι Μακεδόνες και οι Ιλλύριοι δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Παραδείγματος χάρη, ο Μακεδών βασιλιάς Περσεύς, έστειλε τον Αδαίο της Βεροίας (ο οποίος μιλούσε μόνον Ελληνικά) και τον Pleuratus τον Ιλλύριο, ως μεταφραστή (διότι αυτός μιλούσε την γλώσσα των Ιλλυρίων) σε αποστολή στον Ιλλύριο βασιλέα Genthius (169 π.Χ.). Ο Pleuratus ήταν εξόριστος και έμεινε στο παλάτι του Περσέως. Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Ιλλύριοι και οι Μακεδόνες ήταν άσπονδοι εχθροί.
STUBB KILLS A WHALE

If to Starbuck the apparition of the Squid was a thing of portents, to Queequeg it was quite a different object.

'When you see him 'quid', said the savage, honing his harpoon in the bow of his hoisted boat, 'then you quick see him 'parm whale.'

The next day was exceedingly still and sultry, and with nothing special to engage them, the Pequod's crew could hardly resist the spell of sleep induced by such a vacant sea. For this part of the Indian Ocean through which we then were voyaging is not what whalemen call a lively ground; that is, it affords fewer glimpses of porpoises, dolphins, flying-fish, and other vivacious denizens of more stirring waters, than those off the Rio de la Plata, or the in-shore ground off Peru.

It was my turn to stand at the foremast-head; and with my shoulders leaning against the slackened royal shrouds, to and

-282-

fro I idly swayed in what seemed an enchanted air. No resolution could withstand it; in that dreamy mood losing all consciousness, at last my soul went out of my body; though my body still continued to sway as a pendulum will, long after the power which first moved it is withdrawn.

Ere forgetfulness altogether came over me, I had noticed that the seamen at the main and mizen mast-heads were already drowsy. So that at last all three of us lifelessly swung from the spars, and for every swing that we made there was a nod from below from the slumbering helmsman. The waves, too, nodded their indolent crests; and across the wide trance of the sea, east nodded to west, and the sun over all.

Suddenly bubbles seemed bursting beneath my closed eyes; like vices my hands grasped the shrouds; some invisible, gracious agency preserved me; with a shock I came back to life. And lo! close under our lee, not forty fathoms off, a gigantic Sperm Whale lay rolling in the water like the capsized hull of a frigate, his broad, glossy back, of an Ethiopian hue, glistening in the sun's rays like a mirror. But lazily undulating in the trough of the sea, and ever and anon tranquilly spouting his vapory jet, the whale looked like a portly burgher smoking his pipe of a warm afternoon. But that pipe, poor whale, was thy last. As if struck by some enchanter's wand, the sleepy ship and every sleeper in it all at once started into wakefulness; and more than a score of voices from all parts of the vessel, simultaneously with the three notes from aloft, shouted forth the accustomed cry, as the great fish slowly and regularly spouted the sparkling brine into the air.

'Clear away the boats! Luff!' cried Ahab. And obeying his own order, he dashed the helm down before the helmsman could handle the spokes.

The sudden exclamations of the crew must have alarmed the whale; and ere the boats were down, majestically turning, he swam away to the leeward, but with such a steady tranquillity, and making so few ripples as he swam, that thinking after all he might not as yet be alarmed, Ahab gave orders that not an oar should be used, and no man must speak but in whispers. So seated like Ontario Indians on the gunwales of the boats,

-283-

we swiftly but silently paddled along; the calm not admitting of the noiseless sails being set. Presently, as we thus glided in chase, the monster perpendicularly flitted his tail forty feet into the air, and then sank out of sight like a tower swallowed up.

'There go flukes!' was the cry, an announcement immediately followed by Stubb's producing his match and igniting his pipe, for now a respite was granted. After the full interval of his sounding had elapsed, the whale rose again, and being now in advance of the smoker's boat, and much nearer to it than to any of the others, Stubb counted upon the honor of the capture. It was obvious, now, that the whale had at length become aware of his pursuers. All silence of cautiousness was therefore no longer of use. Paddles were dropped, and oars came loudly into play. And still puffing at his pipe, Stubb cheered on his crew to the assault.

Yes, a mighty change had come over the fish. All alive to his jeopardy, he was going 'head out;' that part obliquely projecting from the mad yeast which he brewed.

'Start her, start her, my men! Don't hurry yourselves; take plenty of time -- but start her; start her like thunder-claps, that's all,' cried Stubb, spluttering out the smoke as he spoke. 'Start her, now; give 'em the long and strong stroke, tashtego. Start her, Tash, my boy -- start her, all; but keep cool, keep cool -- cucumbers is the word -- easy, easy -- only start her like grim death and grinning devils, and raise the buried dead perpendicular out of their graves, boys -- that's all. Start her!'

'Woo-hoo! Wa- hee!' screamed the Gay-Header in reply, raising some old war- whoop to the skies; as every oarsman in the strained boat involuntarily bounced forward with the one tremendous leading stroke which the eager Indian gave.

-284-

But his wild screams were answered by others quite as wild. 'Kee-hee! Kee-hee!' yelled Daggoo, straining forwards and backwards on his seat, like a pacing tiger in his cage.

'Ka-la! Koo-loo!' howled Queequeg, as if smacking his lips over a mouthful of Grenadier's steak. And thus with oars and yells the keels cut the sea. Meanwhile, Stubb retaining his place in the van, still encouraged his men to the onset, all the while puffing the smoke from his mouth. Like desperadoes they tugged and they strained, till the welcome cry was heard -- 'Stand up, Tashtego! -- give it to him!' The harpoon was hurled. 'Stern all!' The oarsmen backed water; the same moment something went hot and hissing along every one of their wrists. It was the magical line. An instant before, Stubb had swiftly caught two additional turns with it round the loggerhead, whence, by reason of its increased rapid circlings, a hempen blue smoke now jetted up and mingled with the steady fumes from his pipe. As the line passed round and round the loggerhead; so also, just before reaching that point, it blisteringly passed through and through both of Stubb's hands, from which the hand-cloths, or squares of quilted canvas sometimes worn at these times, had accidentally dropped. It was like holding an enemy's sharp two- edged sword by the blade, and that enemy all the time striving to wrest it out of your clutch.

Εσφαλμένη αντίληψη #11
Πολλοί από τους Έλληνες που κατοικούν στην Ελληνική Μακεδονία είναι πρόσφυγες οι οποίοι κατέφτασαν στη Μακεδονία κατά την περίοδο του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, ιδιαίτερα την περίοδο μεταξύ 1920 και 1930, από τα μέρη της Τουρκίας, της Μέσης Ανατολής, της Γεωργίας, της Ρωσίας, Ουκρανίας και Βουλγαρίας.

Πραγματικότητα #11
Είναι αληθές πως ένας ορισμένος αριθμός Ελλήνων οι οποίοι ζουν στην Ελληνική Μακεδονία είναι πρόσφυγες από διάφορες Μεσανατολικές χώρες. Είναι όμως εξ ίσου αληθές το γεγονός ότι αυτοί οι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, συμπεριλαμβάνοντας και τους αρχαίους Μακεδόνες, οι οποίοι δημιούργησαν Ελληνικές αποικίες στις περιοχές που σήμερα αποτελούν τη Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Βουλγαρία, Τουρκία, ή μέρη της Μέσης Ανατολής. Μερικοί δε από αυτούς ακολούθησαν το Μεγάλο Στρατηλάτη, το Μέγα-Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ανατολή. Αυτοί λοιπόν οι Έλληνες των αποικιών απλώς ξαναγύρισαν στη Μητέρα Ελλάδα κατόπιν απουσίας τουλάχιστον δυόμισι χιλιετερίδων, αφού πρώτα σκόρπισαν το Ελληνικό πνεύμα, τον Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική γλώσσα. Η Μητέρα Ελλάδα καλοδέχτηκε τα παιδιά της που έλειπαν τόσον καιρό. Ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να κάνει. Άλλωστε είχαν κάθε δικαίωμα να ξαναγυρίσουν στην πατρίδα τους, όπως ακριβώς και οι Εβραίοι επέστρεψαν στην πατρίδα τους και ακόμη επιστρέφουν.
As Queequeg's Ramadan, or Fasting and Humiliation, was to continue all day, I did not choose to disturb him till towards night-fall; for I cherish the greatest respect towards everybody's religious obligations, never mind how comical, and could not find it in my heart to undervalue even a congregation of ants worshipping a toad-stool; or those other creatures in certain parts of our earth, who with a degree of footmanism quite unprecedented in other planets, bow down before the torso of a deceased landed proprietor merely on account of the inordinate possessions yet owned and rented in his name.

I say, we good Presbyterian Christians should be charitable in these things, and not fancy ourselves so vastly superior to other mortals, pagans and what not, because of their half-crazy conceits on these subjects. There was Queequeg, now, certainly entertaining the most absurd notions about Yojo and his Ramadan; - but what of that? Queequeg thought he knew what he was about, I suppose; he seemed to be content; and there let him rest. All our arguing with him would not avail; let him be, I say: and Heaven have mercy on us all - Presbyterians and Pagans alike - for we are all somehow dreadfully cracked about the head, and sadly need mending.

Towards evening, when I felt assured that all his performances and rituals must be over, I went up to his room and knocked at the door; but no answer. I tried to open it, but it was fastened inside. "Queequeg," said I softly through the key-hole: - all silent. "I say, Queequeg! why don't you speak? It's I - Ishmael." But all remained still as before. I began to grow alarmed. I had allowed him such abundant time; I thought he might have had an apoplectic fit. I looked through the key-hole; but the door opening into an odd corner of the room, the key-hole prospect was but a crooked and sinister one.

UmbilicalResidue

29-11-2005, 20:18

Εσφαλμένη αντίληψη #12
Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος ήταν Σλάβοι και αυτή είναι η αιτία γιατί ονομάζονται "οι Απόστολοι των Σλάβων".

Πραγματικότητα #12
Ο όρος «οι Σλάβοι Απόστολοι» ή «οι Απόστολοι των Σλάβων» δεν σημαίνει ότι τα δύο αδέλφια ήταν Σλάβοι. Ο Άγιος Θωμάς καλείται «ο Ινδός Απόστολος» αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι δεν ήταν Ινδός. Απλώς διέδωσε το Χριστιανισμό στους Ινδούς. Οι Έλληνες αδελφοί από τη Θεσσαλονίκη δίδαξαν το Χριστιανισμό στους Σλάβους, τους έδωσαν το αλφάβητο (το οποίο τώρα ονομάζεται Κυριλλικό), και μετέφρασαν την Ιερά Γραφή και την Χριστιανική λειτουργική υμνολογία στην Παλαιά Σλαβωνική γλώσσα, ή όπως αλλιώς είναι γνωστή στην Παλαιά Βουλγαρική.

Ο Πάπας Ιωάννης Β' στις Εγκυκλίους του της 31ης Δεκεμβρίου 1980 και 2 Ιουνίου 1985, μνημονεύοντας τους δύο αδελφούς, επιβεβαίωσε το γεγονός πως και οι δύο ήταν Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη.

Οι καθηγητές Πανεπιστημίου Ivan Lazaroff, Plamen Pavloff, Ivan Tyutyundzijeff και Milko Palangurski της Σχολής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Μεγάλο Τύρναβο της Βουλγαρίας στο βιβλίο τους Kratka istoriya na bulgarskiya narod (Βραχεία Ιστορία του Βουλγαρικού Έθνους, σελ. 36-38), λεπτομερώς αναφέρουν ότι οι δυο αδελφοί, Κύριλλος και Μεθόδιος, ήταν Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη. Ο αείμνηστος Όσκαρ Χαλέτσκι, καθηγητής Ιστορίας Μελετών Ανατολικής Ευρώπης, στο βιβλίο του Σύνορα του Δυτικού Πολιτισμού, Ιστορία της Κεντροανατολικής Ευρώπης, (Κεφάλαιο, Πολιτεία της Μοραβίας και οι Απόστολοι των Σλάβων) συμφωνεί με τους συγγραφείς του Kratka istoriya na bulgarskiya narod.
sunny cold, to driving sleet and mist. Wrapping myself in my shaggy jacket of the cloth called bearskin, I fought my way against the stubborn storm. Entering, I found a small scattered congregation of sailors, and sailors' wives and widows. A muffled silence reigned, only broken at times by the shrieks of the storm. Each silent worshipper seemed purposely sitting apart from the other, as if each silent grief were insular and incommunicable. The chaplain had not yet arrived; and there these silent islands of men and women sat steadfastly eyeing several marble tablets, with black borders, masoned into the wall on either side the pulpit. Three of them ran something like the following, but I do not pretend to quote: -- Sacred To the Memory of JOHN TALBOT, Who, at the age of eighteen, was lost overboard Near the Isle of Desolation, off Patagonia November 1st, 1836. This Tablet Is erected to his Memory By his Sister. Sacred To the Memory of ROBERT LONG, WILLIS ELLERY, NATHAN COLEMAN, WALTER CANNY, SETH MACY, AND SAMUEL GLEIG, Forming one of the boats' crews of the Ship Eliza Who were towed out of sight by a Whale, On the Off-shore Ground in the Pacific, December 31st, 1839. This Marble Is here placed by their surviving Shipmates.

Εσφαλμένη αντίληψη #13
Το υπάρχον έμβλημα της πΓΔΜ είναι το λιοντάρι. Είναι δε το ίδιο λιοντάρι του οποίου η δορά απεικονίζεται σε μερικά νομίσματα εις του Μέγα Αλέξανδρου το κεφάλι.

Πραγματικότητα #13
Δεν υπάρχει τίποτε το κοινό μεταξύ του λέοντος της πΓΔΜ και της λεοντής που απεικονίζεται να φορεί ο Αλέξανδρος σε μερικά νομίσματα. Ο λέων της πΓΔΜ είναι στην πραγματικότητα το λιοντάρι το οποίο απεικονίζεται στο έμβλημα της Βουλγαρίας.

Η λεοντή που φορεί ο Μέγας Αλέξανδρος είναι η λεοντή τού λέοντος της Νεμέας, ένα από τα 12 κατορθώματα του μυθολογικού ήρωα. Η δορά που φορεί ο Μέγας Αλέξανδρος συμβολίζει την οικογενειακή συγγένειά του με τον Ηρακλή. Υπάρχει μια ανέκδοτη επιγραφή ενός Ξάνθου του τρίτου αιώνος π.Χ. (cf. Robert, Amyzon, 1, 162, n 31) όπου οι Πτολεμαίοι αναφέρονται στους προγόνους τους και τους αποκαλούν «Ηρακλείδας Αργεάδας» (Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 265, 6).
In the first place, the enormous cutting tackles, among other ponderous things comprising a cluster of blocks generally painted green, and which no single man can possibly lift -- this vast bunch of grapes was swayed up to the main-top and firmly lashed to the lower mast-head, the strongest point anywhere above a ship's deck. The end of the hawser-like rope winding through these intricacies, was then conducted to the windlass, and the huge lower block of the tackles was swung over the whale; to this block the great blubber hook, weighing some one hundred pounds, was attached. And now suspended in stages over the side, Starbuck and Stubb, the mates, armed with their long spades, began cutting a hole in the body for the insertion of the hook just above the nearest of the two side-fins. This done, a broad, semicircular line is cut round the hole, the hook is inserted, and the main body of the crew striking up a wild chorus, now commence heaving in one dense crowd at the windlass. When instantly, the entire ship careens over on her side; every bolt in her starts like the nail-heads of an old house in frosty weather; she trembles, quivers, and nods her frighted mast-heads to the sky. More and more she leans over to the whale, while every gasping heave of the windlass is answered by a helping heave from the billows; till at last, a swift, startling snap is heard; with a great swash the ship rolls upwards and backwards from the whale, and the triumphant tackle rises into sight dragging after it the disengaged semicircular end of the first strip of blubber. Now as the blubber envelopes the whale precisely as the rind does an orange, so is it stripped off from the body precisely as an orange is sometimes stripped by spiralizing it. For the strain constantly kept up by the windlass continually keeps the whale rolling over and over in the water, and as the blubber in one strip uniformly peels off along the line called the 'scarf,' simultaneously cut by the spades of Starbuck and Stubb, the mates; and just as fast as it is thus peeled off, and indeed by that very act itself, it is all the time being hoisted higher and higher aloft till its upper end grazes the main-top; the men at the windlass then cease heaving, and for a moment

Εσφαλμένη αντίληψη #14
Σε άλλα νομίσματα βλέπουμε τον Αλέξανδρο να φέρει δύο κέρατα στο κεφάλι του και αυτό συμβολίζει την κακία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Πραγματικότητα #14
Παραδοσιακά στη Μέση Ανατολή ο κερατοφόρος άνδρας θεωρείται πανίσχυρος. Ο Δαρείος, απευθυνόμενος προς τον Αλέξανδρο στις επιστολές του τον αποκαλούσε Ζουλ-Αλ-Κουρνάϊν, που σημαίνει άνθρωπος με δύο κέρατα. Έτσι λοιπόν, τα κέρατα στο κεφάλι του Μεγάλου Αλέξανδρου σημαίνει ότι αναγνωρίστηκε ως παντοδύναμος.
Stubb's whale had been killed some distance from the ship.

Εσφαλμένη αντίληψη #15
Μετά τη μάχη του Γρανικού, ο Αλέξανδρος έστειλε ως δώρο στους Αθηναίους 300 Περσικές πανοπλίες, με την ακόλουθη αφιέρωση: «Ο Αλέξανδρος του Φιλίππου και οι Έλληνες, πλην των Λακεδαιμονίων, αφιερώνουν αυτά τα άρματα»… Ο J.R. Hamilton αναφερόμενος σ' αυτό το γεγονός, λεει: "Λαμβάνοντας υπ' όψη τον μικρό ρόλο που έπαιξαν οι Έλληνες στρατιώτες στη μάχη (με καμία αναφορά στους Μακεδόνες) πρέπει να θεωρηθεί ως προμελετημένη προπαγάνδα προς τους Έλληνας συμμάχους του. Ο Αλέξανδρος δεν αφήνει την ευκαιρία να τονίσει την απουσία των Σπαρτιατών.»

Πραγματικότητα #15
Η θεωρία του J.R. Hamilton δεν είναι καθόλου πειστική. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είχε ανάγκη να ευχαριστήσει κανέναν διότι ο αριθμός των στρατιωτών από τη Νότιο Ελλάδα ανήρχετο μόνον στους 9,400 άνδρες, και όπως ακριβώς ο ίδιος παραδέχεται, οι 9,400 στρατιώτες έπαιξαν μόνον μικρό ρόλο στην εξέλιξη της μάχης. Εφ όσον αυτός ήταν ο στρατηλάτης της εκστρατείας, εάν ο Αλέξανδρος παραμελούσε τους Μακεδόνες στρατιώτες του και εκθείαζε τους «ξένους» Έλληνες, τότε θα αντιμετώπιζε τους ίδιους οργισμένους Μακεδόνες τους οποίους αντιμετώπισε στην Όπη όταν διώρισε ξένους (Πέρσες και Μήδους) σε υψηλές θέσεις της στρατιωτικής διοικήσεως. Αυτό που πρέπει να τονισθεί όμως είναι το γεγονός πως κανείς από τους Μακεδόνες δεν παραπονέθηκε για την προαναφερθείσα επιγραφή ύστερα από τη μάχη του Γρανικού, διότι θεωρούσαν τους εαυτούς τους συμπεριλαμβανομένους.

Η αλήθεια είναι πως ο Μέγας Αλέξανδρος θεωρούσε τον εαυτό του και τους Μακεδόνες του, Έλληνες. Η μητέρα του διεκδικούσε γενεαλογική καταγωγή από τον Αχιλλέα, και από την πατρική πλευρά από τον Ηρακλή. Ο πρόγονός του, Αλέξανδρος Α', δήλωσε πως ήταν Έλληνας (Ηρόδοτος, Ιστορίαι, V, 20,22 - VIII, 137 - IX, 45).

Οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και μιλούσαν Ελληνικά

(βλ: Παπάζογλου, Μακεδονικές Πόλεις, σελ. 333 και Φυλές της Κεντρικής Βαλκανικής, σελ. 135. Casson, Μακεδονία, Θράκη και Ιλλυρία, σελ. 157-162. NGL Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 12-15 και 193. Cavaignac, Ιστορία της Αρχαιότητος, I, pa 67. Hoffman, Οι Μακεδόνες, σελ. 259. Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 3. Γιουγκοσλαβική Στρατιωτική Εγκυκλοπαίδεια 1974 «Αρχαία Μακεδονία». Hogarth, Ο Φίλιππος και Αλέξανδρος, σελ. 5, n 4. Urlich Wilcken, Αλέξανδρος ο Μέγας, ΙΙ, σελ. 23 και 24. Bosford, Ελληνική Ιστορία, σελ. 237).

Μερικοί από τους επιστήμονας οι οποίοι προαναφέρονται, αρχικώς ήταν αβέβαιοι για την Ελληνικότητα των Μακεδόνων (π.χ. NGL Hammond), όμως έργα αρχαίας Ελληνικής τέχνης τα οποία οι ανασκαφές των τελευταίων ετών έχουν φέρει στο φως απέδειξαν ότι οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραδεχθούν οι ιστοριοδίφες το λάθος τους. Ο NGL Hammond εξηγεί το λόγο γιατί διάφοροι ιστοριοδίφες, όπως ο Ε. Badian, (στο βιβλίο του Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 13, παρ. 29) δεν θεωρούν τους Μακεδόνες Έλληνες. Ο Hammond αναφέρει ότι τώρα τελευταία ο E. Badian στο βιβλίο του Barr-Sharrar (σελ. 33-51) δεν λαμβάνει υπ' όψιν τα αποδεικτικά στοιχεία όπως εξηγούνται στην Ιστορία της Μακεδονίας (NGL Hammond και G. T. Griffith, 1979, σελ. 39-54). Ο Badian στο Barr-Sharrar επιμένει στη θεωρία πως οι Μακεδόνες (χωρίς να προσδιορίζει ποιούς θεωρεί Μακεδόνας) μιλούσαν κάποια άλλη, μη Ελληνική γλώσσα. Ο Badian διαρκώς αγνοεί αποδείξεις οι οποίες αντιτίθενται στις δικές του δοξασίες και πεποιθήσεις, επιλέγοντας μόνον ό,τι του αρέσει, αγνοώντας άλλα στοιχειώδη αποδεικτικά στοιχεία. Αυτά ακριβώς τα χνάρια επέλεξαν να ακολουθήσουν και κάποιοι άλλοι, όπως ο E. Borza, P. Green κτλ.

Όλα τα ονόματα, είτε της βασιλικής οικογενείας, είτε ονόματα απλών Μακεδόνων πολιτών, όπως ο Καλλίνης (Αρριανού, Η Ανάβασις του Αλεξάνδρου, VII παρ. 11), ο Λήμνος από τη Χαλάστρα (Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι Επωνύμων Ελλήνων και Ρωμαίων, κεφ. Ο Αλέξανδρος) και τοπωνύμια στην περιοχή της Μακεδονικής πατρίδος, ήταν αναμφιβόλως Ελληνικά. Η Μακεδονική πατρίδα συμπεριλάμβανε περιοχές όπως η Ημαθία, Πιερία, Βοττιαία, Μυγδονία, Κρεστονία, Βισαλτία, Σιντίκη, Οδομαντίς, Ηδονίς, Ελίμεια, Ορεστίς, Εορδαία, Αλμωπία, Λυνκυστίς, Πελαγονία, και Μακεδονική Παιονία. Η Μακεδονική Παιονία βρίσκεται νοτίως των στενών του Demir Kapija (πΓΔΜ).

Η Φανούλα Παπάζογλου, εμμέσως συμφωνεί με τα ορόσημα των προαναφερθέντων περιοχών της γεωγραφικής Μακεδονίας, τονίζοντας, «… πολύ συχνά ξεχνιέται το γεγονός πως η αρχαία Μακεδονία συμπεριλάμβανε μόνον σχετικώς ένα μικρό μέρος της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας» (Παπάζογλου, Φυλές της Κεντρικής Βαλκανικής, σελ. 268). Οι δύο χάρτες της Παπάζογλου στο τέλος της διατριβής της (Μακεδοκές Πόλεις στον καιρό των Ρωμαίων, Σκόπια, 1957) απεικονίζουν μόνον Μακεδονικές περιοχές κατά την Ρωμαϊκή περίοδο.

Η Μακεδονία κατέλαβε την ήδη εξελληνισμένη Παιονία το 217 π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Ε', 106 χρόνια μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όποιος χάρτης ενσωματώνει την Παιονία στη Μακεδονία πριν το 217 π.Χ. είναι παντελώς λανθασμένος.

Όλες οι επιγραφές και τα ιστορικά ευρήματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Τρεμπένιστε και Ολεβένης κοντά στο Μοναστήρι, είναι αναμφισβητήτως στην Ελληνική γλώσσα. Υπάρχουν μόνον λίγες εξαιρέσεις, αλλά η μόνη περίπτωση που κάποιος παρατηρεί μη Ελληνικά ονόματα και μη Ελληνικά τοπωνύμια είναι στις περιοχές της Μακεδονικής επεκτάσεως, όπως στην Παιονία, Θράκη κλπ. Τα μη Ελληνικά ονόματα, λέξεις ή τοπωνύμια που βρέθηκαν στη Μακεδονική πατρίδα είναι υπολείμματα των Θρακικών, Φρυγικών και Παιονικών φυλών, οι οποίες ζούσαν στην περιοχή, πριν εκδιωχθούν από τους Μακεδόνες.

Συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες προϋπέθετε οριστικώς και αμετακλήτως Ελληνική καταγωγή. Ο Αρχέλαος νίκησε στους Ολυμπιακούς και Πυθίους Αγώνας (Solinus 9, 16), επίσης ο Αλέξανδρος Α' κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες (Ηρόδοτος, Ιστορίαι, V, 22).

Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (Ιστορίαι, Η, 43) ότι ένας αριθμός πόλεων της Πελοποννήσου, οι οποίες κατοικούνταν από Λακεδαιμονίους, Κορινθίους, Σικυόνες, Επιδαυρίους, Τροιζινίους, και Ερμιονίους, με μόνους εξαιρετέους τους Ερμιονίους, οι λοιποί ήταν Δωρικής και Μακεδονικής καταγωγής. Οι προαναφερθέντες ήταν λαοί που κατοικούσαν σε πόλεις οι οποίες βρισκόταν στην Πελοπόννησο, και αυτό πιστοποιεί το γεγονός πως οι Μακεδόνες ήταν τόσο Έλληνες όσο και οι Δωριείς.

Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στην ερώτηση γιατί ο Αλέξανδρος έστειλε 300 Περσικές πανοπλίες στη θεά Αθηνά, πρέπει να πάμε πίσω στη μάχη των Θερμοπυλών και σε όλα τα συμβάντα που ακολούθησαν. Αλλά για να καταλάβει κανείς τα γεγονότα, πρέπει να ξαναθυμηθούμε τη μάχη των Θερμοπυλών.

Τα Περσικά στρατεύματα και Ναυτικό, με επικεφαλής τον Ξέρξη, νίκησαν τους 1300 Έλληνες (1000 από τη Φωκίδα) και 300 Σπαρτιάτες υπό την ηγεσία του Λεωνίδα. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως τα Περσικά στρατεύματα ήταν νικηφόρα μόνον όταν ο προδότης Εφιάλτης οδήγησε τους Πέρσες από ένα κρυφό μονοπάτι, και έτσι περικύκλωσαν τους λιγοστούς Έλληνες. Επιπροσθέτως πρέπει να επισημανθεί ότι σύμφωνα με τους νόμους του Λυκούργου, δεν επιτρεπόταν στους Σπαρτιάτες να αφήσουν το στρατόπεδο μάχης για κανέναν λόγο, αλλά ούτε και να ακολουθήσουν κάποιον άλλο ηγεμόνα σε μάχη. Αυτός ήταν ο λόγος που οι Σπαρτιάτες δεν ακολούθησαν τον Αλέξανδρο στην εκστρατεία εναντίον των Περσών.

Ο Ηρόδοτος (Ιστορίαι, βιβλίο. Η, 114) γράφει:
"Οι Σπαρτιάται λοιπόν έπεμψαν επειγόντως έναν κήρυκα, ο οποίος εύρεν όλον το στράτευμα εις την Θεσσαλίαν. Ούτος παρουσιασθείς ενώπιον του Ξέρξου του είπεν «Βασιλεύ των Μήδων, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Ηρακλείδαι της Σπάρτης, ζητούν ικανοποίησιν δια τον φόνον, διότι εφονεύσας τον βασιλέα τον υπερασπιζόμενον την Ελλάδα». Εκείνος εγέλασε τότε και επί πολύ χρόνον έμεινεν άφωνος"

Η βασιλική οικογένεια της Σπάρτης (Ηρόδοτος Ζ, 204), και η βασιλική οικογένεια της Μακεδονίας (βλ. Πραγματικότητα #13) διεκδικούσαν γενεαλογική καταγωγή από τον Ηρακλή.

Λαμβάνοντας υπ' όψη τα προαναφερθέντα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο Μέγας Αλέξανδρος, νικώντας τους Πέρσες στη μάχη του Γρανικού, έστειλε 300 πανοπλίες στη θεά Αθηνά η οποία ήταν επίσης και θεά του πολέμου, και με αυτόν τον τρόπο ΕΚΔΙΚΗΘΗΚΕ τους 300 Σπαρτιάτες οι οποίοι σκοτώθηκαν υπερασπίζοντας την Ελλάδα.

It was a calm; so, forming a tandem of three boats, we commenced the slow business of towing the trophy to the Pequod.

Συμπέρασμα:

Πλήθος πληροφοριών σχετικά με το αρχαίο Ελληνικό παρελθόν φτάνουν σε εμάς μέσω της Ελληνικής Μυθολογίας. Δυστυχώς η Μυθολογία δεν μπορεί να είναι αξιόπιστη πηγή, εφ' όσον δεν μπορεί να εξασφαλίσει αξιόπιστες πληροφορίες οι οποίες θα μας βοηθούσαν να ανακατασκευάσουμε το αρχαίον Ελληνικό παρελθόν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι παντελώς ανώφελη. Δια του συμβολισμού της αποσαφηνίζει αλήθειες, οδηγώντας μας σε σωστή κατεύθυνση, ενώ αναζητούμε ιστορικά συμβάντα μέσω γραπτών και αγράφων μνημείων. Οι ιστορικοί μόνον αυτά τα μνημεία δέχονται στις προσπάθειές τους να φέρουν στην επιφάνεια κρυμμένα στοιχεία, τα οποία είναι στοιχειώδη για την ανασυγκρότηση του παρελθόντος όλων των Ελληνικών φυλών.

Κράτη είναι παράγωγα ιστορικών συμβάντων, και για αυτό το λόγο γεννιούνται και πεθαίνουν. Έθνη όμως δεν πεθαίνουν. Τα Έθνη είναι πραγματικές υποστάσεις και περνά επίπονος καιρός για να εξελιχθούν. Το ίδιο είναι αληθές και για την επωνυμία τους. Τα Έθνη δεν μπορούν να γεννιούνται ξαφνικά και να λαμβάνουν ονομασίες οσάκις διάφοροι πολιτικοί το επιθυμούν και το επιδιώκουν με νομοθεσία, όπως ακριβώς η περίπτωση της πΓΔΜ.

Το σημερινό Ελληνικό Έθνος είναι αποτέλεσμα κοινωνικής, πολιτικής και γλωσσολογικής συγχωνεύσεως πλέον των 230 φυλών ομιλούντων περισσότερες από 200 διαλέκτους οι οποίες φυλές κατάγονταν από τον Έλληνα, το γιο του Δευκαλίωνος. Είναι Θεού ευλογία το γεγονός πως το Ελληνικό Έθνος έχει αναδείξει μεγάλες προσωπικότητες στον πολιτικό, εκπαιδευτικό, στρατιωτικό και φιλολογικό τομέα. Όλες αυτές οι προσωπικότητες έχουν με τον δικό τους τρόπο συμβάλλει στη δημιουργία του έθνους τους. Και αυτοί είναι η πρόκυψη μιας φυσιολογικής ωριμότητας και το επακόλουθο ιστορικής, κοινωνικής, πολιτιστικής, γλωσσολογικής και πολιτικής αναπτύξεως που έλαβε χώρα στα τελευταία 4,000 χρόνια.

«Αν λάβουμε υπ' όψη τις πολιτικές καταστάσεις, τη θρησκεία και το ήθος των Μακεδόνων οι πεποιθήσεις μας γίνονται βεβαιότερες ότι ήταν Ελληνική φυλή, συγγενείς των Δωριέων. Μένοντας πίσω βορειότερα, ήταν ανήμποροι να λάβουν μέρος στην πολιτισμική πρόοδο των φυλών οι οποίες βρισκόταν νοτιότερα» (Wilken Ο Μέγας Αλέξανδρος, σελ. 22). Είναι μεγάλος ο αριθμός των ιστοριοδιφών που έχουν καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα επί του θέματος της Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες ήταν σύνολο Ελληνικών φυλών που ανήκαν στα Δυτικά Ελληνικά φύλα.

Οι Μακεδόνες κατέλαβαν την περιοχή των εντοπίων στη Μακεδονία και ανάγκασαν τους Πιέρες, μια Θρακική φυλή, να καταφύγουν στο όρος Παγγαίο, και τους Βοττιαίους τους απομάκρυναν από τη Βοττιαία. Περαιτέρω εξώθησαν τους Εορδούς από την Εορδαία και τους Άλμωπες από την Αλμωπία και ενήργησαν παρομοίως με τις υπόλοιπες φυλές (Θράκες, Παίονες, Ιλλυρίους) τις οποίες βρήκαν στις περιοχές της Ανθεμούντος, της Κρεστώνιας, Βυσαλτίας και άλλων περιοχών. Οι Μακεδόνες ενσωμάτωσαν τούς εναπομείναντες λιγοστούς κατοίκους. Εδραίωσαν δε την κυριαρχία τους σ' ολόκληρη την περιοχή της Μακεδονίας χωρίς να χάσουν την εθνικότητά τους, την γλώσσα τους, ή τη θρησκεία τους (Θουκυδίδης, ΙΙ, 99).

Επίσης ενσωμάτωσαν τις περιοχές των Ελιμειωτών, Ορεστών, Λυνκυστών, Πελαγόνων και Δεριόπων, όλες δηλαδή τις φυλές που ζούσαν στην περιοχή της Άνω Μακεδονίας και μιλούσαν Ελληνικά, αλλά μία διαφορετική διάλεκτο (Μολοσσική) από αυτήν που μιλούσαν οι Μακεδόνες (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 390). Εφ' όσον οι Μακεδόνες ζούσαν με απολίτιστους βορείους λαούς, όπως οι Ιλλύριοι, οι Θράκες, οι Παίονες και αργότερα οι Δαρδάνιοι, οι Μακεδόνες συνεχώς απέκρουαν τις χορδές των γειτόνων τους, σχηματίζοντας έτσι αδιαπέραστο φράχτη, μη δίνοντας την ευκαιρία στον εχθρό να επιτεθεί στις υπόλοιπες Ελληνικές περιοχές του νότου. Αυτός είναι ο λόγος που οι Μακεδόνες θεωρούνται και αποκαλούνται «ο προμαχώνας» του Ελληνισμού.

If moody Ahab was now all quiescence, at least so far as could be known on deck, Stubb, his second mate, flushed with conquest, betrayed an unusual but still good-natured excitement.

Ο N.G.L. Hammond
.-

Ποια γλώσσα μιλούσαν αυτοί οι "Μακεδόνες"; Το όνομα αυτό καθ'αυτό είναι Έλληνικό και στην ετυμολογία και στην εθνική ορολογία. Σημαίνει μάλλον «ορεσίβιος», και είναι εφάμιλλο με άλλα ονόματα Ελληνικών φυλών, όπως «Ορέσται» και «Ορείται» που σημαίνουν «ορεινοί άνθρωποι». Μια υποτιθέμενη παλιότερη εκδοχή « Μακέται», έχει την ίδια ρίζα, η οποία σημαίνει «ψηλός», την ίδια ακριβώς σημασία που έχει και το επίθετο μακεδνός, ή το ουσιαστικό μήκος. Η γενεαλογία επωνύμων προγόνων οι οποίοι είχαν καταγραφεί [...] από τον Ησίοδο έχει βαρύτητα στο θέμα της Ελληνικής γλώσσας. Πρώτον, ο Ησίοδος παρουσίασε τον Μακεδόνα αδελφό του Μάγνητος. Όπως γνωρίζουμε από διάφορες επιγραφές οι Μαγνήσιοι μιλούσαν Αιολική διάλεκτο της Ελληνικής γλώσσας και έτσι υπάρχει προδιάθεση να πιστεύεται πως οι Μακεδόνες μιλούσαν την Αιολική διάλεκτο. Δεύτερον, ο Ησίοδος παρουσίασε τον Μακεδόνα και τον Μάγνητα πρώτα εξαδέλφια των τριών γιων του Έλληνος - των Δώρου, Ξούθου, και Αιόλου, οι οποίοι ήταν οι ιδρυτές των τριών κυρίων Ελληνικών διαλέκτων, ήτοι της Δωρικής, Ιωνικής και Αιολικής. Ο Ησίοδος δεν θα κατέγραφε αυτή τη συγγένεια, αν ο ίδιος δε πίστευε, γύρω στον έβδομο αιώνα, ότι οι Μακεδόνες ήταν Ελληνόφωνες. Το επόμενο αποδεικτικό στοιχείο προέρχεται από την Περσία. Στις αρχές του έκτου αιώνος οι Πέρσες περιέγραφαν τους λαούς της δικής τους δικαιοδοσίας στην Ευρώπη που πλήρωναν φόρους, και ένας από αυτούς ήταν οι «yauna takabara», το οποίο σημαίνει «Έλληνες οι οποίοι φορούν το καπέλο». Στην Περσική δικαιοδοσία υπήρχαν Έλληνες σε Ελληνικές πόλεις εδώ κι εκεί, αλλά η προέλευσή τους ήταν ποικίλη και δεν διέφεραν από τους άλλους με το καπέλο που φορούσαν. Οι Μακεδόνες όμως φορούσαν πολύ χαρακτηριστικό καπέλο, την καυσία. Συμπεραίνουμε πως οι Πέρσες πίστευαν πως οι Μακεδόνες μιλούσαν Ελληνικά. Τελικά, κατά το τελευταίο μέρος του πέμπτου αιώνα ο Έλληνας ιστορικός, Ελλάνικος, ο οποίος επισκέφτηκε τη Μακεδονία, άλλαξε του Ησιόδου τη γενεαλογία και παρουσίασε τον Μακεδόνα όχι ως εξάδελφο, αλλά ως γιο του Αιόλου, και έτσι έφερε σταθερά τον Μακεδόνα και τους απογόνους του σε στενή συγγένεια με το Αιολικό παρακλάδι της Ελληνοφώνου οικογένειας. Ο Ησίοδος, η Περσία, και ο Ελλάνικος δεν είχαν κανένα λόγο να παρουσιάζουν ψευδολογίες όσο αφορά τη γλώσσα των Μακεδόνων οι οποίοι τότε ήταν άσημοι και ανίσχυροι. Οι ανεπηρέαστοι δηλώσεις τους πρέπει να γίνουν δεκτές ως αναμφισβήτητες (N.G.L. Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 12-13).

Τα αποδεικτικά στοιχεία των προαναφερθέντων αποδεικνύει πως οι Μακεδόνες ήταν μια από τις Ελληνικές ομάδες φυλών οι οποίες μιλούσαν Ελληνική διάλεκτο και είχαν τους ίδιους θεσμούς με τους Σπαρτιάτες και ιδιαίτερα με τους Έλληνες των Δυτικών φυλών. Και έτσι οι εσφαλμένες αντιλήψεις οι οποίες πηγάζουν από την πΓΔΜ και την διασπορά της απορρίπτονται
σθεναρά.
'A steak, a steak, ere I sleep! You, Daggoo! overboard you go, and cut me one from his small!'

πηγές:
http://etext.lib.virginia.edu/toc/modeng/public/Mel2Mob.html
http://www.greece.org/main/bookstore4.htm (http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=7419)

Dragonlord

29-11-2005, 20:22

Είσαι καλλιτέχνης.

Antrikos

29-11-2005, 20:27

Τι σημασία έχουν όλα αυτά.

Solo Carriera

29-11-2005, 20:39

επίσης, παρουσιάζει ως επιχειρήματα δηλώσεις σλάβων πολιτικών; ενώ συγχρόνως οι περισσότερες διαψεύσεις είναι του επιπέδου της παραπάνω που ανέφερε ο φάντομ ντακ; "τα πράγματα είναι ΕΤΣΙ και αυτό το ισχυρίζομαι βασιζόμενος στο απόλυτο τίποτα"; και η ειρωνεία: "Ο Badian διαρκώς αγνοεί αποδείξεις οι οποίες αντιτίθενται στις δικές του δοξασίες και πεποιθήσεις, επιλέγοντας μόνον ό,τι του αρέσει". τι μας λες; τι μου θυμίζει αυτή η στάση; και όλα αυτά από ένα site με την εξής κεντρική σελίδα:

http://briefcase.pathfinder.gr/download/kai_to_pio_simantiko/33500/499714/0/slavoi.jpg

θα αστειεύεσαι βέβαια, έτσι δεν είναι;

μάγκα μου, αν θες τόσο απεγνωσμένα να πιστέψεις σε ένα φαντασιακό που σου επιτρέπει να ζεις με την ψευδαίσθηση ότι είσαι πράγματι κάποιος ώστε να καταφεύγεις σε τέτοιους τσαρλατανισμούς, τότε δεν έχει νόημα να συζητάς εδώ, προσπαθώντας να μας πείσεις. άλλον πρέπει να πείσεις. ακριβώς, μάγκα μου, εσένα εννοώ.

επίσης, όταν αγγίξεις επίπεδα φιλοδοξίας εφάμιλλα αυτών του φάντομ ντακ ρίξε καμία απάντηση εδώ (http://forum.electricrequiem.com/viewtopic.php?p=451154#451154) και εδώ (http://forum.electricrequiem.com/viewtopic.php?p=447467#447467) γιατί φαίνεται πως μας ξέχασες.

Retali-ator

29-11-2005, 20:40

apla eleos e

29-11-2005, 22:15

Φίλε Solo Carriera,

Πρέπει να το καταλάβεις ότι ορισμένοι άνθρωποι απλά δεν παίρνουν από λόγια. Είναι τέτοιος ο χαρακτήρας και η νοοτροπία τους απέναντι στη ζωή. Επίσης πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι επειδή ο χρόνος της ζωής μας εδώ είναι πεπερασμένος, δεν είναι δυνατόν να χάσω όλο τον ελεύθερο χρόνο μου προσπαθώντας να μεταπείσω 1-2 αγύριστα κεφάλια, ενώ την ίδια στιγμή θα μπορούσα να τον είχα αφιερώσει για να βοηθήσω 50 και 100 διαλλακτικότερα άτομα που αγαπούν την πατρίδα τους, είναι σε θέση να αναλάβουν κάποιες πρωτοβουλίες και (κατά την ταπεινή γνώμη μου πάντα) βρίσκονται σε πολύ-πολύ καλύτερη μοίρα. Απλά προτιμώ το δεύτερο, το οποίο θεωρώ ότι αποκομίζει μακροπρόθεσμα πολλαπλάσιο όφελος για τον τόπο. Πως να το κάνουμε...κάπου είναι και θέμα πρωτεραιοτήτων.

Solo Carriera

29-11-2005, 22:21

αναμφισβήτητα από τα καλύτερα posts που έχουν γίνει.

ειδικά εδώ, "για να βοηθήσω 50 και 100 διαλλακτικότερα άτομα που αγαπούν την πατρίδα τους", δάκρυσα.

Scrag

29-11-2005, 22:25

Γράφτους στα παπάρια σου, μαλάκες είναι ...

carheart

29-11-2005, 22:29

Griffith

29-11-2005, 22:49

Kι εγώ που απο τον τίτλο νόμισα ότι το τόπικ ήταν για την ταινία με τον Peter Sellers και χάρηκα :/

metamelia2

29-11-2005, 23:23

α, δεν είναι;

Mayhem

29-11-2005, 23:56

επίσης, παρουσιάζει ως επιχειρήματα δηλώσεις σλάβων πολιτικών; ενώ συγχρόνως οι περισσότερες διαψεύσεις είναι του επιπέδου της παραπάνω που ανέφερε ο φάντομ ντακ; "τα πράγματα είναι ΕΤΣΙ και αυτό το ισχυρίζομαι βασιζόμενος στο απόλυτο τίποτα";

auta pou onomazeis ws "apoluto tipota" tygxanoun na einai istorika sumperasmata ta opoia an mpeis ston kopo na diastaurwseis tha diapistwseis oti nai men kapoia opws auto pou edeikse o phanton duck, den einai basima, alla ta perissotera einai ali8h kai isxuoun. To gegonos oti h istoselida ap opou proilthan exei asteio sxediasmo den shmainei apolutws tipota.

Solo Carriera

30-11-2005, 00:25

θα αστειεύεσαι.

κατ' αρχήν, αναφερόμουν στις "πραγματικότητες" που δεν έχουν καν την ελάχιστη τεκμηρίωση, όπως αυτή που ανέφερε ο φάντομ ντακ, και είναι περισσότερες από μία.

δεύτερον, θεέ μου, δεν είναι ο σχεδιασμός το πρόβλημα, πέρα από τον απάνθρωπο εμπρησμό κάθε καλαισθησίας ίσως, αλλά το τι υποδεικνύει αυτός για το ποιόν όσων βρίσκονται πίσω από το site.

το ότι ο DM και ο κάθε DM στρέφεται σε τέτοιους τσαρλατάνους, αν δεν είναι και ο ίδιος ένας από αυτούς, για να πειστεί για την όποια κληρονομιά θα ήθελε να έχει και έτσι ενισχύει το φαντασιακό του με ένα υποτιθέμενο επιστημονικό περιτύλιγμα είναι απλά θλιβερό. θέλει επιστημονική επιβεβαίωση και την ψάχνει στο greece.org/macedonia/themis. με άλλα λόγια, ακούει μόνο ότι θέλει να ακούσει. και στο καπάκι αποζητά και διαλλακτικότητα ώστε να ορίσει εκ νέου την λέξη "ειρωνεία".

Dragonlord

30-11-2005, 00:50

αναμφισβήτητα από τα καλύτερα posts που έχουν γίνει.

ειδικά εδώ, "για να βοηθήσω 50 και 100 διαλλακτικότερα άτομα που αγαπούν την πατρίδα τους", δάκρυσα.

DM: :moutza: με το σπαθί σου

Mayhem

30-11-2005, 01:06

Ace

30-11-2005, 02:15

θέλει επιστημονική επιβεβαίωση και την ψάχνει στο greece.org/macedonia/themis.
Mou arkei :)

necropethamenos

30-11-2005, 02:43

kai egw anaferomoun se pragmatikothtes pou isxuoun, oi opoies episis einai parapanw apo mia. Symfwnw oti o xrhsths DM koitazei monopleura to thema psaxnontas plhrofories ap opou tou sumferei.

Alla opoiesdhpote plhrofories sxetika me to Makedoniko thema, eite einai yper ths Ellinikothtas ths Makedonias eite oxi, den einai para istorika stoixeia pou den apodeiknioun tipota, alliws to thema tha eixe liksei edw kai xronia. O kathenas pernei mia thesh kai xrhsimopoiei oti exei sta xeria tou gia na tin enisxusei.

den paei etsi. i istoria ws epistimi kai oi epistimes genikotera yparxoun gia na glytwsei o kosmos apo imi-alitheies kai agna psemmata. To gegonos oti ola krinontai apo anthrwpous pou meta vias kseroun na grafoun (lege me George W. Bush - "w stands for honesty" pou lene kai sto WLIIA) einai afto pou prokalei to provlima.

Gia na eimaste eilikrineis loipon prepei kat'arxin na paradextoume oti exoume ALLAKSEI tin istoria opws mas voleve, opws kanoun twra kai oi alloi. Kati diladi pou apodykneietai epistimonika kai oxi apo tin proxeiri kai malakismeni parathesi pigwn pou kanoume emeis edw mesa i aftos o typos sto (asteio) site tou.

an kapoioi ISTORIKOI apofasizan gia to en logw thema loipon, tha eixe lythei pro kairou kai den tha akougame OTI MALAKIA NA'NAI.

O mesos ellinas pistevei oti einai apogonos tou megaleksandrou.

freezing_moon

30-11-2005, 03:01

Είναι κρίμα ένας τύπος που αγαπά τόσο την πατρίδα του (μην είναι τα βουνά; μην είν' οι κάμποι;) να γράφει "τοις πάσοι".

Πόσο καθυστερημένοι πρέπει να είναι όλοι αυτοί οι αρχαιολάγνοι ώστε να μη μπορούν καν να μάθουν σωστά κάτι τέτοια;

Έεεεελα, πάμε επανάληψη το "λύω". :wink:

Phoebus

30-11-2005, 03:14

kai egw anaferomoun se pragmatikothtes pou isxuoun, oi opoies episis einai parapanw apo mia. [...]den einai para istorika stoixeia pou den apodeiknioun tipota, alliws to thema tha eixe liksei edw kai xronia[...]

Και τα δύο που αναφέρεις σηκώνουν τεράστια συζήτηση. Στο πρώτο άποψη μου είναι ότι κάνεις λάθος, το οποίο δεν είναι εκούσιο, απλά δημιουργείται προφανώς γιατί έχουμε άλλους ορισμούς της λέξης "πραγματικότητα". Η πραγματικότητα έχει ως χαρακτηριστικό την μοναδικότητα, δεν είναι σχετική. Ναι, υπάρχει η γκοζμάρα μου, υπάρχει και η γκοζμάρα σου (οι "πραγματικότητές" μας) αλλά υπάρχει και ο πραγματικός κόσμος. ΙΜΗΟ αυτά, έτσι χωρίς απόδειξη. :P

Στο δεύτερο με βρίσκεις αυτό τον καιρό σύμφωνο, αν και πιστεύω ότι πληθώρα πραγματικών ενδείξεων, διαμορφωμένες με συγκεκριμένο τρόπο ίσως μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια απόδειξη... αλλά και πάλι...

Deggial

30-11-2005, 03:20

Πηγή: http://www.greece.org/themis/macedonia

Έχω μια αδερφή, κουκλίτσα αληθινή...

carheart

30-11-2005, 12:35

mporoume pali, na stamathsoume na ton prhzoume otan 8a ksanaarxisei na postarei ta akoma pio endiaferonta nea twn Depeche Mode. isws stamathsei na postarei sto politics meta. an kai den polukserw ti protimw. apla skefteite to.

Atheist

30-11-2005, 14:47

Dragonlord

30-11-2005, 15:06

Το πιο αστείο είναι ότι ο DM έκανε παράπονα για "ανθελληνική προπαγάνδα από πλευράς candiru" και εδώ ο candiru έχει πηγή την Ελευθεροτυπία και ο DM τον Themis.

Retali-ator

30-11-2005, 16:02

kala ennoeitai oti eleutherotypia einai anthelliniki fyllada.

Phoebus

30-11-2005, 16:48

Τι εννοείται ρε κατεστραμμένε; Αυτό έχεις καταλάβει απ'όσα έχουν ειπωθεί; Όταν κάποιος ανησυχεί πχ για τις δαπάνες στην άμυνα και τον τρόπο που ο ελληνικός λαός θα τα πληρώσει όλα αυτά, αυτό τον κάνει ανθέλληνα; Τουναντίον, πατριώτη τον κάνει, τον κάνει άνθρωπο που φαίνεται ότι νοιάζεται για το τι είναι πραγματικά σημαντικό διότι αντιλαμβάνεται τα προβλήματα τα καθημερινά του ανθρώπου, που του λείπουν ευρώ από την τσέπη του για να πάρει ψωμί να φάει και πετρέλαιο να ζεσταθεί... Και εσύ πρέπει για αρχή να 1) καταλάβεις τι σημαίνει πατριώτης 2) καταλάβεις τι σημαίνει ανθέλληνας 3) και να ξεχωρίσεις τη φυλλάδα από την εφημερίδα. Είναι τραγικό ο οποιοσδήποτε να λέει την Ελευθεροτυπία "φυλλάδα" όταν κυκλοφορούν τόσα και τόσα έντυπα που διαδίδουν αναλήθειες... Έλεος δηλαδή με τα αναπόδειχτα oneliners "το ένα είναι έτσι, το άλλο είναι αλλιώς".

Phantom Duck

30-11-2005, 18:34

np Anal Cunt - Xalas ta plhktra sou gia na apanthseis stous Retali-ator kai Depeche Mode.

www.greece.org/themis (http://www.greece.org/themis)

"Themis is an independent grass-roots project conceived by Hellenes of the Diaspora."

Pws mporei kaneis na milaei gia ton Io, otan h phgh tou einai enas typos pou opoia agglikh leksh den kserei thn antikathista me ellhnikh, giati ta Agglika proerxontai apo thn glwssa twn arxaiwn progonwn mas, ara o,ti malakia mas katevei mporoume na th metaferoume se ayta.

DM: Den yparxoun mono 50- 100 atoma pou agapoun thn Ellada kai pisteyoun stis paparies pou trws ki esy. Pistepse me, yparxoun POLY perissoteroi fasistakoi pou vgazoun paidika kompleks sto net.

30-11-2005, 22:09

Εγώ φασίστας;

Μα εγώ είμαι οπαδός της αριστοκρατίας. :)

30-11-2005, 22:20

Phantom Duck

30-11-2005, 22:21

Yparxei kai to delete post.

Mayhem

30-11-2005, 22:37

yparxoun POLY perissoteroi fasistakoi pou vgazoun paidika kompleks sto net.

kai polloi akroaristeroi anthelinoulides 8)

Solo Carriera

30-11-2005, 23:09

εσύ γιατί το παλεύεις;

Mayhem

30-11-2005, 23:39

file solo den paleuw tipota, ekfrazw thn apopsh mou opws oloi oi alloi.
esu giati exeis sunexws to attitude "sou tin eipa kai vgika apo panw"? Autos einai o skopos ths zwhs sou? exei katantisei thlivero.

Solo Carriera

30-11-2005, 23:47

πάντα ήταν.

επίσης ποιά είναι ακριβώς η άποψη που εκφράζεις;

necropethamenos

01-12-2005, 14:35

01-12-2005, 16:19

Eleos pia me tous "anthellines". Oti mas xalaei ti soupa to vaftizoume anthelliniko gia na mporoume na prosdwsoume mia kaki xroia se opoiondipote den pistevei oti prepei na paroume pisw tin poli.

I ellada einai mia xwra gemati kata terastio pososto me thriskevomenous. Nai i oxi? Opoios pei oxi kala tha kanei na koitaksei kammia persyni statistiki. Apou aftous mia merida (as poume oi misoi gia na eimaste xalaroi?) einai apo ligo ws teleiws fanatismenoi. Oi idioi pou de thelou na katargithei i prosefxi kai ta thriskeftika apo ta sxoleia. Oi idioi pou theloun tis kores tous parthenes mexri na pantreftoun. Ok so far? Yparxei kapoios pou na diafwnei oti afti einai i elliniki pragmatikotita?

Parakatw. I emmoni sti thriskeia einai ena kommati apla enos paketou deksiwn idewn - synitheiwn. Patris, thriskeia, oikogeneia. Den einai KATHOLOU periergo pou afto itan to gnwsto triptyxo. O thriskeftikos fanatismos pantote pigaine paketo me ton ethnikismo. Eksakolouthei. Arneiste oti o mesos kollimenos xristianos ellinas thewrei tous tourkous "kwlotourkous", tin agia sofia spiti tou kai tin kwnstantinoupoli elliniki? Arneiste oti oloi aftoi pou perigrafw parapanw pistevoun oti einai eks aimatos apogonoi twn arxaiwn ellinwn, tou megaleksandrou kai ola ta sxetika?

Etsi loipon, an theloume na doume to pragmatiko pososto akrodeksiwn idewn stin ellada mporoume apla na koitaksoume posoi ekfrazoun tis "nomimopoiimenes" thriskeftikes idees tous kai na symperanoume oti panw-katw to idio pososto DEN ekfrazei tis politikes/politistikes/istorikes EPISIS AKRAIES idees stis opoies pistevei.

Wraia loipon. Zeis se mia xwra me ena MEGALO pososto akrodeksiwn (akomi kai an den aftoprosdiorizontai etsi). Gia ola ftaine oi alvanoi kai oi tourkoi. I ellada einai afti pou itan panta, i kwnstantinoupoli einai elliniki, i makedonia einai elliniki, ola ellinika einai telos pantwn, ola ta terastia istorika psemmata pou mathame san paidia einai alitheies. Se mia xwra pou oi papades exoun politiko logo gamwtimpoutanamou! Pou gia kapoion logo plirwnontai apo tous forous!!!!!!

E kai otan ola afta ta krazeis kai ta miseis eisai o kakos anthellinas?

PAPARIA!

APLA ANTI-DEKSIOS EISAI!

Εχμ... Να σου υπενθυμίσω ότι ο Καντιρού αντλεί συστηματικά και παραθέτει κείμενα (καθαρά copy / paste) από ιστοσελίδες με υπεύθυνα Ανθελληνικό περιεχόμενο. Αυτό δεν τον κάνει απαραίτητα ανθέλληνα. Δείχνει όμως ότι προτίθεται να υπερασπιστεί τις θέσεις που και υιοθετεί στην πορεία αρκετές φορές.
Το γεγονός όμως ότι μας προκαλεί να λάβουμε μέρος σε έναν αντίλογο με επίκληση για δικά μας επιχειρήματα είναι ανούσιο.

Επίσης πρέπει να πω ότι οι πρώτες δυο σειρές που έγραψες δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Ίσως να γενικεύεις από προσωπικές εμπειρίες (αμφιβάλω :P) ή κάποια συγκεκριμένη καταχώρηση.

Parakatw. I emmoni sti thriskeia einai ena kommati apla enos paketou deksiwn idewn - synitheiwn. Patris, thriskeia, oikogeneia. Den einai KATHOLOU periergo pou afto itan to gnwsto triptyxo. O thriskeftikos fanatismos pantote pigaine paketo me ton ethnikismo. Eksakolouthei. Arneiste oti o mesos kollimenos xristianos ellinas thewrei tous tourkous "kwlotourkous", tin agia sofia spiti tou kai tin kwnstantinoupoli elliniki? Arneiste oti oloi aftoi pou perigrafw parapanw pistevoun oti einai eks aimatos apogonoi twn arxaiwn ellinwn, tou megaleksandrou kai ola ta sxetika?

Ο θρησκευτικός φανατισμός όχι πάντα, η πίστη στην θρησκεία μας όμως πήγαινε πολλές φορές πακέτο με τον Εθνικισμό και δεν υπάρχει κάτι μεμπτό σ΄αυτό εφόσον η θρησκευτική ιστορία της χώρας μας είναι συνδεδεμένη με αυτόν εδώ και αιώνες. Είναι συγκοινονούντα δοχεία.

Προσωπικά θεωρώ υπερβολές τα όσα ερωτήματα θέτεις σχετικά με έναν μέσο "κολλημένο" Χριστιανό, εκτός και αν σκεφτόσουν την Κυρία Λουκά όταν έγραφες. :p

freezing_moon

01-12-2005, 16:27

Ο θρησκευτικός φανατισμός όχι πάντα, η πίστη στην θρησκεία μας όμως πήγαινε πολλές φορές πακέτο με τον Εθνικισμό και δεν υπάρχει κάτι μεμτό σ΄αυτό εφόσον η θρησκευτική ιστορία της χώρας μας είναι συνδεδεμένη με αυτόν εδώ και αιώνες. Είναι συγκοινονούντα δοχεία.

Προσωπικά θεωρώ υπερβολές τα όσα ερωτήματα θέτεις σχετικά με έναν μέσο "κολλημένο" Χριστιανό, εκτός και αν σκευτόσουν την Κυρία Λουκά όταν έγραφες. :p
"λύω" και μαλακίες...

Mayhem

01-12-2005, 16:53

Solo Carriera

01-12-2005, 17:04

Mayhem

01-12-2005, 17:13

εσύ είσαι ένας από τους 50-100 διαλλακτικότερους που αγαπούν την πατρίδα τους ας πούμε; πιστεύεις πραγματικά ότι πείθεις κάποιον;

διπλωμάτες κρυφοφασίστες και αρχαιολάγνοι που γράφουν "μεμτό" και "σκεύτομαι".

γλίτσα.

exeis na diapseuseis kati apo auta pou anefera sta proigoumena post mou? an nai euxaristws na to akousw, alliws plz ase ta saxlamaristika sxolia tou tupou "tha asteieuesai" kai "pisteueis oti peitheis kapoion", esu den peitheis kanenan.

Solo Carriera

01-12-2005, 17:30

δε νομίζω ότι χρειάζεται να πείσω οποιονδήποτε. επίσης, όχι, δεν έχω καμία διάψευση να κάνω. αντίθετα έχω δύο ερωτήσεις. η μεν αφορά την ηλικία σου (καθαρή περιέργεια) και την παραλείπω γιατί είναι προσωπική, η δε είναι, πόσο σοβαρά νομίζεις ότι θα πρεπε να αντιμετωπίζεται κάποιος που χρησιμοποιεί συνεχώς και αδιαλείπτως την λέξη "ανθέλληνας" ως κατηγορία και τι νομίζεις ότι λέει αυτό για το ποιόν του;

Deggial

01-12-2005, 17:33

Εν μέρει, ο Mayhem έχει δίκιο, αν και ο χαρακτηρισμός ανθέλληνας είναι τουλάχιστον τραγικός.

Για λόγους εθνικών συμφερόντων και με τη πίεση του Κλήρου, αλλά και για λόγους που είναι φυσικό να συμβαίνουν κατά τη δημιουργία νέου κράτους (επ'αυτού έχουμε πολλά κοινά σημεία με τις ΗΠΑ), η ελληνική ιστορία παραποιήθηκε έτσι ώστε να "ταιριάζει" σε παλαιότερες διεκδηκήσεις του ελληνικού κράτους, κι ιδιαίτερα των συντηρητικών παρατάξεων. Παρακάμπτεται, παραδείγματος χάριν, ο ρόλος των ξένων δυνάμεων στην εκκίνηση της επανάστασης του '21 (η ανακοίνωση του Πατριαρχείου πως υποκινείται η επανάσταση από ξένα συμφέροντα, παρότι εξυπηρετούσε άλλους σκοπούς, δεν είναι πλήρως αναληθής).

Στη προσπάθεια της προβολής της ιστορικής πραγματικότητας, μέσα σε συνθήκες αντίξοες σε ένα κράτος συντηρητικό, πουριτανικό (ομοιότητα με τις ΗΠΑ), είναι φυσικό να εκφράζονται και υπερβολές προς την άλλη άκρη, ωστόσο αυτό δε συμβαίνει για λόγους συμφερόντων (όπου και θα μπορούσε να αρμόζει ο απεχθής όρος ανθέλληνας).

symposium_lexotanil

01-12-2005, 17:33

esu den peitheis kanenan.

τώρα που το σκεύτομαι δε βλέπω κάτι μεμτό στα λεγομενά του

01-12-2005, 17:46

εσύ είσαι ένας από τους 50-100 διαλλακτικότερους που αγαπούν την πατρίδα τους ας πούμε; πιστεύεις πραγματικά ότι πείθεις κάποιον;

διπλωμάτες κρυφοφασίστες και αρχαιολάγνοι που γράφουν "μεμτό" και "σκεύτομαι".

γλίτσα.

Tι καλά θα ήταν βρε Σόλο, αφού εκδηλώνεις πίστη και υποταγή στη διόρθωση, να μπορούσες να εκφράσεις άποψη επί του θέματος, να την υποστηρίξεις και με λεκτικό επιχείρημα πέραν των παρεμβάσεων, για να αποδείξεις αν μη τι άλλο ότι δεν είσαι απλά ένας ανεγκέφαλα φανατικός οπαδός της ορθογραφίας, αλλά σκεπτόμενος και φίλα προσκείμενος σε διάλογο. Ψιλά γράμματα αυτά και πολλά ζητάω, ξέρω. :roll:

Phantom Duck

01-12-2005, 17:51

διπλωμάτες κρυφοφασίστες και αρχαιολάγνοι που γράφουν "μεμτό" και "σκεύτομαι".

Apolyta eystoxo.

Kai DM, ayto pou anafereis peri orthografias den einai katholou ashmanto. Pws mporeis ki exeis apopsh panw se ena toso periploko istoriko thema opws to Makedoniko, otan akoma kai h orthografia sou einai esfalmenh?

Solo Carriera

01-12-2005, 18:04

βρε φίλε DM

ένα (http://forum.electricrequiem.com/viewtopic.php?p=451154#451154)

δύο (http://forum.electricrequiem.com/viewtopic.php?p=447467#447467)

τρία (http://forum.electricrequiem.com/viewtopic.php?p=456151#456151)

δώσε στους παραπάνω συνδέσμους μια απάντηση ουσιαστικότερη και με λιγότερες υπεκφυγές από αυτό

Φίλε Solo Carriera,

Πρέπει να το καταλάβεις ότι ορισμένοι άνθρωποι απλά δεν παίρνουν από λόγια. Είναι τέτοιος ο χαρακτήρας και η νοοτροπία τους απέναντι στη ζωή. Επίσης πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι επειδή ο χρόνος της ζωής μας εδώ είναι πεπερασμένος, δεν είναι δυνατόν να χάσω όλο τον ελεύθερο χρόνο μου προσπαθώντας να μεταπείσω 1-2 αγύριστα κεφάλια, ενώ την ίδια στιγμή θα μπορούσα να τον είχα αφιερώσει για να βοηθήσω 50 και 100 διαλλακτικότερα άτομα που αγαπούν την πατρίδα τους, είναι σε θέση να αναλάβουν κάποιες πρωτοβουλίες και (κατά την ταπεινή γνώμη μου πάντα) βρίσκονται σε πολύ-πολύ καλύτερη μοίρα. Απλά προτιμώ το δεύτερο, το οποίο θεωρώ ότι αποκομίζει μακροπρόθεσμα πολλαπλάσιο όφελος για τον τόπο. Πως να το κάνουμε...κάπου είναι και θέμα πρωτεραιοτήτων.

και αυτό

Διάβασε ξανά προσεχτικά την καταχώρησή μου και τα λέμε.

και το να μην απαντήσεις καν και κάνω όσο διάλογο θες.

όσο για την ορθογραφία, δεν είμαι φανατικός της αλλά σίγουρα θα περίμενα από έναν πατριώτη με τοποθεσία "ΑΘΗΝΑΙ" και καταχωρήσεις όπως το "Διαλεχθώμεν Ελληνικώς" λιγότερο βάρβαρα λάθη από το "σκεύτομαι". ίσως είμαι πολύ απαιτητικός τελικά, δεν ξέρω.

UmbilicalResidue

01-12-2005, 18:10

Tι καλά θα ήταν βρε Σόλο, αφού εκδηλώνεις πίστη και υποταγή στην διόρθωση, να μπορούσες να εκφράσεις άποψη επί του θέματος, να την υποστηρίξεις και με λεκτικό επιχείρημα πέραν των παρεμβάσεων, για να αποδείξεις αν μη τι άλλο ότι δεν είσαι απλά ένας ανεγκέφαλα φανατικός οπαδός της ορθογραφίας, αλλά σκεπτόμενος και φίλα προσκείμενος σε διάλογο. Ψιλά γράμματα αυτά και πολλά ζητάω, ξέρω. :roll:
Αφου ρε καριολάκο μου κανεις μπάμ απο μακριά τι σκατά είσαι οταν κάνεις τουμπεκί επειδή πήγαμε λίγο πιο βα8ιά, τι την ψάχνεις με λεκτικά επιχειρήματα και άλλες αρχιδιές; Αφου σας βλέπουμε και κυρίες πως ακριβώς έχεις τα μούτρα να βγάινεις και να τα λές αυτά; Στ' αλη8ινά 8έλω να μου πείς, νοιώ8εις εντάξει οταν τα λές αυτά στον εαυτό σου; Τα επαναλαμβάνεις στον κα8ρέφτη; Ακόμη 8έλω να μου πείς, χαιδεύεσαι κα8όλου οταν ξεφυλλίζεις τον στόχο; 8έλουμε όλοι να τα ξέρουμε αυτά, 8ελουμε να ξέρουμε την αλή8εια απο τον τελευταίο της τάξης, απο το παλικαράκι της σφαλιάρας, απο τον μαγκάκο με τα γκαφρά του μπαμπά, απο το γιό του φασίστα που δε το ξεπέρασε ποτέ, απο το στρατιωτάκι που δε την παλεύει. 8έλουμε να πείτε πως έχουν τα πράγματα, 8έλουμε να σας χειροκροτήσουμε και να σας δούμε με τη στολή να σας καμαρώσουμε! Είστε αυτοί που πρέπει παλικάρια μου, αυτοί που 8έλουμε.

01-12-2005, 18:29

[quote="Solo Carriera":2wt55n82]διπλωμάτες κρυφοφασίστες και αρχαιολάγνοι που γράφουν "μεμτό" και "σκεύτομαι".

Apolyta eystoxo.

Kai DM, ayto pou anafereis peri orthografias den einai katholou ashmanto. Pws mporeis ki exeis apopsh panw se ena toso periploko istoriko thema opws to Makedoniko, otan akoma kai h orthografia sou einai esfalmenh?[/quote:2wt55n82]

Τα λεξικά είναι εδώ και χρόνια πάμφθηνα και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τους ανορθόγραφους.
Πρέπει όμως να παραδεχτώ ότι έκανα 2-3 ορθογραφικά λάθη μέσα σε μεγάλη ποσότητα κειμένου. Έχουν διορθωθεί και μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Σας υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να μειώσω την ταχύτητα, που πολλές φορές ευθύνεται, καθότι δεν είμαι δυσλεκτικός ή κραυγαλέα ανορθόγραφος.

Το ζήτημα είναι να προάγεται ο διάλογος.
Επικεντρωθείτε και στα λεκτικά μέρη της καταχώρησης, όχι με ορθογραφικό χαρακτήρα αποκλειστικά, με τον ίδιο ζήλο, θα το εκτιμούσα πραγματικά.

Αν συνεχίσετε έτσι ίσως και να σας προσλάβω για ακόλουθούς μου να με διορθώνεται. :P

01-12-2005, 18:32

UmbilicalResidue, καλά που είσαι και εσύ εδώ να μας λες τι πιστεύουμε! Το σχόλιό σου, μετά από 6 σελίδες αναλυτικών τοποθετήσεων και διευκρινήσεων, είναι το απόλυτο δείγμα του πνευματικού τραμπουκισμού, που - κατά τ' άλλα - καταδικάζεις! 8)

Είναι εξαιρετικά προσβλητικό να λες ότι ψεύδομαι.
Αν δεν είσαι σε θέση να αιτιολογήσεις αυτά

Αφου ρε καριολάκο μου κανεις μπάμ απο μακριά τι σκατά είσαι οταν κάνεις τουμπεκί επειδή πήγαμε λίγο πιο βα8ιά, τι την ψάχνεις με λεκτικά επιχειρήματα και άλλες αρχιδιές; Αφου σας βλέπουμε και κυρίες πως ακριβώς έχεις τα μούτρα να βγάινεις και να τα λές αυτά; Στ' αλη8ινά 8έλω να μου πείς, νοιώ8εις εντάξει οταν τα λές αυτά στον εαυτό σου; Τα επαναλαμβάνεις στον κα8ρέφτη; Ακόμη 8έλω να μου πείς, χαιδεύεσαι κα8όλου οταν ξεφυλλίζεις τον στόχο; 8έλουμε όλοι να τα ξέρουμε αυτά, 8ελουμε να ξέρουμε την αλή8εια απο τον τελευταίο της τάξης, απο το παλικαράκι της σφαλιάρας, απο τον μαγκάκο με τα γκαφρά του μπαμπά, απο το γιό του φασίστα που δε το ξεπέρασε ποτέ, απο το στρατιωτάκι που δε την παλεύει. 8έλουμε να πείτε πως έχουν τα πράγματα, 8έλουμε να σας χειροκροτήσουμε και να σας δούμε με τη στολή να σας καμαρώσουμε! Είστε αυτοί που πρέπει παλικάρια μου, αυτοί που 8έλουμε.

καταδεικνύοντας τα σημεία στις τοποθετήσεις μου που βρίσκεις ότι τα αποδεικνύουν... τότε είσαι ένας απλός ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ, που λασπολογείς γενικά και αστήρικτα για την δημιουργία εντυπώσεων, ανίκανος να αποδείξεις τις κατηγορίες.

Οι εφετζίδικες παρεμβάσεις με ειρωνίες τέτοιου τύπου είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές στην τηλεόραση και στο κοινό της, αλλά όχι σε ένα φόρουμ...(α, στο ER είμαστε;)). Εύκολα μπορώ να αποδώσω σε σένα - και μάλιστα αιτιολογημένα - αυτά που προσάπτεις σε μένα (ως φασίστα) - και μάλιστα αστήρικτα

:angel:

Phantom Duck

01-12-2005, 18:33

διορθώνεται

THEE MOU, EINAI KAI HLITHIOS.

freak brother

01-12-2005, 18:42

otan koitazeste ston kathreuth.. ektos apo ton megalexandro kai ton wnash vlepete pote sas ton karagkiozh?

01-12-2005, 18:45

διορθώνεται

THEE MOU, EINAI KAI HLITHIOS.

Ήμουν σίγουρος ότι θα το έβλεπες εσύ ή ο Σόλο. Συγκεκριμένα η λέξη αυτή όμως. :lol:

Εξακολουθείς να ασχολείσαι λοιπόν με την ορθογραφία αποκλειστικά.

Δεν θα επανέλθω.

Phantom Duck

01-12-2005, 18:50

Δεν θα επανέλθω.

To "Den" einai lathos. De xreiazotan teliko n.

Deggial

01-12-2005, 18:54

Τα λεξικά είναι εδώ και χρόνια πάμφθηνα και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τους ανορθόγραφους.

Εγώ που είμαι ανορθόγραφος, λόγω δυσλεξίας, είμαι και ανθέλληνας; :P

necropethamenos

01-12-2005, 19:31

Εχμ... Να σου υπενθυμίσω ότι ο Καντιρού αντλεί συστηματικά και παραθέτει κείμενα (καθαρά copy / paste) από ιστοσελίδες με υπεύθυνα Ανθελληνικό περιεχόμενο. Αυτό δεν τον κάνει απαραίτητα ανθέλληνα. Δείχνει όμως ότι προτίθεται να υπερασπιστεί τις θέσεις που και υιοθετεί στην πορεία αρκετές φορές.

Eilikrinis aporia: ta sites apo ta opoia kanei paste o Candiru aftoprosdiorizontai ws anthellinika?

Kai oson afora to 2o skelos, to gegonos oti symvadizoun oi apopseis mou/tou me tis apopseis enos anthellina den me/ton kanei eks orismou anthellina.

oson afora tis 2 prwtes grammes tou post mou pou sou kanoun tosin entypwsi, diavase apla to post tou retaliator gia tin eleftherotypia. Eksakolouthei na sou fainetai toso ekswgiino afto pou lew?

Ο θρησκευτικός φανατισμός όχι πάντα, η πίστη στην θρησκεία μας όμως πήγαινε πολλές φορές πακέτο με τον Εθνικισμό και δεν υπάρχει κάτι μεμπτό σ΄αυτό εφόσον η θρησκευτική ιστορία της χώρας μας είναι συνδεδεμένη με αυτόν εδώ και αιώνες. Είναι συγκοινονούντα δοχεία.

Kat'arxin thanx for making my point. Episis an lavoume ws swsto afto pou egrapses, tote apla oloi osoi einai thriskevomenoi einai kai ethnikistes. Ara AKOMI perissoteros kosmos apo afton pou anaferw egw. Kai den yparxei kati mempto s'afto?

Ma ti les twra?

Mou les oti i SYNTRIPTIKI pleiopsifeia twn ellinwn einai thriskevomenoi ethnikistes kai den yparxei tipota to mempto s'afto?

ouch.

Προσωπικά θεωρώ υπερβολές τα όσα ερωτήματα θέτεις σχετικά με έναν μέσο "κολλημένο" Χριστιανό, εκτός και αν σκεφτόσουν την Κυρία Λουκά όταν έγραφες. :p

OLOUS AFTOUS POU KANOUN NOMARXI KATHE FORA TON PSWMIADI SKEFTOMAI. POSO LIGOI EINAI AFTOI?

AFTOI POU STAMATANE DIA TIS VIAS TA ARXAIOLOGIKA SYNEDRIA STIN ELLADA EPEIDI TOLMOUN KAI ANAFEROUN OTI OI ARXAIOI ELLINES EIXAN OMOFYLOFILIKES SXESEIS? KAI AFTOI LIGOI EINAI?

AFTOI POU MAZEFTIKAN GIA TIS TAFTOTITES KATW APO TON XRISTODOULO POU, W TOSO SYGKINITIKA, KRATOUSE TA LAVARA TIS EPANASTASIS? ITAN KAI AFTOI LIGOI?

an einai na kanoume kouventa kalo tha itan na min prospathoume na krypsoume tin pragmatikotita apo ta matia mas e.

Solo Carriera

01-12-2005, 20:02

εν πάση περιπτώσει, προσπάθησα να κάνω κουβέντα στο irc σκεπτόμενος ότι εκεί θα είναι δυσκολότερο να υπεκφεύγει συνεχώς και, για όσους δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν, τα αποτελέσματα βρίσκονται εδώ. (http://briefcase.pathfinder.gr/download/kai_to_pio_simantiko/41505/500235/0/diethnismos.txt)

Mayhem

01-12-2005, 20:32

mpravo filaraki, twra ton tapwses!
:thumbsup: :thumbsup: :thumbsup:

Solo Carriera

01-12-2005, 20:34

σου φαίνεται ότι αυτός ήταν ο σκοπός μου;

ειλικρινά, πόσων χρονών είσαι και πως την παλεύεις;

Mayhem

01-12-2005, 21:04

an den htan autos o skopos sou, gia poion logo dhmosiopoiises to log? an itheles na vgaleis kapoio sumperasma gia ton eauto sou den tha xreiazontan. itheles na mas deikseis oti o DM adunatei na apantisei se kairia erwtimata, na ton ektheseis dld. Ilikrina den mporw na skeftw kati allo.
gia tin ilikia mou pou endiaferese toso, eimai liga xronia megaluteros apo sena.

Solo Carriera

01-12-2005, 22:02

το "ton tapwses" απέχει πολύ από το "itheles na mas deikseis oti o DM adunatei na apantisei se kairia erwtimata, na ton ektheseis dld". το έκανα paste για να δείξω ότι δεν έχει νόημα να ασχολείται κανείς με το συγκεκριμένο άτομο, προσωπικό συμπέρασμα που αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας, μια και ο τύπος, τελείως αναίσχυντα, απαντά επιλεκτικά, υπεκφεύγει ασύστολα, επικεντρώνεται σε ασήμαντες λεπτομέρειες και δεν προχωρά ποτέ σε συνεχή διάλογο ή, όταν το κάνει, φροντίζει να σταματά στο πιο κομβικό σημείο, είτε με φτηνές δικαιολογίες, είτε χωρίς καν αυτές. και στο καπάκι ζητά διάλογο και διαλλακτικότητα. μιλάμε για θέατρο του παραλόγου, έτσι; επίσης, ποιος ακριβώς του έδωσε την θέση του φωστήρα ο οποίος θα "λύσει" τις απορίες όλων, έκτος ίσως των λίγων "στενοκέφαλων" που, ούτως ή άλλως, δεν είχαν ποτέ ελπίδες; δηλαδή κάνει σοβαρό διάλογο μόνο με τους 50-100 διαλλακτικότερους που αγαπούν την πατρίδα τους; με άλλα λόγια, τους πειθήνιους και πρόσφορους για προπαγάνδα; η στάση του μου θυμίζει στάση προσηλυτιστή και όταν απόρησα στο log για το "τι ρόλο βαράει πολιτικά" αναφερόμουν στην πιθανότητα να είναι στέλεχος κάποιας παράταξης/οργάνωσης, μια και η πολιτική του τοποθέτηση είναι, ούτως ή άλλως, προφανής.

εσύ τι σκατά θέση παίρνεις για όλα αυτά; τον δικαιολογείς; έχεις σχέση με τέτοιες ομάδες; γιατί πάντα απαντάς με μισόλογα και γιατί ασχολούμαι μαζί σου;

01-12-2005, 23:19

Δοξάστε με!

Κατάφερα να ξεγελάσω και να κλέψω λίγο χρόνο προσποιούμενος σοβαρές προθέσεις για διάλογο, (όχι πως δεν ήξερα που θα πήγαινε η κουβέντα) ενώ τελικά αυτό που ήθελα το πήρα και ήταν το log για να το βλέπουμε μαζί και να γελάμε, παιδιά! Σε στρίμωξα ρε!!

Δοξάστε με!

Solo Carriera

01-12-2005, 23:20

μπράβο.

Phoebus

02-12-2005, 00:56

Solo, και πολύ ασχολήθηκες ΙΜΗΟ. Δυστυχώς ή ευτυχώς το reality check σπανίως έρχεται μέσω κουβέντας που προσπάθησες να κάνεις. Άφησε τα πράγματα όπως είναι και αργά ή γρήγορα ο καθένας καταλαβαίνει τα πράγματα first hand.

DM, εγώ δεν κατακρίνω την διάθεση να μιλήσεις, να κάνεις διάλογο τέσπα. Το κακό είναι ότι για να κάνεις διάλογο απαιτείται και χρόνος, κάτι που ως φαίνεται δεν έχεις μπόλικο. Οπότε αντί να γράφεις ό,τι γράφεις και έπειτα με κάποιο μαγικό τρόπο να περιμένεις να σε καταλάβουν οι υπόλοιποι με την πρώτη σου κουβέντα... άφησε το εντελώς το θέμα, μην ασχολείσαι. Αν σε ενδιαφέρει και γενικότερα η ποιότητα ενός διαλόγου, άσε τον να εξελλιχθεί χωρίς την άποψή σου και ζήσε με την ελπίδα να πει κάποιος αυτό που θες και να μην αναγκαστείς να σπαταλήσεις δευτερόλεπτο παραπάνω στο ER.

Scrag

02-12-2005, 00:58

ΤΡΑΒΑ ΓΑΜΗΣΟΥ

symposium_lexotanil

02-12-2005, 01:58

apolyto miden
kairo eixa na aidiaso toso poly me anthropo.

DM : o ethir tou fasismou

ta spao.

necropethamenos

02-12-2005, 17:34

ΤΡΑΒΑ ΓΑΜΗΣΟΥ

poios ap'olous