Lost_In_Cooperland
20-11-2005, 01:28
Morgana Lefay - Grand Materia
[Black Mark, 2005]
http://www.audioglobe.it/2005/05/4012743117920.jpg
01.Grand Materia
02.My Funeral Is Calling
03.Only Endless Time Remains
04.Hollow
05.Edge of Mind
06.On the Other Side
07.I Roam
08.Emotional Sanctuary
09.Angels Deceit
10.The Operation of the Sun
11.Blind
12.My Task Is Done (Reconcile with Time)
http://www.morganalefay.se http://www.black-mark.net
Μέχρι τώρα δεν είχε τύχει να ακούσω κάποια από τις παλαιότερες δουλειές των Σουηδών Morgana Lefay, παρά τα εξαιρετικά σχόλια κάποιων φίλων για albums όπως τα The Secret Doctrine, Sanctified & Maleficium. Ο νέος δίσκος τους λοιπόν, με τίτλο Grand Materia, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να έρθω σε επαφή με την μουσική τους.
Η μπάντα μετά το Maleficium album του ’96 χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα καθώς οι Charles Rytkonen & Tony Eriksson σχημάτισαν τους Lefay, ενώ οι Jonas Soderlind & Joakim Heder συνέχισαν υπό το όνομα Morgana Lefay. Αυτός ο δίσκος σηματοδοτεί την επιστροφή των Morgana Lefay με το αρχικό line up και αντικαταστάτη του Joakim Heder στο μπάσο, τον Joakim Heder.
Ακούγοντας το Grand Materia, πιστεύω ότι άξιζε ο κόπος της επανασύνδεσης, αφού πρόκειται για έναν εξαιρετικό concept δίσκο που πραγματεύεται τη ζωή ενός νεαρού αλχημιστή που έζησε στη Γαλλία κατά τον 14 αιώνα. Το concept είναι αρκετά ενδιαφέρον και αναπτύσσεται λεπτομερώς στο booklet του cd.
Όσον αφορά την μουσική τώρα, η μπάντα έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, προσφέροντας μας μία ώρα ποιοτικού, σύγχρονου power. Οι συνθέσεις τους, με κάθε νέα ακρόαση σου αποκαλύπτουν λεπτομέρειες που δεν είχες προσέξει την προηγούμενη φορά, καταφέρνοντας την ίδια στιγμή να είναι απόλυτα κολλητικές, με εξαιρετικά refrains, μελωδικά solos και βαριές κιθάρες που συχνά έχουν έναν thrash αέρα. Διάσπαρτες στον δίσκο υπάρχουν και κάποιες επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Pantera, οι Nevermore και οι Metallica.
Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει για τον Charles Rytkonen του οποίου τα φωνητικά είναι πραγματικά εξαιρετικά. Εν αντιθέσει με την πλειοψηφία των power metal ερμηνευτών, ο Rytkonen διαθέτει μια τραχιά γεμάτη συναίσθημα φωνή, που πολύ συχνά είναι ίδια με του Jon Oliva (π.χ Grand Materia, My Funeral Is Calling), άλλοτε ήρεμη και μελαγχολική (π.χ Only Endless Time Remains) και άλλοτε άγρια και επιθετική (π.χ Hollow, Edge Of Mind, Blind). Σε κάθε περίπτωση όμως, σου σηκώνει την τρίχα κάγκελο. Απίστευτος.
Αδύναμη σύνθεση στον δίσκο δεν υπάρχει. Είναι όλες εξαιρετικές και μόνο προς το τέλος μια-δύο συνθέσεις πέφτουν στο επίπεδο του απλώς “πολύ καλού”.
Μακάρι να πουλήσει ικανοποιητικά ο δίσκος, για να έχουμε ξανά την ευκαιρία να απολαύσουμε δισκάρες σαν το Grand Materia. Άξιοι.
[Black Mark, 2005]
http://www.audioglobe.it/2005/05/4012743117920.jpg
01.Grand Materia
02.My Funeral Is Calling
03.Only Endless Time Remains
04.Hollow
05.Edge of Mind
06.On the Other Side
07.I Roam
08.Emotional Sanctuary
09.Angels Deceit
10.The Operation of the Sun
11.Blind
12.My Task Is Done (Reconcile with Time)
http://www.morganalefay.se http://www.black-mark.net
Μέχρι τώρα δεν είχε τύχει να ακούσω κάποια από τις παλαιότερες δουλειές των Σουηδών Morgana Lefay, παρά τα εξαιρετικά σχόλια κάποιων φίλων για albums όπως τα The Secret Doctrine, Sanctified & Maleficium. Ο νέος δίσκος τους λοιπόν, με τίτλο Grand Materia, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να έρθω σε επαφή με την μουσική τους.
Η μπάντα μετά το Maleficium album του ’96 χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα καθώς οι Charles Rytkonen & Tony Eriksson σχημάτισαν τους Lefay, ενώ οι Jonas Soderlind & Joakim Heder συνέχισαν υπό το όνομα Morgana Lefay. Αυτός ο δίσκος σηματοδοτεί την επιστροφή των Morgana Lefay με το αρχικό line up και αντικαταστάτη του Joakim Heder στο μπάσο, τον Joakim Heder.
Ακούγοντας το Grand Materia, πιστεύω ότι άξιζε ο κόπος της επανασύνδεσης, αφού πρόκειται για έναν εξαιρετικό concept δίσκο που πραγματεύεται τη ζωή ενός νεαρού αλχημιστή που έζησε στη Γαλλία κατά τον 14 αιώνα. Το concept είναι αρκετά ενδιαφέρον και αναπτύσσεται λεπτομερώς στο booklet του cd.
Όσον αφορά την μουσική τώρα, η μπάντα έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, προσφέροντας μας μία ώρα ποιοτικού, σύγχρονου power. Οι συνθέσεις τους, με κάθε νέα ακρόαση σου αποκαλύπτουν λεπτομέρειες που δεν είχες προσέξει την προηγούμενη φορά, καταφέρνοντας την ίδια στιγμή να είναι απόλυτα κολλητικές, με εξαιρετικά refrains, μελωδικά solos και βαριές κιθάρες που συχνά έχουν έναν thrash αέρα. Διάσπαρτες στον δίσκο υπάρχουν και κάποιες επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Pantera, οι Nevermore και οι Metallica.
Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει για τον Charles Rytkonen του οποίου τα φωνητικά είναι πραγματικά εξαιρετικά. Εν αντιθέσει με την πλειοψηφία των power metal ερμηνευτών, ο Rytkonen διαθέτει μια τραχιά γεμάτη συναίσθημα φωνή, που πολύ συχνά είναι ίδια με του Jon Oliva (π.χ Grand Materia, My Funeral Is Calling), άλλοτε ήρεμη και μελαγχολική (π.χ Only Endless Time Remains) και άλλοτε άγρια και επιθετική (π.χ Hollow, Edge Of Mind, Blind). Σε κάθε περίπτωση όμως, σου σηκώνει την τρίχα κάγκελο. Απίστευτος.
Αδύναμη σύνθεση στον δίσκο δεν υπάρχει. Είναι όλες εξαιρετικές και μόνο προς το τέλος μια-δύο συνθέσεις πέφτουν στο επίπεδο του απλώς “πολύ καλού”.
Μακάρι να πουλήσει ικανοποιητικά ο δίσκος, για να έχουμε ξανά την ευκαιρία να απολαύσουμε δισκάρες σαν το Grand Materia. Άξιοι.