Ghoul
03-11-2005, 19:05
Cathedral – The Garden of Unearthly Delights
(©2005 Nuclear Blast)
http://www.nuclearblast.de/images/covers/NB_1199.jpg
1. Dearth AD
2. Tree of Life & Death
3. North Berwick Witch Trials
4. Upon Azrael's Wings
5. Corpsecycle
6. Fields of Zagara
7. Oro the Manslayer
8. Beneath A Funeral Sun
9. The Garden
10. Proga-Europa
Θα προσπαθήσω να γίνω όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικός μπορώ με το αγαπημένο μου συγκρότημα, γι’ αυτό σας παρακαλώ δείξτε λίγη κατανόηση αν σε κάποιο σημείο ετούτης της κριτικής εκσπερματώσω λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει. Οι Cathedral ύστερα από 16 χρόνια συνεχής και αξιοζήλευτης πορείας στα γήπεδα της Καταδίκης δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν, παρά μόνο στους εαυτούς τους. Εδώ έχουμε την Όγδοη Παρουσία Τους (κατά τας γραφάς), τρία χρόνια αργότερα από το αξιοπρεπέστατο “The Seventh Coming”, και την πρώτη κυκλοφορία τους για την Nuclear Blast. Ο Καθεδρικός Ναός αφού καλωσόρισε πίσω με χαρά το Απολωλός Πρόβατόν του, Leo Smee (bass), έγραψε ένα από τα μεγαλύτερα κηρύγματα του. Πιο πειραματικό, πιο προοδευτικό από ποτέ, αλλά και λίγο πιο γρήγορο και ακόμη πιο μεταλλικό απ’ όσο τους έχουμε συνηθίσει.
Η έναρξη του δίσκου όπως είναι δομημένη μου έφερε μια οσμή εποχής “Endtyme”, με την εισαγωγή “Dearth AD” να σε προετοιμάζει κατάλληλα για τον όλεθρο που ακούει στο όνομα “Tree of Life & Death”. Celtic Frost-ική riff-ολογία με τον Lee να ψέλνει ονόματα μυθικών θεών και να σε εισάγει στο concept (?) του δίσκου. Κάπου εδώ, πριν συνεχίσω, νοιώθω την ανάγκη να δηλώσω πλήρη υποταγή στον Garry Jennings, τον οποίο και θεωρώ το μεγαλύτερο riff μάστορα της γενιάς του. Και εδώ μας προσφέρει μερικά απ’ τα καλύτερα riffs και solos που έχει γράψει ποτέ. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με το “North Berwick Witch Tales”, ένας φόρος τιμής από τον Lee Dorrian στους μεγάλους Witchfinder General, το οποίο φέρνει στο νου αλλά και φθάνει συνθετικά το “Hopkins”, ενώ διαθέτει τα πάντα ώστε να χαρακτηριστεί “κλασσικό”. Τη σκυτάλη παίρνει το πιο Celtic Frost τραγούδι του δίσκου (των οποίων η επιρροή είναι διάχυτη σε όλο το δίσκο), στο ύφος του “Congregation of Sorcerers”, για να ακολουθήσει ένα ακόμη αριστούργημα του δίσκου. Για το “Corpsecycle” ο λόγος, με έναν εξαιρετικό Lee Dorrian στα φωνητικά, άπιαστο το refrain και συνάμα ασύλληπτα riffs και solos να ξεχύνονται απ’ την Gibson SG του Gaz. Διάλλειμα για κατούρημα με το “Fields of Zagara”, το οποίο καταφέρνει να υψώσει κάθε τρίχα του σώματος σου σε λιγότερο από 2 λεπτά (καταλυτική η παρουσία του Pascal Roggen, βιολί), ενώ ταυτόχρονα σε προετοιμάζει για το πιο επικό κομμάτι του δίσκου. Αρκετά γρήγορο επίσης, το “Oro The Manslayer” κατεδαφίζει τα πάντα στο πέρασμα του (Ave Brian Dixon), ενώ ο Gaz σχεδόν ξύνει τα riffs στην κιθάρα του. Συνέχεια στο πειραματικό “Beneath A Funeral Sun” με ορισμένα πολύ όμορφα γυναικεία φωνητικά και με το rhythm session, ειδικότερα τον καταπληκτικό Leo Smee στο μπάσο, να δίνει τα ρέστα του γι’ άλλη μια φορά.
Και φθάνουμε στο Μεγάλο Έπος του δίσκου. Το 26-λεπτο “The Garden” είναι η τομή και η επιτομή (αν μου επιτρέπεται) του progressive rock και του doom metal. Δεν είναι καινούριο εγχείρημα για τους Cathedral βέβαια. Το είχαν επιχειρήσει και παλιότερα μεταξύ σοβαρού και αστείου στο Statik Majik EP, με το τραγούδι “The Voyage of the Homeless Sapien”. Εδώ ξεπέρασαν τους εαυτούς τους όμως. Το “The Garden” αποτελεί concept και χωρίζεται σε 7 μέρη. Στο τραγούδι συμμετέχουν αρκετοί μουσικοί όπως για παράδειγμα η Lo στα φωνητικά και ο Pascal Roggen απ’ τους prog-rockers Circulus, οι οποίοι παρέα με τον πολυτάλαντο Leo Smee συμβάλλουν ιδιαίτερα στη δημιουργία της prog και folk αισθητικής. Μερικά από τα καλύτερα riffs τους, υπέροχοι στίχοι, αλλαγές στο ρυθμό και στη διάθεση του ακροατή, μία εκπληκτική Lo (μακριά απ’ τα ατμοσφερικομεταλλικά κλισέ), ταξιδιάρικη ατμόσφαιρα, πειραματισμοί και τέλος πάντων δεν έχει νόημα να περιγράψω άλλο τι παίζει εδώ. Απλά ακούστε το. Ο δίσκος κλείνει με το λιγότερο από ένα λεπτό hidden track, tribute στους Sabbath, “Proga-Europa”. Υπέροχο το artwork από τον Dave Patchett γι’ άλλη μια φόρα και εκπληκτική η δουλειά του Warren Riker (Down, Crowbar κ.λ.π.) στην παραγωγή, καθαρός ήχος και Heavy ταυτόχρονα.
Ώρα για τσιγάρο. Αν θα έπρεπε να περιγράψω συνολικά το ύφος του “The Garden of Unearthly Delights” θα το έθετα κάπου μεταξύ του “Endtyme”, “The Seventh Coming” και “The Carnival Bizarre”. Επειδή το θεώρησα αυτονόητο και δεν το ανέφερα, ο δίσκος είναι τίγκα Doom Metal, όχι τίποτε άλλο απλά για να μη βγει κανείς και πει ότι δεν το τόνισα. Το “The Garden of Unearthly Delights” είναι άξιο να σταθεί δίπλα στα υπόλοιπα διαμάντια των Cathedral. Ίσως ισάξιο με το εξαιρετικό “Entyme”, το οποίο αγγίζει με τη σειρά του τους τρεις πρώτους δίσκους-αριστουργήματα της μπάντας. Α, και για μένα δίσκος της χρονιάς.
Κυκλοφορεί σε διπλό βινύλιο και σε limited edition digipack με scratch ‘n’ sniffle disc (…άλλα κόλπα) με οσμή πράσινου μήλου (…άλλο φρούτο). Ηεαωυ.
Lee Dorrian – Vocals, samples
Garry Jennings – Guitar, Acoustic Guitar, Percussion
Brian Dixon – Drums, Percussion
Leo Smee – Bass Guitar, Mellotron, Flute, Synthesizers, Auto Harp.
http://www.cathedralcoven.com/
http://www.nuclearblast.de
(©2005 Nuclear Blast)
http://www.nuclearblast.de/images/covers/NB_1199.jpg
1. Dearth AD
2. Tree of Life & Death
3. North Berwick Witch Trials
4. Upon Azrael's Wings
5. Corpsecycle
6. Fields of Zagara
7. Oro the Manslayer
8. Beneath A Funeral Sun
9. The Garden
10. Proga-Europa
Θα προσπαθήσω να γίνω όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικός μπορώ με το αγαπημένο μου συγκρότημα, γι’ αυτό σας παρακαλώ δείξτε λίγη κατανόηση αν σε κάποιο σημείο ετούτης της κριτικής εκσπερματώσω λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει. Οι Cathedral ύστερα από 16 χρόνια συνεχής και αξιοζήλευτης πορείας στα γήπεδα της Καταδίκης δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν, παρά μόνο στους εαυτούς τους. Εδώ έχουμε την Όγδοη Παρουσία Τους (κατά τας γραφάς), τρία χρόνια αργότερα από το αξιοπρεπέστατο “The Seventh Coming”, και την πρώτη κυκλοφορία τους για την Nuclear Blast. Ο Καθεδρικός Ναός αφού καλωσόρισε πίσω με χαρά το Απολωλός Πρόβατόν του, Leo Smee (bass), έγραψε ένα από τα μεγαλύτερα κηρύγματα του. Πιο πειραματικό, πιο προοδευτικό από ποτέ, αλλά και λίγο πιο γρήγορο και ακόμη πιο μεταλλικό απ’ όσο τους έχουμε συνηθίσει.
Η έναρξη του δίσκου όπως είναι δομημένη μου έφερε μια οσμή εποχής “Endtyme”, με την εισαγωγή “Dearth AD” να σε προετοιμάζει κατάλληλα για τον όλεθρο που ακούει στο όνομα “Tree of Life & Death”. Celtic Frost-ική riff-ολογία με τον Lee να ψέλνει ονόματα μυθικών θεών και να σε εισάγει στο concept (?) του δίσκου. Κάπου εδώ, πριν συνεχίσω, νοιώθω την ανάγκη να δηλώσω πλήρη υποταγή στον Garry Jennings, τον οποίο και θεωρώ το μεγαλύτερο riff μάστορα της γενιάς του. Και εδώ μας προσφέρει μερικά απ’ τα καλύτερα riffs και solos που έχει γράψει ποτέ. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με το “North Berwick Witch Tales”, ένας φόρος τιμής από τον Lee Dorrian στους μεγάλους Witchfinder General, το οποίο φέρνει στο νου αλλά και φθάνει συνθετικά το “Hopkins”, ενώ διαθέτει τα πάντα ώστε να χαρακτηριστεί “κλασσικό”. Τη σκυτάλη παίρνει το πιο Celtic Frost τραγούδι του δίσκου (των οποίων η επιρροή είναι διάχυτη σε όλο το δίσκο), στο ύφος του “Congregation of Sorcerers”, για να ακολουθήσει ένα ακόμη αριστούργημα του δίσκου. Για το “Corpsecycle” ο λόγος, με έναν εξαιρετικό Lee Dorrian στα φωνητικά, άπιαστο το refrain και συνάμα ασύλληπτα riffs και solos να ξεχύνονται απ’ την Gibson SG του Gaz. Διάλλειμα για κατούρημα με το “Fields of Zagara”, το οποίο καταφέρνει να υψώσει κάθε τρίχα του σώματος σου σε λιγότερο από 2 λεπτά (καταλυτική η παρουσία του Pascal Roggen, βιολί), ενώ ταυτόχρονα σε προετοιμάζει για το πιο επικό κομμάτι του δίσκου. Αρκετά γρήγορο επίσης, το “Oro The Manslayer” κατεδαφίζει τα πάντα στο πέρασμα του (Ave Brian Dixon), ενώ ο Gaz σχεδόν ξύνει τα riffs στην κιθάρα του. Συνέχεια στο πειραματικό “Beneath A Funeral Sun” με ορισμένα πολύ όμορφα γυναικεία φωνητικά και με το rhythm session, ειδικότερα τον καταπληκτικό Leo Smee στο μπάσο, να δίνει τα ρέστα του γι’ άλλη μια φορά.
Και φθάνουμε στο Μεγάλο Έπος του δίσκου. Το 26-λεπτο “The Garden” είναι η τομή και η επιτομή (αν μου επιτρέπεται) του progressive rock και του doom metal. Δεν είναι καινούριο εγχείρημα για τους Cathedral βέβαια. Το είχαν επιχειρήσει και παλιότερα μεταξύ σοβαρού και αστείου στο Statik Majik EP, με το τραγούδι “The Voyage of the Homeless Sapien”. Εδώ ξεπέρασαν τους εαυτούς τους όμως. Το “The Garden” αποτελεί concept και χωρίζεται σε 7 μέρη. Στο τραγούδι συμμετέχουν αρκετοί μουσικοί όπως για παράδειγμα η Lo στα φωνητικά και ο Pascal Roggen απ’ τους prog-rockers Circulus, οι οποίοι παρέα με τον πολυτάλαντο Leo Smee συμβάλλουν ιδιαίτερα στη δημιουργία της prog και folk αισθητικής. Μερικά από τα καλύτερα riffs τους, υπέροχοι στίχοι, αλλαγές στο ρυθμό και στη διάθεση του ακροατή, μία εκπληκτική Lo (μακριά απ’ τα ατμοσφερικομεταλλικά κλισέ), ταξιδιάρικη ατμόσφαιρα, πειραματισμοί και τέλος πάντων δεν έχει νόημα να περιγράψω άλλο τι παίζει εδώ. Απλά ακούστε το. Ο δίσκος κλείνει με το λιγότερο από ένα λεπτό hidden track, tribute στους Sabbath, “Proga-Europa”. Υπέροχο το artwork από τον Dave Patchett γι’ άλλη μια φόρα και εκπληκτική η δουλειά του Warren Riker (Down, Crowbar κ.λ.π.) στην παραγωγή, καθαρός ήχος και Heavy ταυτόχρονα.
Ώρα για τσιγάρο. Αν θα έπρεπε να περιγράψω συνολικά το ύφος του “The Garden of Unearthly Delights” θα το έθετα κάπου μεταξύ του “Endtyme”, “The Seventh Coming” και “The Carnival Bizarre”. Επειδή το θεώρησα αυτονόητο και δεν το ανέφερα, ο δίσκος είναι τίγκα Doom Metal, όχι τίποτε άλλο απλά για να μη βγει κανείς και πει ότι δεν το τόνισα. Το “The Garden of Unearthly Delights” είναι άξιο να σταθεί δίπλα στα υπόλοιπα διαμάντια των Cathedral. Ίσως ισάξιο με το εξαιρετικό “Entyme”, το οποίο αγγίζει με τη σειρά του τους τρεις πρώτους δίσκους-αριστουργήματα της μπάντας. Α, και για μένα δίσκος της χρονιάς.
Κυκλοφορεί σε διπλό βινύλιο και σε limited edition digipack με scratch ‘n’ sniffle disc (…άλλα κόλπα) με οσμή πράσινου μήλου (…άλλο φρούτο). Ηεαωυ.
Lee Dorrian – Vocals, samples
Garry Jennings – Guitar, Acoustic Guitar, Percussion
Brian Dixon – Drums, Percussion
Leo Smee – Bass Guitar, Mellotron, Flute, Synthesizers, Auto Harp.
http://www.cathedralcoven.com/
http://www.nuclearblast.de