House Of Low Culture
08-11-2005, 09:44
CAPRICORNS - RUDER FORMS SURVIVE
http://www.riseaboverecords.com/capricorns/images/ruder_cover.jpg
Tracks:
1977: Blood For Papa
1969: A Preditor Among Us
The First Broken Promise
1440: Exit Wargasmatron
1066: Born On The Bayex
1946: The Last Renaissance Man
793AD: The Harrying of the Heathens
Οι Capricorns από το Λονδίνο είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση μπάντας. Η γέννηση τους κατά το δεύτερο μισό του 2003( από μέλη Iron Monkey, Orange Goblin, Dukes Of Nothing, παρακαλώ) έδωσε τροφή σε πολλές συζητήσεις γύρω από το όνομα τους, τον ήχο τους και την μετέπειτα εξέλιξη τους. Έκαναν όνομα γρήγορα- σε αυτό βοήθησαν αρκετά οι πολύ καλές ζωντανές εμφανίσεις τους με συγκροτήματα μεγάλου βεληνεκούς όπως Melvins, Pelican, Jesu, Oxbow, Swans, Unsane- κάτι το οποίο οδήγησε σε συμβόλαιο με την Rise Above Records.
Η πρώτη τους επίσημη κυκλοφορία, ένα EP τριών κομματιών, λατρεύτηκε αμέσως απο τους ανά-τον-κόσμο fans της σκληρής μουσικής. Αρκετά μελωδικοί, με διάθεση να βρουν τον σωστό συνδυασμό εναλλαγής riff και groove. Τα μουσικά μέσα ενήμερωσης τους χαρακτήρισαν το Next Big Thing απο την Γηραιά Αλβιώνα. Κάτι το οποίο αποδείχθηκε στη συνέχεια.
Το full length, λοιπόν, το οποίο τιτλοφορείται "Ruder Forms Survive" διαφοροποιείται αρκετά από το ομώνυμο ντεμπούτο. Η ατμόσφαιρα έχει καταντήσει πλέον εξωπραγματική, αποπνικτικά μη- οικεία( μπορεί να ένιωθαν πράγματι "φρικαρισμένοι" στον εγκαταλειμμένο ραδιοφωνικό σταθμό του Βερολίνου, που διάλεξαν για να δώσουν ψυχή στις συνθέσεις τους.)
To πρώτο κομμάτι του δίσκου ξεκινάει με την βαριά ανάσα ενός τύπου. Ξεκίνημα στις κιθάρες με μεταλλικό riff το οποίο "ανασαίνει" και αυτό με το τρόπο του. Η ταχύτητα εναλλάσεται με τον όγκο, τόσο εύκολα που θαρρείς πως έκαναν sound collage. Μα όχι..
Ακολουθεί το A Predator Among Us. Έναρξη με ήχο απελευθερωμένο από distortionς και ένα πανέμορφο μπάσο να υποβόσκει. Εκεί που νομίζεις πως οι Capricorns αποφάσισαν να γράψουν μπαλάντες, μια ηχηρή, αλλά προσωρινή fuzzy έκρηξη πλέκει σιγά αλλά σταθερά, ένα υπέρβαρο-μεθυσμένο-πριζωμένο ριφ που μας συνοδεύει μέχρι το τέλος του κομματιού.
Το 3ο, The First Broken Promise, (ίσως το αγαπημένο μου από τον δίσκο) φέρνει τον τραγουδιστή των Oxbow στο μικρόφωνο. Η παγωμένη μελωδία δίνει την θέση στα ιδιαίτερα φωνητικά του Eugene. Παράνοια. Ο Αttila Csihar κάνει μαθήματα ορθοφωνίας στην Billie Holiday. Σε κάποιες στιγμές νομίζεις πως ακούς κραυγές(πληθυντικός) ατόμων που βασανίζονται. Μάλλον μια μελλοντική εξοικείωση με τους Oxbow δεν βλάπτει, για να λάβεις το Φως.
1440:Exit Wargasmatron. Stoner το οποίο μιλάει με maiden-ική γλώσσα σε σημεία. Γιατι όχι. Οι μετέπειτα αλλαγές θυμίζουν Keelhaul,
το τόπι χάνεται όταν κάνεις προσπάθειες για προσήλωση στις διαδοχικές αλλαγές.
To Born On The Bayeux, 12λεπτο βουνό, δείχνει τις δυνατότητες της μπάντας. Οι Capricorns έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να απλωθούν και να παρουσιάσουν την πρόοδο τους. Τα συναισθήματα που προκαλούνται οφείλουν να μην περιγραφούν εδώ. Απλά ακούστε το.
Ένα πράγμα που καρφώνεται κατευθείαν στο μυαλό ακούγωντας το 6ο κομμάτι του δίσκου, ειναι το delay της καθαρής κιθάρας. Ενας επαναλβανόμενος κιθαριστικός βόμβος που ξεκινάει από το 1:05 και παύει στα 2:23, δίνει την θέση του στις τόσο ταιριαστές αλλαγές(αν είσαι εξοικειωμενος με τον ήχο).
Στα 3 πρώτα λεπτά του 793AD, η μπάντα ντύνεται με την postrock εμφάνιση της. Χαοτικές συγχορδίες αποφασίζουν να εισβάλλουν, να εγκατασταθούν μέχρι τα 6 λεπτά και να εναλλαχθούν με ambient-rock ως το Τέλος.
Να σημειώσω πως ο δίσκος είναι απο αυτούς που απαιτούν πάααρα πολλές ακροάσεις για να νιώσεις το μεγάλειο τους. Αξίζει τον κόπο.
Αυτο είναι σίγουρο.
PS:
LIVE sthn ellada? =/
http://www.riseaboverecords.com/capricorns/
http://www.c-a-p-r-i-c-o-r-n-s.com/
http://www.antegamisou.com
http://www.riseaboverecords.com/capricorns/images/ruder_cover.jpg
Tracks:
1977: Blood For Papa
1969: A Preditor Among Us
The First Broken Promise
1440: Exit Wargasmatron
1066: Born On The Bayex
1946: The Last Renaissance Man
793AD: The Harrying of the Heathens
Οι Capricorns από το Λονδίνο είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση μπάντας. Η γέννηση τους κατά το δεύτερο μισό του 2003( από μέλη Iron Monkey, Orange Goblin, Dukes Of Nothing, παρακαλώ) έδωσε τροφή σε πολλές συζητήσεις γύρω από το όνομα τους, τον ήχο τους και την μετέπειτα εξέλιξη τους. Έκαναν όνομα γρήγορα- σε αυτό βοήθησαν αρκετά οι πολύ καλές ζωντανές εμφανίσεις τους με συγκροτήματα μεγάλου βεληνεκούς όπως Melvins, Pelican, Jesu, Oxbow, Swans, Unsane- κάτι το οποίο οδήγησε σε συμβόλαιο με την Rise Above Records.
Η πρώτη τους επίσημη κυκλοφορία, ένα EP τριών κομματιών, λατρεύτηκε αμέσως απο τους ανά-τον-κόσμο fans της σκληρής μουσικής. Αρκετά μελωδικοί, με διάθεση να βρουν τον σωστό συνδυασμό εναλλαγής riff και groove. Τα μουσικά μέσα ενήμερωσης τους χαρακτήρισαν το Next Big Thing απο την Γηραιά Αλβιώνα. Κάτι το οποίο αποδείχθηκε στη συνέχεια.
Το full length, λοιπόν, το οποίο τιτλοφορείται "Ruder Forms Survive" διαφοροποιείται αρκετά από το ομώνυμο ντεμπούτο. Η ατμόσφαιρα έχει καταντήσει πλέον εξωπραγματική, αποπνικτικά μη- οικεία( μπορεί να ένιωθαν πράγματι "φρικαρισμένοι" στον εγκαταλειμμένο ραδιοφωνικό σταθμό του Βερολίνου, που διάλεξαν για να δώσουν ψυχή στις συνθέσεις τους.)
To πρώτο κομμάτι του δίσκου ξεκινάει με την βαριά ανάσα ενός τύπου. Ξεκίνημα στις κιθάρες με μεταλλικό riff το οποίο "ανασαίνει" και αυτό με το τρόπο του. Η ταχύτητα εναλλάσεται με τον όγκο, τόσο εύκολα που θαρρείς πως έκαναν sound collage. Μα όχι..
Ακολουθεί το A Predator Among Us. Έναρξη με ήχο απελευθερωμένο από distortionς και ένα πανέμορφο μπάσο να υποβόσκει. Εκεί που νομίζεις πως οι Capricorns αποφάσισαν να γράψουν μπαλάντες, μια ηχηρή, αλλά προσωρινή fuzzy έκρηξη πλέκει σιγά αλλά σταθερά, ένα υπέρβαρο-μεθυσμένο-πριζωμένο ριφ που μας συνοδεύει μέχρι το τέλος του κομματιού.
Το 3ο, The First Broken Promise, (ίσως το αγαπημένο μου από τον δίσκο) φέρνει τον τραγουδιστή των Oxbow στο μικρόφωνο. Η παγωμένη μελωδία δίνει την θέση στα ιδιαίτερα φωνητικά του Eugene. Παράνοια. Ο Αttila Csihar κάνει μαθήματα ορθοφωνίας στην Billie Holiday. Σε κάποιες στιγμές νομίζεις πως ακούς κραυγές(πληθυντικός) ατόμων που βασανίζονται. Μάλλον μια μελλοντική εξοικείωση με τους Oxbow δεν βλάπτει, για να λάβεις το Φως.
1440:Exit Wargasmatron. Stoner το οποίο μιλάει με maiden-ική γλώσσα σε σημεία. Γιατι όχι. Οι μετέπειτα αλλαγές θυμίζουν Keelhaul,
το τόπι χάνεται όταν κάνεις προσπάθειες για προσήλωση στις διαδοχικές αλλαγές.
To Born On The Bayeux, 12λεπτο βουνό, δείχνει τις δυνατότητες της μπάντας. Οι Capricorns έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να απλωθούν και να παρουσιάσουν την πρόοδο τους. Τα συναισθήματα που προκαλούνται οφείλουν να μην περιγραφούν εδώ. Απλά ακούστε το.
Ένα πράγμα που καρφώνεται κατευθείαν στο μυαλό ακούγωντας το 6ο κομμάτι του δίσκου, ειναι το delay της καθαρής κιθάρας. Ενας επαναλβανόμενος κιθαριστικός βόμβος που ξεκινάει από το 1:05 και παύει στα 2:23, δίνει την θέση του στις τόσο ταιριαστές αλλαγές(αν είσαι εξοικειωμενος με τον ήχο).
Στα 3 πρώτα λεπτά του 793AD, η μπάντα ντύνεται με την postrock εμφάνιση της. Χαοτικές συγχορδίες αποφασίζουν να εισβάλλουν, να εγκατασταθούν μέχρι τα 6 λεπτά και να εναλλαχθούν με ambient-rock ως το Τέλος.
Να σημειώσω πως ο δίσκος είναι απο αυτούς που απαιτούν πάααρα πολλές ακροάσεις για να νιώσεις το μεγάλειο τους. Αξίζει τον κόπο.
Αυτο είναι σίγουρο.
PS:
LIVE sthn ellada? =/
http://www.riseaboverecords.com/capricorns/
http://www.c-a-p-r-i-c-o-r-n-s.com/
http://www.antegamisou.com