Chopped In Half
30-05-2005, 11:27
Earth - Legacy Of Dissolution
No Quarter/Southern Lord records 2005
http://www.noquarter.net/images/earthlodcover_150x150.jpg
1. Teeth Of Lions Rule The Divine - Remixed by Mogwai
2. Tibetan Quaaludes (Waveset Sloth Mix) - Remixed by Russell Haswell
3. Thrones And Dominions - Remixed by Jim O'Rourke
4. Coda Maestosa in F(flat) Minor - Remixed by Autechre
5. Harvey - Remixed by Justin Broadrick
6. Rule The Divine (Mysteria Caelestis Mugivi) - Remixed by SunnO))
http://www.noquarter.net/
http://www.southernlord.com/
http://www.thronesanddominions.com/
Ακολουθεί παραλληλισμός: Το όνομα Earth ίσως να μην είναι τυχαίο τελικά. Προφανώς οι earth δεν το είχαν στα άμεσα ή όχι σχέδιά τους τότε στις αρχές του '90, αλλά στην συνέχεια αποτέλεσαν πρόσφορο έδαφος και Γη για ένα μουσικό ρεύμα που έμελλε να ξεφυτρώσει από αυτήν με τους σπόρους που έσπειραν οι ίδιοι. Άσχετα αν για κάποιους είναι η πηγή του κακού και για άλλους το αντίθετο, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι επρόκειτο για μια μπάντα που έκανε κάτι καινούργιο και απέκτησε δικαιώς το όποιο cult status έχει τώρα. Βασισμένοι στο πρώιμο sludge των Melvins και την ηλεκτρική σαπίλα των πρώτων Godflesh δίσκων, με δόσεις merzbow-ικής θορυβώδους μονοτονίας, έδωσαν νέα έκταση στη φράση "slow 'n heavy". Μετέτρεψαν τα riffs σε RIFFS, ελαχιστοποίησαν τους υπόλοιπους ήχους και εισήγαγαν έναν περίεργο "κτηνώδη" μινιμαλισμό, όπου ο ήχος μπαίνει σε ένα trip εξόδου από τον εαυτό του και σχεδόν (ναι) άσκοπης περιπλάνησης μέχρι να επιστρέψει σε αυτόν (βλ. "Hegel about Earth and Drone", εκδόσεις Southern Lord).
Εδώ λοιπόν, έχουμε ένα remix album, όπου ο Dylan Carlson, κύριος υπεύθυνος για τους earth, υπό την αιγίδα της no quarter και της southern lord, μαζεύει τους κ.κ. mogwai, russell hassel, jim o'rourke (sonic youth), autechre, justin broadrick (ex-godflesh, jesu) και sunnO))) καλώντας τους να επαναμιξάρουν όποιο earth κομμάτι θελήσουν αυτοί. Όπως φαίνεται από το tracklist, δέχτηκαν την πρό(σ)κληση και το αποτέλεσμα είναι το εξής:
Για τους Mogwai σίγουρα οι Earth δεν ήταν νέο άκουσμα, αφού σε διάφορα κομμάτια τους παρατηρούνται κάποια drone ψήγματα. Εδώ, μεταμορφώνουν το μονολιθικό, 30λεπτο κομμάτι των Earth σε έναν λυτρωτικό, συμφωνικό ύμνο με μελωδικές κιθάρες στο βάθος, μικρο-ηλεκτρονικές παρεμβάσεις και ένα φανταστικό βιολί να κλέβει την παράσταση και να είναι για μένα η καλύτερη στιγμή του δίσκου.
Ο κύριος Haswell, συνεργάτης του Merzbow απ' όσο ξέρω, μένει περισσότερο πιστός στην δομή του τραγουδιών, και το μόνο που κάνει είναι προσθέτει θορυβώδη ηλεκτρονικά layers από πάνω. Too merzbowish for me.
Το remix του O'Rourke είναι εξ' ίσου όμορφο με αυτό των mogwai. Το πλάνο του μάλλον ήταν να μετατρέψει μια τυπική earth σύνθεση σε ένα ιδιέταιρα μακροσκελές, χαλαρωτικό και υπνωτικό ατμοσφαιρικό κομμάτι που επιτυγχάνει άριστα να σε βάλει στο mood.
Απογοητευτικώς, οι autechre κάνουν ένα αδιάφορο remix. Ενώ κάποιος οικείος με την μουσική τους θα περίμενε να οργιάσουν και να παρουσιάσουν ένα αποτέλεσμα που λίγη σχέση θα είχε με συμβατικό ήχο, let alone με "μουσική", κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Αφήνουν σχεδόν ανέπαφο το κομμάτι, παραμορφώνοντας απλώς κάποια μέρη του και προσθέτοντας μερικά ηχητικά εφέ. Απ' την άλλη, υποθέτοντας το αποτέλεσμα σε αντίθετη περίπτωση, ίσως καλύτερα έτσι, αλλά σίγουρα όχι αυτό που θα περίμενες από τους autechre.
Ε, ως γνωστόν, όπου remix album, o broadrick πρώτος. Η αλήθεια είναι ότι η διασκευή του δείχνει να ακολουθεί τα ίδια ηχητικά μονοπάτια με τους jesu. Προσέθεσε στην παραγωγή πολύ buzz, θυμίζοντας το noise-rock των ανάλογων συγκροτημάτων και έδωσε μια αίσθηση "τρέμουλου, στροβιλίσματος, ανησυχίας" .. δε μπορώ να το περιγράψω επακριβώς.
Το κομμάτι των sunn δεν είναι remix. Απλά παίζουν ένα κομμάτι των earth.
Το αποτέλεσμα είναι γενικώς ικανοποιητικό και με το παραπάνω, χωρίς όμως να είναι ένα album το οποίο θα λιώσει από τα πολλά ακούσματα, όπως συμβαίνει και με τα περισσότερα remix projects εξ' άλλου. Παρ' όλα αυτά, τα ονόματα που συμμετέχουν είναι εγγύηση για ένα τουλάχιστον ενδιαφέρον άκουσμα, και ο δίσκος το επιβεβαιώνει στο μεγαλύτερο μέρος του.
No Quarter/Southern Lord records 2005
http://www.noquarter.net/images/earthlodcover_150x150.jpg
1. Teeth Of Lions Rule The Divine - Remixed by Mogwai
2. Tibetan Quaaludes (Waveset Sloth Mix) - Remixed by Russell Haswell
3. Thrones And Dominions - Remixed by Jim O'Rourke
4. Coda Maestosa in F(flat) Minor - Remixed by Autechre
5. Harvey - Remixed by Justin Broadrick
6. Rule The Divine (Mysteria Caelestis Mugivi) - Remixed by SunnO))
http://www.noquarter.net/
http://www.southernlord.com/
http://www.thronesanddominions.com/
Ακολουθεί παραλληλισμός: Το όνομα Earth ίσως να μην είναι τυχαίο τελικά. Προφανώς οι earth δεν το είχαν στα άμεσα ή όχι σχέδιά τους τότε στις αρχές του '90, αλλά στην συνέχεια αποτέλεσαν πρόσφορο έδαφος και Γη για ένα μουσικό ρεύμα που έμελλε να ξεφυτρώσει από αυτήν με τους σπόρους που έσπειραν οι ίδιοι. Άσχετα αν για κάποιους είναι η πηγή του κακού και για άλλους το αντίθετο, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι επρόκειτο για μια μπάντα που έκανε κάτι καινούργιο και απέκτησε δικαιώς το όποιο cult status έχει τώρα. Βασισμένοι στο πρώιμο sludge των Melvins και την ηλεκτρική σαπίλα των πρώτων Godflesh δίσκων, με δόσεις merzbow-ικής θορυβώδους μονοτονίας, έδωσαν νέα έκταση στη φράση "slow 'n heavy". Μετέτρεψαν τα riffs σε RIFFS, ελαχιστοποίησαν τους υπόλοιπους ήχους και εισήγαγαν έναν περίεργο "κτηνώδη" μινιμαλισμό, όπου ο ήχος μπαίνει σε ένα trip εξόδου από τον εαυτό του και σχεδόν (ναι) άσκοπης περιπλάνησης μέχρι να επιστρέψει σε αυτόν (βλ. "Hegel about Earth and Drone", εκδόσεις Southern Lord).
Εδώ λοιπόν, έχουμε ένα remix album, όπου ο Dylan Carlson, κύριος υπεύθυνος για τους earth, υπό την αιγίδα της no quarter και της southern lord, μαζεύει τους κ.κ. mogwai, russell hassel, jim o'rourke (sonic youth), autechre, justin broadrick (ex-godflesh, jesu) και sunnO))) καλώντας τους να επαναμιξάρουν όποιο earth κομμάτι θελήσουν αυτοί. Όπως φαίνεται από το tracklist, δέχτηκαν την πρό(σ)κληση και το αποτέλεσμα είναι το εξής:
Για τους Mogwai σίγουρα οι Earth δεν ήταν νέο άκουσμα, αφού σε διάφορα κομμάτια τους παρατηρούνται κάποια drone ψήγματα. Εδώ, μεταμορφώνουν το μονολιθικό, 30λεπτο κομμάτι των Earth σε έναν λυτρωτικό, συμφωνικό ύμνο με μελωδικές κιθάρες στο βάθος, μικρο-ηλεκτρονικές παρεμβάσεις και ένα φανταστικό βιολί να κλέβει την παράσταση και να είναι για μένα η καλύτερη στιγμή του δίσκου.
Ο κύριος Haswell, συνεργάτης του Merzbow απ' όσο ξέρω, μένει περισσότερο πιστός στην δομή του τραγουδιών, και το μόνο που κάνει είναι προσθέτει θορυβώδη ηλεκτρονικά layers από πάνω. Too merzbowish for me.
Το remix του O'Rourke είναι εξ' ίσου όμορφο με αυτό των mogwai. Το πλάνο του μάλλον ήταν να μετατρέψει μια τυπική earth σύνθεση σε ένα ιδιέταιρα μακροσκελές, χαλαρωτικό και υπνωτικό ατμοσφαιρικό κομμάτι που επιτυγχάνει άριστα να σε βάλει στο mood.
Απογοητευτικώς, οι autechre κάνουν ένα αδιάφορο remix. Ενώ κάποιος οικείος με την μουσική τους θα περίμενε να οργιάσουν και να παρουσιάσουν ένα αποτέλεσμα που λίγη σχέση θα είχε με συμβατικό ήχο, let alone με "μουσική", κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Αφήνουν σχεδόν ανέπαφο το κομμάτι, παραμορφώνοντας απλώς κάποια μέρη του και προσθέτοντας μερικά ηχητικά εφέ. Απ' την άλλη, υποθέτοντας το αποτέλεσμα σε αντίθετη περίπτωση, ίσως καλύτερα έτσι, αλλά σίγουρα όχι αυτό που θα περίμενες από τους autechre.
Ε, ως γνωστόν, όπου remix album, o broadrick πρώτος. Η αλήθεια είναι ότι η διασκευή του δείχνει να ακολουθεί τα ίδια ηχητικά μονοπάτια με τους jesu. Προσέθεσε στην παραγωγή πολύ buzz, θυμίζοντας το noise-rock των ανάλογων συγκροτημάτων και έδωσε μια αίσθηση "τρέμουλου, στροβιλίσματος, ανησυχίας" .. δε μπορώ να το περιγράψω επακριβώς.
Το κομμάτι των sunn δεν είναι remix. Απλά παίζουν ένα κομμάτι των earth.
Το αποτέλεσμα είναι γενικώς ικανοποιητικό και με το παραπάνω, χωρίς όμως να είναι ένα album το οποίο θα λιώσει από τα πολλά ακούσματα, όπως συμβαίνει και με τα περισσότερα remix projects εξ' άλλου. Παρ' όλα αυτά, τα ονόματα που συμμετέχουν είναι εγγύηση για ένα τουλάχιστον ενδιαφέρον άκουσμα, και ο δίσκος το επιβεβαιώνει στο μεγαλύτερο μέρος του.