House Of Low Culture
13-10-2005, 06:57
Boris - Amplifier Worship(sunn24)
http://www.rockdetector.com/assets/img/covers/171584.jpg
Tracks:
huge
ganbou-ki
hama
kuruimizu
vomitself
Μιλώντας για ακραία όμορφη μουσική, σίγουρα πρέπει να γίνει αναφορά στην συγκεκριμένη μπάντα απο την Ιαπωνία.Οι Boris κατάφεραν να παντρέψουν το ακραίο doom με την punk, την ψυχεδέλεια με τους Melvins, την noise με τον εξωτισμό που αποπνέει η Γιαπωνέζικη κουλτούρα.Αχταρμάς?Κάθε άλλο.Ζωντανό παράδειγμα και σίγουρα οχι κατώτερο απο τα μελλοντικά επιτεύγματα, το Προσκύνημα Του Ενισχύτη, σαγηνεύει.
Το αλμπουμ χωρίζεται σε 5 ενοτητες.Η επίτευξη μιας περίεργης ενότητας όμως σε πείθει να ακούσεις όλο τον δίσκο απο την αρχή μέχρι το τέλος.
Στο κσεκίνημα του δίσκου(huge), η παιδικότητα της γυναικείας φωνής εναλλάσεται με ένα riff δολοφονικό,"ακατάλληλο για ανηλίκους" .Η απόλυτη αντίθεση.Επανάληψη για 5 λεπτά.Ο drone ήχος των πατέρων Earth, βρίσκει νέους δρόμους επαναστασης.Σε κάποιες στιγμές δίνεται η αίσθηση ότι ενα σαλιγκάρι δοκιμάζει ταχύτητες φωτός, μπροστά στον 5λεπτο όλεθρο.Αργότερα, τα φωνητικά- ακουγονται σαν κραυγές Yakouza που αυτομαχαιρώνεται- και τα τύμπανα, κανουν την είσοδο τους.Sludge μαθήματα παραδίδωνται μεχρι το τέλος του κομματιού.
Δεύτερο κομμάτι το Ganbou-Ki, περιέχει κλασικα melvins-riffs που δεν έχουν παίξει οι Melvins (...).O Takeshi, εκφραστικός όσο δεν γίνεται, μετουσιώνει τις φωνητικές του χορδές σε βόες που καταπίνουν Το οτιδήποτε στο διάβα τους.Κάπου στα πεντέμιση λεπτά ο Atsuo αλλάζει απότομα ρότα στα ντραμς και προχωράει σε κάτι εξωτικό και groove-άτο.Ακολουθεί ο σχεδόν απόλυτος μινιμαλισμός και κάπου μετά τα 12 λεπτά μια μουσική εκρηξη ετοιμη και έντιμη ώστε να προκαλέσει πολλές ανατριχίλες.
Η εισαγωγή του Hama δικαιολογεί και το artwork του δίσκου.Ακολουθεί punkizon stoner rock με συγχορδίες τόσο ουσιωδεις, όσο διασκεδαστικές και ξεσηκωτικές για τους ακροατές.Η Wata διατηρεί ερωτικές σχέσεις με την κιθάρα της.Σίγουρα.
To Kuruimizu αποτελεί μετάβαση απο το μαστούρικο ροκ στην ψυχεδέλεια.Η αλλαγή γίνεται τόσο απλα και ταιριαστά που δεν καταλαβαίνεις τι έγινε(και δεν θες να μάθεις κιόλας =D).Χάσιμο,Χάσιμο,Χάσιμο.Σαν αεράκι που μεταφέρει γύρη ακούγεται το υπόλοιπο κομμάτι.Ανάλαφρο, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της αναπαραγωγής του δίσκου.
Τελος, σε αυτό το μουσικό ταξίδι δίνεται με το 17λεπτο Vomitself.Drone ala Sunn, νεκρικό, βασανιστικά αργό και ταυτόχρονα τόσο ενδιαφέρον και προκλητικό. Μια εκρηξη ηφαιστείου, μια καταιγίδα, ένας τυφωνας και άλλα ακραία φυσικά φαινόμενα, αντιστοιχίζονται μουσικά σε αυτό το κομμάτι.Χαμηλές συχνότητες που επηρρεάζουν τη διάθεση και αναταράσσουν την όποια εσωτερική αρμονία έχει απομείνει.
PS.
Buy.
www.southernlord.com (http://www.southernlord.com)
http://www.rockdetector.com/assets/img/covers/171584.jpg
Tracks:
huge
ganbou-ki
hama
kuruimizu
vomitself
Μιλώντας για ακραία όμορφη μουσική, σίγουρα πρέπει να γίνει αναφορά στην συγκεκριμένη μπάντα απο την Ιαπωνία.Οι Boris κατάφεραν να παντρέψουν το ακραίο doom με την punk, την ψυχεδέλεια με τους Melvins, την noise με τον εξωτισμό που αποπνέει η Γιαπωνέζικη κουλτούρα.Αχταρμάς?Κάθε άλλο.Ζωντανό παράδειγμα και σίγουρα οχι κατώτερο απο τα μελλοντικά επιτεύγματα, το Προσκύνημα Του Ενισχύτη, σαγηνεύει.
Το αλμπουμ χωρίζεται σε 5 ενοτητες.Η επίτευξη μιας περίεργης ενότητας όμως σε πείθει να ακούσεις όλο τον δίσκο απο την αρχή μέχρι το τέλος.
Στο κσεκίνημα του δίσκου(huge), η παιδικότητα της γυναικείας φωνής εναλλάσεται με ένα riff δολοφονικό,"ακατάλληλο για ανηλίκους" .Η απόλυτη αντίθεση.Επανάληψη για 5 λεπτά.Ο drone ήχος των πατέρων Earth, βρίσκει νέους δρόμους επαναστασης.Σε κάποιες στιγμές δίνεται η αίσθηση ότι ενα σαλιγκάρι δοκιμάζει ταχύτητες φωτός, μπροστά στον 5λεπτο όλεθρο.Αργότερα, τα φωνητικά- ακουγονται σαν κραυγές Yakouza που αυτομαχαιρώνεται- και τα τύμπανα, κανουν την είσοδο τους.Sludge μαθήματα παραδίδωνται μεχρι το τέλος του κομματιού.
Δεύτερο κομμάτι το Ganbou-Ki, περιέχει κλασικα melvins-riffs που δεν έχουν παίξει οι Melvins (...).O Takeshi, εκφραστικός όσο δεν γίνεται, μετουσιώνει τις φωνητικές του χορδές σε βόες που καταπίνουν Το οτιδήποτε στο διάβα τους.Κάπου στα πεντέμιση λεπτά ο Atsuo αλλάζει απότομα ρότα στα ντραμς και προχωράει σε κάτι εξωτικό και groove-άτο.Ακολουθεί ο σχεδόν απόλυτος μινιμαλισμός και κάπου μετά τα 12 λεπτά μια μουσική εκρηξη ετοιμη και έντιμη ώστε να προκαλέσει πολλές ανατριχίλες.
Η εισαγωγή του Hama δικαιολογεί και το artwork του δίσκου.Ακολουθεί punkizon stoner rock με συγχορδίες τόσο ουσιωδεις, όσο διασκεδαστικές και ξεσηκωτικές για τους ακροατές.Η Wata διατηρεί ερωτικές σχέσεις με την κιθάρα της.Σίγουρα.
To Kuruimizu αποτελεί μετάβαση απο το μαστούρικο ροκ στην ψυχεδέλεια.Η αλλαγή γίνεται τόσο απλα και ταιριαστά που δεν καταλαβαίνεις τι έγινε(και δεν θες να μάθεις κιόλας =D).Χάσιμο,Χάσιμο,Χάσιμο.Σαν αεράκι που μεταφέρει γύρη ακούγεται το υπόλοιπο κομμάτι.Ανάλαφρο, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της αναπαραγωγής του δίσκου.
Τελος, σε αυτό το μουσικό ταξίδι δίνεται με το 17λεπτο Vomitself.Drone ala Sunn, νεκρικό, βασανιστικά αργό και ταυτόχρονα τόσο ενδιαφέρον και προκλητικό. Μια εκρηξη ηφαιστείου, μια καταιγίδα, ένας τυφωνας και άλλα ακραία φυσικά φαινόμενα, αντιστοιχίζονται μουσικά σε αυτό το κομμάτι.Χαμηλές συχνότητες που επηρρεάζουν τη διάθεση και αναταράσσουν την όποια εσωτερική αρμονία έχει απομείνει.
PS.
Buy.
www.southernlord.com (http://www.southernlord.com)