phthoggon
05-09-2005, 03:28
Convicted: Κλασικό thrash τρίο είναι τα παιδιά από το Βόλο, με κυρίως γερμανικές Destruction/Sodom επιρροές παρά Αμερικάνικες. Ο ήχος τους ήταν απαράδεκτος στην αρχή με το μπάσο (που είχε και χάλια ήχο) να καλύπτει τα πάντα. Παρόλα αυτά κάποια στιγμή επιτεύφχθη ένα στοιχειώδες balance μεταξύ των οργάνων παιδιά έδειξαν τις ικανότητες και το δέσιμο τους.
More of Myself to Kill: Πρώτη έκπληξη της βραδιάς, οι M.O.M.T.K. παίζουν ένα είδος γερμανικού (--> σουηδικού :P) deathcore σε στιλ Heaven Shall Burn, Caliban, Mastodon με πολύ μελωδικά ριφ αλλά και τα απαραίτητα κάφρικα ξεσπάσματα. Γαμάτος frontman -κάτι μεταξύ καθηγητή αερόμπικ και mosher- και σκηνική παρουσία σε φάση -ο τραγουδιστής σπρώχνει το μπασίστα - ο μπασίστας σπρώχνει το τραγουδιστή και τον πετάει στο κιθαρίστα - και όλα αυτά χωρίς να χάνουν νότα (!!), χώρια που είχανε τον απαραίτητο χαβαλέ και αυτοσαρκασμό για να μη γίνονται όλα αυτά αστεία. Γαμάτοι και με άνετες προοπτικές για εξωτερικό.
Tardive Dyskinesia: Deathcore και πάλι, αλλά με μια Panteriκή, Heavy άποψη. Φοβερά παράξενοι ρυθμοί (ζήτημα αν είχαν έστω και ένα ριφ με 2/4) τρελές αλλαγές, noise παρεμβάσεις... Και όλα αυτά πάλι με κούρδισμα ελβετικού ρολογιού και επίσης γαμάτη σκηνική παρουσία (αν και χωρίς solo τραγουδιστή). Άλλη μια μπάντα που ούτε είχα ακουστά και με άφησε ΜΑΛΑΚΑ... Να σημειωθεί ότι ο ήχος σε αυτό το συγκρότημα ήταν ο καλύτερος της βραδιάς, σκέτος οδοστρωτήρας.
Straighthate: Ώρα λοιπόν για Sounds of the Animal Kingdom, ή για αλύπητο, κολασμένο Grindcore... Οι Straighthate έχουν πια εντελώς σκιστεί σε ύφος ταχύτητα σε σημείο που σου προκαλούνται γέλια από την υπερβολική brutality (όσοι ακούνε τακτικά grind ξέρουν τι εννοώ), και φανταστείτε ότι τους έλειπε και ο δεύτερος κιθαρίστας που έσπασε το χέρι του στο μπάσκετ :P. Σε αυτό το σημείο αυτό πρέπει να σημειώσω τα εξής:
α) πρώτη φορά βλέπω τραγουδιστή να κατεβαίνει κάτω και να κάνει moshing με το κοινό ΤΗΝ ΩΡΑ που "τραγουδάει"
β) πρώτη φορά έφαγα κλωτσιά σε συναυλία από το ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ της συναυλίας
γ) ο drummer των Straighthate δε έχει τίποτα να ζηλέψει από κάτι "κορυφαίους" που ακούνε τα παιδάκια και χαίρονται (π.χ. J. Read, Revenge)
δ) Ο Αγόρος ξέρει Κουνγκ Φου.
Γενικώς, της καριόλας έγινε, είστε μαλάκες που χάσατε τέτοια συναυλία και θα σκάσετε 30άρια σε οποιοδήποτε ξεφτιλισμένους κτλ κτλ. Α, και πολύ σημαντικό, ο Αγόρος αφιέρωσε 2 κομμάτια στον Μιχάλη "Eyeamflesch". Ante support the Underground...
More of Myself to Kill: Πρώτη έκπληξη της βραδιάς, οι M.O.M.T.K. παίζουν ένα είδος γερμανικού (--> σουηδικού :P) deathcore σε στιλ Heaven Shall Burn, Caliban, Mastodon με πολύ μελωδικά ριφ αλλά και τα απαραίτητα κάφρικα ξεσπάσματα. Γαμάτος frontman -κάτι μεταξύ καθηγητή αερόμπικ και mosher- και σκηνική παρουσία σε φάση -ο τραγουδιστής σπρώχνει το μπασίστα - ο μπασίστας σπρώχνει το τραγουδιστή και τον πετάει στο κιθαρίστα - και όλα αυτά χωρίς να χάνουν νότα (!!), χώρια που είχανε τον απαραίτητο χαβαλέ και αυτοσαρκασμό για να μη γίνονται όλα αυτά αστεία. Γαμάτοι και με άνετες προοπτικές για εξωτερικό.
Tardive Dyskinesia: Deathcore και πάλι, αλλά με μια Panteriκή, Heavy άποψη. Φοβερά παράξενοι ρυθμοί (ζήτημα αν είχαν έστω και ένα ριφ με 2/4) τρελές αλλαγές, noise παρεμβάσεις... Και όλα αυτά πάλι με κούρδισμα ελβετικού ρολογιού και επίσης γαμάτη σκηνική παρουσία (αν και χωρίς solo τραγουδιστή). Άλλη μια μπάντα που ούτε είχα ακουστά και με άφησε ΜΑΛΑΚΑ... Να σημειωθεί ότι ο ήχος σε αυτό το συγκρότημα ήταν ο καλύτερος της βραδιάς, σκέτος οδοστρωτήρας.
Straighthate: Ώρα λοιπόν για Sounds of the Animal Kingdom, ή για αλύπητο, κολασμένο Grindcore... Οι Straighthate έχουν πια εντελώς σκιστεί σε ύφος ταχύτητα σε σημείο που σου προκαλούνται γέλια από την υπερβολική brutality (όσοι ακούνε τακτικά grind ξέρουν τι εννοώ), και φανταστείτε ότι τους έλειπε και ο δεύτερος κιθαρίστας που έσπασε το χέρι του στο μπάσκετ :P. Σε αυτό το σημείο αυτό πρέπει να σημειώσω τα εξής:
α) πρώτη φορά βλέπω τραγουδιστή να κατεβαίνει κάτω και να κάνει moshing με το κοινό ΤΗΝ ΩΡΑ που "τραγουδάει"
β) πρώτη φορά έφαγα κλωτσιά σε συναυλία από το ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ της συναυλίας
γ) ο drummer των Straighthate δε έχει τίποτα να ζηλέψει από κάτι "κορυφαίους" που ακούνε τα παιδάκια και χαίρονται (π.χ. J. Read, Revenge)
δ) Ο Αγόρος ξέρει Κουνγκ Φου.
Γενικώς, της καριόλας έγινε, είστε μαλάκες που χάσατε τέτοια συναυλία και θα σκάσετε 30άρια σε οποιοδήποτε ξεφτιλισμένους κτλ κτλ. Α, και πολύ σημαντικό, ο Αγόρος αφιέρωσε 2 κομμάτια στον Μιχάλη "Eyeamflesch". Ante support the Underground...