Chopped In Half
08-06-2005, 21:10
Ramesses - We Will Lead You To Glorious Times
This Dark Reign Records 2005
http://www.hcp-industries.demon.co.uk/ramesses/images/wwlytgt.jpg
1. Witchampton
2. Master Your Demons
3. Ramesses II
4. Black Domina
http://http://www.devildollrecords.com/
http://www.hcp-industries.demon.co.uk/ramesses/
Φαντάζομαι όλοι οι καλοί er users είχατε κατεβάσει το Ramesses II από το split των Ramesses με τους Negative Reaction όταν πέρυσι οι καλοί αυτοί άνθρωποι από το m*n*l*t*h.gr (μην κάνουμε και διαφήμιση!) το έβαλαν στα downloads της σελίδας τους, και όλοι επίσης σκεφτήκατε "άντε να βγει το πρώτο τους επιτέλους". Ε να το. Βγήκε και γαμάει. Oι κ.κ. Mark Greening (τύμπανα) και Tim Bagshaw (κιθάρες), παίρνουν δίπλα τους κάποιον Adam Richardson (μπάσσο, φωνή) για να κλείσει το τρίο, και με αυτό το ep-mini album μπαίνουν στο μάτι του Jus Osborn και των Electric Wizard με τους οποίους ήρθε η γνωστή ρήξη πριν 2 χρόνια και αν μη τι άλλο αποδεικνύουν ότι μπορούν να σταθούν αντάξιοι των φανταστικών δίσκων που ηχογράφησαν με τους wizard όλα αυτά τα χρόνια.
Όπως μόλις είπα, το we will lead you to glorious times (γαμάτος τίτλος) είναι ένα ep μόλις 30 λεπτών, με 2 (νομίζω) απ' τα κομμάτια να έρχονται από το προαναφερθέν split, χωρίς αυτό να του στερεί έστω και ελάχιστη από την αξία του. Η μουσική είναι κοντά στη γνωστή doom/stoner/sludge συνταγή, αν θα έπρεπε να μπει στην φωτεινή επιγραφή (!!!!!!!) κάποιου συγκεκριμένου ήχου. Παρ' όλα αυτά δεν αποτελεί και το πλέον χαρακτηριστικό δείγμα του. Αν και τα στοιχεία από τους wizard είναι σίγουρα παρόντα, όπως και στις περισσότερες μπάντες του ήχου εξ' άλλου, ούτε αναμασάνε ούτε τίποτα. Στα αναγνωριστικά στοιχεία του we will lead you.. , οι κιθάρες είναι φανταστικές και ο όγκος δεν κρύβει τις 70s επιρροές τους, τα drums είναι όσο δυνατά και εξωπραγματικά ήταν και στους electric wizard, και τα φωνητικά περνούν στην σφαίρα του black metal βγάζοντας τη γνωστή σαπίλα. Αυτό που τους διαφοροποιεί όσο τους διαφοροποιεί, είναι κατά κύριο λόγο είναι η κάποια_πιο_metal προσέγγιση τους στο sludge. Η ατμόσφαιρα αποπνέει celtic frost, hellhammer και άλλα συναφή ωμά και χύμα πρώιμα death metal groups, αλλά και entombed του wolverine blues, στα πιο ρυθμικά μέρη του δίσκου. Ε κατά τα άλλα, σαπίλα, σαπίλα, αλλά και σαπίλα. Είναι φυσικά και τα γνωστά και standard του ιδιώματος: αργά, βαριά riffs, κάποιες περιστασιακές up-tempo εξάρσεις, λάσπη στα φωνητικά klp klp klp. Η λίστα με παρόμοιες μπάντες και επιρροές από αυτόν τον χώρο είναι ατελείωτη και οι πολλές αναλύσεις περιττές. Ξέρουν τι σου δίνουν και εσύ ξέρεις τι παίρνεις.
Και λίγα λόγια επιγραμματικά για τα κομμάτια: το witchampton είναι μάλλον το πιο "τυπικό" sludge κομμάτι του δίσκου, με επαναλαμβανόμενο αργό doom riff και σχεδόν drone προδιάθεση. Το master your demons είναι αρκετά up-tempo, με ένα riff 100% tribute στον Iommi (στο πιο sludge βέβαια), plus κάποια σχεδόν καθαρά φωνητικά τα οποία είναι χάλια, άσχετα αν αυτό συμβάλλει περισσότερο εν τέλει στο πόσο καλό είναι το κομμάτι. Το ramesses II είναι πάνω κάτω στο ίδιο πνεύμα με το προηγούμενο, αλλά με τα black vox να επιστρέφουν. Τέλος, το black domina που είναι το μεγαλύτερο (11 λεπτά) κομμάτι του cd, και το καλύτερο για μένα, συγκεντρώνει όλα μαζί τα χαρακτηριστικά της μουσικής τους (+ κάτι φανταστικές ακουστικές κιθάρες στην αρχή). Υπέροχο.
Αυτά. Αξίζει. Πολύ.
This Dark Reign Records 2005
http://www.hcp-industries.demon.co.uk/ramesses/images/wwlytgt.jpg
1. Witchampton
2. Master Your Demons
3. Ramesses II
4. Black Domina
http://http://www.devildollrecords.com/
http://www.hcp-industries.demon.co.uk/ramesses/
Φαντάζομαι όλοι οι καλοί er users είχατε κατεβάσει το Ramesses II από το split των Ramesses με τους Negative Reaction όταν πέρυσι οι καλοί αυτοί άνθρωποι από το m*n*l*t*h.gr (μην κάνουμε και διαφήμιση!) το έβαλαν στα downloads της σελίδας τους, και όλοι επίσης σκεφτήκατε "άντε να βγει το πρώτο τους επιτέλους". Ε να το. Βγήκε και γαμάει. Oι κ.κ. Mark Greening (τύμπανα) και Tim Bagshaw (κιθάρες), παίρνουν δίπλα τους κάποιον Adam Richardson (μπάσσο, φωνή) για να κλείσει το τρίο, και με αυτό το ep-mini album μπαίνουν στο μάτι του Jus Osborn και των Electric Wizard με τους οποίους ήρθε η γνωστή ρήξη πριν 2 χρόνια και αν μη τι άλλο αποδεικνύουν ότι μπορούν να σταθούν αντάξιοι των φανταστικών δίσκων που ηχογράφησαν με τους wizard όλα αυτά τα χρόνια.
Όπως μόλις είπα, το we will lead you to glorious times (γαμάτος τίτλος) είναι ένα ep μόλις 30 λεπτών, με 2 (νομίζω) απ' τα κομμάτια να έρχονται από το προαναφερθέν split, χωρίς αυτό να του στερεί έστω και ελάχιστη από την αξία του. Η μουσική είναι κοντά στη γνωστή doom/stoner/sludge συνταγή, αν θα έπρεπε να μπει στην φωτεινή επιγραφή (!!!!!!!) κάποιου συγκεκριμένου ήχου. Παρ' όλα αυτά δεν αποτελεί και το πλέον χαρακτηριστικό δείγμα του. Αν και τα στοιχεία από τους wizard είναι σίγουρα παρόντα, όπως και στις περισσότερες μπάντες του ήχου εξ' άλλου, ούτε αναμασάνε ούτε τίποτα. Στα αναγνωριστικά στοιχεία του we will lead you.. , οι κιθάρες είναι φανταστικές και ο όγκος δεν κρύβει τις 70s επιρροές τους, τα drums είναι όσο δυνατά και εξωπραγματικά ήταν και στους electric wizard, και τα φωνητικά περνούν στην σφαίρα του black metal βγάζοντας τη γνωστή σαπίλα. Αυτό που τους διαφοροποιεί όσο τους διαφοροποιεί, είναι κατά κύριο λόγο είναι η κάποια_πιο_metal προσέγγιση τους στο sludge. Η ατμόσφαιρα αποπνέει celtic frost, hellhammer και άλλα συναφή ωμά και χύμα πρώιμα death metal groups, αλλά και entombed του wolverine blues, στα πιο ρυθμικά μέρη του δίσκου. Ε κατά τα άλλα, σαπίλα, σαπίλα, αλλά και σαπίλα. Είναι φυσικά και τα γνωστά και standard του ιδιώματος: αργά, βαριά riffs, κάποιες περιστασιακές up-tempo εξάρσεις, λάσπη στα φωνητικά klp klp klp. Η λίστα με παρόμοιες μπάντες και επιρροές από αυτόν τον χώρο είναι ατελείωτη και οι πολλές αναλύσεις περιττές. Ξέρουν τι σου δίνουν και εσύ ξέρεις τι παίρνεις.
Και λίγα λόγια επιγραμματικά για τα κομμάτια: το witchampton είναι μάλλον το πιο "τυπικό" sludge κομμάτι του δίσκου, με επαναλαμβανόμενο αργό doom riff και σχεδόν drone προδιάθεση. Το master your demons είναι αρκετά up-tempo, με ένα riff 100% tribute στον Iommi (στο πιο sludge βέβαια), plus κάποια σχεδόν καθαρά φωνητικά τα οποία είναι χάλια, άσχετα αν αυτό συμβάλλει περισσότερο εν τέλει στο πόσο καλό είναι το κομμάτι. Το ramesses II είναι πάνω κάτω στο ίδιο πνεύμα με το προηγούμενο, αλλά με τα black vox να επιστρέφουν. Τέλος, το black domina που είναι το μεγαλύτερο (11 λεπτά) κομμάτι του cd, και το καλύτερο για μένα, συγκεντρώνει όλα μαζί τα χαρακτηριστικά της μουσικής τους (+ κάτι φανταστικές ακουστικές κιθάρες στην αρχή). Υπέροχο.
Αυτά. Αξίζει. Πολύ.